Дэйл Макмиллен: Мал шаруашылығындағы толық қоректендіруді дамытушы
Dale W. McMillen
Дейл МакМиллен (1880-1971) – мал шаруашылығында қосымша жемдерді қолданушының негіз қалаушысы. Wayne Feeds және Central Soya компанияларын құрды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дейл Уилмор Макмиллен (27 қаңтар 1880 жылы туған, 21 сәуір 1971 жылы қайтыс болған) - мал шаруашылығында жем-шөп қоспаларын қолданудың белгілі жақтаушысы. Ол "Уэйн Фидс" және "Централ Соя" компанияларын құрды. Достары, туыстары және әріптестері оны "Мек" деп білді. Макмиллен 1880 жылы 27 қаңтарда Огайо штатының Ван Верт қаласының жанында дүниеге келген. Ол 1899 жылы адвокат болу ниетімен Оберлин колледжіне түсті, бірақ әкесі ауыр сырқаттанғанда екінші курста отбасының бизнесін – астық көтеру қондырғысын басқару үшін үйіне қайта оралуға мәжбүр болды. Ол 1916 жылға дейін әкесімен серіктес болып жұмыс істеді, содан кейін өз жолын таңдады.
Dale Wilmore McMillen (January 27, 1880 – April 21, 1971) was a leading proponent of the use of feed supplements in animal husbandry. He founded Wayne Feeds and Central Soya. He was known as Mr. Mac to friends, family, and coworkers. McMillen was born January 27, 1880, near Van Wert, Ohio. He enrolled in Oberlin College in 1899, hoping to become a lawyer, but had to return home in his sophomore year to run the family business, a grain elevator, when his father became seriously ill. He stayed on, becoming a partner with his father, until striking out on his own in 1916.
Уэйн Файдс
Огайо штатының университеті мен басқа да жер беру колледждерінің зерттеушілері ауыл шаруашылығы саласын жаңартуға тырысты. Олар округтік кеңейту агенттері жүйесі арқылы ауыл шаруашылығын модернизациялауды көздеді, және олардың ішінде малға жақсырақ тамақтандыруды насихаттады. Дегенмен, толық құрамды жемдердің бағасы жоғары болды. Макмиллен мұны өзіне мүмкіндік ретінде қарастырды. Ол Ван-Верттен 64 км (40 миль) солтүстік-батысқа қарай орналасқан Индиана штатының Форт-Уэйн қаласында шағын астық көтеру қондырғысын сатып алып, Wayne Feeds компаниясын құрды. Бұл компания тұрақты жемдерде жетіспейтін ақуыз, витаминдер мен минералдардың концентратын өндірді. Шаруалар 70 фунт астығын 30 фунт жем қоспасымен ұнтақтап, сапалы жем рационын жасап, оны тиімді түрде малға беруге болатын. Осы кезде сояға қызығушылық артып келе жатқан еді. Соя – бұршақ тұқымдас өсімдік. Бұршақтардың тамырындағы бактериялар атмосфералық азотты аммиакқа айналдырып, топырақты байытады. Осы қасиетінің өзі сояны егін алмастыруда пайдалы етеді, бірақ сояның құрамында ақуыз бен өсімдік майы да көп екені белгілі. Ақуызы Макмилленге ерекше қызығушылық тудырды. 1922 жылы құрылған A. E. Staley Manufacturing Company сояны ұнтақтаумен айналысқан алғашқы, сәтті компаниялардың бірі болды. Бұл салада 1927 жылы American Milling Company да пионерлік жасады. Wayne Feeds табысты болды, ал American Milling-тің әлеуеті зор еді. Олар 1929 жылы бірігіп Allied Mills компаниясын құрды, ал Макмиллен оның алғашқы президенті болды. Allied Mills және Wayne Feeds қазір австралиялық Ridley Corporation компаниясының құрамына кіреді.
Researchers at Ohio State University and other land grant colleges were seeking to modernize the agricultural industry through their system of county extension agents, and one of the things they were promoting was better nutrition for livestock. Complete feeds, however, were pricey. McMillen viewed this as an opportunity. He bought a small elevator in Fort Wayne, Indiana, 40 mile (64 km) NW of Van Wert, and started Wayne Feeds to produce a concentrate of the protein, vitamins and minerals that were lacking in regular feed. A farmer would grind 70 pounds of his own grain with 30 pounds of the feed supplement to make a high quality feed ration that could be profitably fed. At this time, there was a growing interest in soybeans. Soybeans are a legume; bacteria nodules on the roots of legumes turn atmospheric nitrogen into ammonia through a process called nitrogen "fixing", enriching the soil. This alone made soybeans useful in crop rotation, but soybeans were known to be high in protein and vegetable oil as well. The protein looked especially good to McMillen. A. E. Staley Manufacturing Company, established in 1922, was one of the first companies to succeed with soybean crushing mills. Another pioneer in the field was the American Milling Company in 1927. Wayne Feeds was profitable; American Milling had potential. They merged in 1929 to form Allied Mills, with McMillen as the first president. Allied Mills and Wayne Feeds are now part of Ridley Corporation, an Australian company.
Орталық қант
Макмиллен бұрын шешімдерді қабылдауға үйренген және "Альлид Миллс" компаниясын басқарудан ләззат алмады. 1933 жылға қарай ол сол компаниядан кетіп, жаңа орында, жаңа саласында жаңа бизнес ашуға кірісті. Ол Форт-Уэйннен оңтүстікке шамамен 40 шақырым қашықтықтағы Индиана штатының Декатур қаласындағы ескі, тасталған Central Sugar қант қызылша зауытын сатып алып, оны жөндеп, 1934 жылғы маусымда қант өңдеуді бастады.
McMillen was used to calling the shots, and did not enjoy running Allied Mills. By 1933, he had left that company to start a new business in a new location and a new industry. He bought the old abandoned Central Sugar sugar beet plant in Decatur, Indiana, about 25 mile (40 km) south of Fort Wayne, refurbished it, and processed sugar in the 1934 season.
Орталық соя
Сояны ұнтақтайтын зауытты қант зауытының қасына салып, Макмиллен мал азығы үшін үш маңызды ингредиентке ие болар еді: энергия үшін меласса, белок үшін соя ұны және талшық үшін қызылша шөбі. 1934 жылдың 2 қазанында Макмиллен Central Soya Company, Inc. компаниясын тіркеді, ал бір айдан кейін ол Master Mix тауарлық белгісімен азық қоспаларын өндіру үшін McMillen Feed Mills компаниясын Central Soya компаниясының бөлімшесі ретінде ұйымдастырды. Бастапқыда Central Soya ұнтақталған соядан майды алу үшін экспресс-пресс қолданды. Бұл төмен сапалы майдың аз өнімділігіне әкелді. Макмиллен Procter & Gamble компаниясынан Норман Крузені техникалық бөлімді басқару үшін шақырды. Крузе 1936 жылдың желтоқсан айында ең жақсы еріткішпен бөліп алу құрылғысын табу үшін Германияға барды. Ол кезде АҚШ-та еріткішпен бөліп алуды тек екі компания қолданды. Archer Daniels Midland 130 тонналық Hildebrandt құрылғысына, ал Glidden 150 тонналық Hildebrandt құрылғысына ие болды. Макмиллен мен Крузе 275 тонналық Hansa Muehle (paternoster немесе Bolmann түрі) құрылғысын сатып алды.
By building a soybean crushing facility next to the sugar plant, McMillen would have three important ingredients for animal feed: molasses for energy, soy meal for protein, and beet pulp for fiber. On October 2, 1934, McMillen incorporated the Central Soya Company, Inc., and a month later, he organized McMillen Feed Mills as a division of Central Soya to produce feed supplements under the brand name Master Mix. Initially, Central Soya used an expeller to extract oil from the crushed soybeans. This produced a low yield of low quality oil. McMillen hired researcher Norman Kruse away from Procter & Gamble to head up a technical department. Kruse went to Germany in December 1936 to find the best solvent extractor. At that time, only two companies in the US used solvent extraction. Archer Daniels Midland had a 130 ton Hildebrandt extractor and Glidden had a 150 ton Hildebrandt extractor. McMillen and Kruse bought a 275 ton Hansa Muehle (paternoster or Bolmann type)
extractor.
Құрғатушы-тостер
Шикі соя ұны өте дәмді де, толыққанды қоректік заттарға да бай емес. Соя ұнындағы фермент трипсин аминқышқылының сіңуіне кедергі келтіреді. Осы мәселелерді шешу, қосымша жемдерді және Central Soya компаниясын табысқа жеткізу үшін қажет болды. 1937 жылы Хейворд соя ұнын белгілі бір уақыт бойы қыздыру арқылы дәмдік қасиеттерін және қоректік құндылығын жақсартуға болатынын хабарлады. Дегенмен, Central Soya 1941 жылы жақсы нәтижелер алу үшін бумен өңдеу технологиясына, ал 1952 жылы еріткішсіз кептіргішке патент алды. Бұл өнертабыстар бүкіл индустрия бойынша қолданылғандықтан, Central Soya компаниясына бірнеше жыл бойы табыс әкелді.
Raw soybean meal is neither very palatable nor very nutritious. An enzyme in the soy meal prevents utilization of the trypsin amino acid. These problems had to be solved for feed supplements and Central Soya to succeed. Hayword in 1937 reported that flavor and nutrition could be improved by heating the soy meal above for a period of time. However, Central Soya received a patent in 1941 for steam processing meal for better results and for a desolventizer toaster in 1952. These provided income to Central Soya for some years, as they were important inventions that were adopted throughout the industry.
Лецитин
Central Soya 1939 жылы E. B. Oberg The Glidden Company компаниясынан келген кезде соя лецитинін өндіру мен таратуды бастады. 1943 жылға қарай, көбінесе Обергтің жұмысының нәтижесінде, олар жылына 20 миллион фунт сата бастады. Оған дейін АҚШ-та лецитин дегенде жұмыртқа лецитині түсінілетін. Central Soya компаниясының Centrolex лецитині басқалар сататын тұтқыр қоңыр майға қарағанда, ашық сары түсті ұсақ дән тәрізді өнім. Central Soya компаниясы Глидденнің соя бизнесін жалға алып, 1961 жылы сатып алды.
Central Soya began production and distribution of soy lecithin in 1939 when E. B. Oberg arrived from The Glidden Company. By 1943, largely on the basis of Oberg's work, they were selling 20 million pounds yearly. Until that time, lecithin in the US meant egg lecithin. Central Soya's Centrolex lecithin is a light yellow granular product, compared to the viscous brown oil others sell. Central Soya leased Glidden's soybean business and bought it in 1961.
Зейнеткерлік
Макмиллен 1953 жылы Central Soya компаниясынан зейнетке шықты. 1967 жылы белсенді өмір сүріп, 86 жасқа толған Дейл Макмиллен Америкалық соя қауымдастығының құрметті өмірлік мүшесі болып тағайындалды.
McMillen retired from Central Soya in 1953. In 1967 Dale McMillen, then an active 86 years of age, was chosen an Honorary Life Member of the American Soybean Association.
Жабайы мысық бейсболы
Макмиллен кішкентай лиганың іріктеуін бақылап отырғанда, командаға іріктеле алмаған тоғыз және он жасар ұлдардың көңілдеріндегі көңілсіздікті байқады. Бұл "Мак мырзаға" шыдауға тым ауыр болды. Басқа жетекшілермен ақылдасып, Мак мырза дағдыларына, қабілетіне, нәсіліне, дініне немесе сеніміне қарамастан, бейсбол ойнағысы келетін барлық ұлдарға арналған лига ұйымдастырды. "Әркім командаға қабылданады" деген лиганың ұраны – Мак мырза мен "Уайлдкэт" лигасының философиясының маңызды бөлігі. 1961 жылы "Уайлдкэт" лигасының тұңғыш маусымы басталды. Алғашқыда 10 бейсбол алаңы құрылды. Аймақтық орта мектептердің тренерлері директорлар болып тағайындалды, ал колледж және орта мектеп студенттері көмекшілер мен кіші көмекшілер ретінде жұмыс істеді. Лиганың философиясы – қатысушыларға ең аз қысым жасау, және ол әлі де сақталып келеді. Басты назар ойынды "көңіл көтеру" үшін ойнауға және ойыншылардың шеберлігін арттыруға бағытталған негізгі дағдыларды үйренуге беріледі. "Уайлдкэт" лигасы құрылғаннан бері 250 мыңнан астам адам қатысты. Макмиллен "Уайлдкэт" бейсбол лигасының "мен жасаған ең ұлы іс" екенін айтқан.
McMillen, while watching little league tryouts, noticed the disappointment on the faces of the nine and ten year old boys that failed to make the team. This was too much for "Mr. Mac," as he was called, to take. After discussions with other leaders, Mr. Mac organized a league for all boys who wanted to play organized baseball regardless of their skills, ability, race, creed, or religion. The league motto of “Everybody Makes the Team,” is a vital part of the philosophy of Mr. Mac and the Wildcat League. In 1961 the Wildcat League had its inaugural season. Originally 10 baseball sites were established. Area high school coaches were chosen as directors with college and high school students acting as assistants and junior assistants. The philosophy of the league was, and still is, to put as little pressure as possible on the participants. The emphasis is still on playing the game for “fun” and focusing on fundamentals to increase the skill level of the players. Over 250,000 have participated in the Wildcat League since its inception. McMillen was quoted to say that the Wildcat Baseball League was "the greatest thing I ever did."