Джон Стивен Бантинг: Футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы
John Bunting (American football)
Джон Стивен Бантинг – америкалық футболшы, жаттықтырушы (1950 ж.т.). NFL-де 11 жыл өнер көрсетті, Солтүстік Каролина университетінің бас жаттықтырушысы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы және жаттықтырушы (1950 жылы туған)
American football player and coach (born 1950)
Джон Стивен Бантинг (15 шілде 1950 жылы туған) – американдық бұрынғы футбол жаттықтырушысы және ойыншы. Ол қорғаушы ретінде колледж футболында Солтүстік Каролинада ойнады және 1972 жылдан 1982 жылға дейін Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Филадельфия Иглз» командасында он бір жыл өнер көрсетті. 2001 жылдан 2006 жылға дейін Солтүстік Каролинаның бас жаттықтырушысы болды. 2016 жылы Ұлы Уилмингтон спорттық даңқ залының мүшесі атанды.
John Stephen Bunting (born July 15, 1950) is an American former football coach and player. As a linebacker, he played college football at North Carolina and spent eleven years with the Philadelphia Eagles in the National Football League (NFL) from 1972 to 1982. He was the head coach at North Carolina from 2001 to 2006. He was inducted to the Greater Wilmington Sports Hall of Fame in 2016.
Ойын мансабы
Бантинг Мэриленд штатының Сильвер-Спринг қаласында өсіп, 1968 жылы Спрингбрук орта мектебін бітірді. 1969-1971 жылдары жаттықтырушы Билл Дулидің басшылығымен Солтүстік Каролина университетінің негізгі қорғаушысы болды. 1971 жылы Бантинг Атлантик жағалау конференциясының үздік ойыншысы атағын алды және «Тар Хилз» командасын 1971 жылы тұңғыш рет ACC титулына жетектеді. Ол 1972 жылдан 1982 жылға дейін «Филадельфия Иглз» командасында 11 жыл NFL карьерасын өткізді, сонымен қатар «Филадельфияның» «Оукленд Рейдерс» командасына қарсы Super Bowl XV ойынында ойнады. Кейін Бантинг 1983-1984 жылдары АҚШ Футбол лигасының «Филадельфия Жұлдыздары» командасы үшін өнер көрсетті.
Bunting grew up in Silver Spring, Maryland and graduated from Springbrook High School in 1968. He was a starting linebacker for the University of North Carolina from 1969 to 1971 under Coach Bill Dooley. In 1971, Bunting earned All Atlantic Coast Conference honors and helped lead the Tar Heels to their first outright ACC title, in 1971. He had an eleven year NFL career as a linebacker with the Philadelphia Eagles from 1972 to 1982, and he played in Philadelphia's Super Bowl XV game against the Oakland Raiders. Bunting then played for the Philadelphia Stars of the United States Football League from 1983 to 1984.
Жаттықтырушылық мансап
НФЛ ойыншысы ретінде зейнетке шыққаннан кейін Бантинг жаттықтырушылыққа көшті. Ол NFL-дің үш командасында қорғанысқа көмектесуші болды: «Канзас-Сити Чифс», «Сент-Луис Рамс» және «Нью-Орлеанс Сентс». «Рамс» командасының қорғаныс үйлестірушісі (Питер Джантамен бірге) ретінде ол команданы Super Bowl XXXIV турнирінде жеңіске жеткізуде маңызды рөл атқарды. 1988-1992 жылдары Роуэн университетінде (алғашқы үш маусымда Глассборо штаты деп аталды) бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді, 38-14-2 есебін көрсетті. 2000 жылдың желтоқсан айында UNC спорт директоры Дик Баддор оны мектептің бас футбол жаттықтырушысы қылып тағайындады, бұрынғы жаттықтырушы Карл Торбуштың орнына. Бірінші маусымда Бантинг «Тар Хилз» командасын 8-5 есебімен жеңіске жеткізіп, 2001 жылғы «Пич Боул» турнирінде «Оберн» командасын ұтты. Дегенмен, оның кейінгі командалары тұрақсыз нәтижелер көрсетті. Бантинг алты маусымда 27 жеңіс және 45 жеңіліс тіркеді, сондай-ақ ACC лигасы ойындарында тек екі рет жеңіске жетті. Бантинг UNC тарихындағы маңызды бұқаралық ақпарат құралдарының тізімінде алғашқы ондыққа кірген командаға қарсы тұңғыш рет жеңіс оддарын жеңіп алды. Бас жаттықтырушы ретіндегі алғашқы ойынында «Тар Хилз» командасы тоғыз мәрте ACC чемпионы атанған «Флорида Стейт» командасын 41-9 есебімен ұтты; сол кезде «Семинолдар» AP тізімінде алтыншы орында тұрды. 2003 жылғы маусымнан кейін, «Тар Хилз» командасы ешқандай турнирге қатыспағаннан кейін, Бантинг соңғы «Blue-Gray All-Star Classic» турнирінде жаттықтырушы болды. 2004 жылы «Тар Хилз» командасы Коннор Барттың соңғы секундта соққан голының арқасында «Майами» командасын 31-28 есебімен ұтты; сол кезде «Үркіндер» AP тізімінде төртінші орында тұрды. Алайда, 2005 жылғы командасы «Луисвилл» командасынан 69-14 есебімен жеңіліс тапты, бұл «Тар Хилз» тарихындағы ең ауыр жеңілістердің бірі болды. Соңғы маусымында (2006 жылы) оның командасы 3-9 есебін көрсетті, ал қарсыластарынан ойын барысында 23 ұпайдан кем ұпай жинады. Баддор Бантингті 2006 жылдың 22 қазанында жұмыстан босатты, бірақ маусымды аяқтауға рұқсат берді. 2006 жылдың 18 қарашасында «Солтүстік Каролина мемлекеттік университетіне» қарсы өткен соңғы үйдегі ойында ол жеті ойындық жеңіліс тізбегін үзіп, бір аптадан кейін «Дьюк Блю Девилз» командасын 45-44 есебімен ұтып, мансабын аяқтады. «Солтүстік Каролинадан» кеткеннен бері Бантинг колледж футболы бойынша комментатор және диктор болып жұмыс істеп келеді.
After retiring as an NFL player, Bunting moved into the coaching ranks. He served as a defensive assistant for three NFL teams: Kansas City Chiefs, St. Louis Rams, and the New Orleans Saints. As the Rams' co defensive coordinator (along with Peter Giunta), he played a key role in leading that team to their victory in Super Bowl XXXIV. From 1988 to 1992, he served as head coach at Rowan University (known as Glassboro State during his first three seasons), compiling a 38 14 2 record. In December 2000, UNC athletic director Dick Baddour decided to hire him as the school's head football coach, replacing the fired Carl Torbush. In his first season, Bunting led the Tar Heels to an 8 5 record and a victory over Auburn in the 2001 Peach Bowl. However, his teams since were highly inconsistent. Bunting compiled an overall record of 27 wins and 45 losses over six seasons, and notched only two winning records in ACC play. Bunting did manage UNC's first victories over a team ranked in the top 10 of a major media poll in school history. In his first game as head coach, the Tar Heels beat nine time defending ACC champion Florida State 41 9; the Seminoles were ranked sixth in the AP Poll at the time. After the 2003 season, a season in which the Tar Heels did not appear in a bowl game, Bunting was a coach in the final Blue Gray All Star Classic. In 2004, the Tar Heels defeated Miami 31 28 on a last second field goal by Connor Barth; the Hurricanes were ranked fourth at the time in the AP poll. On the other end of the spectrum, his 2005 team was routed 69 14 by Louisville, one of the worst losses in modern Tar Heel history. During his final season (2006), his team had a record of 3 9, while averaging over 23 fewer points per game than their opponents. Baddour fired Bunting on October 22, 2006, but allowed Bunting to finish out the season. His last home victory on November 18, 2006, against North Carolina State University, broke a seven game losing streak, and he was able to close out his career one week later with a 45 44 win over the Duke Blue Devils. Since his split with North Carolina, Bunting has been working as a commentator and announcer for college football.
Жеке өмір
Бантинг Доун Бантингке үйленген және оның бұрынғы некесінен екі баласы бар. Олар Флорида штатының Неаполь қаласында тұрады.
Bunting is married to Dawn Bunting and he has two children from his first marriage. They live in Naples, Florida.