Джон О. Мейзебах: Неміс саяхатшысы және Техас сенаторы
John O. Meusebach
Джон О. Мейзебах (1812-1897) – прусский чиновник, техасский фермер, сенатор. Биография, происхождение и политическая карьера известного американского политика.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер
American politician
Джон О. Мюзебах (1812 жылғы 26 мамыр – 1897 жылғы 27 мамыр), туған кезде Отфрид Ханс Фрайхерр фон Мюзебах, бастапқыда пруссиялық бюрократ, кейін американдық фермер және Техас Сенатының 22-округында қызмет еткен саясаткер болған.
John O. Meusebach (May 26, 1812 – May 27, 1897), born Otfried Hans Freiherr von Meusebach, was at first a Prussian bureaucrat, later an American farmer and politician who served in the Texas Senate, District 22.
Алғашқы жылдар
Джон О. Мюзебах 1812 жылдың 26 мамырында Нассау герцогтығының Диленбург қаласында судья-солиситор Карл Хартвиг Грегор фон Мюзебах пен Эрнестин фон Мюзебахтың (құрметіне) отбасында дүниеге келді. Ол жас кезінде қайтыс болған ағасы Орфрид Исадордың (1806–1808) есімін алған. Оның екі үлкен әпкесі – Людовина мен Каролина, және кіші інісі Карл Бернхард болды. Балалар музыкаға толы үйде өсті. Анасы Эрнестин пианинода ойнайтын, ал отбасы қонақтарды өлеңдер оқып, халық әндерімен және гимндермен қуантуды ұнататын. Ересек Мюзебах өзі де ақын болғандықтан, неміс халық музыкасын және әдебиетін жинауға құштарлық танытқан. Есейген шағында Мюзебахтың бойы 6 фут 2 дюйм (шамамен 188 см) болып, қызғылт сары шашы болған. Жаңа Браунфельс маңындағы Вако тайпасы оны Ма бе кво си то му (басындағы отты шашты басшы) деп атаған. Пенатека команчтерінің басшысы Кетемочи (Катеми) оған Эль Сол Колорадо (Қызыл Күн) деген есім берген.
John O. Meusebach was born May 26, 1812, in Dillenburg, Duchy of Nassau, to Baron Karl Hartwig Gregor von Meusebach, a judge solicitor, and Ernestine von Meusebach née von Witzleben. He was the namesake of brother Orfried Isador (1806–1808) who died young. He had two older sisters, Ludowine and Caroline, and a younger brother Carl Bernhard. The children grew up in a home filled with music. Mother Ernestine was a pianist, and the family enjoyed entertaining visitors with the singing of poems, folk songs and hymns. The elder Meusebach, a poet himself, took delight in collecting German folk music and literature. As an adult, Meusebach stood 6 foot 2 inches tall with reddish blonde hair. Waco Indians near New Braunfels called him Ma be quo si to mu, (Chief with the burning hair of the head). Penateka Comanche Chief Ketemoczy (Katemcy) named him El Sol Colorado (The Red Sun).
Білім және мансап
1828 жылы Мюзебах ұлдары Росслебендегі шіркеу мектебіне және Харц тауларындағы Клаусталь-Зелерфельдтегі Тау-кен және орман академиясына геология және табиғаттану ғылымдарын оқуға түсті. Осы кезеңде Вокштедттегі әдесі Кристиан Карл фон Мюзебах жас жігіттерді сыртқы экскурсияларға алып шығып, олардың ботаникаға ортақ қызығушылықтарымен бөлісті. Ол 1832 жылы Бонн университетіне заң, камерализм және қаржы мамандықтары бойынша оқуға түсті. Кейін Галле университетіне ауысып, табиғат ғылымдарын оқыды. 1836 жылы Наумбургте адвокаттық емтиханды тапсырды. 1836 жылы Мюзебах Трир қаласының әкімшісі болып тағайындалды. 1838 жылы Берлин және Потсдамда судьяның көмекшісі қызметін атқарды. Мюзебах үйі жеке бас бостандығы және үкіметтің ықпалының азаюы, сондай-ақ ұлтшыл мемлекет туралы интеллектуалдық және саяси пікірталастар үшін жиналатын орынға айналды. Ол кейбір неміс зиялыларының Америка Құрама Штаттарына эмиграция жасағанына қызығушылық танытты, бірақ АҚШ еркіндік туралы жариялап, бірқатарда құлдық институтын сақтап отыруы өзіне-өзі қайшылық тудыратынын айтты. 1841 жылы Мюзебах Штеттинде заңгерлік қызмет атқарды. Стеттин мен Анклам арасындағы дауды реттеудегі тәжірибесінің арқасында ол көп ұзамай Анклам қаласының бургомистрі болып тағайындалды.
In 1828, the Meusebach sons were enrolled in parochial school in Roßleben, and at the Mining and Forest Academy at Clausthal Zellerfeld in the Harz mountains to study geology and the natural sciences. During this period, grandfather Christian Carl von Meusebach in Vockstedt took the young men on outdoor excursions to share their common interest in botany. Otfried enrolled in the University of Bonn in 1832, majoring in law, cameralism, and finance. He transferred to the University of Halle, where he studied natural science. In 1836, he passed his bar examination at Naumburg. Meusebach was appointed administrator of Trier in 1836. He became an assistant judge in 1838 at Berlin and Potsdam. The Meusebach home was a gathering place for intellectual and political discussions of personal freedom and less government versus a nationalist state. Otfried was interested that some German intellectuals had emigrated to the United States, but also voiced opinions that the United States was in contradiction of itself by proclaiming liberty while allowing the institution of slavery. In 1841, Meusebach held a legal position in Stettin. Because of his expertise at handling a dispute between Stettin and Anklam, he was soon appointed as Bürgermeister of Anklam.
Техас жер гранты
Адельсверен Германияның Бибрих қаласында 1842 жылғы 20 сәуірде Техаста неміс отарлауын ілгерілету үшін ақсүйектер тобымен құрылды. Құрылтайшыларының бірі Лейнинген графы Виктор Август Вестербург Альт Лейнинген қоғамның президенті болды, ал Кастель графы Карл Кастель вице-президент және іскерлік директор болып тағайындалды. Техас Республикасы жалпы көлемі 4,494,806 акр болатын отарлау жерлерін берді. Бұл гранттар жеке тұлғаларға берілді және олардың Техастың белгілі бір географиялық аймағында қоныстар құру шартымен байланысты болды, сондай-ақ отарлау жүзеге асырылуы тиіс белгілі бір мерзімде шектелді. 1842 жылғы 7 маусымда Генри Фрэнсис Фишер мен Бурчард Миллер неміс, голланд, швейцариялық, даниялық, швед және норвегиялық текті 1,000 иммигрант отбасын қоныстандыру үшін отарлау жер грантын алды, ол Фишер-Миллер жер гранты деп аталды. Келісімшарт 1843 жылғы 1 қыркүйекте Техас Республикасының Өкілдер палатасымен жаңартылды. 1844 жылғы 26 маусымда Фишер гранттың үлесін Адельсверенге сатты. 1845 жылғы 30 желтоқсанда Фишер мен Миллер өздерінің грант құқықтарын Адельсверенге сатты, шарты бойынша Фишер Верейннің отарлау комитетіне кіруі керек болды. 1844 жылғы 7 сәуірде Верейн алған екінші жер гранты – Буржуа герцогының гранты болды, ол іс жүзінде 1843 жылғы 3 желтоқсанда мерзімі бітті. Верейн гранттың иесі Александр Буржуа д'Орваннді отарлау директоры етіп тағайындады, ол грант мерзімін ұзартуға уәде берді. Нәтижесінде, Буржуа герцогының гранты ұзартылмады.
The Adelsverein was formed in Biebrich, Germany on April 20, 1842, by a group of noblemen to promote German colonization in Texas. Co founder Count Victor August of Leiningen Westerburg Alt Leiningen was president of the society, and Count Carl of Castell Castell became vice president and business director. The Republic of Texas issued colonization land grants totaling 4,494,806 acres. These grants were with individuals and conditional upon said individuals establishing settlements in a stated geographical area of Texas, and were limited to a given time period in which the colonization had to take place. On June 7, 1842, Henry Francis Fisher and Burchard Miller received a colonization land grant to settle 1,000 immigrant families of German, Dutch, Swiss, Danish, Swedish, and Norwegian ancestry, known as the Fisher–Miller Land Grant. The contract was renewed on September 1, 1843 by the Republic of Texas House of Representatives. On June 26, 1844, Fisher sold an interest in the grant to the Adelsverein. On December 30, 1845, both Fisher and Miller sold their grant rights to the Adelsverein, conditional that Fisher be on the Verein's colonial committee. On April 7, 1844, a second land grant acquired by the Verein was the Bourgeois Ducos grant, which had actually expired December 3, 1843. The Verein appointed the grant's namesake Alexander Bourgeois d'Orvanne as Colonial Director, who sold them on the promise he could get the grant's deadline extended. In the end, the Bourgeois Ducos grant was not extended.
Бас комиссар
24 қазан күні 1844 жылы Мюзебах граф Кастеллге хат жазып, геология, ботаника және бау-бақша өнеріне деген құмарлығын қанағаттандыру мақсатында Техас Республикасына көшуге ниетті екенін білдірді. Ол Техасқа қызығып, аймақ туралы барлық ақпаратты оқып шықты. Ағасы Карлдың кеңесімен, ол Уильям Кеннедидің "Техас: Техас Республикасының өркендеуі, дамуы және келешегі" атты кітабын оқыды және "Сылулы тас" деп аталатын бір орынға қызығушылық танытты. Осы кітап Сольмс-Браунфельс князі Карлға да әсер еткен еді, ол Верейннің колонизация комиссары болып тағайындалған. Техасқа келгеннен кейін, князь Сольмс неміс колонияларын құрудың қаржылық және логистикалық қиындықтарына көңіл көшірді. Фишер өзіне сеніп тапсырылған қаражатты тиімсіз басқарды, ал князь Сольмс экспедицияға қосымша қаржы бөлді. 1844 жылы князь Сольмс Верейндерден оны генерал-комиссарлық қызметтен босатуды және ізбасар тағайындауды сұрады. Граф Кастелл Мюзебахтың 24 қазандағы хатына жауап ретінде, ол Верейн акцияларын 2000 долларға сатып алып, Техаста генерал-комиссар болу мүмкіндігіне ие болатынын мәлімдеді. Екеуі генерал-комиссарлыққа келісімшарт жасасты: Мюзебах жабдықтар мен кітаптарға 2000 доллар көмек алатын, жылдық жалақысы 790 доллар және Верейннің таза табысының 2% және Техаста 500 акр жерге ие болатын. Сапарға шығар алдында, ол Пруссияның Фридрих ханзадасына барып, оның бұл іске қолдау көрсетуін өтінді. Мюзебах 1845 жылдың 24 ақпанында келісімшартқа қол қойып, мүшелік жарнасын 2000 доллар төледі. Граф Кастелл Мюзебахтың отарлау жобасының егжей-тегжейі туралы сұрақтарына нақты жауап бермеді, бірақ Мюзебахқа 10 000 долларлық аккредитив берді. Мюзебах "Texas Forever" сөздерін отбасылық гербіндегі "Tenax Propositi" (Мақсатқа берілгендік) деген ұранына қосты. 32 жастағы Мюзебах Бостонға бару үшін Англияның Ливерпуль қаласына сапар шекті, онда "Камбрия" бу кемесіне отырды. Кеме жолға шыққанда, ол жаңа жердегі жаңа өмірінің символы ретінде барондық атағынан бас тартты. 1845 жылдың 14 наурызында Бостонға келген соң, ол Питтсбургке беттеп, Огайо және Миссисипи өзендерімен саяхат жасады. 1845 жылдың 10 сәуірінде ол Нью-Орлеанға жетті. Нью-Орлеаннан ол кемемен 1845 жылдың 1 мамырында Техас штатының Галвестон қаласына келді. Верейннің өкілі Д. Х. Клайнер Мюзебахты Галвестонда қарсы алып, отаршылардың қиын жағдайы туралы дереу хабардар етті. Қаржылық жағдай князь Сольмс-тың бизнес тәжірибесінің болмауы және қаржылық есептерді жүргізуден бас тартуы салдарынан шатаққа түсті. Көбінесе қаржылық қиындықтардың себебі Адельсвереннің бизнесті жүргізуде тәжірибесі жоқ дворяндардан құралған ұйым болды. Олар әлемнің екінші жағында болғандықтан, князь Сольмс пен Мюзебахтың тап болған жағдайды көре алмады. Генри Фишер Верейн оған берген көлік және жабдықтарды ұсынбады. Фишер 1845 жылдың ақпанында доктор Ф. Шуббертпен бірге келіп түскен иммигранттарды Верейнмен байланыстарын үзуге және Милам округіндегі Шубберт колониясына қосылуға мәжбүрлеу үшін сөз байласты. Мюзебах Карлсхафенді (Индианола) кіру порты ретінде жеткіліксіз деп тапты, ал Нью-Бранфелске жол оқшауланды. Оған князь Сольмс немістерді американдықтармен араласпауға тырысқанын айтты. Мюзебах князь Сольмсты Галвестонда Германияға қайтуға тырысып жатқанда тапты, оны төлемеген есептері үшін ұстап алған. Мюзебах жағдайды толыққанды баяндап, Верейннің Генри Фишер мен Бурчард Миллермен байланысын қысқартқан сайын жағдай жақсаратынын мәлімдеді. 1846 жылдың мамырында Мюзебах граф Кастеллден 4 304 эмигранттың Техасқа келе жатқанын хабарлаған хат алды, бірақ Верейн қосымша қаржы сұрауға жауап бермеді. Клайнердің жариялаған хабарынан ұялған Верейн 60 000 долларлық аккредитив ашты. Бұл сома Техастағы барлық неміс эмигранттарын қамтамасыз етуге жеткіліксіз болды, бірақ Кастелл жағдайды бақылау үшін арнайы комиссар ретінде Филип Каппесті жіберді. Кастелл Каппеске Мюзебахты бақылап, барлық егжей-тегжейлі ақпаратты құпия түрде жеткізуді тапсырды. Каппес 1847 жылдың наурызында кеткен кезде тағы 200 000 доллар аванс беруді ұсынды.
On October 24, 1844, Meusebach wrote a letter to Count Castell to express his interest in moving to the Republic of Texas in order to pursue his love of geology, botany and horticulture. He had become fascinated by Texas and had been reading everything about the area. At the suggestion of his brother Carl, he read Texas: The Rise, Progress, and Prospects of the Republic of Texas by author William Kennedy and became intrigued by a place named Enchanted Rock. The same book had inspired Prince Carl of Solms Braunfels who had been named Commissioner General of the Verein's colonization. Once in Texas, Prince Solms had become disillusioned because of the financial and logistics difficulties of establishing German colonies in Texas. Fisher had badly mis managed funds and assets entrusted to him, with Prince Solms lending more money to the expedition. In 1844, Prince Solms asked the Vereins to remove him as Commissioner General and appoint a successor. Count Castell replied to Meusebach's October 24 letter by stating that he could buy a share in the Verein for $2,000 and have a chance at becoming Commissioner General in Texas. The two negotiated a contract for Commissioner General: Meusebach would receive a $2,000 allowance for equipment and books, an annual salary of $790 plus 2% of the net profits of the Verein, and 500 acres of land in Texas. Before departing, he paid a courtesy call on Prince Frederick of Prussia to secure his support of the effort. Meusebach signed the contract on February 24, 1845 and paid his $2,000 membership fee. Count Castell was vague and evasive in response to Meusebach's questions about the particulars of the colonization endeavor, but gave Meusebach a $10,000 letter of credit. Meusebach added Texas Forever to Tenax Propositi (Perseverance in Purpose) on his family crest. The 32 year old Meusebach traveled to Liverpool, England to board the steamship Cambria to Boston. As the ship departed, he renounced his title of Baron, as a symbol of his new life in a new land. Upon arrival in Boston on March 14, 1845, he headed to Pittsburgh and boarded a boat for a trip down the Ohio River and then Mississippi River. He arrived in New Orleans on April 10, 1845. From New Orleans, he arrived by boat in Galveston, Texas on May 1, 1845. Verein agent D. H. Klaener greeted Meusebach's arrival at Galveston and immediately apprised him of the desperate straits of the colonists. The finances were in disarray, due to Prince Solms' lack of business experience and his refusal to keep financial records. To a larger degree, the financial situation happened because the Adelsverein was an organization of noblemen with no practical backgrounds at running a business. They were on the other side of the world and did not witness the situation both Prince Solms and Meusebach were dealing with. Henry Fisher had not supplied transport and supplies for which the Verein advanced money to him. Fisher had also conspired in February 1845 with Dr. F. Schubbert to coerce incoming immigrants to sign legal documents disassociating themselves from the Verein and to join Schubbert's colony in Milam County. Meusebach found Carlshafen (Indianola) to be insufficient as a port of entry, and the route to New Braunfels isolated. He was told Prince Solms chose to keep the Germans from interacting with any Americans. Meusebach found Prince Solms in Galveston trying to return to Germany, detained by authorities for unpaid bills. Meusebach made a full accounting of the situation to the Verein, adding that he felt the less the Verein had to do with Henry Fisher and Burchard Miller the better off everyone would be. In May 1846, Meusebach received a letter from Count Castell informing him 4,304 emigrants were on their way to Texas, with the Verein unresponsive to pleas for more funding. Embarrassed by a German media story from Klaener, the Verein established a $60,000 letter of credit. The amount was not adequate for sustaining the total amount of German emigrants in Texas, but Castell also sent Philip Cappes as Special Commissioner to observe the situation. Cappes had also been instructed by Castell to observe Meusebach and to secretly report back every detail. By the time Cappes departed in March 1847, he recommended another $200,000 be advanced.
Карлсхафен (Индианола)
Карлсхафен (Индианола) принц Солмстың таңдаған кіреберіс порты болды.
Carlshafen (Indianola) was the port of entry chosen by Prince Solms.
Жаңа Браунфелс
Жаңа Браунфельс қаласы 1845 жылдың 21 наурызында Солмс-Браунфельс князі Карл тарапынан негізі салынды. 1845 жылдың 15 мамырында князь Солмс Германияға қайтып, елді мекеннің басшылығын Мюзебахқа жүктеді.
New Braunfels was founded by Prince Carl of Solms Braunfels on March 21, 1845. On May 15, 1845, Prince Solms left for Germany and turned the leadership of the settlement over to Meusebach.
Фредериксбург
Мюзебах 1846 жылы Адельсверен үшін Техас штатындағы Фредериксбург қаласын құруды жоспарлады.
Meusebach planned the 1846 establishment of Fredericksburg, Texas for the Adelsverein.
Пенетека команчилері бейбіт келісімін
Фишер Миллер жер грантын шешу үшін Мьюсбах 1847 жылы Пенатека команчилерімен үкіметтік емес бейбіт шар жасасты.
In order to settle the Fisher Miller land grant, Meusebach successfully negotiated a non government peace treaty with the Penateka Comanche in 1847.
Дармштадт қырық қоғамы
Мюзебах және Герман Шписс Дармштадт қырық қоғамының өкілдері 1847 жылы Бетина коммунасының орнын Льяно өзенінің жағасында таңдады. Коммуна Меузебах отбасының жақын досы Беттина фон Арнимнің құрметіне аталды.
Meusebach and Hermann Spiess of the Darmstadt Society of Forty chose the location for Bettina in 1847 on the banks of the Llano River. The commune was named in honor of Bettina von Arnim, a personal friend of the Meusebach family.
Нассау плантациясы
1843 жылы Vereins Файет округінде 4,428 акр плантация сатып алып, оны Нассау әміршаһының құрметіне атады. Платацияда жұмыс істеу үшін 25 құл сатып алынды. 1844 жылы принц Солмс плантацияны тексергенде, Vereins құлдықпен байланысты болмауы үшін мүліктен бас тартуды ұсынды. Vereins бес жыл бойы осы плантацияны басқарды.
In 1843, the Vereins purchased a 4,428 acre plantation in Fayette County and named it after the Archduke of Nassau. Twenty five slaves were bought to work on the property. When Prince Solms inspected the plantation in 1844, he recommended the Verein divest itself of the property, rather than be associated with slavery. The Vereins operated the property for five years.
Адельсвереннен кету
Мюзебах 1845 жылдың қараша айында Техастан кетуді ойластырып, граф Кастеллге хат жазып, Германияға қайту ниетімен бөлісті. Мюзебахтың пікірінше, «Адельсверен» өз мақсаттарына жету үшін жеткілікті түрде ұйымдастырылмаған. Ол 1846 жылдың 31 желтоқсанында Нью-Бранфелсте үйінің алдындағы наразылық толқынынан аман қалды. Бұл оқиғаны Генри Фрэнсис Фишер Мюзебахтың билігін тартып алу мақсатымен тудырған. Мюзебах граф Кастеллдің құпия әрекеттерінің құрбаны болды, граф өзінің досы Филипп Каппесті Техасқа арнайы комиссар ретінде, қосымша қаржы беру үшін жіберді, бірақ іс жүзінде Мюзебахты жасырын бақылап, оны қызметтен шеттетуге себеп табуды көздеді. 1847 жылдың қаңтар айында Фредериксбургте Мюзебах тағы да төңкеріс талпынысына ұшырады, осы жолы доктор Фридрих Шубберт бастама көтерді. Ол 1847 жылдың 23 қаңтарында Кастеллге қаржылық есептің қатарласып, отставкаға кетті. Оның отставкасы 1847 жылдың 20 шілдесінен күшіне енді. Герман Шписс оның орнына тағайындалды.
Meusebach had considered leaving Texas as early as November 1845, when he wrote to Count Castell and announced his intention to resign and return to Germany. Meusebach did not feel the Adelsverein was organized enough to achieve its goals. He had survived a hanging mob at his doorstep in New Braunfels on December 31, 1846. The incident had been stirred up by Henry Francis Fisher in an attempt to usurp Meusebach's power. Meusebach was the target of intrigue instigated by Count Castell, who sent his friend Philip Cappes to Texas ostensibly as Special Commissioner to provide additional funding, but in reality to secretly observe Meusebach to find cause to oust him. In January 1847 in Fredericksburg, Meusebach was again the target of a coup d'état, this time instigated by Dr. Friedrich Schubbert. He again submitted his resignation to accompany a financial report to Castell on January 23, 1847. The effective date of his resignation was July 20, 1847. Hermann Spiess was named his successor.
Техас штатының сенаторы
1851 жылы Мюзебах Германияға қайтып, қалған отбасымен уақыт өткізді. Оның әкесі 1847 жылы қайтыс болған еді. Сапар барысында ол «Адельсверенмен» барлық байланысын толығымен үзіп тастады. Германияда болғанда Мюзебах Техас штатының сенатында Бексар, Медина және Комал округтерін өкілдік етуге сайланды. Мюзебах 1851 жылдың 7 қарашасында қызметке кірісті. Техас сенаторы ретіндегі алғашқы қадамы – губернатор Питер Хансборо Беллдің іс-қимыл баяндамасын ағылшын, испан және неміс тілдерінде жариялау туралы өтініш жасау болды. Ол Мемлекеттік істер комитеті мен Білім комитетінде жұмыс істеді.
In 1851, Meusebach made a return trip to Germany to spend time with his remaining family. His father had died in 1847. During the trip, he also took the opportunity to completely sever any remaining ties to the Adelsverein. While in Germany, Meusebach had been elected to represent Bexar, Medina and Comal counties in the Texas State Senate. Meusebach took office on November 7, 1851. His first act as Texas senator was to request that the inaugural address of Governor Peter Hansborough Bell be printed in English, Spanish and German. He served on the Committee on State Affairs and the Committee on Education.
Арнайы мемлекеттік комиссар
1854 жылы Мюзебах губернатор Элиша Пиз тарапынан 1845 және 1846 жылдар аралығында Верейн уәде еткен жерлерге отаршылдардың құқықтарын реттеу үшін арнайы комиссар болып тағайындалды. Техас Республикасы бастапқыда отаршылдарға үйленген әр жұпқа 640 акр, ал үйленбеген отаршылдарға 320 акр жер беруге уәде берген еді. Алғашқы отаршылар уәде етілген жерлеріне қоныстанғанда, Верейн жердің жартысын өзінде қалдырды. Мюзебахтың міндеті – жер иелігін дұрыстау болды. Ол 324 160 акр көлемінде 729 отаршыл жер құжатын шығарды. Техас Бас жер басқармасының тағы үш комиссары да отаршылдардың жер иелігіндегі жалпы көлемі 1 735 200 акр болатын құжаттар шығарды.
In 1854, Meusebach was appointed by Governor Elisha Pease as a special commissioner to settle colonist titles to land promised by the Verein between 1845 and 1846. The Republic of Texas had originally promised the colonists 640 acres apiece for a married couple, or 320 acres for unmarried colonists. When the original colonists settled on their promised acreage, the Verein had kept one half of the allotment. Meusebach's position was to rectify the land holdings. He issued 729 colonist land scripts in the amount of 324,160 acres. Three other Texas General Land Office commissioners also issued scripts, for the aggregate total of 1,735,200 acres in colonist land holdings.
Команч Спринг, Фредериксбург және Нью-Бранфелс резиденциялары
Адельсвереннің бас комиссары лауазымынан кеткеннен кейін, Мюзебах Нью-Бранфелстен Бексар округінде 2600 долларға сатып алған 2577 акр жерге, Команч Спрингке көшіп барды. Бұл жердің қазіргі Булис лагерінің жанында орналасқандығы есептеледі. Нью-Бранфелсте ботаник Фердинанд Линдхаймер, ботаникаға бірдей құштарлық танытқан Мюзебахпен достық қарым-қатынас орнатты, ол оны Нью-Бранфелс ботаника бағының директоры етіп тағайындады. Линдхаймер мен Мюзебах Команч Спрингте ботаникалық жинақтар жасады, Линдхаймердің 1849 жылғы жинақтарында Команч Спринг белгісі болды. Америка Азамат соғысы кезінде Мюзебах Команч Спрингтегі мүлігін сатып, Фредериксбургке көшіп барды, онда ол отбасын асырау үшін саудамен айналысты. 1867 жылы Фредериксбургтегі иелігін сатқаннан кейін, отбасымен Нью-Бранфелстен солтүстікке қарай төрт шақырым жердегі Уэко Спрингске көшіп барды. 1869 жылдың 12 қыркүйегінде Нью-Бранфелстегі Мюзебахтардың үйіне торнадо соқты. Мюзебахтың аяғы ауыр сәуле астында қалды, ол отбасының арасында жарақат алған жалғыз мүшесі болды. Аяғындағы жарақат қалған өмірі бойы оны мазалады.
After resigning as Commissioner General of the Adelsverein, Meusebach moved from New Braunfels to some 2,577 acres he had bought for $2600 at Comanche Spring in Bexar County, believed to have been in the vicinity of current day Camp Bullis. In New Braunfels, botanist Ferdinand Lindheimer began a friendship with fellow botanical enthusiast Meusebach, who appointed him director of a New Braunfels botanical garden. Lindheimer and Meusebach made botanical collections at Comanche Spring, with Lindheimer's 1849 collections bearing the Comanche Spring place tag. During the American Civil War, Meusebach sold his Comanche Spring property and moved to Fredericksburg, where he operated a mercantile business to support his family. In 1867, he sold his Fredericksburg holdings and moved his family to Waco Springs, four miles north of New Braunfels. On September 12, 1869 a tornado destroyed the Meusebach home in New Braunfels. Meusebach, whose foot had been pinned beneath a heavy beam, was the only member of his family to be injured. The foot injury remained with him the rest of his life.
Жеке өмір және өлім
1842 жылы Мюзебах Елизавета фон Харденбергке кездесті. Олар үйлене алмай тұрып, ол Германияда, Нью-Бранфелс және Фредериксбургке қарасты мекемелерді басқарып жүргенде, тиф қызыл ауруынан қайтыс болды. 1852 жылдың 28 қыркүйегінде қырық жастағы Мюзебах, өзінің досы Эрнст Корреттің қызы, он жеті жастағы австриялық графиня Агнесса Корретке үйленді. Олардың он бір баласы болды, бірақ олардың тек жетісі ересек жасқа жетті. Мюзебах 1897 жылдың 27 мамырында Лоял-Вэллидегі өз мүлкінде қайтыс болды және Черри-Спрингтегі отбасылық зиратқа жерленді. Джон мен Агнес қызы Элизабет Лео Бурххардт Зешке үйленді және Леони (1882–1944) және Леота (1886–1979) есімді екі қызы болды. Отбасы Леота туғаннан кейін Калифорнияға көшіп, 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісі кезінде Сан-Францискода тұрды. Леони фон Мюзебах–Зеш Техас және Аризонада тұрып, әскери қызметкерлерге тіс емшісі қызметін көрсетті. Аризонада ол хопи тайпасына тіс емшісі қызметін көрсетті. Ол Аляскаға көшіп, штаттың шалғай аймақтарында жұмыс істейтін саяхатшы тіс емшісі болды. Анасы Елизавета өзіне қарай алмай қалғанда, доктор Зеш Калифорнияға оралып, қалған өмірін және мансабын сонда өткізді. 2012 жылы Аляска әйелдерінің Даңқ залы доктор Леони фон Мюзебах Зешті қабылдады. Техастың Фредериксбург қаласындағы Баронс-Крик аты Мюзебах баронының құрметіне берілген.
Meusebach became engaged to Elizabeth von Hardenberg in 1842. Before they could be married, she died in Germany of Typhoid fever while he was administering the establishments of New Braunfels and Fredericksburg. On September 28, 1852, forty year old Meusebach married seventeen year old Austrian born Countess Agnes of Coreth, daughter of his friend Count Ernst of Coreth. The couple had eleven children, but only seven lived to adulthood. Meusebach died on May 27, 1897, on his property in Loyal Valley, and is buried in the family cemetery in Cherry Spring. John and Agnes' daughter Elizabeth married Leo Burchheardt Zesch and had two daughters named Leonie (1882–1944) and Leota (1886–1979) The family moved to California after Leota's birth, and was living in San Francisco at the time of the 1906 San Francisco earthquake. Leonie von Meusebach–Zesch became a dentist, living in both Texas and Arizona and providing dental services to military personnel. In Arizona she provided dental services to Hopi people. She relocated to Alaska and became a traveling dentist who served remote areas around the state. When her mother Elizabeth was no longer able to care for herself, Dr. Zesch returned to California and spent the rest of her life and career there. The Alaska Women's Hall of Fame inducted Dr. Leonie von Meusebach Zesch in 2012. Barons Creek in Fredericksburg, Texas is named after Baron Meusebach.