Жапондық айкидо өнерінен тәлім алған Роберт Твиггердің «Ашулы ақ пижамалар» кітабы. Токиодағы қатал Senshusei курсы, өмір салтын өзгерту туралы баяндама.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1997 жылы Роберт Твиггердің кітабы "Ашулы ақ пижама" – Роберт Твиггердің Йошинкан айкидосын бір жыл бойына қарқынды оқу бағдарламасында оқыған кезі туралы жазған кітабы.
1997 book by Robert Twigger
Angry White Pyjamas is a book written by Robert Twigger about his time in a one year intensive program of studying Yoshinkan aikido.
Қорытынды
Кітаптың оқиғасы 1990 жылдардың ортасында Токиода өрбітеді. Твиггер Токио орталығына жақын кішкентай пәтерде екі досымен бірге тұрады. Олар дене күшін арттырып, ұзақ отыру салдарынан туған жағдайдан шығу үшін «Йошинкан Хомбу» додзосына жазылуға шешім қабылдайды. Твиггер тұрақты жаттығуды бастағаннан кейін, айкидоны толыққанды сезінудің жалғыз жолы – Йошинкан Сеншусей курсын аяқтау екенін түсінеді. Бұл 11 айлық, Йошинкан айкидо нұсқаушыларын даярлайтын қатал бағдарлама. Курс аптасына бес күн, күніне төрт сағаттан тұрады, сонымен қатар додзоны тазалау, арнайы жаттығулар мен демонстрациялар да қарастырылған. Твиггер уақытының көп бөлігін осы өте қарқынды курстың қатаңдығы мен кейде ауыртпалығын сипаттауға жұмсайды. Ол сувари ваза – тізе бүгіп орындалатын техниканы тізесінен қан кеткенше қайта-қайта жасайды, ал ертесіне жаттығуды жалғастырғанда жарасы қайта жанып, қабыршақтанады. Ол техникалардың қатты күшпен, қарқынмен орындалуын, тіпті төбесін төсенішке соғып қалудың жиі кездесетінін айтады. Курстағы басқа да тәжірибелердің ішінде «хажиме» сеанстары бар, онда бір техника үзіліссіз, кейде жарты сағатқа дейін немесе одан да көп уақыт бойы қайталанады. Мұндай сеанстарда, әсіресе жаз айларында оқушылар есінен танып немесе құсып кетеді. Жақындары жеткілікті күш жұмсамайды деп санаса, нұсқаушылар оқушыларға жаза ретінде иықты көтеру, отырып тік тұру және секіру жаттығуларын тағайындайды. Кітапта Шида, Шиода және Чино сияқты бірнеше көрнекті Йошинкан нұсқаушылары, сондай-ақ бас шетелдік нұсқаушы Роберт Мастар, Англиядан Дэвид Рубенс және Австралиядан Даррен Френд туралы да айтылады. Мұғалімдер кейде студенттерге салқын қарайды, тіпті қатыгездік танытып, олардың күш-жігерін арттыруға тырысып, техникасын және «рухын» дамытуға көмектеседі. Сонымен қатар, Твиггер Токионың және оның өмірінің басқа да жақтарын, оның қарындасымен және оның отбасымен қарым-қатынасын, жапон орта мектебінде ағылшын тілінің мұғалімі ретіндегі жұмысын және екі бөлмелес досымен бірге өмір сүру туралы әңгімелерді сипаттайды. Ол сондай-ақ Жапония және жапон мәдениеті туралы ойларымен бөліседі. Кітап 1998 жылы «Уильям Хиллдің жыл спорт кітабы» сыйлығына ие болды.
The book is set in Tokyo in the mid 1990s. Twigger is living with two friends in a tiny apartment near central Tokyo. They all decide to enrol at the Yoshinkan Hombu Dojo in order to get fit and break out of their sedentary life style. Soon after beginning regular training, Twigger decides that the only way to truly experience aikido is to do the Yoshinkan Senshusei course, a gruelling 11 month program to train up instructors of Yoshinkan aikido. The course consists of four hours of training, five days a week, in addition to dojo cleaning duties, special training weekends and demonstrations. Twigger spends most of his time describing the rigor and sometimes agony of the very intensive course. He refers to doing kneeling techniques, or suwari waza, until his knees bled, only to practice the next day and in so doing tear open the scabs. He describes techniques being performed with such vigor and intensity that smashing one's head into the mat was a frequent occurrence. Other experiences on the course include "hajime" sessions where one technique is performed repeatedly, without a break, sometimes for up to half an hour or more. During these sessions, trainees sometimes pass out or vomit, especially in the summer months. Instructors sometimes dish out punishments to trainees if they feel they are not pushing themselves enough, including rounds of push ups, sit ups and bunny hops. Other people featured in the book include several top Yoshinkan instructors, including Chida, Shioda and Chino, as well as Robert Mustard, the chief foreign instructor, David Rubens from England and Darren Friend from Australia. Teachers are sometimes portrayed as being quite cold and occasionally brutal and unsympathetic to the students, whom they are trying to push to greater and greater efforts in order to build their technique and "spirit". In addition, Twigger describes other aspects of Tokyo and his life there, including his relationship with his girlfriend and her family, his work at a Japanese high school as an English teacher, and stories of living with his two flatmates. He also gives thoughts and observations about Japan and Japanese culture. The book was awarded the William Hill Sports Book of the Year in 1998.