Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оглала Лакота басшысы және Буффало Биллдің «Жабайы Батыс» шоуының жұлдыз орындаушысы.
Oglala Lakota Chief and star performer with Buffalo Bill's Wild West
Темір Құйрық (Оглала Лакота: Siŋté Máza, стандартты Лакота орфографиясы бойынша; шамамен 1842 – 29 мамыр 1916) – Оглала Лакота басшысы және Буффало Биллдің «Жабайы Батыс» шоуының жұлдыз орындаушысы. Темір Құйрық 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы ең танымал американдық тұлғалардың бірі болды және оның суретін құрлықтар бойынша таратқан кәсіби фотографтар үшін сүйікті тақырыпқа айналды. Темір Құйрық американдық тарихта 1913-1938 жылдардағы «Буффало никелі» немесе «Индия бас никеліндегі» ерекше бейнесімен ерекше көзге түседі.
Iron Tail (Oglala Lakota: Siŋté Máza in Standard Lakota Orthography; c. 1842 – May 29, 1916) was an Oglala Lakota Chief and a star performer with Buffalo Bill's Wild West. Iron Tail was one of the most famous Native American celebrities of the late 19th and early 20th centuries and a popular subject for professional photographers who circulated his image across the continents. Iron Tail is notable in American history for his distinctive profile on the Buffalo nickel or Indian Head nickel of 1913 to 1938.
Жас шағы мен отбасы
Синьте Маза – бастықтың рулық аты еді. Оған ақтар неге оны Темір Құйрық деп атайтынын сұрағанда, ол анасы оның сәби кезінде, үлкен аулардың бірінде, жауынгерлердің бизон үйірін қуғанда, олардың құйрықтары темірден жасалғанша тік тұрғанын көргенін, содан кейін оның есімін Синьте Маза деп, жаңа да ерекше нәрсе ретінде атағанын айтты.
Siŋté Máza was the Chief's tribal name. Asked why the white people call him Iron Tail, he said that when he was a baby his mother saw a band of warriors chasing a herd of buffalo, in one of their periodic grand hunts, their tails standing upright as if shafts of steel, and she thereafter called his name Siŋté Máza as something new and novel.
Темір құйрық пен темір бұршақ
Тарихшылар Шеф Темір Құйрықты көбінесе Шеф Темір Жауыз ("Дьюи Борода") деп жаңылыстырады, олар Лакота тайпасының бір замандастары және есімдері ұқсас естіледі. Көптеген өмірбаяндық жазбаларда Темір Құйрық Кіші Бигхорн шайқасына қатысқандығы және оның отбасы 1890 жылы Вундид-Книде қаза тапқандығы туралы дұрыс емес ақпарат келтіріледі, бірақ шындығында осы қайғыға Темір Жауыз ұшыраған. Майор Израиль МакКрейт былай деп мәлімдеген: "Темір Құйрық соғыс басшысы емес еді және жауынгер ретінде айрықша көзге түспеген. Ол сиқыршы немесе бақсы емес, бірақ ақылды кеңесші және дипломат, әрдайым қадір-қасиетті, тыныш және мақтансақ емес. Ол сирек сөйлейтін, әсем әшекейлерге қызығушылық танытпайтын, сол себепті атақты соғыс басшысы Құрметті Ат сияқты еді. Ол әрқашан күлімсіреп, балаларды, жылқыларды және достарын жақсы көретін."
Chief Iron Tail is often mistaken by historians for Chief Iron Hail ("Dewey Beard"), being Lakota contemporaries with similar sounding names. Most biographies incorrectly report that Iron Tail fought in the Battle of the Little Bighorn and that his family was killed in 1890 at Wounded Knee, when in truth it was Iron Hail who suffered the loss. Major Israel McCreight reported: "Iron Tail was not a war chief and no notable record as a fighter. He was not a medicine man or conjuror, but a wise counselor and diplomat, always dignified, quiet and never given to boasting. He seldom made a speech and cared nothing for gaudy regalia, very much like the famed War Chief Crazy Horse. In this respect he always had a smile and was fond of children, horses and friends."
Темір құйрық және Буффало Билл
Темір Құйрық халықаралық деңгейде танымал болды және Париждегі Шанз-Элизеде (Champs Élysées) және Италиядағы Римдегі Колизейде Буффало Биллмен бірге жетекші рөлде өнер көрсетті. Францияда, Англиядағыдай, Буффало Билл мен Темір Құйрық аристократияның қонақтары болды. Темір Құйрық Буффало Биллдің ең жақын достарының бірі еді және олар жыл сайынғы сапарларда бірге елік және бигхорнға аң аулап жүрді. Майор Израиль МакКрейттің Вигвамына келген сапарының бірінде Буффало Билл Темір Құйрықты бұрынғы замандағы Келісім кеңесінде АҚШ армиясының шенеуніктерімен покер ойнап, қалай жеңіске жеткенін пантомима арқылы көрсетуді сұрады. "Ол ойынның барлық кезектерін – карта беруден бастап, бастапқы төлемдерге және ставкаларға дейін, соңғы картаны тартуға дейін, сөз айтпай, беті мүсіндей қатты қалпында көрсетті. Кенеттен ол үстелді тазалап, карталарын жамылғысына жинап, үстелден тұрып, мақтанышпен кетіп қалды. Бұл керемет актерлік шеберлік болды, және өте қызық еді." Темір Құйрық 1913 жылға дейін Буффало Биллмен бірге саяхаттап, содан кейін Миллер бауырларының 101 ранчосымен 1916 жылы қайтыс болғанға дейін бірге болды.
Iron Tail was an international personality and appeared as the lead with Buffalo Bill at the Champs Élysées in Paris, France, and the Colosseum in Rome, Italy. In France, as in England, Buffalo Bill and Iron Tail were feted by the aristocracy. Iron Tail was one of Buffalo Bill's best friends and they hunted elk and bighorn together on annual trips. On one of his visits to The Wigwam of Major Israel McCreight, Buffalo Bill asked Iron Tail to illustrate in pantomime how he played and won a game of poker with US army officials during a Treaty Council in the old days. "Going through all the forms of the game from dealing to antes and betting and drawing a last card during which no word was uttered and his countenance like a statue, he suddenly swept the table clean into his blanket and rose from the table and strutted away. It was a piece of superb acting, and exceedingly funny." Iron Tail continued to travel with Buffalo Bill until 1913, and then the Miller Brothers 101 Ranch Wild West until his death in 1916.
Сиуларды суретке түсіру
Гертруда Кесбиер – 20-ғасырдың басындағы ең ықпалды американдық фотографтардың бірі және ол америкалық индейлердің әсерлі суреттерімен ең танымал. Кесбиер балалық шағын Ұлы далаларда, сиу балаларымен бірге өрнектеп өткізді. 1898 жылы Кесбиер Нью-Йорктегі Бесінші авенюдегі студиясынан Буффало Биллдің "Жабайы Батыс" труппасының Мэдисон Сквер Гарденге қарай шеруін көрді. Лакота халқына деген махаббат мен құрмет естеліктері оны Буффало Биллге хат жолдап, оның студиясында шоумен бірге саяхаттап жүрген сиуларды суретке түсіруге рұқсат сұрауға итерді. Буффало Билл мен Кесбиердің екеуі де американдық индей мәдениетіне деген құрметтес болды және сиулармен достық қарым-қатынаста болды. Буффало Билл Кесбиердің өтінімін тез мақұлдады және ол 1898 жылдың 14 сәуірінде, жексенбі күні таңертең жобасын бастады. Кесбиердің жобасы таза көркемдік сипатта болды, оның суреттері коммерциялық мақсатта жасалмаған және ешқашан Буффало Биллдің "Жабайы Батыс" бағдарламасының буклеттерінде немесе жарнамалық плакаттарында пайдаланылмаған.
Gertrude Käsebier was one of the most influential American photographers of the early 20th century and best known for her evocative images of Native Americans. Käsebier spent her childhood on the Great Plains living near and playing with Sioux children. In 1898, Käsebier watched Buffalo Bill's Wild West troupe parade past her Fifth Avenue studio in New York City, toward Madison Square Garden. Her memories of affection and respect for the Lakota people inspired her to send a letter to Buffalo Bill requesting permission to photograph Sioux traveling with the show in her studio. Buffalo Bill and Käsebier were similar in their abiding Native American culture and maintained friendships with the Sioux. Buffalo Bill quickly approved Käsebier's request and she began her project on Sunday morning, April 14, 1898. Käsebier's project was purely artistic and her images were not made for commercial purposes and never used in Buffalo Bill's Wild West program booklets or promotional posters.
Басшымен кездесу
Кейсбиер сиу тайпасының демалып жатқандағы суреттерін түсірді. Бас темір құйрық – Кейсбиердің портреттеуге ең қиын келген тұлғаларының бірі болды. Кейсбиердің темір құйрықпен түсірген суреті – оның жазылған жалғыз тарихы: «Сиу тайпасы Буффало Биллдің «Далалық Батыс» лагерінде Кейсбиердің фотостудиясына баруға дайындалып, суретке түсірілетіндерге ең жақсы киімдері мен әшекейлерін үлестірді». Кейсбиер олардың күш-жігеріне риза болды, бірақ өзінің сөздерімен «бала кезімде көргендей, нағыз табиғи үндісті» суретке түсіргісі келді, бұл оның Колорадодағы және Ұлы жазықтардағы алғашқы жылдарына қатысты. Кейсбиер регалиясыз суретке түсіру үшін темір құйрықты таңдады. Ол қарсылық көрсетпеді. Нәтижесінде алынған сурет – Кейсбиердің армандағандай болды: әшекей мен сән-салтанатсыз, тыныш, жақын, әдемі портрет, ол өзін оған және камераға тосқауылсыз ұсынды. Бірнеше күннен кейін темір құйрық суретке көз жеткізді, ол тым қараңғы болғандықтан бірден жыртып тастады. Кейсбиер оны қайта түсірді, бұл жолы ол толық қанағаттанатындай, әуеленген бас киімімен суретке түсірді. Бас темір құйрық – халықаралық деңгейде танымал болды. Ол өзінің әдемі регалиясымен Buffalo Bill-мен бірге Париждегі Елисей даңғылында және Римдегі Колизейде бас рөлде көрінді. Темір құйрық – керемет шоумен болды және оның демалыс күйіндегі суретіне көңілі толмады, бірақ Кейсбиер оны 1901 жылғы «Әркімнің журналы» мақаласының бетіне таңдады. Кейсбиер барлық портреттерді «үндістер мінезінің ашылуы» деп санайды, бұл «сиу тайпасы үшін жаңа бейнелерде» американдықтардың күші мен ерекше мінезін көрсетті.
Käsebier took classic photographs of the Sioux while they were relaxed. Chief Iron Tail was one of Käsebier's most challenging portrait subjects. Käsebier's session with Iron Tail was her only recorded story: "Preparing for their visit to Käsebier's photography studio, the Sioux at Buffalo Bill's Wild West Camp met to distribute their finest clothing and accessories to those chosen to be photographed." Käsebier admired their efforts, but desired to, in her own words, photograph a "real raw Indian, the kind I used to see when I was a child', referring to her early years in Colorado and on the Great Plains. Käsebier selected one Indian, Iron Tail, to approach for a photograph without regalia. He did not object. The resulting photograph was exactly what Käsebier had envisioned: a relaxed, intimate, quiet, and beautiful portrait of the man, devoid of decoration and finery, presenting himself to her and the camera without barriers. Several days later, Iron Tail was given the photograph and he immediately tore it up, stating that it was too dark. Käsebier re photographed him, this time in his full feather headdress, much to his satisfaction. Chief Iron Tail was an international celebrity. He appeared with his fine regalia as the lead with Buffalo Bill at the Avenue des Champs Élysées in Paris, France, and the Colosseum of Rome. Iron Tail was a superb showman and chaffed at the photo of him relaxed. but Käsebier chose it as the frontispiece for a 1901 Everybody's Magazine article. Käsebier believed all the portraits were a "revelation of Indian character," showing the strength and individual character of the Native Americans in "new phases for the Sioux."
Индиялық теңге
ХХ ғасырдың басында Iron Tail-дің ерекше келбеті АҚШ-та кеңінен танылды, өйткені ол Two Moons-пен бірге бес центтік монета – «Буффало никелі» немесе «үнді бас никелі» үшін үш модельдің бірі болды. Бұл танымал монета 1913 жылы таныстырылды және Америка батысының табиғи сұлулығын көрсетеді. Атақты «Жабайы батыс» артисі Bee Ho Gray, Iron Tail-ге Вашингтон мен Нью-Йоркке аудармашы және жетекші ретінде сүйемелдеді, онда Iron Tail мүсінші Джеймс Эрл Фрейзерге жаңа «Буффало никелі» дизайнымен жұмыс істеу үшін модель болды. Iron Tail өз заманындағы ең танымал американдық түпкіліктің өкілі болды және оның суретін континенттер арасында таратқан кәсіби фотографтардың сүйікті нысаны болды.
Early in the twentieth century, Iron Tail's distinctive profile became well known across the United States as, along with Two Moons, one of three models for the five cent coin Buffalo nickel or Indian Head nickel. The popular coin was introduced in 1913 and showcases the native beauty of the American West. Bee Ho Gray, the famous Wild West performer, accompanied Iron Tail to act as an interpreter and guide to Washington D. C. and New York where Iron Tail modeled for sculptor James Earle Fraser as he worked on designs for the new Buffalo nickel. Iron Tail was the most famous Native American of his day and a popular subject for professional photographers who circulated his image across the continents.
Темір құйрық және майор Израиль МакКрейт
Басшы Iron Tail майор Израиль МакКрейттің досы еді және Пенсильвания штатының Дубоис қаласындағы "Вигвамға" жиі келіп тұратын. Iron Tail және басшы Flying Hawk "Вигвамды" Шығыстағы өз үйлері деп есептеді. 1908 жылдың 22 маусымында Iron Tail Буффало Биллдің шатырында МакКрейтті Оглала Лакота тайпасының құрметті басшысы етіп қабылдау рәсімін өткізді. 1915 жылы МакКрейт "Вигвамда" Iron Tail және Flying Hawk үшін әсем қабылдау ұйымдастырды.
Chief Iron Tail was a friend of Major Israel McCreight and a frequent visitor to The Wigwam in DuBois, Pennsylvania. Iron Tail and Chief Flying Hawk considered The Wigwam their home in the East. On June 22, 1908, Iron Tail presided over a ceremony at the tent of Buffalo Bill adopting McCreight as an honorary Chief of the Oglala Lakota. In 1915, McCreight hosted a grand reception for Iron Tail and Flying Hawk at The Wigwam.
Чха́нте Та́нканы қабылдау
1908 жылғы 22 маусымда Iron Tail және "Buffalo Bill" Коди Дикі Батыс Rough Riders конгресімен бірге Пенсильвания штатындағы Дю Бойске келді. Кодидің "Жабайы Батыс" қойылымдарына күніне 12 мың адам қатысып, 150 оглала 150 понимен қалаға келді. Осы оқиғада Iron Tail майор Израиль МакКрейтті Оглала Лакотаның құрметті басшысы ретінде қабылдап, МакКрейтті "Čhaŋté Tȟáŋka ("Ұлы Жүрек") деп атады. Iron Tail Буффало Биллдің шатырында өткен рәсімді орындады, оған Бас Американдық Жылқы, Бас Бұрқасын Жылқы, Бас Жалғыз Аю және 100 Оглала Лакота мүшесі қатысты. Оглала Лакота басшылары МакКрейт пен оның әйелі Элис айналасында кішкентай шеңбер құрды, ал Iron Tail рәсімді лакота тілінде сөз сөйлеумен, барлығымен жылы қол алысумен бастады, содан кейін МакКрейттің басына соғыс бас киімін, аяғына мокасиндерді кигізді. Содан кейін Iron Tail МакКрейтке сары бояумен суреттелген бауыры бар типиді сыйлады және бұл оған және Элисқа тұру үшін екенін айтты. Домбыралар соғылып, тайпалық әндер күшпен орындалды. Iron Tail аяқтау сөздерін айтып, жылы қол алысумен аяқтады. Iron Tail және Buffalo Bill жаңа 1908 Rambler тур машинасына міндіріліп, МакКрейттің қалалық үйіне тойға аттанды. Онде Iron Tail оқиғаның естелігі ретінде жаңа Winchester мылтығымен сыйланды. МакКрейт осы салтанатты оқиғаға қатты риза болды және осы құрметті өмірінің соңына дейін мақтанышпен және қадір-қасиетпен сақтап жүрді. Кейінірек МакКрейт Оглала Лакотаның құрметті басшысы атағының кез келген президент немесе әскери ұйым бере алатын құрметтен гөрі әлдеқайда үлкен құрмет екенін айтты.
On June 22, 1908, Iron Tail and "Buffalo Bill" Cody visited Du Bois, Pennsylvania with the Wild West Congress of Rough Riders. Twelve thousand people a day attended Cody's Wild West performances and 150 Oglalas were in town with 150 ponies. On this occasion, Iron Tail presided over the adoption of Major Israel McCreight as an honorary Chief of the Oglala Lakota and named McCreight "Čhaŋté Tȟáŋka ("Great Heart"). Iron Tail performed the ceremony assembled at Buffalo Bill's tent and attended by Chief American Horse, Chief Whirlwind Horse, Chief Lone Bear and 100 Oglala Lakota members of the Wild West Congress of Rough Riders. The Oglala Lakota chiefs formed a small circle around McCreight and his wife Alice, and Iron Tail began the ceremony with a speech in Lakota, a hearty handshake all around, and then placed a war bonnet McCreight's head and moccasins upon his feet. Iron Tail then presented McCreight with a tepee on which an owl had been traced with yellow chalk and told this was for him and Alice to live in. Tom tom drums were then beaten and tribal songs put up vigorously. Concluding remarks were made by Iron Tail ending with hearty handshakes. Iron Tail and Buffalo Bill were loaded into a new 1908 Rambler touring car and driven to McCreight's town house for the banquet which followed. There, Iron Tail was presented with a new Winchester rifle as a souvenir of the event. McCreight was forever moved by the solemnity of the occasion, and carried the honor proudly and with distinction the rest of his life. McCreight later remarked that the title, honorary Chief of the Oglala Lakota, was a far greater tribute than could have been conferred by any president or military organization.
Вигвамдағы үлкен қабылдау
1915 жылы МакКрейт Пенсильвания штатының Ду Бойс қаласындағы «Вигвамда» Желі Құйрығы және Ұшқан Шоқпар бас қолбасшыларының құрметіне үлкен қабылдау ұйымдастырды. «Желі Құйрығы басшысы көптеген судьялар, банкирлер, заңгерлер, бизнесмендер және көршілердің қабылдау жолымен өтіп, президенттің Жаңа жылда көптеген бейтаныс адамдармен амалдасуға міндетті болған сияқты қолдарынан сәлем қабылдағаннан кейін, ол ұзын қызыл терісін алып, иығына жамылды. Содан кейін ол газонға шығып, жатып, көкке қарайтын болды, ал көздері жүз шақырымдық қашықтықтағы төбелер мен аңғарларды шарлады – бұл Шығыс құрлықтық бөлініс. Ол ағылшын тілінде сөйлей алмағандықтан, бір сағат бойы қол алысуға шыдағаннан кейін әлеуметтік міндеттерін орындады, сондықтан оған көпшілікпен араласу ұнаған жоқ. Ол демалып, қызыл тастың түтінін тартып, үлкен асханаға шақыруды күтті. Асханада ол құрметті орынға отырып, тамақты дәмді жеді және әдепті мінез-құлқымен көзге түсті. Оның осы жердегі және жазушымен бірге болған барлық кездесулердегі әдептілігі ең жоғары дәрежедегі ақ нәсілді адамдардың да үлгісіне лайық еді!» Желі Құйрығы басшысы жиналған қонақтармен амалдасқаннан кейін үлкен бұқа терісін иығына орап, көпшіліктің алдынан ығыстырып, кетіп қалды. Ол жүн шапанды шөпке жайып, оның үстіне отырып, түтінін жақты, «Әлеуметтік міндетімді орындадым, енді өзімді ләззаттандырғым келеді» дегендей. Ұшқан Шоқпар басшысы осы салтанатты тойды ұзақ уақыт есінде сақтады. «Ол бұрын, өзінің жақын досы Желі Құйрығымен бірге жүздеген достары үшін қабылдау өткізген. Банкирлер, дін қызметкерлері, ұстаздар, кәсіпкерлер, шаруалар, олардың әйелдері алыс-жақыннан келіп, құрмет көрсетіп, «Кола!» деп сәлемдескен». «Тарихшы Ұшқан Шоқпар басшысы кешкі ас берілген кезде Желі Құйрығының және өзінің тамақтарын ашық верандаға әкелуді сұрағанын еске алды. Олар сол үстелдің басында отырып тамақтанды, ал көптеген ақ нәсілді адамдар тамақ бөлмесінде үндістер туралы ұялмай сөйлесе алды. Ол бұл уақытты жақсы өткізгендерін және олар бұл туралы көп сөйлескендерін еске алды, бірақ қазір оның жақын досы оны тастап, Құмды төбелерге кетіпті».
In 1915, McCreight hosted a grand reception for Chief Iron Tail and Chief Flying Hawk at The Wigwam in Du Bois, Pennsylvania. "When Chief Iron Tail was finished with greeting the long line of judges, bankers, lawyers, business men and neighbors who filed past in a receiving line just as the President is obliged to receive and shake the hands of multitude of strangers who call on New Years, the chief grasped hold of the fine buffalo robe which had been thrown over a porch bench for him to rest on drawing it around his shoulders, walked out on the lawn and lay down to gaze into the clouds and over the hundred mile sweep of the hills and valleys forming the Eastern Continental Divide. He had fulfilled his social obligations when he had submitted to an hour of incessant hand shaking, as he could not talk in English, further crowd mixing did not appeal to him. He preferred to relax and smoke his redstone pipe and wait his call to the big dining room. There he re appeared in the place of honor and partook of the good things in the best of grace and gentlemanly deportment. His courteous behavior, here and at all places and occasions when in company of the writer, was worthy of emulation by the most exalted white man or woman!" After Chief Iron Tail had shaken hands with the assembled guests he gathered the big buffalo hide about his shoulders, waived aside the crowd and walked away. He spread the woolly robe on the grass, sat down upon it and lit his pipe, as if to say, "I've done my social duty, now I wish to enjoy myself." Chief Flying Hawk long remembered the gala festivities. "Here he himself and his close friend Iron Tail had held a reception once long ago, for hundreds of their friends, when bankers, preachers, teachers, businessmen, farmers, came from near and far along with their ladies, to pay their respects and say, How Cola!" "The historian Chief Flying Hawk reminded that when dinner was served, Iron Tail asked to have his own and Flying Hawk's meals brought to them on the open porch where they ate from a table he now sat beside, while the many white folks occupied the dining room, where they could discuss Indians without embarrassment. This, he remembered, was a good time, and they talked about it for a long time together, but now, his good friend had left him and was in the Sand Hills."
Соңғы күндер
1916 жылдың мамыр айында 74 жасында Бас Айрон Тейл Миллер бауырларының 101 ранчосы "Жабайы Батыс" атты қойылымын Филадельфияда көрсетіп жүргенде пневмонияға шалдығып, Санкт-Лука ауруханасына жатқызылды. Буффало Билл келесі күні Мэриленд штатының Балтимор қаласына шоуын жалғастыруға мәжбүр болды, ал Айрон Тейл онымен тілдесе алмайтын дәрігерлер мен медбикелермен бірге бейтаныс қалада жалғыз қалды. МакКрейт бас дәрігердің ауруханаға түскені туралы таңертеңгі Филадельфия газетінен біліп, дереу Буффало Биллге телеграмма жіберіп, Айрон Тейлді келесі пойызбен Пенсильвания штатының Дю Бойс қаласына, Уигвамға емдеуге жіберуді сұрады. Жауап келмеді, телеграмма Балтиморға жеткізілмеді немесе жіберілмеді. Оның орнына аурухана басшылары Айрон Тейлді "Пуллман" вагонына отырғызып, туған жері – Блэк Хиллз аймағына қайтаруға тапсырыс берді. 1916 жылдың 28 мамырында оның вагонының қызметкері оны Индиана штатының Саут-Бенд қаласында оятуға келгенде, Айрон Тейл қайтыс болды, оның денесі соңынан бағытына қарай жалғасты. Буффало Билл бас шенеуніктің ауруханаға жібергеніне және телеграмманы алмағанына өкініш білдірді. Айрон Тейлдің денесі Небраска штатының Рашвилл қаласындағы ауруханаға, содан кейін Пайн Ридж үнді резервациясына жеткізілді, онда ол 1916 жылдың 3 маусымында Киелі Розари Миссиясы зиратында жерленді. Буффало Билл терең сезіммен, Айрон Тейлдің қабіріне гранит тас қоятынын, ал оған Айрон Тейлдің суреті бар "Буффало никелінің" көшірмесін қашап, естелік ретінде орнататынын айтты. Алайда, Буффало Билл 1917 жылдың 10 қаңтарында, Айрон Тейлдің қайтысынан кейін алты ай өткен соң дүние салды. Колорадо штатының Денвер қаласының батысындағы Лоукаут тауында Буффало Биллдің қабірі басында өткен салтанатта Бас Флаинг Хок өзінің бүркіт қауырсынынан жасалған соғыс таяғын қабірге қойды. "Жабайы Батыстың" әрбір қарт ардагері 1880 жылдардан бері американдық Батыстың ерте тарихының символы болған үндістерді, бұқаларды және скауттарды бейнелейтін беделді тасқа "Буффало никелін" қойды.
In May 1916, Chief Iron Tail, at the age of 74, became ill with pneumonia while performing with the Miller Brothers 101 Ranch Wild West in Philadelphia, Pennsylvania, and was placed in St. Luke's Hospital. Buffalo Bill was obliged to go on with his show next day to Baltimore, Maryland, and Iron Tail was left alone in a strange city with doctors and nurses who could not communicate with him. McCreight learned about the Chief's admission to the hospital in the morning Philadelphia paper, and immediately sent a telegram to Buffalo Bill to send Iron Tail by next train to Du Bois, Pennsylvania, for care at The Wigwam. No reply was had and the wire was not delivered or forwarded to Baltimore. Instead the hospital authorities put Iron Tail on a Pullman, ticketed for home to the Black Hills. On May 28, 1916, when the porter of his car went to wake him at South Bend, Indiana, Iron Tail was dead, his body continuing on to its destination. Buffalo Bill expressed regret that the Chief was sent to the hospital and that he had not received the telegram. Iron Tail's body was transferred to a hospital in Rushville, Nebraska, then to Pine Ridge Indian Reservation, where he was buried at Holy Rosary Mission Cemetery on June 3, 1916. With deep emotion, Buffalo Bill said he was going to put a granite stone on Iron Tail's grave with a replica of the Buffalo nickel (for which Iron Tail had posed) carved on it as a memento. However, Buffalo Bill died on January 10, 1917, just six months after Iron Tail's death. In a ceremony at Buffalo Bill's grave on Lookout Mountain, west of Denver, Colorado, Chief Flying Hawk laid his war staff of eagle feathers on the grave. Each of the veteran Wild Westers placed a Buffalo nickel on the imposing stone as a symbol of the Indian, the buffalo, and the scout, figures since the 1880s that were symbolic of the early history of the American West.