Америкалық гребші Джон Келли – 3 Олимпиаданың қатысушысы, қола жүлдегер (1956). Әкесі де олимпиада чемпионы! Панамерика ойындарының алтын медалі. Гребү.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық гребуші (1927–1985)
American rower (1927–1985)
Спорт және ескіру
Бір қайықтықты (1x) есуге маманданған Келли 1948 жылы Ұлыбританияның Лондон қаласында, 1952 жылы Финляндияның Хельсинки қаласында және 1956 жылы Австралияның Мельбурн қаласында өткен жазғы Олимпиада ойындарында АҚШ құрамасынан өнер көрсетті (қола медаль жеңіп алды). Екі қайықтықты (2x) есуде ол 1960 жылы Италияның Рим қаласында өткен жазғы Олимпиада ойындарында АҚШ-ты ұсынды. Сонымен қатар, ол 1955 және 1959 жылғы Пан-Америка ойындарында алтын медальдар жеңіп алды.
A rower who specialized in the single scull (1x), Kelly represented the United States at the 1948 Summer Olympics in London, England, United Kingdom; the 1952 Summer Olympics in Helsinki, Finland; and the 1956 Summer Olympics in Melbourne, Australia (winning the bronze medal). In the double scull (2x), he represented the United States at the 1960 Summer Olympics in Rome, Italy. He also won gold medals at the 1955 and 1959 Pan American Games
Кенли Хенлиде
Келлидің әкесі Джон Б. Келли аға 1920 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында екі алтын медаль жеңіп алды, біреу жеке қалауда (1x), екіншісі жұптық қалауда (2x). Аға Келли 1924 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында жұптық қалауда жеңісін қайталады. 1920 жылы, қайық спортындағы жетістіктеріне қарамастан, аға Келлидің қатысуы сол кездегі әлемдегі ең беделді жарысқа, Хенли Корольдік регатасына қабылданбады. Регатаның басқару комитетінің хаттамасына сәйкес, Келли екі себеппен шеттетілді: біріншіден, ол кірпіш қалаушы болып жұмыс істегендіктен, регатаның сол кездегі әуесқойлық ережелеріне сәйкес қатысуға құқығы болмады (ол ережеде кез келген "кәсібі немесе жалақымен жұмыс істейтін механик, шебер немесе жұмысшы" адамды қатыстырмады), екіншіден, ол 1906 жылы тыйым салынған Веспер қайық клубының мүшесі болды, себебі 1905 жылғы экипаж мүшелері жол шығыстарын төлеу үшін халықтан ақша жинаған. Келлидің шеттетілуі туралы Ұлыбритания мен АҚШ газеттерінде кеңінен хабарланды, көптеген адамдар мұны Англиядағы беделді Diamond Challenge Sculls жарысында американдықтардың жеңіске жетуіне бөгет қою әрекеті деп қарады. Бұрын бұл жарыста тек бір ғана америкалық, Эдвард Тен Эйк 1897 жылы жеңіске жеткен еді. 1947 жылы Келли-кіші Хенлидегі Diamond Challenge Sculls (жеке қалау) жарысын жеңіп алды, осы жарысқа оның әкесінің қатысуына тыйым салынған еді. Оның жетістігін мойындап, Келлиге 1947 жылы Джеймс Э. Салливан сыйлығы АҚШ-тың үздік әуесқой спортшысы ретінде табыс етілді. 1949 жылы Келли бұл жетістігін қайталап, Хенлидегі Diamond Challenge Sculls жарысын тағы да жеңіп алды. 1980 жылы Келлидің әпкесі, Монако принцессасы Грейс, регатада жүлделерді табыс етуге шақырылды. 2003 жылы оның құрметіне аталған Princess Grace Challenge Cup алғаш рет ұсынылды. 2004 жылы Грейстің ұлы (және Келлидің сіңілі баласы) Монаконың принці Альберт регатада жүлделерді табыс етті.
Kelly's father John B. Kelly Sr. won two gold medals at the 1920 Summer Olympics, capturing both the single scull (1x) and the double scull (2x). The senior Kelly repeated his victory in the double scull at the 1924 Summer Olympics. In 1920, despite his accomplishments as a rower, the senior Kelly's entry was rejected at the then most prestigious rowing event in the world, the Henley Royal Regatta. According to the minutes of the regatta's Committee of Management, Kelly was excluded for two reasons: first, because having worked as a bricklayer he was not eligible under the regatta's then rules on amateurism (which excluded anyone " who is or ever has been by trade or employment for wages a mechanic, artisan or labourer") and second because he was a member of Vesper Boat Club which was banned in 1906 after members of their 1905 crew raised money through a public subscription to pay for their travel expenses. Kelly's exclusion was widely reported in newspapers in both the UK and US, with many seeing it as an attempt to prevent an American from winning the prestigious Diamond Challenge Sculls event in England. Only one American, Edward Ten Eyck, had previously won the event, in 1897. In 1947, Kelly Jr. won the Diamond Challenge Sculls (single scull) at the Henley, the event from which his father had been excluded. In recognition of his accomplishment, Kelly was awarded the 1947 James E. Sullivan Award as the top amateur athlete in the United States. In 1949 Kelly repeated his feat and again won the Diamond Challenge Sculls at Henley. In 1980, Kelly's sister Princess Grace of Monaco was invited to present the trophies at the Regatta. In 2003, the Princess Grace Challenge Cup named in her honour was first presented. In 2004, Grace's son (and Kelly's nephew) Prince Albert of Monaco presented the trophies at the Regatta.
Келли Олимпиадада
1948 жылы Лондондағы жазғы Олимпиада ойындарында Келли бір жыл бұрын Diamond Challenge Sculls жарысын жеңіп алған Хенли трассасында өнер көрсетті. Келли алғашқы жарысын жеңіп алды, бірақ жартылай финалда болашақ күміс жүлдегер Эдуардо Риссодан кейін екінші орын алғандықтан финалға өте алмады. (Трасса енінің шектеулі болуына байланысты Хенли трассасында тек 3 қайықтан тұратын финал өте алатын). 1952 жылы Хельсинкиде өткен жазғы Олимпиада ойындарында Келли тағы да алғашқы жарысын жеңіп алды. Жарым финалда, финалға ілігу үшін өткен жарыста Келли болашақ чемпион Юрий Тюкаловтан кейін екінші орын алды, соның салдарынан Келли репешажға, яғни екінші мүмкіндікке ие болды. Репешажда Келлидің басты қарсыласы поляк Теодор Коцерка болды. Олар трасса бойында Коцеркамен күресті, ол кейін қола жүлдеге ие болды, және тартысты жарыстың нәтижесінде жеңіске жетті. 1974 жылы Келли Филадельфиялық бизнесмендер тобын басқарды, олар қазір құрылмай кеткен Әлемдік футбол лигасының франшизасы – «Филадельфия Белл» командасының иелері атанды. Келлидің аты мен байланыстары франшизаға заңды мәртебе беруде және Филадельфия қаласымен келісімдер жасасуда маңызды рөл атқарды. Алайда, бірінші маусым барысында Келли команда президенті лауазымынан бас тартып, франшизаның бақылау үлесіне ие болған Джон Босакконың пайдасына шегінді. 1985 жылдың ақпан айында Келли АҚШ Олимпиада комитетінің президенті болып сайланды. Келли қайтыс болғаннан кейін АҚШ Олимпиада және Паралимпиада даңқы залына үлесі үшін енгізілді. Келли мен оның әкесі Олимпиада даңқы залындағы жалғыз әке-бала жұптары.
At the 1948 Summer Olympics in London, Kelly competed on the same Henley course where he had won the Diamond Challenge Sculls the year before. Kelly won his opening heat, but did not make the finals after finishing second to eventual silver medalist Eduardo Risso in the semi finals. (Due to course width constrictions, the Henley course could only handle a 3 boat final). At the 1952 Summer Olympics in Helsinki, Kelly again won his opening heat. In the semi final, which was one to qualify, Kelly finished second to eventual champion Yuriy Tyukalov, and Kelly was relegated to the repechage, or second chance race, which was also one to qualify for the final. In the repechage, Kelly's main competitor was Teodor Kocerka of Poland. They fought all the way down the course with Kocerka, who would go on to win the bronze medal, prevailing in a close finish. In 1974, Kelly headed a group of Philadelphia business men who became owners of the Philadelphia Bell, a franchise in the now defunct World Football League. Kelly's name and connections were important in giving the franchise legitimacy and in negotiating agreements with the city of Philadelphia. However, as the first season progressed, Kelly stepped aside as the team president in favor of John Bosacco, who owned a controlling interest in the franchise. In February 1985, Kelly was elected president of the United States Olympic Committee. Kelly was posthumously inducted into the United States Olympic & Paralympic Hall of Fame as a contributor. Kelly and his father are the only parent child duo in the Olympic Hall of Fame.
Іскерлік мансап
Келли әкесі құрған кірпіш қалау компаниясы – «Джон Б. Келли Инкорпорациясын» басқарды. Келли сонымен қатар «Линкольн Ұлттық Банкінің» директоры қызметін атқарды.
Kelly led John B. Kelly Incorporated, the bricklaying company founded by his father. Kelly also served as director of Lincoln National Bank.
Азаматтық басшылық және саяси мансап
Келли 1976 жылы Американың екі жүз жылдық мерейтойына арналған Филадельфиядағы дүниежүзілік көрмені ұйымдастыру жөніндегі бастаманың президенті болды. Келли Филадельфия спорт клубының президенті және директоры, сондай-ақ Пенсильвания балетінің директоры қызметін атқарды. Келли қайырымдылықпен айналысып, үнемі қайырымдастық қорларға көп сомада қаржы жұмсады. Осы қайырымдастық қорлардың ішінде Пенсильвания университетіне қарасты бірнеше қор да болды. Келли мен Фримен 1980 жылы ажырасты. 1981 жылдың 28 мамырында Келли банкир Сандра Ли Уорлиге үйленді. Ол Лора Кристин Ворли мен Бас сержант Рассел Эдвиннің қызы еді. Олар Келли 1985 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Келли 1967 жылдан 1979 жылға дейін Филадельфия қалалық кеңесінің мүшесі болды.
Kelly was president of the effort to organize a world's fair in Philadelphia to be held in the American Bicentennial year of 1976. Kelly served as president and director of the Philadelphia Athletic Club, as well as the director of the Pennsylvania Ballet. As a philanthropist, Kelly regularly gave a significant amount of money to charities. These charities included several funds belonging to the University of Pennsylvania. Kelly and Freeman divorced in 1980. On May 28, 1981, Kelly married Sandra Lee Worley, a banker. She was the daughter of Laura Kristine Worley and Chief Warrant Officer Russell Edwin. They remained married until Kelly's death in 1985. Kelly served as Philadelphia City Councilman at Large from 1967 to 1979.
Өлім
1985 жылдың 2 наурызында таңертең Келли, Скуилкил өзеніндегі әдеттегі таңертеңгі жаттығуларынан кейін Филадельфиядағы Атлетик клубына жоғалап бара жатып, қайтыс болды.
On the morning of March 2, 1985, Kelly suffered a fatal heart attack while jogging to The Athletic Club in Philadelphia after his customary morning row on the Schuylkill River.
Мұра
Келли драйв, Филадельфия, бұрынғы Ист-Ривер драйв, оның есімі қайтыс болғаннан кейін осылай атауға өзгертілді. Боутхаус Роу осы жерде орналасқан.
Kelly Drive, Philadelphia, formerly East River Drive, was renamed in his honor after his death. Boathouse Row is located here.