Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық бейсболшы (1852–1911)
футболшы
American baseball player (1852–1911)
the football player
Чарльз Уэсли Джонс (30 сәуірде 1852 жылы Бенджамин Уэсли Риппей болып туған – 6 маусымда 1911 жылы қайтыс болған) – Ұлттық лига және Үлкен бейсбол лигасының американдық сол жақ қанат шегі. Ол өзінің он екі жылдық мансабында 56 хоум-ран соғып, .298-ге дейін соққан. Ол Солтүстік Каролина штатының Аламанс округінде дүниеге келген. Чарли Уэсли "Бейби", "Биг Чарли", "Шексіз киімнің рыцары" Джонс, 1887 жылғы маусымда келісімшарт таласынан кейін Цинциннати Ред Стокингс клубынан Нью-Йорк Метрополитанс клубына ауыстырылған. Ол 12 жыл ірі лигаларда ойнады және, мүмкін, алғашқы "соққы беруші" болды.
Charles Wesley Jones (born Benjamin Wesley Rippay on April 30, 1852 – June 6, 1911) was an American left fielder in the National Association and Major League Baseball who hit 56 home runs and batted .298 during his twelve year career. He was born in Alamance County, North Carolina. Charley Wesley “Baby”, “Big Charlie”, “Knight of the Limitless Linen” Jones, who was traded by the Cincinnati Red Stockings to the New York Metropolitans for the 1887 season, following a contract dispute. He spent 12 years in the majors, and was perhaps the first "slugger."
Мансап
Джонс бірнеше командада ойнады: Киокук Вестернс, Хартфорд Дарк Блюз, Цинциннати Редс (НЛ), Чикаго Уайт Стокингс, Бостон Ред Капс, Цинциннати Ред Стокингс (АА), Нью-Йорк Метрополитанс және Канзас Сити Каубоиз. Ол танымал, бірақ даулы ойыншы болатын, соққы беру қабілетіне қарамастан, ол ешқашан лига чемпионы құрамында ойнаған емес. 1880 жылдың 10 маусымында Джонс бір иннингте екі хоум-ран соққан алғашқы үлкен лига ойыншысы атанды. Екі хоум-ран да Буффало Бизонс командасының питчері Том Пурманға қарсы сегізінші иннингте 19–3 есебімен жеңіліс сызығында соғылды. Джонстың ең жақсы кезеңі 1883 жылдан 1885 жылға дейін болды, ол 22 хоум-ран соқты, 186 RBI жинады және .310 көрсеткішпен ойнады. Үлкен лиганың алғашқы тоғыз маусымында Джонс екі маусымды (1881–82) спорттан шеттетілуіне байланысты өткізіп алғанына қарамастан, хоум-рандар бойынша мансаптық рекордты сақтап қалды. 1887 жылы ол төртінші орынға түсіп қалды. 1889 жылы он бірінші орынға, ал 1890 жылы ондыққа кірмей қалды. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Джонс екі маусым төреші болып жұмыс істеді. 1890 жылы Ойыншылар лигасында 121 матч, ал 1891 жылы Америка қауымдастығында 76 матч өткізді.
Jones played for several teams; the Keokuk Westerns, Hartford Dark Blues, Cincinnati Reds (NL), Chicago White Stockings, Boston Red Caps, Cincinnati Red Stockings (AA), New York Metropolitans, and Kansas City Cowboys. A popular but controversial player, despite his hitting ability he never played for a league champion. On June 10, 1880, Jones became the first big leaguer to hit two homers in the same inning. Both home runs came off Buffalo Bisons' pitcher Tom Poorman in the eighth inning of a 19–3 rout. Jones best period was from 1883 to 1885, when he hit 22 home runs, had 186 RBI, and batted .310. Through the first nine seasons of the major leagues' existence, Jones held the career record for home runs, despite missing two of those seasons (1881–82) as a result of being blackballed from the sport. In 1887, he dropped to fourth place. By 1889, he was just tenth, and by 1890 he was no longer among the top ten. After his playing career concluded, Jones spent two seasons as an umpire. He umpired 121 games in the Players' League in 1890, and 76 games in the American Association in 1891.