Кіріспе
1924 жылғы Прогрессивті партия Роберт М. Ла Фоллетт ағаның 1924 жылғы сайлауда президенттікке үміткер болуы үшін құрылған саяси партия болды. Ол басқа лауазымдарға кандидаттарды ұсынбады және сайлаудан кейін тарап кетті. Партия теміржолдар мен электрмен жабдықтау кәсіпорындарын мемлекеттік меншікке алу, фермерлерге қолжетімді несиелер беру, балалар еңбегін тоқтату, еңбек одақтарына көмек көрсету үшін күшті заңдар қабылдау, азаматтық құқықтарды қорғауды күшейту, Латын Америкасындағы американдық империализмге соң салу және кез келген президенттің елді соғысқа бастап кетуі алдында референдум өткізу сияқты прогрессивті идеяларды қолдады. 1905 жылы АҚШ Сенатына сайланғаннан кейін Ла Фоллетт прогрессивтілердің жетекшісіне айналды. Ол 1912 жылғы сайлауда Республикалық партияның президенттік тізіміне кіруге тырысты, бірақ оның көптеген қолдаушылары бұрынғы президент жарысқа қатысқаннан кейін Теодор Рузвельтке қосылды. Ла Фоллетт Рузвельттің Прогрессивті партиясына қосылудан бас тартты, және ол партия 1916 жылдан кейін тарап кетті. Дегенмен, прогрессивтілер екі үлкен партияның ішінде де маңызды күшке ие болды. 1924 жылы Ла Фоллетт және оның жақтастары өздерінің Прогрессивті партиясын құрды, ол консервативті үлкен партиялардың кандидаттары – Республикалық партиядан Кальвин Кулидж және Демократиялық партиядан Джон В. Дэвисқа қарсы шықты. Прогрессивті партия Ла Фоллетт жақтастарынан тұрды, олар бұрынғы Рузвельт жақтастарынан ауылдық, халықшылдық және Орта Батысқа бағытталғандығымен ерекшеленді, ал олар қалалық, элиталық және шығысқа бағытталған емес. Партия 1924 жылдың шілде айында Ла Фоллеттті президенттікке ұсынған ұлттық съез өткізді, ал Ла Фоллетт кейін Монтана штатының демократ сенаторы Бертон К. Уилерді өзінің вице-президенттікке кандидат етіп таңдады. Бұл кандидаттарға көптеген фермерлер мен жұмысшылар қолдау көрсетті, сонымен қатар Американың Социалистік партиясы мен Американың Еңбек Федерациясы да қолдау білдірді. 1924 жылғы сайлауда партия Ла Фоллетттің туған штаты Висконсин штатында ғана жеңіске жетті. Кандидаттар жалпыхалықтық дауыс берудің 16,6 пайызын алды және Орта Батыс пен Батыста көптеген неміс американдықтары немесе күшті кәсіподақтар қозғалыстары бар көптеген округтерде жеңіске жетті. Партияның алған дауыс үлесі президенттік сайлау тарихында үшінші партияның ең жақсы көрсеткіштерінің бірі болып табылады. Сайлаудан кейін Ла Фоллетт 1925 жылы қайтыс болғанға дейін Республикалық сенатор ретінде қызметін жалғастырды. Оның қайтысынан тоғыз жыл өткен соң, Ла Фоллетттің отбасы Висконсин Прогрессивті партиясын құрды және Висконсин саясатында қысқа мерзімге үстемдік құрды. Прогрессивті партияның Ұлттық комитеті 1927 жылы соңғы отырысын өткізді. 1934 жылы Фоллетттің ұлдары Висконсин Прогрессивті партиясын құрды.
The Progressive Party was a political party created as a vehicle for Robert M. La Follette, Sr. to run for president in the 1924 election. It did not run candidates for other offices, and it disappeared after the election. The party advocated progressive positions such as government ownership of railroads and electric utilities, cheap credit for farmers, the outlawing of child labor, stronger laws to help labor unions, more protection of civil liberties, an end to American imperialism in Latin America, and a referendum before any president could lead the nation into war. After winning election to the United States Senate in 1905, La Follette had emerged as a leader of progressives. He sought the Republican presidential nomination in the 1912 election, but many of his backers switched to Theodore Roosevelt after the former president entered the race. La Follette refused to join Roosevelt's Progressive Party, and that party collapsed after 1916. However, the progressives remained a potent force within both major parties. In 1924, La Follette and his followers created their own Progressive Party which challenged the conservative major party nominees, Calvin Coolidge of the Republican Party and John W. Davis of the Democratic Party. The Progressive Party was composed of La Follette supporters, who were distinguished from the earlier Roosevelt supporters by being generally more agrarian, populist, and midwestern in perspective, as opposed to urban, elite, and eastern. The party held a national convention in July 1924 that nominated a ticket consisting of La Follette for president, and La Follete later selected Democratic Senator Burton K. Wheeler of Montana as his running mate. The ticket enjoyed support among many farmers and laborers and was endorsed by the Socialist Party of America and the American Federation of Labor. In the 1924 election, the party carried only La Follette's home state of Wisconsin. The ticket won 16.6% of the national popular vote and carried many counties in the Midwest and West with large German American elements or strong labor union movements. The party's share of the vote represents one of the best performances by a third party in presidential election history. After the election, La Follette continued to serve as a Republican Senator until his death in 1925. Nine years after his death, La Follette's family founded the Wisconsin Progressive Party and briefly dominated Wisconsin politics. The Progressive Party's National Committee would hold its last meeting in 1927. In 1934, Follette's sons would create the Wisconsin Progressive Party.
Висконсин прогрессивтері
Осыдан бірнеше жыл бұрын, 1900 жылы Ла Фоллетт Висконсин Республикалық партиясының ішінде "Прогрессивтік" фракциясын құрған. 1912 жылы ол Прогрессивтік партия құруға тырысты, бірақ Теодор Рузвельтке бақылауын жоғалтты, ол оның қатты қарсыласы болды. 1924 жылы оның жаңа партиясы (ескі 1912 жылғы атауын пайдалана отырып) теміржолдарды мемлекеттік меншікке алуды талап етті, бұл теміржол ұйымдарына сәйкес келді. Ла Фоллетт Монтана штатының демократ сенаторы Бертон К. Уилермен бірге сайлауға түсті. Партия шаруалар мен жұмысшылар коалициясын білдірді және Американың Социалистік партиясы, Американың Еңбек Федерациясы және көптеген теміржол ұйымдары тарапынан қолдау алды. Партия басқа лауазымдарға кандидаттарды тіркемеді және тек бір штатты – Висконсинды жеңіп алды. Ла Фоллетт келесі жылы қайтыс болғанға дейін Сенатта республикашыл ретінде қызметін жалғастырды, ал 1925 жылы өткізілген қосымша сайлауда оның ұлы Роберт М. Ла Фоллетт кішісі оның орнын басты. Ла Фоллетт отбасы Висконсинде оның саяси мұрасын жалғастырды, "Прогрессив" журналын шығарып, либералдық реформаларды қолдады. 1934 жылы Ла Фоллетттің екі ұлы Висконсин Прогрессивтік партиясын құрды, ол қысқа мерзімге штатта билікте болды және біраз уақыт бойы штаттың маңызды партияларының бірі болды, көбінесе демократтардан озып кетті.
Калифорниялық прогрессивтер
Харам В. Джонсон, әйелдер сайлау құқығы үшін күрескен белсенді және ерте феминист Кэтрин Филипс Эдсонның қолдауымен, 1910 жылы Калифорния губернаторына кандидат болды, 1912 жылы Прогрессивті партияның вице-президенттікке үміткері болды және 1914 жылы Прогрессивті партия тізімі бойынша Калифорния губернаторы болып қайта сайланды. 1916 жылы ол АҚШ Сенатына прогрессивті ретінде сайланды және Сенаттағы ондаған жылдары штаттық партиямен байланысын сақтап, сонымен бірге республикалық партияның үміткері де болды. Джонсон жеке өзі Теодор Рузвельтпен жақын болса, идеологиялық тұрғыдан Роберт Ла Фоллеттке жақын болды. 1924 жылы Джонсон президент Кальвин Кулиджге қарсы республикалық партияның ішкі сайлауында жеңіліске ұшырағаннан кейін жалпы сайлауға қатыспады. Джонсон Ла Фоллеттті жеке ұнатпаса да, оның үшінші партияның батыл әрекетіне құрметпен қарады және оның 1924 жылғы сайлауалды бағдарламасымен келісті. 1934 жылы Ла Фоллетттер Висконсин штатында Прогрессивті партияны құрғанда, Калифорния Прогрессивті партиясы Калифорнияда сайлауға қатысып, жеті үміткерді тікелей ұсынды (барлығы жеңіліске ұшырады, бірақ Реймонд Л. Хейт Калифорния губернаторы лауазымына үміткерлердің арасында 13% дауыс жинады, ол социалистік және демократ Аптон Синклерге қарсы орталық саясатты ұстанды). 1936 жылы олар Франк Р. Хевеннерді Калифорнияның 4-ші сайлау округінен Конгресске депутат етіп сайлады және басқа да сайлауларда көптеген дауыстарды жинады. Хевеннер 1938 жылғы сайлауға дейін демократқа өтті; Хайт прогрессивтік партияның ішкі сайлауында болашақ жеңімпаз Кулберт Олсонды жеңді, бірақ жалпы сайлауда прогрессивті ретінде дауыстардың 2,43% ғана алды; ал 1942 жылғы губернаторлық сайлау кезінде прогрессивтер Калифорния штатының сайлау бюллетенінде болмады. 1944 жылы Хайт қайтадан Республикалық партияның өкілі болды.
Президенттікке кандидаттың қызметі
Жыл Президенттік үміткер Вице-президенттік үміткер Халық дауысы Пайыздық үлес Сайлаушы дауысы 1924 Роберт М. Ла Фоллетт Бертон К. Уилер 4,831,706 #3 16,6% 13