Сайн-Виттгенштейн-Берлебург графының өмірі мен әскери қызметі
Christian Louis Casimir, 2nd Count of Sayn-Wittgenstein-Ludwigsburg-Berleburg
Калыпты тұқымдық тарихы: Христиан Людвиг Казимир графы, Сайн-Виттгенштейн-Берлебург әулетінен, әскери қызметкер, соғыстарға қатысқан тұлға. (1725-1797)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кристиан Людовик Казимир, Сайн-Витгенштейн-Берлебург-Людвигсбург графының 2-ші ұрпағы (Christian Ludwig Casimir Graf zu Sayn Wittgenstein Berleburg Ludwigsburg) (13 шілде 1725, Берлебург – 6 мамыр 1797, Реда) – 1750 жылдан 1796 жылға дейін Сайн-Витгенштейн отбасының Людвигсбург тармағының билеуші графы болды.
Christian Louis Casimir, 2nd Count of Sayn Wittgenstein Berleburg Ludwigsburg (Christian Ludwig Casimir Graf zu Sayn Wittgenstein Berleburg Ludwigsburg) (13 July 1725, Berleburg – 6 May 1797, Rheda) was a reigning Count of Sayn Wittgenstein Berleburg Ludwigsburg line of Sayn Wittgenstein family from 1750 to 1796.
Ерте өмір
Ол граф Людвиг Франц Сайн-Витгенштейн-Берлебургтің (1694–1750) (Людвиг I, Сайн-Витгенштейн графының ұрпағы, оның ұлы граф Георг II арқылы) және оның әйелі, графня Хелен Эмили цу Зольмс-Баруттың (1799–1750) ұлы болған.
He was a son of Count Ludwig Franz of Sayn Wittgenstein Berleburg (1694 1750) (a descendant of Ludwig I, Count of Sayn Wittgenstein, through his son Count George II) and his wife, Countess Helene Emilie zu Solms Baruth (1799 1750).
Әскери қызмет
Кристиан Людвиг Казимир Гессен армиясында офицер болып қызмет етті (Вильгельм VIII, Гессен-Кассель ландгравының "Вальденхайм полкінде"), Австрия мұрагерлік соғысына қатысты (британдық фельдмаршал Барон Говард де Вальденнің адъютанты ретінде Прагматикалық армияда) және 1761 жылы Жеті жылдық соғыс кезінде Ресей империясында Пруссия армиясының генералы болып Колберг қаласында тұтқынға алынды.
Christian Ludwig Casimir served as an officer in the Hessian army (in the "Waldenheimische Regiment" for William VIII, Landgrave of Hesse Kassel), took part in the War of the Austrian Succession (in the Pragmatic Army as aide de camp (adjutant) of British Field Marshal Baron Howard de Walden) and was taken captive in Kolberg as a General of the Prussian Army in 1761 during the Seven Years' War in the Russian Empire.
Ресей қызметі
Көптеген неміс офицерлері сияқты, оған Ресейдің неміс Петр III офицерлік шен ұсынды және ол 1762 жылы Ресей Императорлық Армиясына қабылданды. Оның соңғы соғысы 1769 жылғы орыс-түрік жорығы болды. Граф Никита Паниннің 2-ші армиясының бригадасын басқарған ол Бендерь қаласын жаулап алуға тырысты, бірақ ауыр артиллерияның болмауынан нәтижеге қол жеткізе алмады. 1-ші армияға ауысқаннан кейін, ол 1770 жылғы науқанға қатыспауды жөн көрді. Осы жылы (1770) ол офицерлік шенін тастады, рұхсаты берілді және бірден генерал-лейтенант шеніне (жоғары зейнетақы алушыларға берілетін әдеттегі шен) көтерілді.
Like so many German officers he was offered a commission by the German Peter III of Russia and entered the Imperial Russian Army in 1762. His last war was the Russo Turkish campaign of 1769. In command of a brigade of the 2nd Army of Count Nikita Panin, he tried to capture town of Bendery but, in absence of heavy artillery, was unsuccessful. After his transfer to the 1st Army, he proceeded not to take part in the 1770 campaign. In the same (1770) year he resigned his commission, was granted approval and at the same time promoted (common promotion for higher pension retirees) to general poruchik (lieutenant general).