Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Николаас Хейнсиус кіші (1656 жылы Гаагада дүниеге келген, 12 қаңтар 1718 жылы Кулемборгта жерленген) – голланд дәрігері және жазушысы.
Nicolaas Heinsius the Younger (1656, in The Hague – buried 12 January 1718, in Culemborg) was a Dutch physician and writer.
Өмір
Хайнсий Николаас Хайнсий Ақсақалдың және оның ұзақ жылдар бойы швед азаматшасы Маргарета Вулленнің заңсыз ұлы болды. Әкесінен көп көмек күтпеген ол 20 жасында дәрігер болды, бірақ 1677 жылы бірнеше мас достарымен бірге Гаага көшелерінде адам өлтіргені үшін елден қашуға мәжбүр болды. Франция, Италия және Германия арқылы дәрігерлік тағылымда жүріп, 1679 жылы Римге келді, онда 1687 жылға дейін Швецияның Кристина патшасының жеке дәрігері болды. Кейін Клеведегі Бранденбург курфюрсінің жеке дәрігері қызметін атқарды. 1695 жылы Нидерландыға оралып, сол кездегі еркін қала Кулемборгқа қоныстанды, ол голландтардың оған салған тыйымынан босатылған еді. Осы жылы "Ден вермакелькен авантюриер, офте Де Виспелтурги, ен нейт мин Wonderlyke Levens Loop ван Мирандор" (Шаттық авантюрист немесе Мирандордың болжаусыз және керемет өмірі) (1695) атты туындысын жариялады. Бұл 17 ғасырдағы голланд тіліндегі жалғыз роман. Онда көптеген автобиографиялық деректер қамтылған және голланд тіліндегі алғашқы пикарескалық "шельмен роман" болды. 1756 жылға дейін 10 рет қайта басылып, неміс, ағылшын, француз және итальян тілдеріне аударылды. Ол медицина саласында бес еңбек жазды, олар Клевесте жарық көрді, сондай-ақ тағы бір роман – "Дон Кларазель де Контарнос" (1697) жазды. 1707 жылы Нидерланд Штаттарының бас ассамблеясына оған салған тыйымды алып тастау туралы ресми өтініш жіберілгенімен, ол қабылданбаған көрінеді.
Heinsius was an illegitimate son of Nicolaas Heinsius the Elder and his long term Swedish born partner, Margaretha Wullen. With little help of his father, he became a medical doctor at the age of 20, but had to flee the country in 1677 after he and several drunk friends had committed manslaughter in the streets of The Hague. Traveling as a physician through France, Italy and Germany, he arrived in Rome in 1679, where he became personal physician of Christina of Sweden until about 1687. Later he became personal physician of the elector of Brandenburg in Kleve. In 1695 he returned to the Netherlands, settling in Culemborg, at the time a free city and exempt from the Dutch ban imposed on him. That same year he published Den vermakelyken avanturier, ofte De Wispelturige, en niet min Wonderlyke Levens Loop van Mirandor (The Jolly Adventurer or the Unpredictable and not less Wonderful Life of Mirandor) (1695). This was the only Dutch language romance novel of the 17th century. It contained much autobiographical material and was the first picaresque "schelmenroman" in Dutch. It had been reprinted 10 times by 1756, and was translated into German, English, French and Italian. He further wrote five works on medicine, which were published in Cleves, and one other novel, Don Clarazel de Contarnos (1697). An official request in 1707 to the States General of the Netherlands to lift his ban apparently was refused.