Le Orme: Итальяндық прогрессив рок тобының тарихы

Кіріспе

Итальяндық прогрессивті рок тобы, сондай-ақ итальяндық қорқынышты фильмнің сол атымен аталатындығы.

Le Orme (италия тілінде: "Аяқ іздері") – 1966 жылы Венецияның Маргера қаласында құрылған итальяндық прогрессивті рок тобы. Топ 1970-ші жылдарда итальяндық прогрессивті рок сахнасының маңызды топтарының бірі болды. Олар өз елдерінен тыс жерлерде де табысқа жеткен сирек итальяндық рок-топтарының бірі, Солтүстік Америка мен Еуропа бойынша концерттер беріп, өркендеген кезеңінде ағылшын тілінде альбом шығарды.

Басталуы (1966-1970)

Le Orme тобы 1966 жылы Венецияда Альдо Тальяпиетра (вокал, гитара), Марино Ребещини (доп), Нино Смеральди (жетекші гитара) және Клаудио Галиети (бас гитара) құрамында құрылды. Бастапқыда «The Shadows» тобының тікелей аудармасы болған «Le Ombre» деп атауға ниеттенген, олар ақырында ұқсас дыбыстай «Le Orme» деген атты таңдады. Топтың алғашқы туындылары сол кезде Ұлыбританиядан келгенге ұқсас бит және психоделикалық рок аралығында болды. Олардың алғашқы маңызды өнер көрсетулерінің бірі 1966 жылдың 2 маусымында болды, онда олар Местредегі Teatre Corso-да британдық бит тобы The Rokes-ті және басқа жергілікті топтарды сүйемелдеді. 1967 жылы олардың алғашқы синглы «Fiori e Colori» жазылғаннан кейін бір күн өткен соң, Миланның CAR Juke Box лейблі (EMI бас тартқаннан кейін) Ребещини әскерге шақырылды. Оның орнына таратылған Hopopi тобының Мичи Деи Россисі келді. Келесі жылы олардың екінші синглы «Senti l'estate che torna» Италия фонографиялық қауымдастығы және RAI ұйымдастырған «Un disco per l'estate» теледидарлық музыка конкурсына қатысуға таңдалды. Осы кезде Тони Паглиука (бұрын Hopopi және I Delfini (gruppo musicale) тобында болған) клавишада топқа қосылды. Содан кейін сол жылы топ өзінің алғашқы альбомын, 1969 жылы шығарылатын «Ad gloriam» альбомын жазуға кірісті. Атау трегі ирланд ди-джейі Дэвид Холмс 2000 жылы «Bow Down to the Exit Sign» альбомында «69 Police» деген атпен пайдаланды. Кейін ол «Oceans Eleven» саундтрегінде қайта қолданылды, онда ол соңғы сахнада маңызды рөл атқарады. Біраз уақыттан кейін Галиети де әскерге кетіп, Тальяпиетра бас гитарада ойнады. Содан кейін Смеральди де топты тастап кетті, нәтижесінде топтың ең табысты кезеңінің ядросын құрайтын трио қалды. Топтың дыбысының байып, күрделенуіне қатысты эволюция 1970 жылы топтың альбомдық емес синглында «Il Profumo delle Viole / I Ricordi Più Belli» жарияланды.

Үлкен табыстар (1970-1977)

1971 жылдың көктемінде Le Orme өзінің екінші студиялық альбомын – Collage-ті жазды. RAI радио бағдарламасы Per voi giovani арқылы жарнамаланудың арқасында альбом тез табысқа ие болып, итальяндық хит-парадтарда алдыңғы ондыққа енді. 1972 жылы Uomo di pezza альбомы итальяндық хит-парадтардың төбесіне шықты. Uomo di pezza сонымен қатар "Gioco di bimba" атты хит-синглді жасады, ал топ 1972 жылдың желтоқсанында Van der Graaf Generator (VdGG) тобының мүшесі Питер Хаммиллмен бірге Италияда гастрольдік сапарда болды (VdGG сол кезде үзіліс жасап тұрған еді). Бірақ Le Orme-нің нағыз танымалдылығы олардың келесі альбомы – "италиялық прогрессивті рок өнерінің ең үздік үлгілерінің" бірі саналатын Felona e Sorona арқылы туды, осы арқылы топ өз елінен тыс жерлерде де белгілі болды. Тони Страттон Смиттің өтініші бойынша Le Orme Felona e Sorona альбомының ағылшын тіліндегі нұсқасын Charisma Records үшін жазды, ал аудармасын Питер Хаммилл жасады. Альбомды қолдау мақсатында топ Ұлыбританияда гастрольдік сапарда болды, оның ішінде Marquee Club және Commonwealth Institute-та концерттер берді. 1974 жылдың қаңтар айында Le Orme Римдегі Teatro Brancaccio-да In concerto атты алғашқы концерттік альбомын жазды. Жыл соңында Contrappunti атты тағы бір студиялық альбом жарық көрді. Ол да сәтті болды, ондыққа енді, бірақ Felona e Sorona-ның жеткен биіктіктеріне жете алмады. 1975 жылы Нил Кемпфер Стокердің Cosmos лейблі Beyond Leng атты, көбінесе аспаптық үнді жинақты шығарды, бұл топты кең американдық тыңдаушыларға таныстыруға бағытталған болатын. Содан кейін топ келесі альбомын жазу үшін Лос-Анджелеске аттанды. Осы уақытта олар гитарист Толо Мартонды жұмысқа алды, топтың құрамы төрт адамнан тұруын қамтамасыз етті. Пол Уайтхед салған мұқабасымен мақтанатын Smogmagica бұрынғы жұмыстарына қарағанда коммерциялық тұрғыдан көбірек бағытталғандықтан, жанкүйерлер үшін көңіл көшірді. Альбом аяқталғаннан кейін Мартон көп ұзамай топтан кетіп, оның орнына Герман Серафин қабылданды. Бірақ келесі альбом – Verita nascoste, бұрынғы деңгейге оралу болды және прогрессивті рок өнерінің танымалдылығы төмендеген кезде топ қиындыққа тап боларының алға бағытталған белгісі болды.

In the spring of 1971 Le Orme recorded their second studio album, Collage. Thanks to its promotion through the RAI radio program Per voi giovani, the album was quickly successful, earning a top 10 placing in the Italian charts. This was followed up with Uomo di pezza in 1972, which topped the Italian charts. Uomo di pezza also generated a hit single, "Gioco di bimba", and the band toured Italy in December 1972 with Peter Hammill of Van der Graaf Generator (VdGG being on hiatus at the time). It was with their next album however, Felona e Sorona, considered to be one of the "finest examples of Italian progressive rock", that Le Orme truly gained prominence beyond their home country. At the request of Tony Stratton Smith, Le Orme recorded an English version of Felona e Sorona for Charisma Records, with translation provided by Peter Hammill. The band toured the United Kingdom in support of the album, including dates at the Marquee Club and the Commonwealth Institute. In January 1974, Le Orme recorded their first live album, In concerto at the Teatro Brancaccio in Rome. Later in the year a further studio album, Contrappunti, followed. It also was successful, charting in the top ten, but failed to reach the lofty heights achieved by Felona e Sorona. In 1975 Neil Kempfer Stocker's Cosmos imprint issued Beyond Leng, a largely instrumental compilation to introduce the band to a wider American audience. The band then headed to Los Angeles to record their next album. At the same time, they hired a guitarist, Tolo Marton, bringing the group to four members. The resulting Smogmagica, boasting a cover by Paul Whitehead, was significantly more commercially oriented than their previous work, and was largely viewed as a disappointment by fans. Marton left soon after the album was completed, and Germano Serafin was recruited in his stead. The following album, however, Verita nascoste, was a return to form and would prove to be a high point as the band would soon suffer from the downturn in progressive rock's popularity.

Бағыттың өзгеруі (1977-1982)

Сегіз студиялық альбомы "Storia o leggenda" жарық көргеннен кейін Le Orme тобы концерттік турлардан бас тартып, музыкалық жаңа бағыттарды зерттеуге көшті. Осының нәтижесінде 1979 жылы "Florian" альбомы жарық көрді, онда топ мүшелері электр аспаптарын классикалық аспаптарға алмастырып, дыбыстық жағынан рок емес, камералық музыкаға жақын болды. Альбом сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және итальяндық музыка сыншыларының сыйлығын жеңіп алды. Содан кейін "Piccola rapsodia dell'ape" альбомын шығарды, ол стилі жағынан ұқсас болғанымен, бұрынғыдай сәттілікке жете алмады. Классикалық трио құрамына оралған топ "Venerdi" альбомымен кең көрерменге қайта оралуға тырысты, бірақ ол да сәтті болмады. Альбом жарық көргеннен кейін топ ағайындықпен тарасты.

Реформа (1986-1992)

1986 жылы Le Orme тобы қайта құрылып, тек концерттер бермек болды. Күштерін концерттерге шоғырландырғанмен, 1990 жылы Orme деп аталатын тағы бір студиялық альбом шығарды. Бұл альбом көбіне назарсыз қалды. 1992 жылы Паглиука екі он жылдан астам уақыт топта болғаннан кейін, оның орнына Микеле Бон келді. Осы жылы топқа фортепианошы Франческо Сартори да қосылды.

Қалыпқа оралу (1992-2009)

Концерттерінің табысы мен 1970-1980 жылдардағы антологиясының жоғары сатылуымен шабыттанған топ қайтадан жазу студиясына оралды. Соның нәтижесінде 1995 жылы шыққан Il fiume альбомы, оларды жиырма жылдан астам бұрын танымал еткен дыбысына "жеңіспен оралу" болды. Бұдан кейін Лос-Анджелес, Квебек және Мексика қалаларындағы прогрессивті рок фестивальдерінде сөз сөйлеумен аяқталған бірнеше концерттер өтті. 2001 жылы Elementi және 2004 жылы L'infinito атты тағы екі альбом жарық көрді, бұл Il fiume альбомымен адамның "дамуы" тұжырымдамасы төңірегіндегі трилогияны аяқтады. Le Orme 2005 жылы NEARFest фестивалінің басты жұлдызы болды, содан кейін Италияда және одан тыс жерлерде концерттер берген трио құрамына қайта оралды.

Талиапитрадан кейін (2009)

2009 жылдың соңында Алдо Тальяпиетра топтан кетті. Оның орнына итальяндық прогрессивті рок-топ Metamorfosi тобының жетекші әншісі Джимми Спиталери келді. 2011 жылы топ "Жібек жолы" концептуалдық альбомын шығарды, бұл альбом Жібек жолынан шабыдаланған және Пэтти Право, Мина және Риккардо Кокчантемен бұрын жұмыс істеген Маурицио Монти жазған өлеңдерден тұрады. Жаңа құрамымен Le Orme гастрольдік турнеге шықты, жаңа альбомды насихаттау үшін Banco del Mutuo Soccorso тобымен бірге сахнада өнер көрсетті.