Кіріспе

Жапон актрисасы - бала кезінен актерлік жолын бастап, 50 жылға жуық уақыт бойы даңқын сақтап келген жапон актрисасы. Ол ең әйгілі режиссерлер Микио Нарусе мен Кейсуке Киношитамен бірлескен жұмыстарымен ерекше көзге түседі, соның ішінде "Жиырма төрт көз" (1954) және "Қалықтайтын бұлттар" (1955) фильмдері оның ең танымал туындылары болып саналады.

Өмірбаян

Такамин 1924 жылы Хоккайдоның Хакодате қаласында дүниеге келген. Төрт жасында анасы қайтыс болғаннан кейін Токиодағы әпкесінің қамқорлығына алынған. Оның алғашқы рөлі 1929 жылы «Шочику» студиясының «Ана» (Хаха) фильмінде болды, ол оған бала актриса ретінде зор танымалдылық әкелді. 1937 жылы «Тохо» студиясына ауысқаннан кейін Кажиро Ямамотоның «Тсузуриката кёсицу» (1938) және «Ат» (1941) фильмдеріндегі драматикалық рөлдері оған қыз-жұлдыз ретінде қосымша даңқ сыйлады. Ол жапон әскерлерін көңілдіру үшін әнші ретінде гастрольдік сапарлар жасады және соғыс аяқталғаннан кейін Токиодағы американдық оккупациялық әскерлеріне ән шырқады. 1950 жылы «Синтохо» студиясынан шығып, тәуелсіз актриса болып жұмыс істеді. Оның «сезімтал, бірақ тапқыр мінезі» Александр Жакобидің айтуынша, «Нарусенің азап шеккен, табанды қаһарман әйелдері» үшін өте қолайлы болды. Кино тарихшысы Дональд Ричи оның сомдаған кейіпкерлерін былай сипаттады: «Ол кездегі көптеген жапон әйелдері сияқты, олар өмірден көбірек іздеді, бірақ ала алмады. Соғыс аяқталды, бірақ әйелдердің жағдайы жақсармады. Олар әлі де бақытсыздыққа толы еді. Сондықтан Такаминнің ойнаған рөлдері сол заманғы рухқа сай келді, тіпті оны қалыптастырған болуы мүмкін». Нарусе мен Киношитаны салыстыра отырып, Такамин былай деді: «Олар стилі жағынан әртүрлі болғанымен, табиғи емес нәрселерге ортақ наразылық білдірді. Мен жаңалықтарда көрінетін әйелдердей табиғи болуға тырыстым, бірақ одан да шынайы болу үшін рөлге драмалық реңк қостым». 1979 жылы актрисалық қызметтен қанағаттандырып, өзінің өмірбаянын және бірнеше эсселер жинағын жариялады. 2010 жылдың 28 желтоқсанында 86 жасында өкпе рагынан қайтыс болды.