Кіріспе

Фильмдерді өндіру компаниясы, 1927–1970 жылдар. Associated British Picture Corporation (ABPC), бастапқыда British International Pictures (BIP) компаниясы, 1927 жылдан 1970 жылға дейін қызмет еткен британдық кино өндірісі, тарату және көрсету компаниясы болды, содан кейін EMI компаниясына қосылды. 1943 жылға қарай ABPC Ұлыбританияда шамамен 500 кинотеатрға ие болды, ал 1950 және 60-жылдары ITV телеарнасының бір станциясы оның меншігінде болды. Студия шамамен 1940 жылдан 1969 жылға дейін Warner Bros. компаниясына ішінара тиесілі болды; американдық компания 1958 жылдан бастап ABPC-нің тарату бөлімшесі Warner Pathé-де де үлеске ие болды. Ол Ұлыбританиядағы вертикалды интеграцияланған кино индустриясының дуополиясының бір бөлігін Ранк Ұйымымен бірге құрады.

1927 жылдан 1945 жылға дейін

1927 жылы шотландтық заңгер Джон Максвелл британдық Ұлттық киностудиясын және оның Эльстри студиясы кешенін сатып алып, оны ABC кинотеатрлар желісімен біріктіргеннен кейін компанияны Британдық Халықаралық кино деп атады. Максвелл төрағалық еткен Уордур кинокомпаниясы BIP фильмдерін таратты. Ол бұрынғы Stoll Studios менеджері болған Джозеф Гроссманды студиялық менеджері етіп тағайындады. Компанияның алғашқы жылдарындағы ең танымал жұмысы Альфред Хичкок режиссерлік еткен фильмдер болды, соның ішінде «Blackmail» (1929) фильмі, ол әдетте бірінші британдық толық дыбысты фильм деп есептеледі. Хичкок 1933 жылы қарсылас британдық Gaumont компаниясына жұмыс істеуге кеткенге дейін компания үшін барлығы он екі фильмде жұмыс істеді, себебі Британдық Халықаралық кинода оған берілген жобалар оны қанағаттандырмады. Максвеллдің әкешелік басқаруымен компания гүлденді және 1933 жылы British Pathé компаниясын сатып алды, ол Associated British Pathé ретінде енді тарату бөлімшесі ретінде жұмыс істеді. 1933 жылы компания Associated British Picture Corporation деп қайта аталды және енді фильмдерді өндіру, тарату және көрсетуді вертикалды түрде біріктіруге мүмкіндік алды. Максвелл 1940 жылдың қазан айында қайтыс болғаннан кейін оның жесірі Кэтрин көптеген акцияларын Warner Bros. компаниясына сатты. Максвелл отбасы ең ірі акционер болып қала бергенімен, олар белгілі бір деңгейде бақылауды жүзеге асыра алды. Соғыс кезінде Эльстридегі студия үкімет тарапынан басып алынды. Фильмдерді өндіру компанияның Велвин Гарден Ситидегі кіші студиясында түсірілген B класты фильмдермен шектелді.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін

Студияның көптеген туындылары қалыпты болды, бұл оның Ұлыбританиядан тыс жерлердегі табысын шектеді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін компания Warner (қазіргі уақытта ең ірі акционер, студияның 40% үлесіне ие) АҚШ-тағы фильмдерін тарату үшін келісім жасады. Роберт Кларк 1949-1958 жылдар аралығында компанияның өндіріс жетекшісі болды және қатаң бюджеттеуді, сондай-ақ кітаптар немесе пьесалар сияқты бұрыннан бар материалдарды пайдалануға талап етті, себебі олардың "халыққа құндылығы" дәлелденген еді. 1950 жылдары ABPC жасаған 21 фильмнің тек екеуі ғана түпкілікті сценарийлер негізінде түсірілді. Неміс туған Фредерик Готфурт осы кезеңде Кларктың сценарий редакторы болды, бірақ оның ағылшын тілін жетік меңгермегендігіне Ричард Тодд, келісімшарт бойынша актер, күмән келтірді және Готфурттың сценарийдегі диалогтың сапасын бағалай алатынына сенбеді. Ричард Аттенборо ABPC-нің Эльстри студиясын еске алғанда: "Бұл қорқынышты орын болды", - деді. "Бұл ешқандай жауапкершілік сезімін тудырмады". Осы кезеңде компания ең көп есте қалатын фильмдерін жасады, мысалы, "Бөгетті жарушылар" (Майкл Андерсон, 1954) және "Алекстегі мұз суық" (1958), оның режиссері Дж. Ли Томпсон 1950 жылдары ABPC-нің ең өнімді режиссері болды. 1958 жылы Ealing Films компаниясының бас компаниясы – Associated Talking Pictures сатып алынды.

Теледидарға көшу

1955 жылы Тәуелсіз Теледидар Басқармасы (ITA) ABPC компаниясына Ұлыбританиядағы коммерциялық теледидарға арналған алғашқы төрт келісімшарттың бірін берді (алғашқы жеңімпаз Кемсли Винник Телевизиясы тарап кеткеннен кейін). Келісімшартқа сәуір және жексенбі күндері Мидлендс және Солтүстік Англияда ITV жаңа желісінде бағдарламалар беру кірді. ABPC басқармасы теледидар нарығына кірудің пайдалылығына көз жеткізбеген, бірақ ITA оларды осы келісімшартты қабылдаудың жалғыз мүмкіндігі деп сендірді. Бұрынғы Британдық Pathé басшысы Говард Томас станцияның басқарушы директоры болып тағайындалды. ABC Теледидары деген атпен компания 1956 жылдың ақпан және қараша айлары аралығында кезең-кезеңімен эфирге шықты. ABC өндірген көптеген телесериалдардың ішінде Opportunity Knocks, The Avengers, Redcap және ұзақ жылдар бойы көрсетілген Armchair Theatre драмалық антологиясы бар еді. ITV франшизаларын қайта бөлу нәтижесінде ABC Теледидары 1968 жылы жұмысын тоқтатты; алайда, ABPC-ді жүйеден шығаруға ниеті болмаған ITA Лондондағы апта ішіндегі бағдарламаларға арналған келісімшартты ABPC және British Electric Traction (шығыс франчайзи Rediffusion компаниясының бас компаниясы) бірлесіп құрған жаңа компанияға берді, онда ABPC 51% бақылау үлесіне ие болды. Екі компания да бастапқыда бұл "күшпен біріктіруге" қарсы болды, бірақ ақырында жаңа станция, Thames Теледидары, 1968 жылдың шілдесінде эфирге шықты (ABC соңғы хабар таратудан екі күн кейін). Келесі жылы ABPC компаниясын EMI сатып алғаннан кейін 51% бақылау үлесі EMI-ге өтті.

1958 жылдан бастап

1958 жылдың қаңтар айында Кларк кеткеннен кейін саясат өзгерді. Компанияның жаңа жобалары келісімшарт бойынша теледидар комедиялық актерлерді пайдаланумен және тәуелсіз туындыларға инвестиция салумен шектелді. Elstree телевизиялық өндіріс үшін көбірек қолданыла бастады. Кейіннен ABPC-нің өзі бірнеше сәтті фильмдер шығарды, олардың көпшілігі поп-эстрада әншісі Клифф Ричард айналасында құрылған, мысалы, "The Young Ones" (1961) және "Summer Holiday" (1963). Дегенмен, 1960 жылдары компанияның жағдайы нашарлап, 1967 жылы Warner-дің жаңа иелері Seven Arts ABPC-дегі үлестерін сатуға шешім қабылдады. 1968 жылы оны EMI сатып алды, ал келесі жылы қалған акцияларын иеленді. (Бұл оқиғаның кейінгі тарихы үшін EMI Films-ке қараңыз.) Бүгінде ABPC кітапханасының барлығы StudioCanal-ға тиесілі.