Уорнер Брос: Американдық кинокомпанияның тарихы

Кіріспе

Америкалық ойын-сауық компаниясы

фильм бөлімі

Warner Bros. Entertainment Inc. (көбінесе Warner Bros., немесе қысқартылып WB, немесе WBEI) – штаб-пәтері Калифорния штатының Бербанк қаласындағы Warner Bros. Studios кешенінде орналасқан американдық фильм және ойын-сауық студиясы, Warner Bros. Discovery (WBD) компаниясының еншілес кәсіпорны. 1923 жылы Гарри, Альберт, Сэм және Джек Уорнер төрт бауырласпен құрылған бұл компания анимация, теледидар және бейне ойындар саласына көшуден бұрын американдық кино индустриясында жетекшілік позицияға ие болды. Ол «Үлкен Бестік» деп аталатын ірі американдық киностудиялардың бірі және Мобильдік Суреттер Ассоциациясының (MPA) мүшесі. Компания Warner Bros. Motion Picture Group киностудиясымен танымал, оған Warner Bros. Pictures, New Line Cinema, Warner Bros. Pictures Animation, Castle Rock Entertainment, DC Studios және Warner Bros. Television Group кіреді. Looney Tunes сериясы үшін жасалған Багс Банни компанияның ресми талисманы болып табылады.

Негізін қалау

Компанияның атауы негізін қалаушы Warner ағайындыларынан (англиканизацияға дейін Wonsal, Woron және Wonskolaser болып туған): Гарри, Альберт, Сэм және Джек Уорнерден шыққан. Гарри, Альберт және Сэм жас кезінде анасы, поляк еврейімен бірге 1889 жылдың қазанында Польшаның Красносельц қаласынан (кейін Ресей империясының құрамындағы Конгресс Польшасының бөлігі) АҚШ-қа эмиграциялады. Олардың әкесі бір жыл бұрын эмиграциялап, Мэриленд штатының Балтимор қаласына қоныстанған еді. Көптеген иммигрант отбасыларындағыдай, үлкен Вонсал балаларының есімдері біртіндеп идиш тіліндегі дыбысталуына ұқсас ағылшын тіліндегі нұсқаларын алды: Шмуэль Вонсал Сэмюэл Уорнер (лақап аты "Сэм"), Хирш Вонсал Гарри Уорнер, ал Аарон Вонсал (Америкада кең таралған есіммен туғанына қарамастан) Альберт Уорнер болды. Ең кіші ағасы Джек отбасының Канадада екі жыл тұрған кезінде Онтарио штатының Лондон қаласында дүниеге келді. Үш үлкен ағасы кинотеатр бизнесіне қадам басып, Пенсильвания және Огайо штаттарының кеншілер қалаларында фильмдер көрсетуге арналған кинопроектор сатып алды. Бастапқыда Сэм мен Альберт Уорнер "Америкалық өрт сөндірушінің өмірі" және "Ұлы пойыз тонауы" фильмдерін көрсету үшін 150 доллар инвестициялады. Олар 1903 жылы Пенсильвания штатының Нью-Кассел қаласында алғашқы "Cascade" театрын ашты. Алғашқы ғимаратты бұзу қаупі туғанда, қазіргі Warner Bros. ғимараттың иелерімен байланысып, оны сақтап қалуға көмектесті. Иелері бүкіл елден келген адамдардың оны тарихи маңызы бар екендігі үшін қорғауды сұрағанын айтты. 1904 жылы Warner ағайындылары фильмдерді тарату үшін Питтсбургтегі Duquesne Amusement & Supply Company компаниясын құрды. 1912 жылы Гарри Уорнер Пол Эшли Чейз есімді аудиторды жұмысқа алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде олар фильмдерді өндіруге кірісті; 1920 жылдардың басында Голливудтағы Сансет бульварында алғашқы студиялық кешендерін сатып алды. Сэм мен Джек фильмдерді өндірді, ал Гарри мен Альберт, сондай-ақ олардың аудиторы және қазіргі бақылаушысы Чейс Нью-Йоркте қаржы және таратумен айналысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде олардың тұңғыш ұлттық синдикатталған "Менің Германиядағы төрт жылым" фильмі жарық көрді, ол бұрынғы елші Джеймс В. Жерардтың танымал кітабына негізделген. 1923 жылдың 4 сәуірінде, банкир Мотли Флинттен алынған қаржы көмегімен, олар Warner Bros. Pictures, Incorporated компаниясын ресми түрде құрды. (1960 жылдарға дейін Warner Bros. 1905 жылды өзінің құрылған күні деп мәлімдеді.) Бірінші маңызды келісім – 1919 жылы Эйвери Хопвудтың "Алтын іздеушілер" атты Бродвей пьесасының құқығын театр импресариосы Дэвид Беласкодан сатып алу. Алайда, бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін америкалық солдат Франциядан әкелген Рин Тин Тин атты ит олардың беделін нығайтты. Рин Тин Тиннің үшінші фильмі "Солтүстік қайда басталады" болды, ол өте табысты болғандықтан Джек итке аптасына 1000 доллар төлеп, тағы да фильмдерде ойнауға келісім берді. 1928-1933 жылдар аралығында ол Джектың оң қолы және атқарушы продюсері болып жұмыс істеді, оның міндеттеріне күнделікті фильм өндірісі кірді. Эрнст Любич бас режиссер болып тағайындалғаннан кейін, олар тағы да табысқа жетті; Любичтің "Неке шеңбері" фильмі 1924 жылғы студияның ең табысты фильмі болды және сол жылғы "Нью-Йорк Таймс" газетінің ең жақсы фильмдер тізіміне енді. Рин Тин Тин мен Любичтің табысына қарамастан, Warner кіші студия болып қала берді. Сэм мен Джек Бродвей актері Джон Бэрриморға "Бо Браммель" фильміндегі басты рөлді ұсынуға шешім қабылдады. "Таймс" газеті "Неке шеңбері" сияқты "Бо Браммельді" де жылдың ең үздік он фильмінің бірі деп атады. Нәтижесінде Гарри Уорнер Висконсин штатының Милуоки қаласында өткен 1500 тәуелсіз дистрибьютордың съезінде сөйлеген сөзінде кино өндірушілерді газет жарнамасына 500 000 доллар жұмсауға көндіре алды, ал Гарри мұны Нью-Йорк және Лос-Анджелес сияқты қалаларда театрлар ашу мүмкіндігі ретінде қарастырды.

The company's name originated from the founding Warner brothers (born Wonsal, Woron and Wonskolaser before Anglicization): Harry, Albert, Sam, and Jack Warner. Harry, Albert and Sam emigrated as young children with their Polish Jewish mother to the United States from Krasnosielc, Poland (then part of Congress Poland within the Russian Empire), in October 1889, a year after their father emigrated to the U. S. and settled in Baltimore, Maryland. As in many other immigrant families, the elder Wonsal children gradually acquired anglicized versions of their Yiddish sounding names: Szmuel Wonsal became Samuel Warner (nicknamed "Sam"), Hirsz Wonsal became Harry Warner, and Aaron Wonsal (although born with a given name common in the Americas) became Albert Warner. Jack, the youngest brother, was born in London, Ontario, during the family's two year residency in Canada. The three elder brothers began in the movie theater business, having acquired a movie projector with which they showed films in the mining towns of Pennsylvania and Ohio. In the beginning, Sam and Albert Warner invested $150 to present Life of an American Fireman and The Great Train Robbery. They opened their first theater, the Cascade, in New Castle, Pennsylvania, in 1903. When the original building was in danger of being demolished, the modern Warner Bros. called the current building owners and arranged to save it. The owners noted people across the country had asked them to protect it for its historical significance. In 1904, the Warners founded the Pittsburgh based Duquesne Amusement & Supply Company, to distribute films. In 1912, Harry Warner hired an auditor named Paul Ashley Chase. By the time of World War I, they had begun producing films; in the early 1920s they acquired their first studio facilities on Sunset Boulevard in Hollywood. Sam and Jack produced the pictures, while Harry and Albert, along with their auditor and now controller Chase, handled finance and distribution in New York City. During World War I their first nationally syndicated film, My Four Years in Germany, based on a popular book by former ambassador James W. Gerard, was released. On April 4, 1923, with help from money loaned to Harry by his banker Motley Flint, they formally incorporated as Warner Bros. Pictures, Incorporated. (As late as the 1960s, Warner Bros. claimed 1905 as its founding date.) The first important deal was the acquisition of the rights to Avery Hopwood's 1919 Broadway play, The Gold Diggers, from theatrical impresario David Belasco. However, Rin Tin Tin, a dog brought from France after World War I by an American soldier, established their reputation. Rin Tin Tin's third film was the feature Where the North Begins, which was so successful that Jack signed the dog to star in more films for $1,000 per week. and between 1928 and 1933 served as Jack's right hand man and executive producer, with responsibilities including day to day film production. More success came after Ernst Lubitsch was hired as head director; Lubitsch's film The Marriage Circle was the studio's most successful film of 1924, and was on The New York Times best list for that year. Despite the success of Rin Tin Tin and Lubitsch, Warner's remained a lesser studio. Sam and Jack decided to offer Broadway actor John Barrymore the lead role in Beau Brummel. like The Marriage Circle, Beau Brummel was named one of the ten best films of the year by the Times. As a result, Harry Warner—while speaking at a convention of 1,500 independent exhibitors in Milwaukee, Wisconsin—was able to convince the filmmakers to spend $500,000 in newspaper advertising, and Harry saw this as an opportunity to establish theaters in places such as New York City and Los Angeles.

19251935: Дыбыс, түс, стиль

Warner Bros. синхронды дыбыспен фильмдер жасауда алғашқылардың бірі болды (сол кезде «сөйлейтін суреттер» немесе «сөйлейтін фильмдер» деп аталған). 1925 жылы Сэмнің ықпалымен Warner өндірісіне осы мүмкіндікті қосуға келісті. 1926 жылдың ақпанына қарай студия 333 413 долларлық таза зиянға ұшырағанын хабарлады. Ұзақ уақыт бойы Сэмнің дыбыс қосу туралы өтінішін қабылдамай келген Гарри, студия синхронды дыбысты тек фонограмма ретінде пайдаланса өзгертуге келісті. 1926 жылы Vitaphone музыка мен дыбыс эффектілері бар фильмдер жасауды бастады, ең танымалсы – Джон Барримордың қатысуымен «Дон Хуан» фильмі. Фильм үнсіз болды, бірақ оның басында көптеген Vitaphone қысқаметражды фильмдері көрсетілді. «Дон Хуанның» шығуына назар аудару үшін Гарри Нью-Йорктегі Манхэттендегі үлкен Пикадилли театрын сатып алып, оны Warners театры деп атады. «Дон Хуан» 1926 жылдың 6 тамызында Нью-Йорктегі Warners театрында көрсетілді. «Дон Хуан» өндіріс шығындарын өтемеді, ал Любич MGM-ге кетіп қалды. Western Electric Warner-дің Vitaphone келісімшартын жаңартты, ол басқа фильмкомпанияларға да дыбысты сынауға мүмкіндік берді. Сэмнің қазасы Джекке де зор әсер етті, себебі Сэм Джек үшін үлгі болып табылып, сүйікті інісі еді. Келесі жылдары Джек студияны қатаң бақылауда ұстады. Оның жұмыстан босатылғандарының арасында Рин Тин Тин (1929 жылы) және Дуглас Фэрбенкс кіші (1933 жылы) болды, соңғысы 1928 жылы ағайындылар студияны сатып алғаннан бері First National-дың ең танымал жұлдызы еді. Осы алғашқы «сөйлейтін» фильмдердің табысымен («Джаз әншісі», «Нью-Йорк жарықтары», «Әнші ақымақ» және «Террор») Warner Bros. жетекші студияға айналды, ал ағайындылар Голливудтың «кедейлер қатарынан» шығып, Бербанктегі әлдеқайда үлкен студиялық алаңды сатып ала алды. Олар ірі театр желісі – Стэнли корпорациясын сатып алып, қызметтерін кеңейтті. Бұл оларға бәсекелес First National Pictures компаниясының үлесін берді, оның үштен бірін Стэнли иеленді. Уильям Фокспен бәсекелестік саудада Warner Bros. 1928 жылдың 13 қыркүйегінде First National акцияларының көбірек бөлігін сатып алды; Джек сонымен қатар Занукты First National Pictures менеджері етіп тағайындады. Бұл фильмнің бюджеті жоғары болғанына қарамастан, ол табыс әкелді. 1929 жылы Warner Bros. «On with the Show!» атты алғашқы түсті «сөйлейтін» фильмін шығарды. Одан кейін 1939 жылға дейін театрларда көрсетілген «Бродвейдің алтын қазушылары» фильмі жарық көрді. Бұл фильмдердің табысы түсті революцияға себеп болды. 1929-1931 жылдар аралығында Warner Bros. түсірген түсті фильмдер: «Шоулардың шоуы» (1929), «Салли» (1929), «Жарық шамдар» (1930), «Алтын таң» (1930), «Барлығын ұстаңыз» (1930), «Жалын жыры» (1930), «Батыс жыры» (1930), «Той өмірі» (1930), «Татты Китти Беллерс» (1930), «Техас Ай астында» (1930), «Полк қалыңдықтары» (1930), «Вена түндері» (1931), «Аштық әйел» (1931), «Мені қайтадан сүй» (1931), «50 миллион француз» (1931) және «Манхэттен парады» (1932). Бұған қоса, Technicolor сериялары бар көптеген фильмдер, сондай-ақ көптеген Technicolor Specials қысқаметражды фильмдер шығарылды. Бұл түсті фильмдердің көп бөлігі музыкалық фильмдер еді. 1929 жылы Warner Bros. Сент-Луистегі Skouras Brothers Enterprises театр желісін сатып алды. Осыдан кейін желінің қозғаушы күші Спирос Скоурас Америкадағы Warner Brothers Театрлар Сұлбасының бас менеджері болды. Ол осы қызметте екі жыл бойы табысты жұмыс істеді және оның шығындарын пайдаға айналдырды. Гарри Коул Портердің мюзиклінің бейімделуін, «Елу миллион француз» фильмін жасады. First National арқылы студияның пайдасы айтарлықтай артты. 1929 жылы студияның «Нұхтың кемесі» атты алғашқы ұлттық фильмінің табысынан кейін Гарри Майкл Куртизді Бурбанк студиясының басты режиссері болуға келісті. Морт Блюменсток, First National сценарий жазушысы, ағайындылардың Нью-Йорк штаб-пәтерінде жетекші жазушы болды. Үшінші тоқсанда Warner Bros. First National компаниясының толық бақылауын алды, Гарри компанияның қалған үштен бір бөлігін Фокстан сатып алған кезде. Ұлы депрессия басталғанда, Warner екі студияны біріктіруге рұқсат сұрады және алды. Көп ұзамай Warner Bros. Бербанктегі First National алаңына көшірілді. Компаниялар біріксе де, Әділет департаменті 1938 жылға дейін әр жылы First National атауымен бірнеше фильм шығаруды талап етті. Отыз жыл бойы белгілі бір Warner өндірісі (негізінен салық мақсатында) «Warner Bros.–First National Picture» ретінде анықталды. 1929 жылдың соңғы бөлігінде Джек Уорнер Джордж Арлисті «Дисраэли» фильмінде ойнауға шақырды, ол сәтті болды. 1930 жылдың шілдесінде студияның банкирі, Мотли Флинт, басқа компанияның наразы инвесторы өлтірді. Гарри Warner Bros. Music компаниясын құру үшін M. Witmark & Sons, Remick Music Corp. және T. B. Harms, Inc. сияқты бірнеше музыка баспалдақтарын сатып алды. 1930 жылдың сәуір айында Warner Bros. Brunswick Records компаниясын сатып алды. Гарри радиокомпанияларды, шетелдік дыбыс патенттерін және литография компаниясын сатып алды. 1931 жылға қарай студия Ұлы депрессияның әсерін сезіне бастады, 8 миллион долларлық зиянға ұшырады, ал келесі жылы тағы 14 миллион долларлық зиянға ұшырады. 1931 жылы Warner Bros. Music жетекшісі Льюис Уорнер инфекция салдарынан қайтыс болды, ол билікке құрмет көрсетпейтін және Джекпен жұмыс істеуге қиындық тудыратын адам еді.

Warner Bros. was a pioneer of films with synchronized sound (then known as "talking pictures" or "talkies"). In 1925, at Sam's urging, Warner's agreed to add this feature to their productions. By February 1926, the studio reported a net loss of $333,413. After a long period denying Sam's request for sound, Harry agreed to change, as long as the studio's use of synchronized sound was for background music purposes only. In 1926, Vitaphone began making films with music and effects tracks, most notably, in the feature Don Juan starring John Barrymore. The film was silent, but it featured a large number of Vitaphone shorts at the beginning. To hype Don Juans release, Harry acquired the large Piccadilly Theater in Manhattan, New York City, and renamed it Warners' Theatre. Don Juan premiered at the Warners' Theatre in New York on August 6, 1926. Don Juan did not recoup its production cost and Lubitsch left for MGM. and Western Electric renewed Warner's Vitaphone contract with terms that allowed other film companies to test sound. Sam's death also had a great effect on Jack's emotional state, as Sam was arguably Jack's inspiration and favorite brother. In the years to come, Jack kept the studio under tight control. Among those whom Jack fired were Rin Tin Tin (in 1929) and Douglas Fairbanks Jr. (in 1933), the latter having served as First National's top star since the brothers acquired the studio in 1928. With the success of these first talkies (The Jazz Singer, Lights of New York, The Singing Fool and The Terror), Warner Bros. became a top studio and the brothers were now able to move out from the Poverty Row section of Hollywood, and acquire a much larger studio lot in Burbank. They expanded by acquiring the Stanley Corporation, a major theater chain. This gave them a share in rival First National Pictures, of which Stanley owned one third. In a bidding war with William Fox, Warner Bros. bought more First National shares on September 13, 1928; Jack also appointed Zanuck as the manager of First National Pictures. Despite its expensive budget, Noah's Ark was profitable. In 1929, Warner Bros. released On with the Show!, the first all color all talking feature. This was followed by Gold Diggers of Broadway which would play in theaters until 1939. The success of these pictures caused a color revolution. Warner Bros. color films from 1929 to 1931 included The Show of Shows (1929), Sally (1929), Bright Lights (1930), Golden Dawn (1930), Hold Everything (1930), Song of the Flame (1930), Song of the West (1930), The Life of the Party (1930), Sweet Kitty Bellairs (1930), Under a Texas Moon (1930), Bride of the Regiment (1930), Viennese Nights (1931), Woman Hungry (1931), Kiss Me Again (1931), 50 Million Frenchmen (1931) and Manhattan Parade (1932). In addition to these, scores of features were released with Technicolor sequences, as well as numerous Technicolor Specials short subjects. The majority of these color films were musicals. In 1929, Warner Bros. bought the St. Louis based theater chain Skouras Brothers Enterprises. Following this takeover, Spyros Skouras, the driving force of the chain, became general manager of the Warner Brothers Theater Circuit in America. He worked successfully in that post for two years and turned its losses into profits. Harry produced an adaptation of a Cole Porter musical titled Fifty Million Frenchmen. Through First National, the studio's profit increased substantially. After the success of the studio's 1929 First National film Noah's Ark, Harry agreed to make Michael Curtiz a major director at the Burbank studio. Mort Blumenstock, a First National screenwriter, became a top writer at the brothers' New York headquarters. In the third quarter, Warner Bros. gained complete control of First National, when Harry purchased the company's remaining one third share from Fox. When the Great Depression hit, Warner asked for and got permission to merge the two studios. Soon afterward Warner Bros. moved to the First National lot in Burbank. Though the companies merged, the Justice Department required Warner to release a few films each year under the First National name until 1938. For thirty years, certain Warner productions were identified (mainly for tax purposes) as 'A Warner Bros.–First National Picture.' In the latter part of 1929, Jack Warner hired George Arliss to star in Disraeli, which was a success. In July 1930, the studio's banker, Motley Flint, was murdered by a disgruntled investor in another company. Harry acquired a string of music publishers (including M. Witmark & Sons, Remick Music Corp., and T. B. Harms, Inc.) to form Warner Bros. Music. In April 1930, Warner Bros. acquired Brunswick Records. Harry obtained radio companies, foreign sound patents and a lithograph company. By 1931, the studio began to feel the effects of the Great Depression, reportedly losing $8 million, and an additional $14 million the following year. In 1931, Warner Bros. Music head Lewis Warner died from an infected wisdom tooth. who had little respect for authority and found it difficult to work with Jack,

1932 жылға қарай мюзиклдердің танымалдығы төмендеді, ал студия көптеген өндірістерден музыкалық нөмірлерді алып тастауға және оларды комедия ретінде жарнамалауға мәжбүр болды. Көрермендер мюзиклдерді түспен байланыстыра бастады, сондықтан студиялар оны пайдаланудан бас тартты. Warner Bros. Technicolor компаниясымен осы процесте екі фильм шығаруға келісімшарт жасады. Нәтижесінде студияда алғашқы түсті қорқыныш фильмдері жасалды және шығарылды: «Доктор X» (1932) және «Балауыз мұражайының құпиясы» (1933). 1931 жылдың соңында Гарри Уорнер Лондондағы Теддингтон студиясын жалға алды. Студия британдық нарық үшін «квоталық фильмдерді» жасауға және Ирвинг Ашер студияның бас продюсері болып тағайындалды. Бұл компанияны банкроттықтан сақтап қалды. «42-ші көше» фильмінің табысынан кейін студия табысты мюзиклдер жасады. Оларда Руби Килер және Дик Пауэлл ойнады, ал көптеген фильмдерді Басби Беркли түсірді. 1935 жылы Берклидің мас күйде үш адамды өлтіргені үшін қамауға алынуы жағдайға әсер етті. Жыл соңына қарай адамдар Warner Bros. мюзиклдерінен жалықты.

1930-1935: Кодқа дейінгі реалистік кезең

Музыкалық фильмдер нарығының құлдырауымен Warner Bros., Зануктың басшылығымен, әлеуметтік жағынан реалистік сюжеттерге көшті. Гангстерлер туралы көптеген фильмдер түсіргендіктен, Warner Bros. тез арада "гангстерлік студия" ретінде танылды. Студияның алғашқы гангстерлік фильмі "Кіші Цезарь" үлкен кассалық табысқа ие болды, ал Эдвард Г. Робинсон кейінгі Warner гангстерлік фильмдерінің көпшілігінде ойнады. Студияның келесі жұмысы "Халық жауы" Джеймс Кагниді студияның жаңа жұлдызы етіп таныстырды, және Warner Bros. тағы да көп гангстерлік фильмдер түсірді. Студия түсірген тағы бір гангстерлік фильм – шын оқиғаға негізделген және Пол Мунидің қатысуымен, Кэгни мен Робинсонмен бірге студияның ең үздік гангстерлік жұлдыздарының бірі ретінде, 1933 жылдың қаңтарына қарай фильмнің басты кейіпкері Роберт Эллиот Бернс Нью-Джерсиде әлі де түрмеде отырды. 1933 жылдың қаңтарында Джорджияның тізбекті түрмесінің бастығы Дж. Гарольд Харди – фильмдегі кейіпкерге айналған – студияны фильмде өзіне қарсы "жаман, жалған және нақты емес шабуылдар" жасағаны үшін сотқа берді. "Уорнер" кинокомпаниясының "Құдайды ойнаған адам" фильмінде түскеннен кейін Бетт Дэвис танымал жұлдызға айналды. 1933 жылы Франклин Д. Рузвельт президент болып, "Жаңа саясатты" бастағаннан кейін студияға демалыс келді. Осы экономикалық жаңару Warner Bros.-қа қайтадан табысты болуға мүмкіндік берді. Студия Ұлы депрессиядан туған шығындардың нәтижесінде оның жалақысын төмендетті, ал Гарри компания қалпына келген кезде оны қайтарудан бас тартты. Занук өзінің жеке компаниясын құрды. Содан кейін Гарри студия қызметкерлерінің жалақысын көтерді. Хёрст бұрын MGM-мен жұмыс істеген, бірақ бас продюсер Ирвинг Тальбергпен Хёрсттің ұзақ жылдар бойы сүйіктісі, актриса Марион Дэвистің тағдыры туралы даудан кейін қарым-қатынасты тоқтатты. Хёрстпен серіктестік арқылы Уорнер Дэвиспен студиялық келісімшартқа қол қойды. Келесі жылы Хёрст Уильям Шекспирдің "Жазғы түнгі арманы" (1935) пьесасының киноадаптациясы жасады, бірақ ол кассада сәтсіз болды және студияның таза шығыны артты. Осы уақыт ішінде Гарри мен тағы алты киностудия өкілі Шерманның монополияға қарсы заңын бұзу үшін сөз байласуға қатысқандары үшін айыпталды. 1935 жылы Гарри сотқа тартылды. Нәтижесінде, Warner Bros. Брин кеңсесімен қақтығыстарды болдырмау үшін 1935 жыл шамасындағы тарихи фильмдерге көшті. 1936 жылы "Тас орман" фильмінің табысынан кейін Джек Хамфри Богартпен студиялық келісімшартқа қол қойды. Алайда, Уорнер Богартты жұлдызды актер деп санамады және келесі бес жылда оны Джеймс Кагни немесе Эдвард Робинсонның қарсыласы ретінде сирек кездесетін рөлдерге тағайындады. 1935 жылы "Хейз кодексі" күшіне енгеннен кейін студия моральдық және идеалды фильмдер жасау үшін осы реалистік тәсілден бас тартуға мәжбүр болды. Студияның тарихи драмалары, мелодрамалары (немесе "әйелдер фильмдері"), приключениялық фильмдері және бестселлерлердің адаптациялары, Бетт Дэвис, Оливия де Гавиленд, Пол Муни және Эррол Флинн сияқты жұлдыздар цензурадан қашып өтті. 1936 жылы Бетт Дэвис, енді студияның ең үздік жұлдызы болғандықтан, өзінің рөлдеріне наразы болды. Ол Англияға сапар шекті және келісімшартты бұзуға тырысты. Студияның көптеген қызметкерлері Джек Уорнермен проблемалары болғанымен, Альберт пен Гарриді әділ деп есептеді.

With the collapse of the market for musicals, Warner Bros., under Zanuck, turned to more socially realistic storylines. Because of its many films about gangsters, Warner Bros. soon became known as a "gangster studio". The studio's first gangster film, Little Caesar, was a great box office success and Edward G. Robinson starred in many of the subsequent Warner gangster films. The studio's next effort, The Public Enemy, made James Cagney arguably the studio's new top star, and Warner Bros. made more gangster films. Another gangster film the studio produced was the critically acclaimed I Am a Fugitive from a Chain Gang, based on a true story and starring Paul Muni, joining Cagney and Robinson as one of the studio's top gangster stars after appearing in the successful film, By January 1933, the film's protagonist Robert Elliot Burns—still imprisoned in New Jersey—and other chain gang prisoners nationwide appealed and were released. In January 1933, Georgia chain gang warden J. Harold Hardy—who was also made into a character in the film—sued the studio for displaying "vicious, untrue and false attacks" against him in the film. After appearing in the Warner's film The Man Who Played God, Bette Davis became a top star. In 1933, relief for the studio came after Franklin D. Roosevelt became president and began the New Deal. This economic rebound allowed Warner Bros. to again become profitable. The studio reduced his salary as a result of losses from the Great Depression, and Harry refused to restore it as the company recovered. Zanuck established his own company. Harry thereafter raised salaries for studio employees. Hearst had previously worked with MGM, but ended the association after a dispute with head producer Irving Thalberg over the treatment of Hearst's longstanding mistress, actress Marion Davies, who was struggling for box office success. Through his partnership with Hearst, Warner signed Davies to a studio contract. The following year, Hearst's film adaption of William Shakespeare's A Midsummer Night's Dream (1935) failed at the box office and the studio's net loss increased. During this time, Harry and six other movie studio figures were indicted for conspiracy to violate the Sherman Antitrust Act, In 1935, Harry was put on trial; As a result, Warner Bros. turned to historical pictures from around 1935 to avoid confrontations with the Breen office. In 1936, following the success of The Petrified Forest, Jack signed Humphrey Bogart to a studio contract. Warner, however, did not think Bogart was star material, and cast Bogart in infrequent roles as a villain opposite either James Cagney or Edward Robinson over the next five years. and the Hays Code began to be enforced in 1935, the studio was forced to abandon this realistic approach in order to produce more moralistic, idealized pictures. The studio's historical dramas, melodramas (or "women's pictures"), swashbucklers, and adaptations of best sellers, with stars like Bette Davis, Olivia de Havilland, Paul Muni, and Errol Flynn, avoided the censors. In 1936, Bette Davis, by now arguably the studio's top star, was unhappy with her roles. She traveled to England and tried to break her contract. Although many of the studio's employees had problems with Jack Warner, they considered Albert and Harry fair.

Кодтық дәуір

1930 жылдары Кодқа дейінгі дәуірдің реализмін көрсете білген көптеген актерлер мен актрисалар, жаңа моральдық және идеалды фильмдер трендіне сай келмегендіктен, назарынан тыс қалды. Warner Bros. Голливудтағы жетекші студия болып қала берді, бірақ 1935 жылдан кейін MGM сияқты басқа студиялар бұрынғы Warner Bros. студиясына тән бедел мен сұлулықты тез арада басып озды. Дегенмен, 1930 жылдардың соңында Бетт Дэвис студияның ең сұранысқа ие актеріне айналды және тіпті "Бесінші Уорнер бауыры" деп аталды. 1935 жылы Кагни Джек Уорнерді келісімшартты бұзғаны үшін сотқа берді. Кагни Уорнердің келісімшартта көрсетілгеннен артық фильмдерде түсуге мәжбүрлегенін мәлімдеді. Бірақ Кагни студияны тастап, ағасы Биллмен бірге тәуелсіз кинокомпания құрды. Кагнилер өз фильмдерін Grand National Films арқылы көрсетті, бірақ жеткілікті қаржыландыру ала алмады және тағы да Биллмен бірге кино өндірісі мен тарату компаниясын құру үшін жұмыстан кетті. 1936 жылы Уоллис студияның төмен бюджетті B фильмдері үшін Фойды продюсер ретінде шақырды, соның нәтижесінде ол "B фильмдерінің сақтаушысы" деген лақап атын алды. Ал 1937 жылдың наурыз айында актер Пол Муни "Үздік актер" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. 1942 жылы "Кингс Роу" фильміндегі рөлінен кейін Уорнер Рейганды жұлдызға айналдырып, оның жалақысын үш есеге арттырған жаңа келісімшартқа қол қойды. 1936 жылы Гарридің қызы Дорис Маргарет Митчеллдің "Желмен кеткендер" романын оқып, оны фильмге түсіруге қызығушылық танытты. Дорис Митчеллге экрандық құқықтар үшін 50 мың доллар ұсынды, бірақ Джек бұл өндіріс өте қымбатқа түсетінін түсінген соң, келісімге вето қойды. Уорнер 1939 жылы онымен келісімшарт жасады, соның арқасында 1930 жылдардың тағы бір танымал гангстер актері олардың қатарына қосылды, өйткені Робинсон немесе Кагни рөлден шеттетілген кезде ол кез келген гангстерлік фильмді тарта алатынын білді. Ақырында, 1943 жылы Уорнер Рафтты келісімшарттан босатуға келісті. Рафт рөлден бас тартқаннан кейін студия Богартқа 1941 жылғы "Жоғары Сьерра" фильмінде "Жабайы Ит" Рой Эрл рөлін берді. "Жоғары Сьерра" фильмінен кейін және Рафт тағы да рөлден бас тартқаннан соң, Богартқа Джон Хьюстонның студияның 1931 жылғы Кодқа дейінгі "Мальтийский сокол" фильмінің 1941 жылғы табысты қайта түсіріліміндегі басты рөл берілді, бұл фильм Дэшилл Хэмметтің романы негізінде түсірілген.

In the 1930s many actors and actresses who had characterized the realistic pre Code era, but who were not suited to the new trend into moral and idealized pictures, disappeared. Warner Bros. remained a top studio in Hollywood, but this changed after 1935 as other studios, notably MGM, quickly overshadowed the prestige and glamor that previously characterized Warner Bros. However, in the late 1930s, Bette Davis became the studio's top draw and was even dubbed as "The Fifth Warner Brother". In 1935, Cagney sued Jack Warner for breach of contract. Cagney claimed Warner had forced him to star in more films than his contract required. Nevertheless, Cagney left the studio to establish an independent film company with his brother Bill. The Cagneys released their films though Grand National Films; however, they were not able to get good financing and again quit to form his own film production and distribution company with Bill. In 1936, Wallis hired Foy as a producer for the studio's low budget B movies leading to his nickname "the keeper of the B's". and star Paul Muni won the Oscar for Best Actor in March 1937. After his performance in the studio's 1942 Kings Row, Warner decided to make Reagan a top star and signed him to a new contract, tripling his salary. In 1936, Harry's daughter Doris read a copy of Margaret Mitchell's Gone with the Wind and was interested in making a film adaptation. Doris offered Mitchell $50,000 for screen rights. Jack vetoed the deal, realizing it would be an expensive production. Warner had signed him in 1939, finally bringing the third top 1930s gangster actor into the Warners fold, knowing that he could carry any gangster picture when either Robinson or Cagney were on suspension. Eventually, Warner agreed to release Raft from his contract in 1943. After Raft had turned the role down, the studio gave Bogart the role of "Mad Dog" Roy Earle in the 1941 film High Sierra, Following High Sierra and after Raft had once again turned the part down, Bogart was given the leading role in John Huston's successful 1941 remake of the studio's 1931 pre Code film, The Maltese Falcon, based upon the Dashiell Hammett novel.

Уорнердің мультфильмдері

Warner-дің мультфильмдер бөлімі тәуелсіз Harman and Ising студиясында қалыптасты. 1930 жылдан 1933 жылға дейін Уолт Дисней студиясының түлектері Хью Харман мен Рудольф Айсинг Леон Шлезингерге музыкалық мультфильмдер жасады, оларды Warner-ге сатты. Харман мен Исинг Боско кейіпкерін Looney Tunes-тің алғашқы мультфильмі "Sinkin' in the Bathtub" (Ваннада батып бара жатыр) -да таныстырды және 1931 жылы "Merrie Melodies" (Қызық әндер) сериясын жасады. Харман мен Исинг 1933 жылы келісімшарттық даудан кейін Шлезингерден бөлініп, Босконы өздерімен бірге MGM-ге алып кетті. Нәтижесінде Шлезингер өзінің "Leon Schlesinger Productions" студиясын құрды, ол "Merrie Melodies" -ті жалғастырды, ал "Looney Tunes" (Ақылға сыймас әндер) -ті Босконың көшірмесі Баддимен бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, жаңа Шлезингер продюсерлік тобы құрылды, оның ішінде режиссерлер Фриз Фреленг (1934 жылы бастады), Текс Эвери (1935 жылы бастады), Франк Ташлин (1936 жылы бастады), Боб Клампетт (1937 жылы бастады), Чак Джонс (1938 жылы бастады) және Роберт МакКимсон (1946 жылы бастады). Шлезингердің қызметкерлері жылдам, ерсі стильді дамытты, бұл олардың мультфильмдерін бүкіл әлемде танымал етті. 1935 жылы Эвери Порки Пиг мультфильмдерін түсіріп, кейіпкерді студияның алғашқы анимациялық жұлдызы ретінде танытты. Поркиден басқа, Даффи Дак (ол 1937 жылы "Porky's Duck Hunt" (Поркидің үйрек ауы) -та дебют жасады), Элмер Фадд ("Elmer's Candid Camera" (Элмердің жасырын камерасы), 1940), Багс Банни ("A Wild Hare" (Жабайы қоян), 1940) және Твити ("A Tale of Two Kitties" (Екі мысықтың әңгімесі), 1942) жұлдыздық деңгейге жетті. 1942 жылы Шлезингер студиясы Уолт Дисней студиясынан асып түсіп, ең табысты анимациялық қысқа фильмдер продюсері болды. 1944 жылы Warner Bros. компаниясы Шлезингердің мультфильм бөлімшесін сатып алып, оны "Warner Bros. Cartoons" (Warner Bros. мультфильмдері) деп атады. Алайда, жоғары басшылығы бөлімшеге салқын қарайды, Эдвард Селзерді аға продюсер ретінде тағайындаудан бастап, шығармашылық қызметкерлер оны араласпайтын, білімі жетпейтін адам деп санады. Джек Уорнер компанияның қысқаметражды фильмдер өнімдеріне көп көңіл бөлмеген және студияның анимациялық бөлімін білмейтіндігі туралы айтылды, ол бұл бөлім Уолт Дисней Продакшнның бас кейіпкері Микки Маустың мультфильмдерін шығарады деп қате түсінген. "Warner Bros. Cartoons" 1969 жылға дейін үзілістермен жалғасты, ол бас компания қысқаметражды фильмдерді мүлдем тоқтатқанда таратылды. Bugs Bunny (Багс Банни), Daffy Duck (Даффи Дак), Tweety (Твити), Sylvester (Сильвестр) және Porky Pig (Порки Пиг) сияқты кейіпкерлер кейінгі онжылдықтарда компанияның имиджінің маңызды бөлігіне айналды. Атап айтқанда, Багс Warner Bros., оның әртүрлі бөлімшелері және "Six Flags" (бір кезде Time Warner иелігінде болған) талисманы болып қала береді. 1979 жылы осы кейіпкерлердің архивтелген фильмдері көрсетілген "The Bugs Bunny/Road Runner Movie" (Багс Банни/Жол жүгіршісі фильмі) жинақ фильмінің табысы Warner Bros. компаниясын "Warner Bros. Animation" (Warner Bros. анимациясы) - бастапқы материалды қайта өндіру үшін жаңа өндіріс бөлімін құруға итермеледі.

Warner's cartoon unit had its roots in the independent Harman and Ising studio. From 1930 to 1933, Walt Disney Studios alumni Hugh Harman and Rudolf Ising produced musical cartoons for Leon Schlesinger, who sold them to Warner. Harman and Ising introduced their character Bosko in the first Looney Tunes cartoon, Sinkin' in the Bathtub, and created a sister series, Merrie Melodies, in 1931. Harman and Ising broke away from Schlesinger in 1933 due to a contractual dispute, taking Bosko with them to MGM. As a result, Schlesinger started his own studio, Leon Schlesinger Productions, which continued with Merrie Melodies while starting production on Looney Tunes starring Buddy, a Bosko clone. By the end of World War II, a new Schlesinger production team, including directors Friz Freleng (started in 1934), Tex Avery (started in 1935), Frank Tashlin (started in 1936), Bob Clampett (started in 1937), Chuck Jones (started in 1938), and Robert McKimson (started in 1946), was formed. Schlesinger's staff developed a fast paced, irreverent style that made their cartoons globally popular. In 1935, Avery directed Porky Pig cartoons that established the character as the studio's first animated star. In addition to Porky, Daffy Duck (who debuted in 1937's Porky's Duck Hunt), Elmer Fudd (Elmer's Candid Camera, 1940), Bugs Bunny (A Wild Hare, 1940), and Tweety (A Tale of Two Kitties, 1942) would achieve star power. By 1942, the Schlesinger studio had surpassed Walt Disney Studios as the most successful producer of animated shorts. Warner Bros. bought Schlesinger's cartoon unit in 1944 and renamed it Warner Bros. Cartoons. However, senior management treated the unit with indifference, beginning with the installation as senior producer of Edward Selzer, whom the creative staff considered an interfering incompetent. Jack Warner had little regard for the company's short film product and reputedly was so ignorant about the studio's animation division that he was mistakenly convinced that the unit produced cartoons of Mickey Mouse, the flagship character of Walt Disney Productions. Warner Bros. Cartoons continued, with intermittent interruptions, until 1969 when it was dissolved as the parent company ceased film shorts entirely. Characters such as Bugs Bunny, Daffy Duck, Tweety, Sylvester, and Porky Pig became central to the company's image in subsequent decades. Bugs in particular remains a mascot to Warner Bros., its various divisions, and Six Flags (which Time Warner once owned). The success of the compilation film The Bugs Bunny/Road Runner Movie in 1979, featuring the archived film of these characters, prompted Warner Bros. to organize Warner Bros. Animation as a new production division to restart production of original material.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Уорнердің өмірбаянына сәйкес, АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуынан бұрын, Warner Bros. компаниясының Германиядағы сату жетекшісі Филип Кауффман 1936 жылы Берлинде нацистер тарапынан өлтірілді. Гарри «Эмиль Золаның өмірі» (1937) атты немісқа қарсы сәтті фильмді өндірді. Одан кейін Гарри «Наци шпионының жасырын сыры» (1939), «Теңіз жолбары» (1940) сияқты немісқа қарсы фильмдердің өндірісін қадағалады, онда ІІ Филипп патша Гитлермен, «Сержант Йорк» және «Сіз енді әскердесіз» (1941) фильмдерімен теңестірілді. Соғыс кезінде Warner фильм өндірісін екі есеге қысқартты және 1941 жылы B Pictures бөлімін таратып жіберді. Брайан Фой Twentieth Century Fox компаниясына қосылды. Соғыс жылдары студия «Касабланка», «Now, Voyager», «Янки Дудл Дэнди» (барлығы 1942); «Бұл – армия» және «Мәскеуге миссия» (екеуі де 1943) фильмдерін жасады. Соңғы фильм бірнеше жылдан кейін дау тудырды. «Янки Дудл Дэнди» фильмінің (Лос-Анджелес, Нью-Йорк және Лондон) премьерасында көрермендер Англия және АҚШ үкіметтері үшін 15,6 миллион долларлық соғыс облигацияларын сатып алды. Алайда, 1943 жылдың ортасына қарай көрермендер соғыс фильмдерінен жалықты, бірақ Warner оларды өндіруді жалғастырды, нәтижесінде қаржылық шығынға ұшырады. Студияның осы іске қосқан үлесін құрметтеу үшін Әскери-теңіз күштері ағайындылардың әкесі Бенджамин Уорнердің есімімен бір бостандық кемесін атады. Гарри кемені суға түсіру рәсімін өткізді. Соғыс аяқталған кезде студия арқылы 20 миллион долларлық соғыс облигациялары сатылды, ал Қызыл Крест студия қызметкерлерінен 5200 пинта қан плазмасын жинады. Де Гавиленд Колумбия Пикчерс үшін түсірілетін фильмде әйгілі аболиционист Элизабет Блэкуэлл рөлін ойнаудан бас тартты. Сот Де Гавилендтің пайдасына шешім шығарды және ол студияны RKO Radio Pictures, содан кейін Paramount компаниясының пайдасына тастап кетті. Сол жылы Джек жаңадан шыққан MGM актрисасы Джоан Кроуфордпен келісімшарт жасасты, ол мансабының төмендеп бара жатқан бұрынғы жұлдызы еді. Кроуфордтың студиядағы алғашқы рөлі 1944 жылғы «Голливудтың асханасы» болды. Ал студиядағы алғашқы басты рөлі – «Милдред Пирс» (1945) рөлі оның мансабын жаңартты.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін: иеленушілердің ауысуы

Соғыстан кейінгі жылдары Warner Bros. үлкен табысқа жетіп, Лорен Баколл мен Дорис Дей сияқты жаңа жұлдыздарды жасауды жалғастырды. 1946 жылы компанияның жалақы қоры аптасына 600 000 долларға жетті. 1946 жылдың қыркүйегінде қызметкерлер бір ай бойы ереуілде болды. 1947 жылдың соңында студия 22 миллион доллар таза пайда тапты (1947 жылы 22,0 доллар шамамен миллион долларға тең). 1947 жылы Warner RKO компаниясынан Pathé News-ті сатып алды. 1948 жылдың 5 қаңтарында Warner алғашқы түсті киножаңалықтарды көрсетті, онда Розалар шеруі мен Розалар кубогы ойындары бейнеленген. 1948 жылы Бетт Дэвис, әлі де студияның ең үздік актрисасы болғанымен, қазір Джекке қарсы болды. Ол және басқалар «Орманнан тыс» фильмін аяқтағаннан кейін студиядан кеткен соң Гарри үшін үлкен мәселеге айналды. Warner 1940 жылдардағы Paramount Pictures, Inc. компаниясына қарсы антимонополиялық іске қатысты. Әділет министрлігі мен Федералды сауда комиссиясы бұл іс бойынша бес интеграцияланған студия-театрлар тізбегі бәсекелестікті шектеді деп мәлімдеді. 1948 жылы Жоғарғы сот істі қарап, үкіметтің пайдасына шешім шығарды. Нәтижесінде Warner және тағы төрт ірі студия өндірісті көрсетуден бөліп шығуға мәжбүр болды. 1949 жылы студияның таза пайдасы 10 миллион долларды құрады (1949 жылы 10 доллар шамамен миллион долларға тең). 1950 жылдардың басында теледидар қауіпті күшке айналды. 1953 жылы Джек 3D фильмдерді көшіруді шешті. Алайда 3D фильмдер көп ұзамай көрермендердің қызығуын жоғалтты. 3D Warner Bros. мультфильм студиясының құлдырауына жақын болды. 3D-да «Lumber Jack Rabbit» атты Bugs Bunny мультфильмін аяқтағаннан кейін Джек Уорнер анимациялық бөлімшені жабуға бұйрық берді, барлық мультфильмдер 3D процесінде шығарылады деп қате ойлады. Бірнеше айдан кейін Warner ойыннан бас тартып, мультфильм студиясын қайта ашты. Warner Bros. компаниясының мультфильмдердің қоры жеткілікті болды және қайта шығару бағдарламасы жақсы болғандықтан, шығарылым кестесінде ешқандай үзіліс болмады. 1952 жылы Warner Bros. алғашқы фильмін («Carson City») «Warnercolor» атауымен (студияның Eastmancolor үшін қолданатын атауы) түсірді. 3D фильмдердің сәтсіздігінен кейін Гарри Уорнер болашақта Warner Bros. фильмдерінде CinemaScope технологиясын пайдалануды шешті. Студияның алғашқы CinemaScope фильмдерінің бірі — Джон Уэйннің Batjac Productions компаниясына тиесілі «The High and the Mighty» студияға пайда табуға мүмкіндік берді. 1953 жылдың басында Warner компаниясының театрлық активтері Stanley Warner Theaters болып бөлінді. Stanley Warner компаниясының театрлық емес активтері Simon Fabian Enterprises компаниясына сатылды, ал оның театрлары RKO Theatres компаниясымен бірігіп, RKO Stanley Warner Theatres құрды. 1956 жылға қарай студия ақшадан айырылып, 1953 жылғы 2,9 миллион долларлық таза пайдадан (шамамен миллион доллар) және келесі екі жылда 2 мен 4 миллион доллар арасындағы пайдадан төмендеді. 1956 жылдың 13 ақпанында Джек Уорнер студияның 1950 жылға дейінгі барлық фильмдерінің құқықтарын Associated Artists Productions компаниясына сатты (ол 1958 жылы United Artists Television компаниясымен бірікті, кейіннен 1986 жылдың басында Тед Тернердің МГМ/UA компаниясын сатып алу әрекетінің аясында Тернер радиокомпаниясы сатып алды). 1956 жылдың мамыр айында бауырластар Warner Bros. компаниясын сатуға шешім қабылдады. Джек құпия түрде Бостондық банкир Серж Семененко басқаратын консорциумды ұйымдастырып, барлық акцияларын қайта сатып алды. Джек, енді компанияның ең ірі акционері болды, өзін жаңа президент етіп тағайындады.

In the post war years, Warner Bros. prospered greatly and continued to create new stars, including Lauren Bacall and Doris Day. By 1946, company payroll reached $600,000 a week In September 1946, employees engaged in a month long strike. By the end of 1947, the studio reached a record net profit of $22million (equivalent to $22.0 in 1947 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ). Warner acquired Pathé News from RKO in 1947. On January 5, 1948, Warner offered the first color newsreel, covering the Tournament of Roses Parade and the Rose Bowl Game. In 1948, Bette Davis, still their top actress and now hostile to Jack, was a big problem for Harry after she and others left the studio after completing the film Beyond the Forest. Warner was a party to the United States v. Paramount Pictures, Inc. antitrust case of the 1940s. This action, brought by the Justice Department and the Federal Trade Commission, claimed the five integrated studio theater chain combinations restrained competition. The Supreme Court heard the case in 1948, and ruled for the government. As a result, Warner and four other major studios were forced to separate production from the exhibition. In 1949, the studio's net profit was only $10million (equivalent to $10.0 in 1949 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ). In the early 1950s, the threat of television emerged. In 1953, Jack decided to copy However, 3D films soon lost their appeal among moviegoers. 3D almost caused the demise of the Warner Bros. cartoon studio. Having completed a 3D Bugs Bunny cartoon, Lumber Jack Rabbit, Jack Warner ordered the animation unit to be closed, erroneously believing that all cartoons hence would be produced in the 3D process. Several months later, Warner relented and reopened the cartoon studio. Warner Bros. had enough of a backlog of cartoons and a healthy reissue program so that there was no noticeable interruption in the release schedule. In 1952, Warner Bros. made their first film (Carson City) in "Warnercolor", the studio's name for Eastmancolor. After the downfall of 3D films, Harry Warner decided to use CinemaScope in future Warner Bros. films. One of the studio's first CinemaScope films, The High and the Mighty (owned by John Wayne's company, Batjac Productions), enabled the studio to show a profit. Early in 1953, Warner's theater holdings were spun off as Stanley Warner Theaters; Stanley Warner's non theater holdings were sold to Simon Fabian Enterprises, and its theaters merged with RKO Theatres to become RKO Stanley Warner Theatres. By 1956, the studio was losing money, declining from 1953's net profit of $2.9million (equivalent to $2.9 in 1953 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ) and the next two years of between $2 and $4 million. On February 13, 1956, Jack Warner sold the rights to all of the studio's pre 1950 films to Associated Artists Productions (which merged with United Artists Television in 1958, and was subsequently acquired by Turner Broadcasting System in early 1986 as part of a failed takeover of MGM/UA by Ted Turner). In May 1956, the brothers announced they were putting Warner Bros. on the market. Jack secretly organized a syndicateheaded by Boston banker Serge Semenenko and bought back all his stock. Jacknow the company's largest stockholderappointed himself its new president.

Warner Bros. Television және Warner Bros. Records

1949 жылы теледидардың сәттілігі киноиндустриясына күшейе түскен қауіп келтіргендіктен, Гарри Уорнер теледидар өндірісіне көбірек назар аударуға шешім қабылдады. Бірақ, Федералды байланыс комиссиясы (FCC) оған рұқсат бермеді. Берлдің түсірілім алаңындағы өрескел мінез-құлқы мен фильмнің ауқымды сәтсіздігі Джекке фильм түсірілімдерінен теледидар құрылғыларын және фильм сценарийлерінен теледидар туралы айтуды тоқтатуға әкелді. 1991 жылы жарық көрген «Атып өлтірме, тек мен ғанамын» атты автобиографиясында Боб Хоуп: «Содан кейін Уорнерс киностудиясы қонақ бөлмесін түсіргенде, бүкіл отбасы камин басында жиналатын еді» деп жазды. 1955 жылдың 21 наурызында студия, ақыры, Джек Уорнердің күйеу баласы Уильям Т. Орр басқаратын сәтті Warner Bros. Television бөлімшесі арқылы теледидар саласына қадам басты. Warner Bros. Television ABC телеарнасына «Warner Bros. Presents» атты апталық шоу ұсынды. Шоуда «Патшалар қатары», «Касабланка» және «Шайен» фильмдерінің табысына негізделген айналмалы бағдарламалар көрсетілді, содан кейін жаңа фильмнің жарнамасы берілді. Бірақ ол сәтті болмады. Студияның келесі әрекеті – «Шайеннен» апталық сериал жасау болды. «Шайен» теледидардағы алғашқы бір сағаттық вестерн болды. Екі эпизод АҚШ-тан тыс елдерде көркем фильм ретінде көрсету үшін біріктірілді. B-фильмдер дәстүріне сәйкес, студия жылдам өндірілген танымал вестерндер сериясын жасады, мысалы, жазушы-продюсер Рой Хаггинстің сыншылар жоғары бағалаған «Маверик» сериалы, сондай-ақ «Sugarfoot», «Bronco», «Lawman», «The Alaskans» және «Colt .45». Warner компаниясы 1958–1964 жылдарғы «77 Sunset Strip» сериалынан бастап танымал жеке детективтік шоулар сериясын шығарды, одан кейін «Hawaiian Eye» (1959–1963), «Bourbon Street Beat» (1960) және «Surfside 6» (1960–1962) сериалдары пайда болды. Бірнеше жылдың ішінде студия Клинт Уокер және Джеймс Гарнер сияқты тележұлдыздары арасында наразылық тудырды, олар келісімшарт бойынша дауға байланысты сотқа жүгінді және жеңіске жетті. Эдд Бернс осылай сәтті болмады және келісімшартынан өзі сатып алып шықты. Джек олардың ризасыздық танытуына ашуланды. Теледидар актерлері киноактерлеріне қарағанда тәуелсіздік танытқандықтан, ол жаңа медиаға деген жеккөрушілігін күшейтті. Warner-дің көптеген тележұлдыздары Warner-дің кинофильмдерінің актерлік құрамында көрінді. 1963 жылы сот шешімі Warner Bros. компаниясын тележұлдыздарымен келісімшартты тоқтатуға және оларды нақты сериалдар мен фильмдердегі рөлдерге тартуды тоқтатуға мәжбүр етті. Сол жылы Джек Уэбб, «Драгнет» франшизасында сержант Джо Фрайди рөлін сомдағанымен танымал болды, студияның теледидар бөлімінің басшысы болды. 1958 жылы студия Warner Bros. Records компаниясын құрды. Бастапқыда лейбл тележұлдыздарының ән салған немесе салмайтын жазбаларын және теледидар саундтректеріне негізделген жазбаларды шығарды. Warner Bros. компаниясы кең ауқымды музыкалық басылымдардың иесі болды, оның әндері сансыз мультфильмдерде (Карл Сталлингтің қоюымен) және телешоуларда (Макс Штайнердің қоюымен) пайда болды. 2004 жылы Time Warner Warner Music Group компаниясын, соның ішінде Warner Bros. Records компаниясын Эдгар Бронфман кіші басқаратын жеке капитал тобына сатты. 2019 жылы бұрын бөлінген Warner Bros. рекордтық бөлімшесі Warner Records деп қайта аталды, себебі WMG Warner Bros. атауын және тауарлық белгілерін пайдалануға қысқа мерзімді лицензияға ие болды; осылайша, лейбл қазіргі уақытта 2019 жылға дейінгі Warner Bros. каталогын қайта шығаруда. 1963 жылы Warner Франк Синатраның Reprise Records компаниясын «құтқару мақсатында» сатып алуға келісті. Бұл келісім Синатраға 1,5 миллион АҚШ долларын және Warner Bros. Records компаниясының бір бөлігін берді, осылайша Reprise еншікке кіретін лейблге айналды. Алғашқы он сегіз айда Warner Bros. Records шамамен 2 миллион долларлық зиянға ұшырады.

By 1949, with the success of television threatening the film industry more and more, Harry Warner decided to emphasize television production. However, the Federal Communications Commission (FCC) would not permit it. Berle's outrageous behavior on the set and the film's massive failure led to Jack banning television sets from film sets and mentions of television itself from film scripts. In his 1991 autobiography, Don't Shoot, It's Only Me, Bob Hope remarked that "when Warners filmed a living room after that, the whole family would just gather around a fireplace". On March 21, 1955, the studio was finally able to engage in television through the successful Warner Bros. Television unit run by William T. Orr, Jack Warner's son in law. Warner Bros. Television provided ABC with a weekly show, Warner Bros. Presents. The show featured rotating shows based on three film successes, Kings Row, Casablanca and Cheyenne, followed by a promotion for a new film. It was not a success. The studio's next effort was to make a weekly series out of Cheyenne. Cheyenne was television's first hour long Western. Two episodes were placed together for feature film release outside the United States. In the tradition of its B movies, the studio followed up with a series of rapidly produced popular Westerns, such as writer/producer Roy Huggins' critically lauded Maverick as well as Sugarfoot, Bronco, Lawman, The Alaskans and Colt .45. Warners produced a series of popular private detective shows beginning with 77 Sunset Strip (1958–1964) followed by Hawaiian Eye (1959–1963), Bourbon Street Beat (1960) and Surfside 6 (1960–1962). Within a few years, the studio provoked hostility among its TV stars such as Clint Walker and James Garner, who sued over a contract dispute and won. Edd Byrnes was not so lucky and bought himself out of his contract. Jack was angered by their perceived ingratitude. Television actors evidently showed more independence than film actors, deepening his contempt for the new medium. Many of Warner's television stars appeared in the casts of Warner's cinema releases. In 1963, a court decision forced Warner Bros. to end contracts with their television stars and to cease engaging them for specific series or film roles. That year, Jack Webb, best known for originating the role of Sgt. Joe Friday in the Dragnet franchise, became the head of the studio's TV division. In 1958, the studio launched Warner Bros. Records. Initially, the label released recordings made by their television stars—whether they could sing or not—and records based on television soundtracks. Warner Bros. was already the owner of extensive music publishing holdings, whose tunes had appeared in countless cartoons (arranged by Carl Stalling) and television shows (arranged by Max Steiner). In 2004, Time Warner sold the Warner Music Group, along with Warner Bros. Records, to a private equity group led by Edgar Bronfman Jr. In 2019, the since separated Warner Bros. record division was rechristened Warner Records, as WMG held a short term license to use the Warner Bros. name and trademarks; as such, the label currently reissues the pre 2019 Warner Bros. back catalog. In 1963, Warner agreed to a "rescue takeover" of Frank Sinatra's Reprise Records. The deal gave Sinatra US$1.5 million and part ownership of Warner Bros. Records, making Reprise a sub label. In its first eighteen months, Warner Bros. Records lost around $2 million.

Жаңа иелері

Warner Bros. 1950-ші жылдардың соңында қайта жанданды, «Жаман тұқым» (1956), «Сержанттарға уақыт жоқ» (1958) және «Цыган» (1962) сияқты танымал пьесалардың бейімделулеріне маманданды. 1958 жылы Францияда демалыс кезінде болған автокөлік апатынан кейін Джек студияға оралып, оның аты студияның баспасөз хабарламаларында жарияланғанына көз жеткізді. 1961 жылдан 1963 жылға дейін студияның жылдық таза пайдасы 7 миллион доллардан асып түсті. 1962 жылдың ақпанында Warner «Менің әдемі ханым» мюзиклінің Бродвейдегі түсірілім құқығы үшін рекордтық 5,5 миллион доллар төледі. Бұрынғы иесі, CBS төрағасы Уильям С. Пейли, келісімшарт аяқталғаннан кейін дистрибьютордың жалпы табысының жартысын және негативтің меншігін қамтитын шарттарды белгіледі. 1963 жылы студияның таза пайдасы 3,7 миллион долларға дейін төмендеді. 1966 жылдың қарашасында Джек жасының өсуіне және уақыттың өзгеруіне мойын бұрып, студия мен музыка бизнесін канадалық инвесторлар Элиот және Кеннет Хайман басқаратын Seven Arts Productions компаниясына 32 миллион долларға сатты. Компания, студияны қоса алғанда, Warner Bros. Seven Arts деп қайта аталды. Warner 1967 жылдың жазына дейін президент болып қалды, содан кейін «Камелот» кассада сәтсіз аяқталды және Warner ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген жарнама директоры Бен Кальменсонға өзінің лауазымын тапсырды; Warner тәуелсіз продюсер және вице-президент ретінде студияда қалды. Екі жылдан кейін Хаймандар Джек Уорнер мен оның іс-әрекеттерінен жалықты. «Эшли Фэймс» компаниясы Киннидің басшысы Стив Росс басшылығымен Warner Bros. компаниясын сатып алды. Эшли жақын арада антимонополиялық заңдарға сәйкес студия мен таланттар агенттігін бірдей ұстауға тыйым салынғандықтан бөлінді. Эшли студия басшысы болды және атауын Warner Bros. Inc. деп өзгертті. Джек Уорнер Хайманның сатуына ашуланып, тәуелсіз өндіріске көшуді шешті (ең сәттісі «1776» фильмі Колумбия студиясында). Ол 1973 жылы зейнеткерлікке шығып, 1978 жылдың қыркүйегінде жүрек қабынуының салдарынан қайтыс болды. Фильм көрермендерінің саны азайғанмен, Warner-дің жаңа басшылығы жұлдыздардың тарту күшіне сеніп, Пол Ньюман, Роберт Редфорд, Барбра Стрейзанд және Клинт Иствуд сияқты сол кездегі ең ірі актерлермен бірлесіп өндіріс келісімдеріне қол қойды. Оның 1970-ші жылдардың басында шыққан хиттері жоғарыда аталған актерлердің қатысуымен түсірілген фильмдер, сондай-ақ комедияшы Мел Брукстің «Жалындаған атқыштар», Стэнли Кубриктің «Механикалық апельсин», «Экзорцист», Джон Бурманның «Құтқарылу» және Мартин Скорсезенің «Жақсы көшелер» және «Алиса енді мұнда тұрмайды» фильмдері болды. Warner Bros. сонымен қатар Warner Bros. еншілес компаниясы DC Comics иелігіндегі Супермен, Бэтмен, Ғажайып әйел және Флэш кейіпкерлеріне негізделген фильмдер мен телешоулардан үлкен пайда тапты. 1970-ші жылдары Warner Bros. Records әлемдегі ірі жазба компанияларының біріне айналды және Elektra Records және Atlantic Records сияқты бауырлас жазба компанияларын алды. 1971 жылы Filmation және Warner Bros. кино және теледидар үшін мультфильмдер өндіру және тарату туралы келісімге келді, оның телешоу бөлімі бүкіл әлем бойынша теледидар құқықтарын басқарды. 1973 жылдың соңында Warner Bros. 20th Century Fox компаниясымен бірлесіп бір фильм түсіретінін жариялады: продюсер Ирвин Алленнің «Қорықтайтын тозақ» фильмін. Екі студия да өрт сөндірушілер туралы кітаптардың құқықтарына ие болды: Warner Томас Н. Скортия мен Фрэнк М. Робинсонның «Стекляндық тозақты» бейімдеуге тырысты, ал Fox Ричард Мартин Стерннің «Қола» адаптациясын дайындады. Аллен екі студияның басшыларымен кездесуге талап қойып, Fox олардың мүлкімен алда келе жатқандықтан, екеуін бір фильм ретінде біріктіру артық деп жариялады, Fox отандық құқықтарға ие болды, ал Warner Bros. фильмнің шетелдік таратуын қолға алды. Нәтижесінде пайда болған серіктестік 1974 жылы ең көп кіріс алған екінші фильмге айналды, бұл екі студия үшін де пайда әкелді және ірі студиялар арасындағы болашақ бірлескен өндірістерге әсер етті. Аллен Warner Bros үшін қосымша фильмдер түсірсе де, ол «Қорықтайтын тозақ» фильміндегі табысын қайталаған жоқ. Тұрақтар мен жерлеу үйлерін тастап, қайта бағытталған Кинни өзінің ең танымал холдингі - Warner Communications құрметіне қайта аталды. 1970 және 1980 жылдары Warner Communications басқа бизнеске, мысалы 1976 жылы Atari, Inc. бейнеойын компаниясына, ал кейіннен Six Flags ойын-сауық парктеріне бөлінді. 1972 жылы шығындарды қысқарту үшін Warner және Columbia The Burbank Studios (TBS) деп аталатын үшінші компания құрды. Олар Бербанктегі Warner-дің жерін бөліседі. Жалпы алғанда, 1968 жылдан кейін шығарылған фильмдердің көпшілігі «Камелоттың» сәтсіздігі Англияда орнатылған, бірақ, әрине, Бербанкте түсірілгені үшін ішінара негізделгеннен кейін түсірілді. 1995 жылы Warner Bros. және телеарна иесі Tribune Company of Chicago The WB Television Network желісін іске қосты, жасөсперім көрермендерінің нарығында үлкен үлес алуды көздеді. The WB-нің алғашқы бағдарламаларында «Вампирлермен күрес», «Смоллвиль», «Доусон Крик» және «One Tree Hill» сияқты жасөсперімдерге арналған көптеген бағдарламалар болды. Spelling Television өндірген екі драма, «7-ші жұма» және «Шақырылғандар», The WB-ні танымал етуге көмектесті. «Шақырылғандар» сегіз маусымға созылды, әйелдер басты рөлдегі ең ұзақ драмалық сериал атанды. «7-ші жұма» он бір маусымға созылды және ең ұзақ отбасылық драма және желідегі ең ұзақ сериал болды. 2006 жылы Warner Bros. және CBS Corporation The WB және CBS-тің UPN желілерін жауып, The CW Television Network желісін бірлесіп іске қосуға келісті. 1996 жылы Turner Pictures Warner Bros. компаниясына Turner Time Warner бірігуі арқылы қосылды. Бұл «City of Angels» және «Сізге хат» сияқты жобаларды студияға әкелді. Кейін сол жылы Warner Bros. Castle Rock Entertainment компаниясымен бірге түсірілген фильмдерді тарату үшін PolyGram Filmed Entertainment компаниясымен серіктестік құрды, бұл да Turner келісімі арқылы Warner Bros. компаниясына қосылды. Сонымен қатар сол жылы Брюс Берман Warner Bros. компаниясынан кешіп, Plan B Entertainment компаниясын құрды, содан кейін ол студиямен келісімшарт бойынша Village Roadshow Pictures компаниясын басқарды. 1998 жылы Time Warner Six Flags компаниясын Premier Parks компаниясына сатты. 2000 жылы AOL-дың Time Warner компаниясын сатып алуы жақсы нәтиже бермеді, ал «dot com» акцияларының құлауынан кейін AOL элементі корпоративтік атаудан алынып тасталды. 1998 жылы Warner Bros. өзінің 75 жылдығын тойлады. 1999 жылы Терри Семель және Роберт Дали 13 Оскарға ұсынылған фильмдермен карьерасынан кейін студия басшылары лауазымынан кетті. Дали мен Семель фильм өндірісі үшін қазіргі серіктестік қаржыландыру және пайда бөлісу моделін танымал еткендері айтылды. 1999 жылдың ортасында Алан Ф. Хорн мен Барри Мейер Дали мен Семельді студияның жаңа басшылары ретінде алмастырды, олардың басшылығымен студия фильмдер, телешоулар, мультфильмдер саласындағы табысын жалғастырды. 2003 жылдың соңында Time Warner Warner Bros. активтерін Warner Bros. Entertainment Inc. компаниясының құрамына қайта ұйымдастырды, бұл фильм студиясын оның сол кездегі бауырлас жазба компаниясынан (қазіргі Warner Records, 2019 жылдың мамырында) және Warner Music Group компаниясынан ажыратуға бағытталған. 1990-шы жылдардың соңында Warner Bros. «Гарри Поттер» романдарына құқықтарды алды және 2001 жылы оның алғашқы фильмін шығарды. Кейіннен олар 2002 жылы екінші фильмін, 2004 жылдың маусымында үшінші фильмін, 2005 жылдың қарашасында төртінші фильмін, 2007 жылдың шілдесінде бесінші фильмін және 2009 жылдың шілдесінде алтыншы фильмін шығарды. Жетінші (және сол кездегі соңғы) кітап екі фильм ретінде шығарылды: «Өлім сыйы — 1-бөлім» 2010 жылдың қарашасында және «Өлім сыйы — 2-бөлім» 2011 жылдың шілдесінде. 2006 жылдан бастап Warner Bros. China Film Group Corporation және HG компанияларымен бірлесіп Warner China Film HG құрды, ол Гонконг пен Қытайда фильмдер өндіруге қатысты, соның ішінде 2004 жылғы триллер «Cellular» фильмінің қайта түсірілімі «Connected» фильмі. Warner Bros. HD DVD форматының тоқтатылуында маңызды рөл атқарды. 2008 жылдың 4 қаңтарында Warner Bros. HD DVD форматына қолдауды тоқтатып, Blu-ray Disc форматына көшетінін жариялады. HD DVD фильмдері 2008 жылдың мамырына дейін шығарыла берді, бірақ Blu-ray және DVD шығарылымдарынан кейін ғана. Warner Bros. «Гарри Поттер» фильмдерінің сериясы...

Warner Bros. rebounded in the late 1950s, specializing in adaptations of popular plays like The Bad Seed (1956), No Time for Sergeants (1958), and Gypsy (1962). While he slowly recovered from a car crash that occurred while vacationing in France in 1958, Jack returned to the studio and made sure his name was featured in studio press releases. From 1961 to 1963, the studio's annual net profit was a little over $7 million. Warner paid an unprecedented $5.5 million for the film rights to the Broadway musical My Fair Lady in February 1962. The previous owner, CBS Chairman William S. Paley, set terms including half the distributor's gross profits "plus ownership of the negative at the end of the contract." In 1963, the studio's net profit dropped to $3.7 million. In November 1966, Jack gave in to advancing age and changing times, selling control of the studio and music business to Seven Arts Productions, run by Canadian investors Eliot and Kenneth Hyman, for $32 million. The company, including the studio, was renamed Warner Bros. Seven Arts. Warner remained president until the summer of 1967, when Camelot failed at the box office and Warner gave up his position to his longtime publicity director, Ben Kalmenson; Warner remained on board as an independent producer and vice president. Two years later the Hymans were tired and fed up with Jack Warner and his actions. whose founder Ted Ashley led Kinney head Steve Ross to purchase Warner Bros. Ashley Famous was soon spun off due to antitrust laws prohibiting the simultaneous ownership of a film studio and a talent agency. Ashley became the studio head and changed the name to Warner Bros. Inc. once again. Jack Warner was outraged by the Hymans' sale, and decided to move into independent production (most successfully with 1776 at Columbia). He retired in 1973 and died from serious health complications of heart inflammation in September 1978. Although movie audiences had shrunk, Warner's new management believed in the drawing power of stars, signing co production deals with several of the biggest names of the day, including Paul Newman, Robert Redford, Barbra Streisand, and Clint Eastwood, carrying the studio successfully through the 1970s and 1980s. Its hits in the early 1970s included those starring the aforementioned actors, along with comedian Mel Brooks' Blazing Saddles, Stanley Kubrick's A Clockwork Orange, The Exorcist, John Boorman's Deliverance, and the Martin Scorsese productions Mean Streets and Alice Doesn't Live Here Anymore. Warner Bros. also made major profits on films and television shows built around the characters of Superman, Batman, Wonder Woman and The Flash owned by Warner Bros. subsidiary DC Comics. The 1970s also saw Warner Bros. Records become one of the major record labels worldwide, and that company gained sister labels in Elektra Records and Atlantic Records. In 1971, Filmation and Warner Bros. entered into an agreement to produce and distribute cartoons for film and television, with its television subsidiary handling worldwide television rights. In late 1973, Warner Bros. announced that it had partnered with 20th Century Fox to co produce a single film: producer Irwin Allen's The Towering Inferno. Both studios found themselves owning the rights to books about burning skyscrapers: Warner was attempting to adapt Thomas N. Scortia and Frank M. Robinson's The Glass Inferno and Fox was preparing an adaptation of Richard Martin Stern's The Tower. Allen insisted on a meeting with the heads of both studios and announced that as Fox was already in the lead with their property it would be preferable to lump the two together as a single film, with Fox owning domestic rights and Warner Bros. handling the film's foreign distribution. The resulting partnership resulted in the second highest grossing film of 1974, turning profits for both studios, and influencing future co productions between major studios. Although Allen would make further films for Warner Bros., he would not repeat the success he had with The Towering Inferno. Abandoning parking lots and funeral homes, the refocused Kinney renamed itself in honor of its best known holding, Warner Communications. Throughout the 1970s and 1980s Warner Communications branched out into other business, such as video game company Atari, Inc. in 1976, and later the Six Flags theme parks. In 1972, in a cost cutting move, Warner and Columbia formed a third company called The Burbank Studios (TBS). They would share the Warner lot in Burbank. All in all, most films produced after 1968 were filmed on location after the failure of Camelot was partially attributed to the fact it was set in England but obviously filmed in Burbank. In 1995, Warner Bros. and television station owner Tribune Company of Chicago launched The WB Television Network, seeking a large share of the niche market of teenage viewers. The WB's early programming included an abundance of teenage fare, such as Buffy the Vampire Slayer, Smallville, Dawson's Creek and One Tree Hill. Two dramas produced by Spelling Television, 7th Heaven and Charmed, helped bring The WB into the spotlight. Charmed lasted eight seasons, becoming the longest running drama with female leads. 7th Heaven ran for eleven seasons and was the longest running family drama and longest running show for the network. In 2006, Warner Bros. and CBS Corporation decided to close The WB and CBS's UPN and jointly launch The CW Television Network. In 1996, Turner Pictures was folded into Warner Bros. via the Turner Time Warner merger. This brought projects such as City of Angels and You've Got Mail into the studio. Later that year, Warner Bros. partnered with PolyGram Filmed Entertainment to distribute various movies produced by Castle Rock Entertainment, also brought into Warner Bros. by the Turner deal. Also that same year, Bruce Berman left Warner Bros. to begin Plan B Entertainment, then he subsequently headed Village Roadshow Pictures with a deal at the studio. In 1998, Time Warner sold Six Flags to Premier Parks. The takeover of Time Warner in 2000 by then high flying AOL did not prove a good match, and following the collapse in "dot com" stocks, the AOL element was banished from the corporate name. In 1998, Warner Bros. celebrated its 75th anniversary. In 1999, Terry Semel and Robert Daly resigned as studio heads after a career with 13 Oscar nominated films. Daly and Semel were said to have popularized the modern model of partner financing and profit sharing for film production. In mid 1999, Alan F. Horn and Barry Meyer replaced Daly and Semel as new studio heads, in which the studio had continued success in movies, television shows, cartoons, that the previous studio heads had for the studio. In late 2003, Time Warner reorganized Warner Bros.' assets under Warner Bros. Entertainment Inc., in an effort to distinguish the film studio from its then sister record label (which since became Warner Records in May 2019) and Warner Music Group. In the late 1990s, Warner Bros. obtained rights to the Harry Potter novels and released feature film adaptations of the first in 2001. Subsequently, they released the second film in 2002, the third in June 2004, the fourth in November 2005, the fifth in July 2007, and the sixth in July 2009. The seventh (and at that time, final) book was released as two movies; Deathly Hallows — Part 1 in November 2010 and Deathly Hallows — Part 2 in July 2011. From 2006, Warner Bros. operated a joint venture with China Film Group Corporation and HG to form Warner China Film HG to produce films in Hong Kong and China, including Connected, a remake of the 2004 thriller film Cellular. Warner Bros. played a large part in the discontinuation of the HD DVD format. On January 4, 2008, Warner Bros. announced that they would drop support of HD DVD in favor of Blu ray Disc. HD DVDs continued to be released through May 2008, but only following Blu ray and DVD releases. Warner Bros.' Harry Potter film series was the worldwide highest grossing film series of all time without adjusting for inflation. Its Batman film series was one of only two series to have two entries earn more than $1 billion worldwide. Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2 was Warner Bros.' highest grossing movie ever (surpassing The Dark Knight). However, the Harry Potter movies have produced a net loss due to Hollywood accounting. IMAX Corp. signed with Warner Bros. Pictures in April 2010 to release as many as 20 giant format films through 2013. On October 21, 2014, Warner Bros. created a short form digital unit, Blue Ribbon Content, under Warner Bros. Animation and Warner Digital Series president Sam Register. Warner Bros. Digital Networks announced its acquisition of online video company Machinima, Inc. on November 17, 2016. As of 2015, Warner Bros. is one of only three studios to have released a pair of billion dollar films in the same year (along with Walt Disney Studios Motion Pictures and Universal Studios); the distinction was achieved in 2012 with The Dark Knight Rises and The Hobbit: An Unexpected Journey. As of 2016, it is the only studio to cross $1 billion at the domestic box office every year since 2000.

AT&T еншілес компаниясы

2018 жылдың маусым айында Warner Bros. компаниясының аналық компаниясы Time Warner АҚШ-тың телекоммуникациялық компаниясы AT&T тарапынан сатып алынып, WarnerMedia деп қайта аталды, ал бұрынғы Time Inc. активтері жаңа иелеріне сатылды. 2018 жылдың 16 қазанында WarnerMedia DramaFever қызметін жапты, бұл Warner Bros. цифрлық желілерінің 20 пайызына жуық қызметкерлеріне әсер етті. 2019 жылдың 4 наурызында WarnerMedia жоспарланған қайта ұйымдастыру туралы хабарлады, ол Turner Broadcasting System компаниясын таратуды көздеді. Бұл Cartoon Network, Adult Swim, Boomerang, олардың тиісті өндіріс студияларын (Cartoon Network Studios және Williams Street), сондай-ақ Turner Classic Movies және Otter Media тікелей Warner Bros. басқаруына көшіру арқылы жүзеге асырылды. (Тернердің қалған теледидар қызметтері WarnerMedia Entertainment және WarnerMedia News & Sports деп бөлінді). Otter Media-дан басқа, бұл активтер жаңа құрылған Global Kids & Young Adults бөлімшесінде жұмыс істейтін болды, ол 2020 жылдың 7 сәуірінде Warner Bros. Global Kids, Young Adults and Classics деп қайта аталды. 2019 жылдың 31 мамырында Otter Media, HBO Max стриминг сервисін дамытуды қадағалау мақсатында Warner Bros-тен WarnerMedia Entertainment-ке ауыстырылды, ол HBO және WarnerMedia брендтерінің контентін ұсынатын болады. Том Ашейм 2020 жылдың 1 шілдесінде Global Kids, Young Adults және Classics бөлімшесінің президенті болу үшін Freeform кабельдік желісінің президенті лауазымынан кетті. 2019 жылдың 13 қарашасында Warner Bros. компаниясы, компанияның алдағы жүз жылдық мерейтойына орай Pentagram компаниясы жасаған қалқан логотипінің жаңартылған нұсқасын таныстырды, ол көп платформалы қолдануға және түрлендірулерге ыңғайлырақ болу үшін ыңғайлы жаңа дизайнға ие. Компания сонымен қатар "WB" әріптеріне негізделген жаңа корпоративтік шрифт те тапсырыс берді. Warner Bros. және HBO Max 2020 жылдың 5 ақпанында Warner Max кинолейблін жариялады, ол 2020 жылдан бастап стриминг сервисі үшін жылына сегізден онға дейін орта бюджеттік фильмдерді өндіруді көздеді. Алайда, бұл лейбл 2020 жылдың қазан айында Warner Bros. Pictures тобының консолидациясының аясында тоқтатылды. 2022 жылдың ақпан айында "Матрица: Жаңа тірілім" фильмінің ко-финансері Village Roadshow, Warner Bros. компаниясына қарсы ғылыми-фантастикалық фильмнің гибридтік шығарылымына байланысты сот процесін бастады. COVID-19 пандемиясының салдарынан, Warner Bros. компаниясының 2021 жылғы барлық фильмдері сияқты, төртінші "Матрица" фильмі де HBO Max және кинотеатрларда бір уақытта көрсетілді. Village Roadshow компаниясының мәлімдемесіне сәйкес, бұл шешім желтоқсан айындағы кассалық табысқа үміттерді жоққа шығарды. Сол жылдың мамыр айында Village Roadshow, "Жаңа тірілім" фильмінің шығарылуына байланысты Warner Bros. компаниясымен төрелікке келісті.

In June 2018, Warner Bros. parent company Time Warner was acquired by U. S. telecom company AT&T, and renamed WarnerMedia, the former Time Inc. properties having been sold off to new owners. On October 16, 2018, WarnerMedia shut down DramaFever, affecting 20 percent of Warner Bros.' digital networks staff. On March 4, 2019, WarnerMedia announced a planned reorganization that would dissolve Turner Broadcasting System by moving Cartoon Network, Adult Swim, Boomerang, their respective production studios (Cartoon Network Studios and Williams Street), as well as Turner Classic Movies and Otter Media, directly under Warner Bros. (Turner's remaining television services would be divided into WarnerMedia Entertainment and WarnerMedia News & Sports respectively). Aside from Otter Media, these assets operate under a newly formed Global Kids & Young Adults division, renamed on April 7, 2020, to Warner Bros. Global Kids, Young Adults and Classics. On May 31, 2019, Otter Media was transferred from Warner Bros. to WarnerMedia Entertainment to oversee the development of HBO Max, a new streaming service that would feature content from HBO and WarnerMedia brands. Tom Ascheim resigned as president of cable network Freeform to become the president of the Global Kids, Young Adults, and Classics division on July 1, 2020. On November 13, 2019, Warner Bros. unveiled an updated iteration of its shield logo by Pentagram in anticipation of the company's upcoming centennial, which features a streamlined appearance designed to make it better suited for multi platform usage and iterations. The company also commissioned a new corporate typeface that is modeled upon the "WB" lettering. Warner Bros. and HBO Max announced the Warner Max film label on February 5, 2020, which was to produce eight to ten mid budget movies per year for the streaming service starting in 2020. However, the label was ultimately discontinued in October 2020 as part of a consolidation of the Warner Bros. Pictures group. In February 2022, Village Roadshow, a co financier of The Matrix Resurrections, began a lawsuit against Warner Bros. over the hybrid release of the sci fi sequel. Like all of Warner's 2021 films, the fourth Matrix film was given a simultaneous release on both HBO Max and in theaters due to the COVID 19 pandemic. According to a complaint filed by Village Roadshow, the decision ruined any December box office hopes. In May of that same year, Village Roadshow agreed to arbitration with Warner Bros. over the release of Resurrections.

Warner Bros. Discovery киностудиясы

2022 жылдың 8 сәуірінде AT&T WarnerMedia-ны акционерлеріне сатты, ал одан кейін Discovery Inc. компаниясымен бірігіп, Warner Bros. Discovery құрылды. Жаңа компанияны Discovery компаниясының бас директоры Дэвид Заслав басқарады. 2022 жылдың наурызында Warner Bros. 2023 жылғы 100 жылдығына арналған «100 жылдық әңгімелеу» слоганымен науқанды жұмсақ бастады. 2022 жылдың желтоқсанында 100 жылдық науқан «Кез келген оқиғаны тойлау» деген жаңа слоганмен іске қосылды, ол Warner Bros. компаниясының барлық бөлімдері мен активтері бойынша мерекелік жобаларды қамтиды. Науқан Chermayeff & Geismar & Haviv (алғаш рет Warner Bros. Discovery логотипінде пайда болған) жасаған, жаңартылған қалқанды қолданады, ол жұмсақталған көрініс, қалың контурлар және корпоративтік түстер ретінде көк және алтын түстерге оралу сипатталады (нақты активке сәйкес басқа түстермен немесе текстуралармен көрсетілмесе). Жаңартылған қалқан қосымша логотип ретінде қолданылады және 2023 жылдың мамыр айынан бастап 2019 жылғы логотиппен (негізгі логотип) бірге қолданылады. 100 жылдық мерекелік науқан аясында студия Max стриминг сервисі үшін Warner Bros. классикасын қайта жасайтын, әртүрлілікке баса назар аударатын жаңа қысқаметражды фильмдерді шығарады. 2022 жылдың қарашасында Джеймс Ганн мен Питер Сафран DC Films компаниясының тең төрағалары және бас директорлары болды, ол «DC Studios» деп қайта аталды. Студия сонымен қатар Warner Bros. компаниясының тәуелсіз бөлімшесіне айналды.

Халықаралық тарату шарттары

1971 жылдан 1987 жылдың соңына дейін Warner компаниясының халықаралық тарату операциялары Columbia Pictures компаниясымен бірлескен кәсіпорын болып табылды. Кейбір елдерде бұл бірлескен кәсіпорын басқа компаниялардың фильмдерін таратты (мысалы, Ұлыбританияда EMI Films және Cannon Films). Warner компаниясы бұл кәсіпорнына 1988 жылы нүкте қойды. 1987 жылдың 4 мамырында Buena Vista Pictures Distribution компаниясы Warner Bros. International компаниясымен Дисней, Touchstone және Hollywood Pictures фильмдерін шетел нарықтарында көрсету туралы келісімге келді, Дисней өнімдерінің барлық тарату және маркетингтік шешімдерін толық бақылауда ұстады. 1992 жылы Дисней Warner Bros. компаниясымен бірлескен кәсіпорнын тоқтатып, аталған нарықтарда өз фильмдерін тәуелсіз түрде таратуға кірісті. 2014 жылдың 6 ақпанында Sony Pictures компаниясымен бірлескен кәсіпорын болып табылатын және Португалияда екі компанияның фильмдерін таратқан Columbia TriStar Warner Filmes de Portugal Ltda., 2014 жылдың 31 наурызында жабылатынын хабарлады. NOS Audiovisuais содан бері Португалияда Warner Bros. фильмдерін таратумен айналысып келеді, ал Sony Pictures фильмдерін тарату міндеттерін Big Picture Films өз мойнына алды. Warner Bros. әлі де Италияда Sony Pictures фильмдерін таратады. 2021 жылдың 1 қаңтарынан бастап Warner Bros. фильмдері Гонконгта Universal Pictures арқылы таратылуда, себебі WarnerMedia Гонконгтағы кинотеатр кеңсесін жапты. 2024 жылғы мәліметтер бойынша Warner Bros. қазіргі таңда Бразилия, Үндістан және Филиппин елдерінде Universal Pictures фильмдерін кинотеатрларда көрсетумен айналысады. 2022 жылдың тамызында Warner Bros. Pictures компаниясы MGM фильмдерін АҚШ-тан тыс жерлерде, соның ішінде үй жағдайында көрсету үшін көп жылдық келісімге келді. Бұл келісімшарт екі компанияның маркетинг, жарнама, таныстыру, фильмдерді тарату және болашақ MGM фильмдері үшін кинотеатр иелерімен қарым-қатынас жасау бойынша бірлескен қатысуын қамтиды.

Сатып алынған кітапханалар

Бірлесулер мен сатып алулар Warner Bros. компаниясына әртүрлі фильмдер, мультфильмдер мен теледидар бағдарламаларын жинақтауға көмектесті. 2022 жылға қарай Warner Bros. компаниясы 145 000 сағаттан астам бағдарламалық материалға ие болды, оның ішінде 12 500 көркем фильм және 2400 теледидар бағдарламасы бар, олар ондаған мың жеке эпизодтан тұрады. 1948 жылғы антимонополиялық сот процесінен кейін, Warner Bros. 1956 жылы 1950 жылға дейінгі материалдарының көп бөлігін сатуға мәжбүр болды.

1982 жылы, тәуелсіздік жылдарында Turner Broadcasting System Франциядағы Brut Productions фильмдерді өндіруші компаниясын сатып алды. 1986 жылы Turner Broadcasting System MGM компаниясын сатып алды. Қарызға батқан Turner Entertainment 1986 жылдың мамырына дейінгі MGM кино және теледидар кітапханаларын, сондай-ақ United Artists кітапханасының бір бөлігін (а. а. п. кітапханасы және RKO Radio Pictures кітапханасына Солтүстік Америкадағы құқықтар) сақтап қалды, ал MGM-нің қалған бөлігін бөліп шығарды. 1989 жылы Warner Communications Lorimar Telepictures Corporation компаниясын сатып алды. Lorimar каталогына 1974 жылдан кейінгі Rankin/Bass Productions кітапханасы және 1947 жылдан кейінгі Monogram Pictures/Allied Artists Pictures Corporation кітапханасы кірді. 1991 жылы Turner Broadcasting System анимациялық студиясы Hanna Barbera мен Ruby Spears кітапханасын Great American Broadcasting компаниясынан сатып алды, ал бірнеше жылдан кейін Turner Broadcasting System 1993 жылдың 22 желтоқсанында Castle Rock Entertainment және 1994 жылдың 28 қаңтарында New Line Cinema компанияларын сатып алды. 1996 жылдың 10 қазанында Time Warner Turner Broadcasting System компаниясын сатып алып, Warner Bros.-тің 1950 жылға дейінгі кітапханасын қайта әкелді. Дегенмен, Warner Bros. тек 1994 жылдан кейінгі Castle Rock Entertainment кітапханасына ғана ие. 2008 жылы Time Warner New Line Cinema компаниясын Warner Bros. Pictures компаниясымен біріктірді.

Warner Bros. Архивтері

Оңтүстік Калифорния Университетінің Warner Bros. Архивтері – әлемдегі ең ірі, бір студияға тиесілі коллекция. 1977 жылы Warner Communications компаниясы USC Кино және Телевизия мектебіне сыйға берген WBA, Warner Bros. студиясының алғашқы маңызды толық метражды фильмі «Менің Германиядағы төрт жылым» (1918) фильмінен бастап, 1968 жылы Seven Arts компаниясына сатылғанға дейінгі студия қызметінің толық жазбаларын сақтайды. Ол Голливудтың алтын ғасырындағы өндіріс процесінің толық картинасын ұсынады. UA компаниясы 1950 жылға дейінгі Warner Bros. нитрат негативтерін АҚШ Конгресінің кітапханасына, ал 1951 жылдан кейінгі негативтерді UCLA Кино және Телевизия архивіне сыйға берді. Компанияның көптеген құқықтық іс-қағаздары, сценарийлері және өндіріс материалдары Висконсин кино және театр зерттеу орталығына тапсырылды.

Пайдаланылған әдебиеттер

Сарыс, Эндрю. 1998 жыл. "Тағы ештеңе естімедің". "Америкалық сөйлейтін фильмнің тарихы және естелігі, 1927–1949". Оксфорд университетінің баспасы.