Етон колледжінің ежелгі капелласы – Англияның тарихи оқу орнының маңызды бөлігі. Құрылысы толық аяқталмаған, қастерлі реликвиялар мен ізгіліктерге толы қасиетті орын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Етон колледжіне жапсарлас ежелгі шапель
Ancient chapel attached to Eton College
Етон колледжінің шапелі – Англиядағы жеке мектептің басты шапелі. Шапельдің құрылысы қазіргі ұзындығынан екі еседен астам болуы жоспарланған, бірақ негізін салған Генрих VI-ның тақтан түсуіне байланысты бұл жоспар ешқашан аяқталған жоқ. Батыс жағына қарап тұрған ғимараттағы тақташа, шапельдің қаншалықты кеңейтілуі тиіс болғанын көрсетеді. Бұл Еуропадағы маңызды қажырлық орынға айналатын шіркеуге лайықты болды: шамамен он жыл бойы қасиеттер мен кешірімдерге қызыққан қажырлықтар тамыз айындағы Ассампсия мерекесінде Етонға жиналатын. Алты күнге созылған жәрмеңке де ұйымдастырылатын. Шапель толыққанша салынып біткенге дейін қырық жылдай уақыт бойы қызметтер ауылдық шіркеуде өткізілді, ол Әзіреті Марияның Ассампсиясына арналған. 1460 жылдары жыл сайынғы қажырлықтар ағыны тоқтатылып, дін қызметкерлерінің саны тұрақты түрде қысқартылды. Шапельдегі қызметтер колледж өмірінің маңызды бөлігі болып табылады: балалар аптасына үш немесе төрт күн міндетті түрде қатысудан басқа, жексенбі күні бір рет шапельге барады, сондай-ақ сабақтан тыс уақытта өтетін көптеген қосымша қызметтерге қатысады. 1890 жылы мектептегі балалардың санының артуына байланысты екінші шапель, Төменгі шапель салынды.
Eton College Chapel is the main chapel of Eton College, a public school in England. The chapel was planned to be a little over double its actual length, but this plan was never completed owing to the downfall of the founder Henry VI. A plaque on a building opposite the west end marks the point to which it should have reached. This was befitting for a church that was to become a great place of pilgrimage in Europe: for about a decade pilgrims attracted by the relics and the available Indulgences flocked to Eton on the Feast of the Assumption in August, when there was a fair lasting six days on the fields. For around forty years before the chapel was completed, services were held in the parish church, which was dedicated to the Assumption of the Virgin. In the 1460s the annual influx of pilgrims died out, and the large establishment of clergy was permanently reduced in size. The chapel services remain a key part of the life of the college: boys attend Chapel once on Sundays in addition to compulsory services three or four days a week, and the numerous optional services that take place out of school hours. A second chapel, Lower Chapel, was built in 1890 to accommodate the growing number of boys at the school.
Хор
Шіркеу хоры мектеп оқушыларынан құралған. Музыка жетекшісі және хор дирижері – Тим Джонсон. Хордың 75%-ы әртүрлі кафедралық және колледж хорларының бұрынғы мүшелері, ал көптегені мектептің музыкалық стипендия бағдарламасы бойынша қабылданған. Көптеген оқушылар Оксфорд немесе Кембриджде хор стипендиясы бойынша әншілік карьераларын жалғастырады. Бұрын "кәсіби" хор болған, оның сопранолары Хор мектебіне қатысқан. Хор аптасына үш немесе төрт міндетті құлшылыққа қатысады: құлшылықтардың соңғы қысқартылуы хордың енді тек жұма, сенбі және жексенбі күндері ән салатынына себеп болды. Тағы да бірнеше құлшылықтар қатысуға ерікті.
The chapel choir is made up of boys from the school. The Precentor and Director of Music is Tim Johnson. Up to 75% of the choir are former members of various cathedral and collegiate choirs and many have been admitted under the school's Music Scholarship scheme. Many continue their singing careers as choral scholars at Oxford or Cambridge. Formerly there was a "professional" choir whose trebles attended the Choir School. The choir sings at three or four compulsory services a week: recent cuts in the services mean that the choir only sings on Fridays, Saturdays and Sundays. There are a number of other services that are optional.
Акустика және жарықтандыру
Шатыр өзінің шамамен бірдей мөлшердегі басқа ғимараттардың арасында ерекше болып табылады, себебі ол дыбыс күшейткіш тақталарды (ағылшын шіркеулері мен шатырларында орташа және ірі масштабты қызметтер мен концерттерді жақсы естірту үшін қолданылатын кең таралған құрал) пайдаланбастан, бұрынғы хор жетекшісі Ральф Олвудтың айтуынша, жабдықсыз (тек мінбер мен оқу тақтасындағы микрофондардан басқа) туындайтын "табиғи" дыбысқа басымдық береді. DRV Integration компаниясы орнатқан шатырдағы дыбыс күшейту жүйесі 2003 жылы AV Magazine журналының "Жылдың үздік аудио жобасы" сыйлығына ие болды.
The chapel is unique amongst its comparably sized peers in that it eschews sound boards (a common feature of English churches and chapels in which medium to large scale services and concerts are heard) in favour of what the former Precentor, Ralph Allwood, calls a more "organic" sound produced without the use of equipment (apart from microphones in the pulpit and lectern). The audio reinforcement system in the chapel, installed by DRV Integration, was the winner of the AV Magazine audio project of the year award in 2003.
Қабырға суреттері
Колледждің шатырындағы қабырға суреттері оның ең таңғажайып өнер туындысы саналады. Олар кем дегенде төрт шебер суретшінің еңбегі, оның ішінде Уильям Бейкер, оларды аяқтауға сегіз жыл кеткен (1479–87). Фламанд стилінде олар шатырдың қабырғаларын әшекейлейді. Солтүстік жағындағы суреттерде Әзіре Мәриям (шатыр оған арналған) бейнеленген, ал оңтүстік жағындағы суреттер мифтік императрица туралы ортағасырлық танымал әңгімені баяндайды. 1560 жылы жаңа протестант шіркеу билігінің мифтік кереметтерді бейнелеуге тыйым салған бұйрығымен осы суреттер әкпен боялған. Олар шамамен 300 жыл бойы көместес және ұмытылған күйде қалды, 1847 жылы қайта табылып, 1923 жылы тазартылып, қалпына келтіріліп, пандудың (сиденің) шатырларын алып тастау арқылы ашыққа шығарылды.
The wall paintings in the chapel are considered to be the most remarkable work of art in the College. They are the work of at least four master painters, including William Baker, who took eight years to complete them (1479–87). In the Flemish style, they adorn the sides of the chapel. On the north side the paintings depict the Virgin Mary (to whom the chapel is dedicated), while those on the South side tell a popular medieval story about a mythical empress. These paintings were whitewashed over in 1560 as a result of an order from the new Protestant church authorities which banned depictions of mythical miracles. They were left obscured and forgotten for around 300 years, until they were rediscovered in 1847; in 1923 they were cleaned, restored and revealed by the removal of the stall canopies.
Шәулет терезесі
Екінші дүниежүзілік соғыста шіркеудің барлық шынылары, органның үстіндегі терезеден басқа, жақын жердегі Жоғарғы Мектепке құлаған бомбадан қирады. Жаңа Шығыс терезесін Еви Хоун жасаған. Екі жақтағы терезелердің эскиздерін Джон Пайпер салған, ал оларды шыныдан Патрик Рейнтиенс орындаған. Суреттер солтүстік жағында төрт ғажайыпқа, оңтүстік жағында төрт нақылға бөлінген. Ғажайыптар: Балықтың кереметтік аулануы, Бес мың адамды тойдыру, Судың тынышталуы және Лазардың қайта тірілуі. Нақылдар: "Шамды тостаған астына жасыру", "Тасқа салынған үй", "Адыраған қой" және "Егін себуші".
In World War II, all of the chapel glass, except a window above the organ, was shattered by a bomb that fell on the nearby Upper School. The replacement East Window is the work of Evie Hone. The designs for the windows on either side are by John Piper and were executed in glass by Patrick Reyntiens. The subjects are divided into four miracles on the north side and four parables on the south side. The miracles are: the Miraculous Draft of Fishes, the Feeding of the Five Thousand, the Stilling of the Waters, and the Raising of Lazarus. The parables are: the Light under a Bushel, the House built on the Rock, the Lost Sheep, and the Sower.