Натрий диуранаты: қасиеттері, қолданылуы және өндірілуі
Sodium diuranate
Натрий диуранаты (SDU) – химиялық формуласы Na2U2O7. Ядролық отын өндірісіндегі сары кектердің құрамында кездеседі. Уран қосылысы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Натрий диураниті, сонымен қатар уранның сары оксиді деп те аталады, ол химиялық формуласы Na2U2O7 болатын бейорганикалық химиялық қосылыс. Бұл диуран анионының натрий тұзы. Ол гексагидрат түзеді: Na2U2O7*6H2O. Натрий диураниті көбінесе SDU аббревиатурасымен белгіленеді. Аммоний диуранитімен бірге ол ертедегі сары торттардың құрамына кіретін. Екі қосылыстың арақатынасы өндіріс процесінің жағдайларымен анықталады; алайда, сары торт қазір көбінесе уран оксидтерінің қоспасы болып табылады.
Sodium diuranate, also known as the yellow oxide of uranium, is an inorganic chemical compound with the chemical formula |Na2U2O7. It is a sodium salt of a diuranate anion. It forms a hexahydrate |Na2U2O7*6H2O. Sodium diuranate is commonly referred to by the initials SDU. Along with ammonium diuranate it was a component in early yellowcakes. The ratio of the two compounds is determined by process conditions; however, yellowcake is now largely a mix of uranium oxides.
Дайындық
Уранды өндірудің классикалық әдісі бойынша пичбленді ұсатылып, күкірт және азот қышқылдарымен араластырылады. Уран ерігеннен кейін уранил сульфаты түзіледі, ал қоспаларды тұндыру үшін натрий карбонаты қосылады. Егер кендегі уран төртвалентті тотығу күйінде болса, оны алтывалентті тотығу күйіне окистендіру үшін тотықтырғыш қосылады, содан кейін уранды натрий диуранаты түрінде тұндыру үшін натрий гидроксиді қосылады. Уран кенін өңдеудің сілтілік процесіне сары торт деп аталатын жартылай тазартылған өнімді алу үшін байытылған ерітіндіден натрий уранатын тұндыру кіреді. Уранды ураннит кенінен алудың бұл ескі әдістері қазіргі кезде еріткішпен экстракция, ион алмасу және ұшпалылық әдістері сияқты әдістермен алмастырылды. Натрий уранатын уран оксиді мен натрий хлоратын бірге қыздыру арқылы немесе натрий уранил ацетатын немесе карбонатын қыздыру арқылы аморфты түрінде алуға болады. Кристалдық түрі көк оксидті аз мөлшерде балқытылған натрий хлоридіне қосу арқылы немесе аморфты түрін балқытылған натрий хлоридіне еріту арқылы және кристалдануға мүмкіндік беру арқылы алынады. Ол қызғылт сарыдан жасыл сарыға дейінгі призмалар немесе жапырақшалар түзеді.
In the classical procedure for extracting uranium, pitchblende is broken up and mixed with sulfuric and nitric acids. The uranium dissolves to form uranyl sulfate and sodium carbonate is added to precipitate impurities. If the uranium in the ore is in the tetravalent oxidation state, an oxidiser is added to oxidise it to the hexavalent oxidation state, and sodium hydroxide is then added to make the uranium precipitate as sodium diuranate. The alkaline process of milling uranium ores involves precipitating sodium uranate from the pregnant leaching solution to produce the semi refined product referred to as yellowcake. These older methods of extracting uranium from its uraninite ores has been replaced in current practice by such procedures as solvent extraction, ion exchange, and volatility methods. Sodium uranate may be obtained in the amorphous form by heating together urano uranic oxide and sodium chlorate; or by heating sodium uranyl acetate or carbonate. The crystalline form is produced by adding the green oxide in small quantities to fused sodium chloride, or by dissolving the amorphous form in fused sodium chloride, and allowing crystallization to take place. It yields reddish yellow to greenish yellow prisms or leaflets.
Қолданылуы
Бұрын уран шынысын немесе вазелин шынысын жасау үшін кеңінен қолданылған, натрий тұзы бастапқы балқыту кезінде кремний матрицасына оңай сіңіп кететін. Сонымен қатар, ол фарфор тістерге табиғи тістерге ұқсас флуоресценция беру үшін қолданылған, ал бір кезде керамикалық өнімдерде глазурьге ақшыл сары түс беру үшін пайдаланылған. Бұл заттарға церий оксидімен бірге қосылған. Ақырғы уран мөлшері салмағы бойынша 0,008-ден 0,1%-ға дейін, ал орташасы шамамен 0,02% болған. Осы практика 1980-ші жылдардың соңында тоқтаған болып көрінеді.
In the past it was widely used to produce uranium glass or vaseline glass, the sodium salt dissolving easily into the silica matrix during the firing of the initial melt. It was also used in porcelain dentures to give them a fluorescence similar to that of natural teeth and once used in pottery to produce ivory to yellow shades in glazes. It was added to these products as a mix with cerium oxide. The final uranium composition was from 0.008 to 0.1% by weight uranium with an average of about 0.02%. The practice appears to have stopped in the late 1980s.