Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарындағы көрме. Чикаго теміржол жәрмеңкесі – Чикагоның батысындағы Иллинойс штатында теміржол тарихының 100 жылдығын тойлау және еске алу мақсатымен ұйымдастырылған шара. Ол 1948 және 1949 жылдары Чикаго қаласында Мичиган көлінің жағасында өтті және 39 теміржол компаниясының қатысуымен «соңғы ұлы теміржол жәрмеңкесі» деп жиі аталады. Көрменің директорлар кеңесі теміржол компанияларының басшыларының ішіндегі ең танымал тұлғалардан құралған.
Trade show in the United States
The Chicago Railroad Fair was an event organized to celebrate and commemorate 100 years of railroad history west of Chicago, Illinois. It was held in Chicago in 1948 and 1949 along the shore of Lake Michigan and is often referred to as "the last great railroad fair" with 39 railroad companies participating. The board of directors for the show was a veritable "Who's Who" of railroad company executives.
Көрме тарихы
Көрменің бастауы Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолына (CNW) барады, ол сол кезде Чикагодан алғашқы темір жол – Галена және Чикаго Одағының мұрагері болатын. CNW Чикагода теміржол саласының 100 жылдығын атап өтудің жолын іздеді, әсіресе CNW-де. Көрме идеясын қоғамдық байланыс менеджері Ф. В. Коваль ұсынды. CNW жарнама және қоғамдық байланыс бөлімінің қызметкерлері 1948 жылдың басында шоуды насихаттау жұмысын бастады, компания фотографы Дон Лидикай түсірген 19 ғасырлық киімдердегі адамдардың 1848 жылы Чикагодан алғашқы пойызды сүйреп шыққан «Пионер» локомотивімен түскен суреттерімен басталды. Көрме жоспарлаудың алты айы ішінде ашылды. Көрменің салтанатты ашылуы 20 шілдеде өтті. «Санта-Фе» де үнді ауылының демеушісі болды, онда американдықтар қолөнер бұйымдарын сатты, билер қойды және орналасқан әртүрлі тұрғын үйлер туралы түсіндірді. Келушілердің ең танымал көңілі көшетін жері – 10 центтік билетке саяхаттауға болатын тар жол (3 фут) экспресс-пойызы болды. CB&Q компаниясы көрмеге ұсынған пойыз 1882 жылы салынған, қайта жаңартылған 2-6-0 типті «Колорадо және Оңтүстік» номер 9 локомотивінен, вагондардан, ашық бақылау вагондарынан және 1880-ші жылдарда CB&Q компаниясы жаңадан салған теміржол пошта вагонынан тұрды. Пойыз Оңтүстік Дакотадағы құлаған «Дедвуд Централь» темір жолының стилінде безендірілген. 1949 жылғы көрмеге D&RGW екінші пойыз ұсынды, ол қайта жаңартылған 2-8-0 типті 268 номерлі локомотиві мен вагондарымен бірге «Колорадо Спрингс және Тинкуп темір жолы» деп аталған ойдан шығарылған темір жолға боялған. «Дедвуд Централь» пойызының толық жиынтығы 1956 жылы «Блэк Хиллс Централь» темір жолына сатылды, бірақ атауы сақталмады. Көрменің ең қызықты тұсы – «Азаттық пойызының» болуы болды. «Азаттық пойызы» 1947 жылдың 17 қыркүйегінен 1949 жылдың 22 қаңтарына дейін елді аралап, 5-9 шілдеде теміржол көрмесіне келді. Онда Ұлттық мұрағаттан алынған көптеген құжаттар мен жәдігерлер сақталған. Көрермендерге АҚШ Конституциясының түпнұсқасы, Тәуелсіздік жариялағы және Құқықтар туралы билль көрсетілді. Құжаттардың қауіпсіздігіне теңіз корпусы жауапты болды. Көрме 1948 жылдың 20 шілдесінен 3 қазанына дейін, ал 1949 жылдың 25 маусымынан 2 қазанына дейін ашық болды. 1948 жылы 2 500 813 адам келді. 1949 жылы бұл рекорд 25 қыркүйекте, яғни көрме жабылуға бір апта қалғанда жаңартылды. 1949 жылы көрме аяқталғанда, оған барлығы 2 732 739 адам келді. Көрменің ең көп келуші күні 1948 жылдың 1 тамызы, жексенбі болды, онда 75 257 адам кірді. Бұл Чикагодағы алғашқы көрме, онда екінші жылғы келушілер саны бірінші жылғыдан асып түсті.
The origin of the fair traces back to the Chicago and North Western Railway (CNW), which at the time was the successor of the first railroad to operate out of Chicago, the Galena and Chicago Union Railroad. CNW was seeking a way to commemorate 100 years of railroading in Chicago, especially as it was done on the CNW itself. Public Relations Manager F. V. Koval is credited with developing the idea behind the fair. The CNW advertising and public relation staff went to work to promote the show in the early months of 1948, beginning with a series of photographs made by company photographer Don Lidikay of people in 19th century costumes posing with the locomotive Pioneer, which had pulled the first train out of Chicago in 1848. the fair opened after only six months of planning. A grand opening for the fair commenced on July 20 The Santa Fe also sponsored an Indian Village where Native Americans sold handicrafts, staged dances, and explained the different types of lodging that were on display. A popular ride for visitors was the Narrow Gauge (3 foot) excursion train which ran the length of the grounds, charged at 10 cents per ride. The train, supplied for the Fair by CB&Q, consisted of refurbished Colorado and Southern Number 9, a 2 6 0 built in 1882, and coaches, open observation cars and a railway post office car which had been built new by CB&Q in 1880's style. The train was lettered for the Deadwood Central Railroad, a defunct railroad in South Dakota. For the 1949 Fair, D&RGW provided a second train, with its own refurbished 2 8 0 number 268 and coaches, all lettered for the fictional "Colorado Springs and Tincup Railroad". The complete "Deadwood Central" train was acquired in 1956 by the Black Hills Central Railroad, but the name was not continued. A highlight of the fair was the presence of the Freedom Train. The Freedom Train travelled the country from September 17, 1947, through Jan 22, 1949, and was at the Railroad Fair from July 5 – 9. It held many documents and artifacts from the National Archives. Available for public viewing were the original United States Constitution, Declaration of Independence and the Bill of Rights. Security of the documents was the responsibility of the Marine Corps. The fair was open from July 20, 1948 to October 3, 1948 and June 25, 1949 to October 2, 1949. Attendance during 1948 was 2,500,813 people. In 1949 this attendance record was broken on September 25, 1949 a week before the fair closed. When the fair ended in 1949, a total of 2,732,739 people had attended that year. The highest date of attendance was Sunday, August 1, 1948 when 75,257 passed through the fair gates. It was the first Chicago fair where attendance in the second year exceeded the first year's total.
Мұра
1948 жылғы Чикаго теміржол жәрмеңкесі қатысқан теміржол компанияларының теміржол жабдықтары мен технологиясының соңғы ірі жиыны болғанмен, Диснейлендпен байланысы мен аз танымал ерекшелігі де бар. 1948 жылы Уолт Дисней мен аниматор Уорд Кимболл осы жәрмеңкеге қатысты. Олар жабдықтарды көрумен ғана шектеліп қоймай, жәрмеңкедегі бірнеше бу локомотивтерін жүргізуге мүмкіндік алды. Лос-Анджелеске оралғаннан кейін Дисней жәрмеңке, Дэвид үйі саябағы және Гринфилд ауылынан шабыт алып, бастапқыда "Микки-маус паркі" деп аталған, кейін Диснейлендке айналған жобаны жасады. Сонымен қатар, Уолт жеке теміржолын, Кэролвуд Тынық мұхиты теміржолын салды. Кимболлдың өзінің "Гризли Флэтс теміржолы" деп аталатын жеке теміржолы болған.
In addition to being the last great assembly of railroad equipment and technology by participating railroad companies, the 1948 Chicago Railroad Fair holds a lesser known honor and connection to Disneyland. In 1948 Walt Disney and animator Ward Kimball attended the fair. To their enjoyment they not only got to see all of the equipment, but they were also allowed to operate some of the steam locomotives that were at the Fair. Upon their return to Los Angeles, Disney used the Fair, the House of David Amusement Park, and Greenfield Village, as inspiration for a "Mickey Mouse Park" that eventually became Disneyland. Walt also went on to build his own backyard railroads, building the Carolwood Pacific Railroad. Kimball already had his own, named Grizzly Flats Railroad.