Сеней ұлттық қорығы – Мичиган штатындағы 95 мың акрлық құрметті су-батпақты аймақ. Жабайы табиғатты қорғау, Strangmoor батпағы және Seney Wilderness аймағын қамтиды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Schoolcraft County, MI қорғалған аймағы
Protected area in Schoolcraft County, MI
Seney ұлттық қорықханасы – АҚШ-тың Мичиган штатындағы Schoolcraft County аймағында орналасқан басқарылатын сулы жер. Оның аумағы 95,212 акр (385 км²) құрайды. Ол M 28 және M 77 тас жолдарымен шектеседі. Ең жақын ірі елді мекен – Мичиган штатының Сейни қаласы. Қорықхананың ішінде Seney далалық аймағы және Strangmoor батпағы ұлттық табиғи ескерткіші орналасқан.
The Seney National Wildlife Refuge is a managed wetland in Schoolcraft County in the U. S. state of Michigan. It has an area of 95,212 acres (385 km2). It is bordered by M 28 and M 77. The nearest town of any size is Seney, Michigan. The refuge contains the Seney Wilderness Area and the Strangmoor Bog National Natural Landmark within its boundaries.
Құстар, жануарлар және жабайы табиғат
Seney National Wildlife Refuge құстардың тіршілік ету ортасын сақтауға бағытталған, бірақ өзен сусарлары, бобърлар, лось, қара аюлар және қасқырлар да осы қорықта мекендейді. Сеньйде 211 түрлі құс тіркелді, олардың ішінде үйректер, ақбас бүркіттер, кернейлі аққулар, оспрей, құм қаздары және қара шағалалар бар. Ұлттық жабайы табиғат қорығының батыс жағында 25 150 акр (102 км²) аумақты жер жабайы табиғат аймағы ретінде ресми түрде белгіленген.
While the Seney National Wildlife Refuge is oriented towards maintaining living space for bird life, river otters, beavers, moose, black bears and wolves also live in the refuge. 211 separate species of birds have been logged at Seney, including ducks, bald eagles, trumpeter swans, osprey, sandhill cranes, and common loons. On the western side of the National Wildlife Refuge, a parcel is officially designated as a wilderness with an area of 25,150 acres (102 km2).
Стрэнгмур батпағы
Seney NWR-дың батыс жабайы аймағы, федералды заңмен Seney Wilderness Area деп белгіленген, Strangmoor Bog Ұлттық табиғи ескерткішін қамтиды. Strangmoor Bog 48 штаттағы суб-арктикалық өрнекті батпақтық экожүйенің ең жақсы сақталған мысалы ретінде танылды, оның сипаттамасы – ашық құмды жазықтан жылдам мұздық еруі. Құм, ауа райына ұшырағандықтан, жел мен судың әсерінен құмды төбелер мен батпақтардың параллель жолақтарына қалыптасты.
The Seney NWR's western wilderness area, designated by federal law as the Seney Wilderness Area, includes the Strangmoor Bog National Natural Landmark. The Strangmoor Bog was landmarked as being the best surviving example in the 48 states of a sub arctic patterned bog ecosystem, characterized by rapid glacial meltoff from an exposed sandy plain. The friable sand, exposed to the weather, was sculpted by wind and water into parallel strips of dune highland and wetland.
Тарих
Сени ұлттық жануарлар қорығы Орталық Жоғарғы жарты аралда орналасқан, Ұлы Манистик батпағының қалдықтарында салынған құмды топырақты батпақ жері. 1880–1910 жылдары ормандық ресурстарды кеңінен пайдаланғаннан кейін, кәсіпкерлер батпақты егіс жеріне айналдыруға тырысты. Алайда, суды құрғату әрекеті сәтсіз аяқталды және батпақ арналар, канавалар мен дренаждық тоғандармен тікелей қиылысты. Көптеген жерлер мүліктік салық төленбегендіктен тастап кетілді. 1930 жылдары Азаматтық консервациялық корпус (CCC) жұмысшылары бұл батпақтық жерлерді қайта жаңартып, кеңейтті, осы жолы ылғалды жерлерді басқару мақсатында. Бүгінгі ұлттық жануарлар қорығының қызметкерлері болып табылатын ылғалды жерлерді басқарушылар әлі де осы CCC тоғандарын және канаваларын пайдалануда. Сени ұлттық жануарлар қорығы 1935 жылы құрылған.
The Seney National Wildlife Refuge is built upon the remains of the Great Manistique Swamp, a perched sand wetland located in the central Upper Peninsula. After its forests were heavily exploited in 1880–1910, promoters attempted to drain the swamp for farmland. The drainage was a failure and left the wetland criss crossed with canals, ditches, and drainage ponds. Much of the property was then abandoned for unpaid property taxes. During the 1930s, work crews employed by the Civilian Conservation Corps (CCC) rebuilt, restored, and expanded the wetland drains, this time for active wetlands management purposes. These CCC ponds and drains are still used by the wetlands managers that staff the current National Wildlife Refuge. The Seney National Wildlife Refuge was established in 1935.
Канада қаздары
1935 жылы Сейн ұлттық жануарлар қорығы құрылғанда, канадалық қаз жоғалу қатерінде болған түрлердің бірі еді. Жыл бойы кеңінен жүргізілген аңшылық (заңды да, заңсыз да) Солтүстік Америкадағы еркін ұшатын канадалық қаздардың санын азайтып, адамдардан мүмкіндігінше қашып жүретін аз ғана құстар тобына дейін жеткізді. Жаңа Сейн қорығының басымдықтарының бірі – канадалық қаздардың еркін ұшуына жағдай жасаушы баспана құру болды. 1936 жылдың қаңтарында, Сейн қорығы жұмыс іле бастаған алғашқы қыста 300 канадалық қаз әкелінді. Бұл қанаттары қысқартылған қаздарға қорық ішіндегі қоршалған көл аумағы беріліп, тамақтандырылды. Олардың көбейіп, көшіп-қонып, өз еркімен қорыққа оралатын жас қаздар өсіретініне үміттенілді. Егер олар қайта оралған жағдайда, қорықтың шағын қызметкерлері оны білсін деп, жас қаздар сақиналанды. Әр жыл сайын азайып бара жатқан жас қаздар шығып, қысқа ұшып кетіп, бірақ келесі көктемде азда ғана немесе ешқайсысы да Сейнге оралмады. Қаздардың қыстау орындарында және көш жолдарында браконьерлік жалғасып жатқандай көрінді. Осы арада 1936-1945 жылдар аралығында қанаттары қысқартылған канадалық қаздардың ата-аналық саны 300-ден 45-ке дейін азайды. 1946 жылдың наурыз айында алғашқы маңызды оралған 16 сақиналанған, еркін ұшатын канадалық қаз тіркелді. Бұл кішкентай үйір келесі жылдары да көбейді. 1956 жылға қарай Сейн қорығындағы канадалық қаздардың өсіп-өндірілген саны 3000 құсқа жетті және жергілікті аңшылық қайта заңдастырылғаннан кейін де кеңейе берді. Сейн ұлттық жануарлар қорығының канадалық қаз жобасы канадалық қазды Солтүстік Американың маңызды сулы-батпақты құсы ретінде қайта орнатудағы маңызды бағдарламалардың бірі саналады.
When the Seney National Wildlife Refuge was established in 1935, the Canada goose was a threatened species. Widespread, year round hunting (legal and illegal) had reduced the North American population of free flying Canada geese to a trickle of birds who avoided human beings as much as possible. One of the priorities of the new Seney NWR was to establish a refuge for free flying Canada geese. In January 1936, during the first winter of the Seney Refuge's operation, the refuge trucked in 300 pinioned Canada geese. These flightless geese were given a fenced in pond area within the Refuge and were fed. It was hoped that they would produce a crop of goslings that would establish a migratory pattern of behavior and voluntarily return to the Refuge. The goslings were banded so that if they returned, the Refuge's small staff would know it. Every year a shrinking crop of Canada goslings was hatched and flew south for the winter, but few or none returned in the following spring to Seney. Poaching was apparently continuing in the geese wintering grounds and on the flyways. Meanwhile, the parent population of wing clipped Canada geese diminished between 1936 and 1945 from 300 to 45. March, 1946 saw the first significant return of sixteen banded, free flying Canada geese. This tiny flock bred true in the following years. The Seney Canada goose breeding population had multiplied to 3,000 birds by 1956, and continued to expand thereafter even after local hunting was re legalized. The Seney National Wildlife Refuge's Canada goose project is considered to have been one of the key programs in re establishing the Canada goose as a major wetland bird of North America.