Кіріспе

Ирландиялық адвокат, судья және консерватор партиясының парламент мүшесі Джон Лесли Фостер, FRS (шамамен 1781 – 10 шілде 1842) – Ирландиялық адвокат, судья және Ұлыбритания Парламентінің консерватор партиясының мүшесі (депутат). 1830 жылы ол Ирландияның қазынашылық сотының бароны қызметіне тағайындалды. Ол Уильям Фостердің (1744–1797), Клогхер епископының ұлы және Джон Фостердің, 1-ші барон Ориелдің туысы болды. Ол Дублин Тринити колледжінде және Кембридж Сент-Джон колледжінде білім алған.

Ерте өмір

Әкесінің шамамен он алты жасында қайтыс болғаннан кейін, оның ағасы Джон Фостер оның оқуын бақылады, саяхаттауға ынталандырды және оны (демек, толық емес жұмыспен) жеке хатшысы ретінде жұмысқа алды (кейіннен Ұлыбританиямен бірігу кезінде 10 фунт 5 шиллингтік жылдық төлеммен өтемақы алды). Амен шартының арқасында Ұлыбритания мен Франция арасындағы соғыс уақытша тоқтаған кезде, ол 1802 жылдың сәуір айында Парижге сапар шекті, онда levée-ге қатысты, Наполеонға жолығысты және Туильри сарайының сән-салтанаты "ескі Франция сарайынан әлдеқайда зор" екенін байқады. Ол сол жылдың соңында Еуропаға саяхаттап, Швейцария, Италия, Австрия, Пруссия, Қара теңіз және Константинопольді аралап, 1803 жылдың қыркүйегінде Дублинге қайтып келді.

Отбасы

1814 жылдың 9 тамызында ол Джеймс Фицджеральдтың қызы Летиция Весей Фицджеральдқа үйленді, олардың бес ұлы мен бір қызы болды, соның ішінде австралиялық саясаткер Джон Фостер Весей Фицджеральд та бар еді. 1814 жылдың жазында ол Лоут округіндегі Ратескар отбасылық еңсесін иеленді, бұл жерде оның ағасы Джон Фостер 1770 жылдары тұрған және Джон Лесли Фостер маңызды жөндеу және өзгерістер жүргізген болатын.

Мансап

Джон Лесли Фостер 1803 жылы Ирландиядағы адвокаттық алқаға қабылданды және Линкольн қонақүйінің мүшесі болды. 1804 жылы ол «Коммерциялық айырбас принциптері туралы» эссе жариялады, әсіресе Англия мен Ирландия арасындағы қатынастарға қатысты. Ол 1809 жылдың қыркүйегінде Ирландияның батпақтарын жақсарту жөніндегі комиссияға тағайындалған комиссарлардың бірі болды. 1807 мен 1812 жылдар аралығында ол Дублин университетін өкілдік етті, алғаш рет 1806 жылы орынға үміткер болған. Ол 1812 жылы адвокаттық практикаға оралды, бірақ 1816 жылы үкіметтің ықпалымен Уайт аралындағы сэр Леонард Холмсқа қарасты Ярмут округінен Парламентке қайта сайланды. 1818 жылғы жалпы сайлауда ол Лисберн және Арма қалаларынан сайланды. Ол соңғы сайлау округінде отыруды жөн көрді және 1818 жылдан 1820 жылға дейін қызмет етті. 1818 жылдың сәуірінен бастап 1826 жылы таратылғанға дейін ол Ирландияның Кеден және акциз басқармасы комиссарларының кеңесшісі болды. 1824 және 1830 жылдар аралығында ол Лоут округінен депутат болды, ал 1825 жылдан бастап Дрогеда бу кеме компаниясының директоры болды. Осы кезеңде ол Дрогеда қаласының мэрі болып та қызмет атқарды. 1824 жылдың 24 маусымында ол білім беру мақсатында құрылған Ирландиядағы мекемелердің ұсынған білімінің сипаты мен көлемін зерттеу үшін тағайындалған Корольдік комиссияға кірді, онда ол Томас Франкланд Льюис, Уильям Грант, Джеймс Глассфорд және Энтони Ричард Блейк сияқты комиссарлармен бірге жұмыс істеді. Бұл қызметінде Фостердің Рим-католик саясаткері және адвокаты Ричард Лаллор Шейл айтуынша, «папалыққа қарсы рыцарь» рөлін сомдаған, оның мақсаты «католик дін қызметкерлеріне қарсы барлық нәрсені анықтау болды», ал оның әріптесі комиссар Блейк мырза (өзі Рим-католик) «аға тергеушінің қате түсініктерін түзетуге тырысты».

Лоут округінің сайлауы 1826

1826 жылдың тамызында Лоут округінде өткен сайлауда Джон Лесли Фостерді екі орындық округте Александр Доусон, О’Коннеллдің күшейіп келе жатқан католик қауымдастығы ұсынған кандидат, екінші орынға ықтырды. Қырсық сайлаудан кейін Джон Лесли әпкесіне: «Діни қызметкерлер барлық шіркеулерде маған шабуыл жасады, маған дауыс беруді мәңгілік құлдырауға себеп болады деп айтты, ал маған қарсы дауыс беру – күнәға кешірім болды» деп шағымданды. Католик қауымдастығы бұған дейін Уотерфорд округінде жетістікке қол жеткізген еді, ал бұл сайлау екі жылдан кейін Клэр округінде олардың одан әрі табысқа жетуіне жол ашты.

Католиктердің азаттық жолы

Джон Лесли Фостер (1829 жылдың ақпанында Халық палатасына сендіргеніндей) «Оранжист емес» болғанымен, католиктердің эмансипациясына қарсы тұрды. Оның Генри Граттанның 1812 жылғы католиктерге жеңілдік беру туралы заңына қарсы сөйлеген сөзі 1817 жылы памфлет ретінде жарияланды. Алайда, О’Коннеллдің 1828 жылдың шілдесінде Клэр округінен парламент депутаты болып сайланғаннан кейін, Пил мен үкіметке қарсылықты жалғастырудың мүмкін емес екендігі анық болды. Фостер, тиісті кепілдіктер берілгеннен кейін, эмансипация туралы заң жобасын қолдауға көндірілді. 1829 жылдың 25 қаңтарында Лорд Элленборо, Генри Гулберн, Дж. К. Херрис, Уильям Веси Фицджеральд, Лорд Линдхерст, Лорд Фрэнсис Левесон Гоуэр, Джон Генри Норт, Джон Лесли Фостер, Джон Доэрти және Джордж Доусон (Пилдің қайнағасы) бұл мәселені талқылау үшін Пилдің үйінде бас қосты. Эмансипация берілсе, жеңілдік қажет болды және қырық шиллингтік еркін иеленушілер заң жобасы ұсынылды. Лорд Элленборо «Пил бізге [Джон] Лесли Фостерді көргенін, ол келісімге келгенін, бірақ Рим католик шіркеу қызметкерлеріне жалақы төлеуге қатысты қарсы екенін айтты. Сондықтан ол [католиктерге жеңілдік беру] заң жобасын қолдайды. Фостер кабинетпен католиктердің эмансипациясына қалай қол жеткізуге болатыны туралы кеңеседі!» деп жазды.

1829 жылдың 30 наурызында, 1829 жылғы католиктерге жеңілдік беру туралы заң жобасы Корольдің бекітілуін алғанда, Фостердің жеңілдігі – қырық шиллингтік еркін иеленушілер заң жобасы да мақұлданды. Бұл заң жобасы сайлау құқығының талаптарын он фунтқа дейін көтерді және Джон Лесли Фостердің екі қайнағасы, Джон Генри Норт пен Уильям Веси Фицджеральдпен бірге жасаған «қауіпсіздігі» болып саналды, сондай-ақ «еркін иеленушінің жер иесінің құралы немесе дін қызметкерінің құлы болуына жол бермеуді» мақсат етті.