Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Museu Picasso (, "Пикассо мұражайы") – Испанияның Каталония автономдық облысындағы Барселона қаласындағы өнер мұражайы. Онда ХХ ғасыр испан суретшісі Пабло Пикассоның 4251 туындысын қамтитын, кең ауқымды өнер коллекциясы сақталған. Мұражай Барселонаның ескі қаласының Ла Рибера ауданындағы Монкада көшесінде орналасқан бес біріккен ортағасырлық сарайда жайғасқан. Ол 1963 жылдың 9 наурызында жұртшылыққа ашылды, Пикассоның туындыларына арналған алғашқы және оның өмірінде құрылған жалғыз мұражай атанды. Кейіннен Каталония үкіметі оны ұлттық маңызы бар мұражай деп жариялады. Коллекциядағы ерекше туындылардың қатарында оның алғашқы екі маңызды жұмысы – "Бірінші қасиетті тағам" (1896) және "Ғылым мен қайырымдылық" (1897) бар. Атап айтқанда, Пикассо мұражайы Пикассоның Барселона қаласымен байланысын көрсетеді, бұл байланыс оның жастық және жасөспірім кезінде қалыптасып, өмірінің соңына дейін жалғасты.
The Museu Picasso (, "Picasso Museum") is an art museum in Barcelona, in Catalonia, Spain. It houses an extensive collection of artworks by the twentieth century Spanish artist Pablo Picasso, with a total of 4251 of his works. It is housed in five adjoining medieval palaces on Montcada Street in the La Ribera neighborhood in the Old City of Barcelona. It opened to the public on 9 March 1963, becoming the first museum dedicated to Picasso's work and the only one created during his lifetime. It has since been declared a museum of national interest by the Government of Catalonia. Highlights of the collection include two of his first major works, The First Communion (1896), and Science and Charity (1897). In particular, the Museu Picasso reveals Picasso's relationship with the city of Barcelona, a relationship that was shaped in his youth and adolescence and continued until his death.
Тарих
Мұражай идеясының бастауы Пикассоның өмір бойы досы және хатшысы Жауме Сабартеске тиесілі, оған Пикассо 1899 жылы танысқаннан бері көптеген картиналар, суреттер мен гравюралар сыйлаған. Алғашқыда Сабартес мұражайды Пикассоның туған жері Малагада ашуды жоспарлаған. Алайда, Пикассоның өзі Барселона қаласымен тығыз байланысы ескерілсе, осы қаланың мұражай үшін қолайлырақ болатынын ұсынды. 1960 жылдың 27 шілдесінде Сабартес Барселона қаласымен мұражай құру туралы келісімге қол қойды. Мұражай 1963 жылы ашылды, оның қоры Сабартестің жеке коллекциясынан 574 туындының табысталуы арқасында қалыптасты. Басқа заттардың ішінде Пикассоның Барселона қаласына сыйлаған туындылары, мысалы, «Арлекин», бұрын қаланың заманауи өнер мұражайында сақталған жұмыстар және Пикассоның достары мен коллекционерлерінің сыйлықтары бар. Мұражай Пикассоның Франко режиміне қарсылығын ескеріп, «Сабартес коллекциясы» деген атпен ашылды. Барселона мэрі Жозеп Порсиолес орталық үкіметтің қарсылығына қарамастан, мұражайды ашуға қол жеткізді. Мұражай Монкада көшесіндегі Палау Агилар ғимаратында орналасқан. Осы кезеңде коллекция негізінен Сабартестің жеке коллекциясынан, сондай-ақ литографиялар мен плакаттардан тұрды. Мұражайдың алғашқы жылындағы сыйлықтардың ішінде Сальвадор Далидің Пикассоның Овидийдің «Метаморфозалары» гравюралар жинағын және Гала Далидің «No, 1913» атты коллажын сыйлауы да болды. Келесі жылдары коллекция сыйлықтар есебінен кеңейтілді, оның ішінде 1899-1904 жылдар аралығында салған 7 суретті Юньер Себастьян Видаль сыйлады.
The original idea for the museum came from Picasso's lifelong friend and secretary, Jaume Sabartés, whom Picasso had given many paintings, drawings, and prints since meeting in 1899. Originally, Sabartés intended to found the museum in Málaga, Picasso's birthplace. It was Picasso himself who suggested that Barcelona would be more appropriate, given his long standing connections with the city. On 27 July 1960, Sabartés signed an agreement with the city of Barcelona to found the museum. The museum opened in 1963, with the collection established through Sabartés' donation of 574 works from his personal collection. Other items included works that Picasso had given to the city of Barcelona, such as Harlequin, works previously in the possession of the city's museum of modern art, and other gifts from Picasso's friends and collectors. The museum opened under the name of the Sabartés Collection, because of Picasso's strong opposition to Franco's regime. In the end, Barcelona mayor Josep Porcioles went against the wishes of the central government in order to open the museum. When it opened, the museum was located in Palau Aguilar on Montcada Street. In this era, the collection consisted mainly of the personal collection Sabartés, some lithographs, and posters. Other donations during the museum's first year included a book of engravings made by Picasso of Ovid's Metamorphoses, donated by Salvador Dalí, as well as a collage given by Gala Dalí, titled No, 1913. In subsequent years, the collection was expanded with donations, including 7 drawings dated between 1899 and 1904 given by Junyer Sebastian Vidal.
Кеңейту
1968 жылы Сабартестің қайтыс болғаннан кейін, Пикассо 1970 жылы мұражайға соңғы жеке сыйлығын жасады. Бұл сыйлық 920 түрлі туындыдан тұрды, оның ішінде Францияға алғаш қоныс тепкен сәттен бастап оның отбасы сақтап келген ерте туындылары да болды. Оларға мектеп кітаптары, академиялық жұмыстар және Пикассоның Көк кезеңінен суреттер кірді. Сабартес өзінің қайтысымен бірге бірқатар туындыларды мұра етіп қалдырды, соның ішінде «Лас-Менинас» тақырыбындағы 58 картинадан тұратын серияны. 1970 жылдың желтоқсанында мұражай алғаш рет кеңейтілді, бұл кезде түпнұсқа мұражай ғимараты – Агилар сарайына іргелес жатқан Палау дель Баро де Кастелет қосылды. Жылдар өте келе, мұражайға жасалған маңызды сыйлықтардың арқасында оның маңызы артты. 1980 жылдардың басында коллекция жеке тұлғалар мен түрлі өнер галереяларының сыйлықтары, сондай-ақ сатып алынулар есебінен кеңейтілді. 1982 жылы Пикассоның жесірі Жаклин Рок мұражайға 41 туынды сыйлады. (1983 жылы) Луиза Лейрис галереясы 117 гравюраны сыйға тартты. Карлес Доминго және Густаво Гили баспасы, сондай-ақ басқалар да елеулі үлес қосты. Серра одан бері Пикассомен байланысты ұйымдар желісін құрды, оның ішінде Госол қаласы, Хорта де Сант-Жоандағы Пикассо орталығы және Кальдес-д'Эстрактағы Палау қоры бар. Осы ұйымдардың басты мақсаты – Каталония аймағында суретшінің беделін арттыру. 2009 жылы The Art Newspaper журналы мұражайды әлемдегі ең көп келушілерді қабылдайтын 40 өнер мұражайының бірі деп тізімдеді. 2010 жылы мұражай Twitter, Flickr және Facebook сияқты әлеуметтік желілерде өзінің белсенділігін арттыру жобасын бастады. Мұражайдың күш-жігері нәтижесінде ол Museums & the Web 2010 жүлдесінде әлеуметтік медиа бойынша үздік деп танылды. Мұражайдың әлеуметтік медиа жобалары мекеменің зерттеулері мен білімі төңірегінде ашық пікір алмасуға ықпал етеді. Соңғы кезде мұражай Монкада көшесінің артында, Сабартес алаңында жаңа ғимарат салды. Бұл кеңейту мұражай кіреберісіндегі тығырылуды азайтуға көмектесті. Ғимаратты мұражайдың бұрынғы кеңейтуін аяқтаған сәулетші Жорди Гарсес жобалады.
After Sabartés' death in 1968, in 1970 Picasso made his last personal donation to the museum. The donation was made up of 920 varied works, including items from his early work that his family had been keeping for him ever since the time he first settled in France. These included school books, academic pieces and paintings from Picasso's Blue Period. Sabartés himself bequeathed a number of works upon his death, including a series of 58 paintings on Las Meninas. In December 1970, the museum underwent its first expansion, adding the Palau del Baró de Castellet, which is attached to the original museum building, Palau Aguilar. As years passed, the museum grew in importance as more substantial donations were made. During the early 1980s the collection was expanded with several donations from individuals and various art galleries, as well as through acquisitions. In 1982, Picasso's widow Jacqueline Roque gave 41 pieces to the museum. (In 1983), the Louise Leiris Gallery made a donation of 117 engravings. Some notable donations include those from Carles Domingo and the Editorial Gustavo Gili, among others. Serra has since established a network of organizations associated with Picasso, including the City of Gósol, the Centre Picasso of Horta de Sant Joan and Palau Foundation in Caldes d'Estrac, with the central aim of promoting the position of the artist by the Catalan territory. In 2009, the museum was listed as one of the 40 most visited art museums in the world by The Art Newspaper. In 2010 the museum began a project to improve its active presence in social networks such as Twitter, Flickr, and Facebook. The museum's efforts resulted in the Museums & the Web 2010 Best of the Web award for social media. The museum's social media projects promote participatory discussion around the institution's research and knowledge. More recently, the museum has built a new building in Sabartés square, behind Montcada Street. This expansion helped alleviate the overcrowding at the entry of the museum. The building was designed by the architect Jordi Garcés, who had completed the previous expansion of the museum.
Сәулет
Музей Пикассо Барселонаның Монкада көшесіндегі 13-шы және 14-шы ғасырларда салынған бес ірі үйді немесе сарайды алып жатыр, олардың жалпы ауданы 10 628 шаршы метрді құрайды. Ғимараттар каталондық азаматтық готика стилінде салынған. 5 ғимараттың әрқайсысы сыртқы баспалдағы бар ауланың төңірегінде, бірдей үлгі бойынша салынған, ол негізгі қабаттарға өтуге мүмкіндік береді. Пикассоның туындылары орналасқан ғимараттардың да өз тарихы бар.
The Museu Picasso occupies five large houses or palaces of the Carrer de Montcada Barcelona, dating from the 13th century and 14th century, occupying a total area of 10,628 sqm. The buildings follow the style of Gothic civil Catalan. Each of the 5 buildings are built following a similar pattern, around a courtyard equipped with an exterior staircase that allows access to the main floors. The buildings that house the collection of Picasso's works also have their own history.
Палау Агилар
Палау Агилар (Монткада, 15) мұражай орналасқан алғашқы ғимарат болды. Бұл ғимарат, болжам бойынша, Барселона қаласының өмірінде маңызды рөл атқарған Джеймс Сес тұрған үйдің орнында салынған. Ғимарат 13 ғасырда тұрғызылған, бірақ 15-18 ғасырлар аралығында маңызды өзгерістерге ұшырады. 13-14 ғасырларда ғимарат Арагон әкімшілігінің әртүрлі ақсүйектеріне тиесілі болды. 1386 жылы оны Corominas Desplà буржуазиялық отбасы сатып алды, одан кейін он төрт жыл өткен соң Беренгуер Агиларға сатты, осылайша сарай оның атымен аталады. Кейінірек, ғимаратқа Каталония буржуазиясының бірнеше өкілдері ие болды, содан соң 1953 жылдың 3 қарашасында қалалық кеңес сатып алды. 1960 жылы жүргізілген қалпына келтіру жұмыстары кезінде, бір бөлмеден әк алып тастағанда 13 ғасырға жататын сурет қалдықтары табылды. Бүгінде бұл туынды Каталония Ұлттық өнер мұражайында көрсетілуде. 1229 жылы Майорканың жаулануын бейнелейтін үлкен фрескада қазан мен раушан гүлдері бейнеленген, бұл сарайдың Кальдес және Десвалл әулеттеріне тиесілі болғанын көрсетеді. Онда 15 ғасырдағы ғимараттың орталық ауласы, ашық баспалдақ және сүйір готикалық арка бейнеленген.
The Palau Aguilar (Montcada, 15) was the first building occupied by the museum. The building was probably built on the residence of James Ses sources, an important character in the life of Barcelona. The building dates from the 13th century but underwent significant alterations between the 15th and 18th centuries. Between the 13th and 14th centuries the building belonged to various nobles of the Court of Aragon. It was purchased in 1386 by the bourgeois family Corominas Desplà, who then sold it fourteen years later to Berenguer Aguilar, from which the palace is named. Later owners included several members of the Catalan bourgeoisie prior to the building's purchase by the city council on 3 November 1953. During a restoration made in 1960, the remains of a 13th century painting were discovered while removing plaster from one of the rooms. Today this work is exhibited in the National Art Museum of Catalonia. A large fresco representing the conquest of Majorca in 1229, the work is made up of cauldrons and roses, which suggest that the palace belonged to the lineage Caldes and Desvalls. It depicts the central courtyard of the building during the 15th century, with an open staircase and a pointed Gothic arch.
Баро де Кастелет сарайы
Палау Баро де Кастелет (Монткада, 17) – орта ғасырлық сарай. 13 ғасырда салынған, ал 15 ғасырда Герона отбасының меншігінде болған. Одан бері Барселонаның буржуазиялық және аристократиялық отбасыларының арасында иесі ауысып, 18 ғасырда қайта жаңартылған. 1797 жылы сол кездегі иесі (Мариано Алегре Апаричи Амат) король Карл IV-тен Барон Кастел ақсүйек атағын алды, осының нәтижесінде сарай осы атпен атала бастады. Барон қайтыс болғаннан кейін ғимарат Святого Креста ауруханасына мұра болып өтті, олар оны әртүрлі жалдама тұрғындарға жалға берді, содан кейін Риверс отбасына сатты. 1950 жылдары қалалық кеңес ғимаратты сатып алды. Сарай орталық ауланың төңірегінде салынған, ал фасадта 16 ғасырға жататын діни сюжеттерді бейнелейтін рельеф орналасқан. Ішкі кеңістіктің негізгі қабаты 18 ғасырдың ортасындағы неоклассикалық стильде жасалған, онда мәрмәр және түрлі түсті рельеф элементтері бар.
The Palau Baró de Castellet (Montcada, 17) is a palace from the medieval period. Built during the 13th century, it was owned by the Gerona family during the 15th century. Since then it has changed hands between the bourgeois and aristocratic families of Barcelona, having been remodeled during the 18th century. In 1797, the then owner (Mariano Alegre Aparici Amat) received the noble title of Baron Castle at the hands of King Charles IV, prompting the palace to receive its name. Upon the death of the Baron, the building was bequeathed to the Hospital of the Holy Cross, who rented it to different tenants until they sold it to the Rivers family. The city council then purchased the building in the 1950s. The palace was built around a central courtyard and includes on its facade a relief from the 16th century that depicts religious themes. The interior's main floor is in the neo classical style of the mid 18th century, including elements of marble and polychrome reliefs.
Палау Мека
Палау Мека (Монткада, 19) 13-14 ғасырлар аралығында салынған, ал 18 ғасырда қайта жаңартылған. Басқа сарайлар сияқты, оның да орталық ауласы бар. Басты қабатының ортағасырлық көп түсті қапталған төбелері және 19 ғасырға тән ерекше төбелері ерекше көзге түседі. 1349 жылы бұл мүлік Джеймс Найтке тиесілі болды, ол сол кезде қалалық кеңестің министрі еді. Оның немересі Рамон Депла Найт иелігінде бұл блоктан ең үлкен сарайға айналды. Кейіннен ғимарат Сиутадилла графы Кассадор (немесе Хантер) отбасының меншігіне өтті. Алғашқы иесі Джозеф Мека Хантер осы сарайға қазіргі атауын берді. Келесі иелері болған Милан отбасы, Испан мұрагерлік соғысы кезінде ауыр зақымданғаннан кейін ғимаратты қалпына келтірді. 1901 жылы ғимарат Христиандық доктринасының бауырларына тапсырылды және (Санта-Мадрона Монтепиосы құрылды). Уақыт өте келе Монтепио банкпен бірікті, ол 1977 жылдың 5 желтоқсанында ғимаратты қалалық кеңеске берді. Сарай 1982 жылдың 11 қаңтарында музейдің бөлігі ретінде қайта ашылды.
The Palau Meca (Montcada, 19) was built between the 13th and 14th centuries and also underwent restoration during the 18th century. Similar to the other palaces, it contains a central courtyard. Highlights include the medieval polychrome coffered ceilings of the main floor as well as unique ceilings from the 19th century. In 1349, the property was owned by James Knight, then minister of the city council. Under the ownership of his grandson, Ramon Desplà Knight, it became the largest palace on the block. The building later became the property of the family of Cassador (or Hunter), Marquis of Ciutadilla. The first owner, Joseph Mecca Hunter gave the palace its current name. The next family to own it, the Milans, restored the building after it was badly damaged during the War of Spanish Succession. In 1901, the building was given to the Brothers of Christian Doctrine and (was installed Montepío of Santa Madrona.) Over time the Montepío integrated with a bank, who gave the building to the city council on 5 December 1977. The palace was reopened as part of the museum on 11 January 1982.
Каса Маури
Каса Маури (Монткада, 21) Рим дәуіріне дейінгі құрылымдардың бір бөлігін қамтиды, сол кезде бұл жер Барсино қаласының шеткі аудандарымен ұсталған. Ерекше ағаш фасады Барселонадағы 18 ғасырдың құлыптау жүйесінің сипаттамалық белгілерінің сирек кездесетін мысалдарының бірі болып табылады. 1378 мен 1516 жылдар аралығында ғимарат Роша отбасының меншігінде болды, ал 1716 жылы Ф. Касамадаға тиесілі болды. 19 ғасырда бірнеше рет жаңартылды. Иесі Жозеп Видал Торрентс тұсында ғимарат 1943 жылы Mauri нан зауыты сатып алғанға дейін өнеркәсіптік мақсатта қолданылды, содан кейін ғимарат осы компанияның атымен атала бастады. 1999 жылы ғимарат Пикассо мұражайына қосылды.
Casa Mauri (Montcada, 21) includes some structures that date from Roman times, when the space was occupied by the suburbs of Barcino. Of note is the unique wood facade, one of the few examples in Barcelona of the locking system typical of the 18th century. Between 1378 and 1516 the building was owned by the Rocha family and in 1716 it was owned by F. Casamada. During the 19th century several renovations were made. Under the owner Josep Vidal Torrents, the building was made to have industrial uses until it was bought by Mauri bakeries in 1943, the company that gave the building its name. In 1999 the building was acquired by Museu Picasso.
Финстер сарайы
Palau Finestres (Montcada, 23) XIII ғасырдағы ғимараттың іргетасында салынған және бұрынғы римдік некрополінің орнында тұр. 1363 және 1516 жылдар аралығында бұл аймақ Маримон отбасының меншігінде болды. 1872 жылы Casa Mauri үйінің иесі Хосе Видал Торрес осы ғимаратты өз үйіне қосу мақсатымен сатып алды. 1970 жылы ғимарат қаланың меншігіне өтті. Бірінші қабатта XV және XVII ғасырларда жасалған реформалар барысында салынған аркадалар бар. Басты қабатта XIII ғасырдың соңына жататын кесмеленген төбе жаңартты. Қазіргі таңда ғимарат көрме орталығы ретінде қолданылады.
The Palau Finestres (Montcada, 23) was built on the foundations of a building dating to the 13th century and occupies a former Roman necropolis. Between 1363 and 1516 the area belonged to the Marimon family. In 1872, the owner of Casa Mauri, Jose Vidal Torres, bought the building in order to annex it to his home. The City acquired the building in 1970. There are arcades on the ground floor, added during the reforms of the fifteenth and 17th centuries. On the main floor, a coffered ceiling from the end of the 13th century have been restored. The building is currently used as exhibition space.
Білім және зерттеу орталығы
17 ақпанда Ғылым және зерттеу орталығы ашылды, бұл жаңа ғимарат Плаза Сабартес алаңында орналасқан және сәулетші Жорди Гарсес жобалаған. Орталықтың мақсаты – Пикассоны және оның көркемдік және әлеуметтік контекстін зерттеудегі халықаралық деңгейдегі маңызды орынға айналу. Директор Пепе Сиерра бұл кеңістік тұтыну үшін емес, талқылау, диалог және пікірталас жүргізу үшін арналғанын түсіндірді. (Бұл жұмысты 1997 және 2007 жылдар аралығында Барселонаның Фотографиялық архивінің тапсырысымен Сильвия Доменех жүзеге асырды.) Мұражайдың бұрынғы кеңейтуін жасаған Жорди Гарсес 1500 шаршы метрлік ғимаратты мөлдір шыны қасбетімен және консольдік конструкциямен жобалаған. Ғимараттың бірінші қабатында мұражайға білім беру қызметтерін ұсынуға бағытталған 4 көп мақсатты кеңістігі бар білім беру орталығы орналасқан. Екінші қабатта кітапхана, құжаттама орталығы және мұражай архиві орналасқан. Жертөледе келушілерге арналған қызметтер ұсынылады. Құрылыс 2009 жылдың 10 шілдесінде басталып, 2011 жылдың 16 ақпанында аяқталды, құны 6,7 миллион құрады.
The Knowledge and Research Center was opened on 17 February, a new building located in Plaza Sabartés that was designed by architect Jordi Garcés. The site aims to become an international landmark in the study of Picasso and his artistic and social context. Director Pepe Sierra explained that the space would be used for discussion, dialogue, and debate, rather than as a place of consumption. (The organization responsible for this is Silvia Domenech, commissioned between 1997 and 2007 of the Photographic Archive of Barcelona.) Jordi Garcés, who already performed the previous expansion of the museum, designed the 1500 square meter building with a transparent glass facade protected by a cantilever. The building houses an educational center on the ground floor, with 4 multi purpose spaces aimed at providing educational service for the museum. The first floor is devoted to the library, documentation center, and archives of the museum. The basement is devoted to visitor services. The construction began on 10 July 2009 and ended on 16 February 2011, costing 6.7 million.
Тұрақты жинақ
Тұрақты коллекция үш бөлімге бөлінеді: сурет және кескін, гравюра және керамика. Бұл бөлімдер негізінен Пикассоның өнерлік өмірінің алғашқы жылдарын, мысалы, 1901-1904 жылдардағы Көк кезеңін қамтиды, бірақ Пикассо, оның отбасы және достары кейінірек жасалған туындыларын да мұра етіп қалдырған немесе мұражайға уақытша берген. Қазіргі таңда мұражайдың тұрақты жинағында 3500-ден астам туынды бар. Жинақ алғашқы жылдар (Малага, Коруна және Барселона, 1890–1897), оқу кезеңі (Барселона, Хорта-де-Сан-Хуан және Мадрид, 1897–1901), Көк кезең (1901–1904), 1917 жылдан бергі Барселонадағы жұмыстары және «Лас Менинас» (1957) сериясы сияқты бөлімдерді қамтиды. Мұражайда көрсетілген көптеген картиналар 1890 мен 1917 жылдар аралығындағы кезеңге жатады, бұл Пикассоның өмірінің осы бөлігіне қатысты маңызды жинақ. Мұражайда 1917 жылдан кейінгі картиналар өте аз, тек 1957 жылы салынған «Лас Менинас» картинасынан басқа. Литография коллекциясы 1962 және 1982 жылдарға арналған туындыларды қамтиды. Пикассо өзі 1968 жылы Сабартес қайтыс болғаннан кейін жасаған барлық туындыларының көшірмесін мұражайға тапсырды. Жинаққа сонымен қатар суретшінің әртүрлі кітаптар үшін салған иллюстрациялары, сондай-ақ Пикассоның жесірі Жаклин мұражайға сыйға тартқан керамикалық бұйымдар да кіреді. 2009 және 2010 жылдар аралығында мұражай тұрақты жинақ туралы ақпаратты өз веб-сайтында жариялай бастады. 2010 жылдың қазанына қарай мұражай коллекциясының 65%-дан астамын онлайн көруге болады.
The permanent collection is organized into three sections: painting and drawing, engraving, and ceramics. These cover principally the early years of Picasso's artistic life, such as his Blue Period from 1901 to 1904, but Picasso, his family, and his friends would bequest or loan other later pieces as well. There are now more than 3,500 works making up the permanent collection of the museum. The collection is organized into areas that include the early years (Málaga, Corunna and Barcelona, 1890–97), the training period (Barcelona, Horta de San Juan and Madrid, 1897–1901), the Blue Period (1901–04), works in Barcelona from 1917, and the entire Las Meninas (1957) series. Most of the paintings on display at the museum are from the period between 1890 and 1917, an important collection in regard to that portion of Picasso's life. The museum has very few paintings after 1917, with the exception of the Las Meninas, painted in 1957. The collection of lithographs comprises the years 1962 and 1982. Picasso himself gave the museum a copy of each of his works produced after the death of Sabartés in 1968. The collection also includes illustrations made by the artist for various books, as well as ceramics gifted to the museum by Picasso's widow, Jacqueline. Between 2009 and 2010 the museum began making information on the permanent collection public on their website. As of October 2010, over 65% of the museum's collection was available to view online.
Көрмелер
Пикассо мұражайы ашылғаннан бері ондаған көрме өткізді. Көбінесе бұл көрмелер суретшінің өзіне немесе оның тұрған ортасына қатысты тақырыптармен байланысты, Малагалық суретшінің туындыларын және зерттеулерін қарастыруға және зерттеуге бағытталған. Біз Пикассо мен басқа суретшілер арасындағы байланысқа арналған көрмелер де ұйымдастырдық, мысалы, 2010 жылы өткен «Пикассо vs. Русиньол» көрмесі. Кейде мұражай көшпелі көрмелер мен «Бұқа күресі» сияқты көрмелерді де ұйымдастырды. 2010 жылы Саламанкадағы Каса Листе көрсетілген Пикассо мұражайы коллекциясынан суреттер, сызбалар және гравюралар да болды. Сондай-ақ, «Ғылым және қайырымдылық» картинасын талдау, рентгендік және рефлектологиялық зерттеулердің нәтижелерін көрсету сияқты бір тақырыпқа шоғырланған шағын көрмелер жасалды, сондай-ақ 1936 жылы Барселонадағы Эстева бөлмесінде Пикассо туралы айтылған сөзді талдайтын көрме де ұйымдастырылды. «Пикассо көрмесі, 1936 жыл». Пикассо мұражайында Пикассоның және басқа суретшілердің туындыларын көрсететін арнайы көрмелер жиі өткізіледі. Сонымен қатар, мұражай Пикассоға қатысты тақырыптар бойынша немесе әлемнің түкпір-түкпірінен келген мамандардың қызығушылығын тудыратын музейлік мәселелер бойынша семинарлар мен лекциялар ұйымдастырады.
The Picasso Museum has carried out dozens of exhibitions since it opened. Often, these exposures are related to the figure of the painter or topics related to their environment, trying to research and review the work and studies of the painter from Málaga. We have also held exhibitions on the relationship between Picasso and other artists as Picasso vs. Rusiñol held in 2010. Sometimes also organized a traveling exhibition, and Bullfighting. Paintings, drawings and prints in the collection of the Museu Picasso which could be seen at the Casa Lis in Salamanca in 2010. Also made small exhibition focused on one topic, called displays, such as analyzing the painting Science and Charity, the results of studies showing radiographic and reflectologia or another that analyzes a statement that was made about Picasso in Barcelona 1936, Room Esteva. Picasso Exhibition, 1936. The Museu Picasso frequently hosts special exhibitions presenting artworks by Picasso and other artists. From time to time, the museum also organizes seminars and lectures on subjects related to Picasso or on museological issues of interest given by specialists from throughout the world.