School of Medical Sciences, University of Manchester
Манчестердегі медициналық білім: Ұлыбританиядағы ең ірі медицина мектебі туралы ақпарат. Тарихы, студенттер саны, оқыту ауруханалары. Медицинаға түсуге дайындалыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манчестердегі медицина мектебі, Англия
Medical school in Manchester, England
Манчестер университетінің Медициналық ғылымдар мектебі Ұлыбританиядағы ең ірі мектептердің бірі болып табылады, онда шамамен 6000 бакалавр, 3000 магистр және 2000 қызметкер жұмыс істейді. Бұл Англиядағы үшінші ескі медицина мектебі және Ұлыбританиядағы ең үлкен медицина мектебі. Факультет Манчестер академиялық денсаулық сақтау ғылымдары орталығының мүшесі болып табылады және Манчестер корольдік ауруханасы, Уайтеншоу ауруханасы, Салфорд корольдік ауруханасы және Корольдік Престон ауруханасымен байланысты төрт оқу ауруханасына ие.
The School of Medical Sciences at the University of Manchester is one of the largest in the United Kingdom with around 6,000 undergraduates, 3,000 postgraduates and 2,000 staff. It is the third oldest medical school in England and the largest medical school in the United Kingdom. The Faculty is a member of the Manchester Academic Health Science Centre and has four affiliated teaching hospitals at Manchester Royal Infirmary, Wythenshawe Hospital, Salford Royal Hospital and the Royal Preston Hospital.
Медициналық мектептің тарихы
Манчестерде медициналық білім беру 1752 жылы Чарльз Уайт Манчестер ауданында алғашқы заманауи аурухананы – Манчестер ауруханасын (кейін Манчестер корольдік ауруханасы) құрғанда басталды. Одан кейін 1814 жылы Джозеф Джордан анатомия мектебін ашты. Осы 60 жылдың ішінде Манчестерде бірнеше жеке медициналық мектеп болды: ең сәттісі – Манчестер ауруханасынан оңтүстікке қарай орналасқан Пайн-стрит медициналық мектебі. 1873 жылы медицина факультеті ашылды (Оуэнс колледжінде), ал медициналық дипломдарды Виктория университеті 1883 жылдан бастап табыс етті. 1899 жылы ұзақ және қызу пікірталас болғаннан кейін, әйелдердің колледж мүшелері бола алатыны туралы мәселе шешіліп, мектеп ко-эдукациялық болды. Бірінші әйел медицина студенті Кэтрин Чисхолм бітіргеннен кейін балалар дәрігері болып жұмыс істеді. Мектептің сәттілігіне байланысты ғимарат екі рет кеңейтілді – 1883 және 1894 жылдары. 1903/04 жылдары дипломдарды Манчестердегі Виктория университеті берді. Манчестер медициналық қоғамының кітапханасына (1834 жылы құрылған) кең орын бөлінді, ол 1930 жылға дейін университетте сақталып, қоғамның меншігінде болды. Сол кезде кітапхана университет кітапханасының бөлігіне айналды және 1981 жылға дейін ғимаратта қалды, содан кейін Манчестер университеті кітапханасының қазіргі Бас кітапхана ғимаратына көшірілді (сирек кітаптардың бір бөлігі Джон Райлендс кітапханасына өткізілді). Уақыт өте келе қосымша факультеттер ашылды: хронологиялық ретпен фармацевтика, стоматология және халық денсаулығы. Стоматология факультетіне тіс ауруханасы қарасты. 1908 жылға дейін Манчестер корольдік ауруханасы Пикадиллиде, мектептен шамамен бір шақырым қашықтықта орналасқан, бірақ 1908 жылы Оксфорд жолындағы жаңа орынға көшірілді, бұл медициналық мектепке жақын болды және екі мекеме де бір-біріне тәуелді болды. Медициналық мектеп 1950-ші жылдары үлкен өсімді басынан өтті, нәтижесінде 1973 жылы Стопфорд ғимараты ашылды, сонымен қатар Сент-Эндрюс университетінің (Сент-Эндрюсте алдын ала клиникалық курсын аяқтаған) және Халықаралық медицина университетінің студенттерін клиникалық зерттеулерге қабылдады.
Medical teaching in Manchester began when Charles White founded the first modern hospital in the Manchester district, the Manchester Infirmary (later the Manchester Royal Infirmary), in 1752. He was followed by Joseph Jordan, who opened a School of Anatomy in 1814. In the intervening 60 years more than one private medical school existed in Manchester: the most successful was the Pine Street medical school, not far south of the Infirmary. A faculty of medicine opened in 1873 (at Owens College), and medical degrees were awarded by the Victoria University from 1883. The school was made co educational in 1899 after a long and contentious debate about whether women could be members of the College at all. The first female medical student to qualify Catherine Chisholm practised as a paediatrician after graduating. The success of the school meant that the building needed to be extended twice, in 1883 and 1894. From 1903/04 degrees were awarded by the Victoria University of Manchester. A considerable space was allocated to the library of the Manchester Medical Society (founded 1834) which until 1930 remained in their possession while accommodated in the University. The library became part of the university library at that time and remained in the building until 1981 when it was transferred into the present Main Library building of the University of Manchester Library (part of the rare books went to the John Rylands Library). Additional departments were added from time to time: chronologically these were pharmaceutics, dentistry, and public health. A dental hospital was associated with the department of dentistry. Until 1908 the Manchester Royal Infirmary was at Piccadilly a mile away from the school but in 1908 it moved to a new site on Oxford Road much nearer the medical school and the two institutions were interdependent. The medical school expanded greatly in the 1950s, culminating in the opening of the Stopford Building in 1973 and additionally accepting medical students from University of St Andrews (who have completed their pre clinical course at St Andrews) and International Medical University, for their clinical studies.
Медициналық мектеп бүгінгі күні
Клиникаға дейінгі оқыту алғашқы екі жыл бойы Манчестердегі Оксфорд жолындағы Стопфорд ғимаратында өтеді. Клиникалық оқыту Ұлы Манчестер және Ланкаширдегі төрт оқыту "секторларында" жүзеге асырылады. Ұлы Манчестердегі оқыту секторлары: Орталық Манчестер университетінің ауруханалары NHS Foundation Trust (Манчестер Корольдік ауруханасы, Сент-Мэри ауруханасы және Манчестер Корольдік балалар ауруханасын қоса алғанда); Салфорд Корольдік ауруханасы; және Уайтеншоу ауруханасы. Ланкаширдегі Корольдік Престон ауруханасы да Манчестер медициналық мектебінің оқыту секторы болып табылады.
Pre clinical teaching is based at the Stopford Building on Oxford Road, Manchester, for the first two years. Clinical teaching takes place over four teaching 'sectors' in Greater Manchester and Lancashire. Teaching sectors in Greater Manchester are Central Manchester University Hospitals NHS Foundation Trust (incorporating Manchester Royal Infirmary, Saint Mary's Hospital and the Royal Manchester Children's Hospital); Salford Royal Hospital; and Wythenshawe Hospital. The Royal Preston Hospital in Lancashire also serves as a Manchester Medical School teaching sector.
Атақты түлектер
Джон Чарнли, ортопед-хирург, жамбас алмастыру саласындағы пионер. Хилари Кричли, Эдинбург университетінің репродуктивті медицина профессоры/акушерлік және гинекология бойынша құрметті консультанты. Дам Салли Дэвис, Англияның бас медициналық қызметкері, 2010–2019 жылдар. Профессор сэр Роберт Лехлер, иммунолог. Брайан Дей, Канадалық медицина қауымдастығының президенті, 2007–2008 жылдар. Шепард Доусон, психолог. Джулиус Дрешфельд, 19 ғасырдың соңындағы жетекші британдық дәрігер және патолог. Джон Хагги, Канадалық медицина қауымдастығының президенті, 2011–2012 жылдар. Ньюфаундленд және Лабрадор облысының денсаулық сақтау және қоғамдық қызметтер министрі, 2015 жылғы желтоқсаннан қазірге дейін. Арчибальд Вивиан Хилл, 1922 жылы бұлшық еттегі жылу өндірісіне қатысты жаңалықтары үшін Нобель сыйлығымен марапатталған. Ян Джейкобс, гинеколог және Манчестер университетінің бұрынғы вице-президенті. Ральф Кохн, британдық медицина ғалымы және Кохн қорының негізін қалаушы. 2010 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде ғылым, музыка және қайырымдылыққа қосқан үлесі үшін рыцарь атағына ие болды. Сумант Мехта, үнділік дәрігер және әлеуметтік жұмыскер. Дэвид Х. Х. Меткалф, академиялық жалпы практика дәрігері, Манчестер университетінің жалпы практика профессоры, Корольдік жалпы практика дәрігерлерінің колледжінің президенті. Дэвид Нотт, жалпы және тамыр хирургы. Сэр Гарри Плат, 1-ші баронет, ортопед-хирург. Сэр Джон Рэндалл, қуыс магнитронын жасаған адам. Херчел Смит, Манчестер университетінің зерттеушісі, 1961 жылы әйелдердің ай сайынғы етеккір циклы кезінде овуляцияны тоқтатуға арналған химиялық заттарды өндірудің арзан тәсілін ойлап тапты. Джон Стопфорд, Фоллоуфилд бароны Стопфорд, анатомист; вице-канцлер. Сэр Джон Сулстон, 2002 жылы "орган дамуының генетикалық реттелуі және бағдарланған жасуша өлімі" саласындағы жаңалықтары үшін Нобель сыйлығымен марапатталды. Реймонд Талис, геронтолог. Неста Уэллс, Ұлыбританияның алғашқы әйел полиция хирургі.
John Charnley, orthopaedic surgeon, pioneer in hip replacement. Hilary Critchley, Professor of Reproductive Medicine/Honorary Consultant in Obstetrics and Gynaecology at The University of Edinburgh. Dame Sally Davies, Chief Medical Officer for England 2010–2019. Professor Sir Robert Lechler, immunologist. Brian Day, President of the Canadian Medical Association 2007 2008. Shepherd Dawson, psychologist. Julius Dreschfeld, leading British physician and pathologist at the end of the 19th century. John Haggie, President of the Canadian Medical Association 2011 2012. Minister of Health and Community Services, Newfoundland and Labrador December 2015 – present. Archibald Vivian Hill, awarded Nobel Prize in 1922 for his discovery relating to the production of heat in the muscle. Ian Jacobs, gynaecologist and former vice president of the University of Manchester. Ralph Kohn, British medical scientist and founder of the Kohn foundation. He was knighted in the 2010 New Year Honours for services to science, music and charity. Sumant Mehta, Indian physician and social worker. David H. H. Metcalfe, academic general practitioner, Professor Of General Practice University of Manchester, President Royal College of General Practitioners. David Nott, general & vascular surgeon. Sir Harry Platt, 1st Baronet, orthopaedic surgeon. Sir John Randall, developer of the cavity magnetron. Herchel Smith, a researcher at the University of Manchester, developed an inexpensive way of producing chemicals that stop women ovulating during their monthly menstrual cycle in 1961. John Stopford, Baron Stopford of Fallowfield, anatomist; vice chancellor. Sir John Sulston, awarded Nobel Prize in 2002 for his discoveries concerning 'genetic regulation of organ development and programmed cell death'. Raymond Tallis, gerontologist. Nesta Wells, first British female police surgeon.