Екінші дүниежүзілік соғысының батыры, Роберт Эдуард Галер
Robert E. Galer
Роберт Э. Галер – генерал Корпуса морской пехоты США, герой Второй мировой и Корейской войн. Удостоен Медали Почета за битву у Гуадалканала. Баскетболист.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының теңіз жауынгерлері корпусының генералы.
United States Marine Corps general
Бригад генерал Роберт Эдвард Галлер (24 қазан 1913 – 27 маусым 2005) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы Гуадалканал шайқасындағы әуе шайқасындағы батылдығы үшін Құрмет медалімен марапатталған АҚШ теңіз жауынгерлерінің әскери ұшқышы. Ол Корея соғысы кезінде 12-ші теңіз әскери-әуе тобын басқарды және 1957 жылы бірнеше жыл өткен соң зейнетке шықты.
Brigadier General Robert Edward Galer (24 October 1913 – 27 June 2005) was a naval aviator in the United States Marine Corps who received the Medal of Honor for heroism in aerial combat during the Battle of Guadalcanal in World War II. He went on to command Marine Aircraft Group 12 during the Korean War and retired a few years after in 1957.
Ерте өмір
Роберт Галлер 1913 жылғы 24 қазанда Вашингтон штатының Сиэтл қаласында дүниеге келген. Ол Вашингтон университетінде оқыды, Phi Kappa Sigma бауырластығының Alpha Upsilon бөлімінің мүшесі болды және баскетболдан АҚШ чемпионатының жеңімпазы атанды. 1941 жылдың қаңтар айында ол Гавайиге жіберілді және 1941 жылдың наурыз айында капитан шеніне көтерілді. Галлер 1941 жылғы 7 желтоқсанда жапондықтар Перл-Харборға шабуыл жасаған кезде Оахудағы Эва теңіз әскери-әуе базасында 211-ші теңізшілер ұшақ эскадрильясының (VMF 211) құрамында қызмет етті. 1942 жылдың мамыр айында Галлер 224-ші теңізшілер ұшақ эскадрильясының (VMF 224) басшылығын қабылдады және 1942 жылғы 30 тамызда эскадрильяны Гуадалканалға жетектеп, олар «Кактус әуе күшінің» құрамына кірді. VMF 224 эскадрильясының басшысы ретінде Галлер 11 расталған жеңіске ие болды және осы батылдығы үшін Құрмет медалімен және сирек кездесетін британдық «Дистинктивті ұшу кресі» орденімен марапатталды. 1943 жылғы 24 наурызда Ақ үйde Президент Франклин Д. Рузвельттен Құрмет медалін алғаннан кейін, майор Галлер Мирамар теңіз әскери-әуе базасына жіберілді, онда ол операциялық офицердің көмекшісі болып қызмет етті. Оның жоғарғы жағынан оны жоғалту қаупінен сақтау үшін, ол соғыс кезінде үш рет атып түсірілді. Ауруханада емделгеннен кейін, 1952 жылдың қазан айында ол Калифорния штатындағы Эль-Торо теңіз әскери-әуе базасына штаб бастығының көмекшісі – G 1 (Жеке құрам) және кейіннен G 3 (Операциялар) қызметіне қайта оралды, Тынық мұхиты флотының Әуе күштерінің бас штабында қызмет етті. 1953 жылдың шілдесінде ол Алабама штатының Монтгомери қаласындағы Максвелл әуе күшінің базасындағы Әуе соғыс колледжіне студент ретінде қабылданды. Келесі маусымда колледжді бітіргеннен кейін ол Вашингтон, Колумбия округіне, Теңіз корпусы штаб-пәтеріне ауыстырылды, онда ол Теңіз әскери-теңіз күштерінің Аэронавтика бюросының басқарылатын зымырандар бөлімінің директорының көмекшісі болды. Ол 1956 жылдың қаңтарына дейін осы лауазымда қызмет етті, содан кейін актілік директор болып тағайындалды. Келесі маусымда ол Вашингтон, Колумбия округіндегі Джордж Вашингтон университетінде инженерлік басқару магистрі дәрежесін алды.
Robert Galer was born in Seattle, Washington, on 24 October 1913. He attended the University of Washington and was a brother of the Alpha Upsilon chapter of the Phi Kappa Sigma fraternity and an All American in basketball. In January 1941, he was ordered to Hawaii and promoted to captain in March 1941. Galer was serving at the Marine Corps Air Station Ewa, Oahu, with Marine Fighting Squadron 211 (VMF 211) when the Japanese attacked Pearl Harbor on 7 December 1941. In May 1942, Galer assumed command of Marine Fighting Squadron 224 (VMF 224) and on 30 August 1942 led the squadron to Guadalcanal, where they became part of the Cactus Air Force. It was while in command of VMF 224 that Galer would be credited with 11 confirmed victories and be awarded the Medal of Honor and a rare British Distinguished Flying Cross for the same acts of heroism. Following the presentation of the Medal of Honor by President Franklin D. Roosevelt at the White House on 24 March 1943, Major Galer was ordered to Marine Corps Air Station Miramar, where he served as assistant operations officer. He was grounded because his superiors did not want to risk losing a Medal of Honor recipient; he had been shot down three times during the war. After a period of hospitalization, he returned to duty at Marine Corps Air Station El Toro, California, in October 1952, as assistant chief of staff, G 1 (Personnel), and later, G 3 (Operations), of Aircraft, Fleet Marine Force, Pacific. He was enrolled as a student in the Air War College, Maxwell Air Force Base, Montgomery, Alabama, in July 1953. Upon graduation from the college the following June, he was transferred to Headquarters Marine Corps, Washington, D. C., where he became assistant director, Guided Missiles Division, Bureau of Aeronautics, Department of the Navy. He served in that capacity until January 1956, when he became acting director. The following June he was awarded a master's degree in engineering administration from The George Washington University, Washington, D. C
Қызыметінде көрсеткен ерекше еңбегі үшін, ол 1957 жылғы 31 шілдеде зейнеткерлікке шыққанда бригадалық генерал шеніне көтерілді.
For exceptionally meritorious service in combat, he was advanced to brigadier general upon his retirement on 31 July 1957.
Азаматтық өмір мен өлім
Ол Ling Temco Vought конгломератының вице-президенті болып жұмыс істеді, кейін Bright & Co. компаниясында басшы қызметін атқарды. Галлер 2005 жылғы 27 маусымда Техас штатының Далас қаласында инсульттан көз жұмды. Оны екінші әйелі Шарон Александр Галлер, төрт баласы және алты немересі сағынды.
He worked as vice president of the conglomerate Ling Temco Vought and later as an executive with Bright & Co.
Galer died of a stroke on 27 June 2005 in Dallas, Texas. He was survived by his second wife, Sharon Alexander Galer, four children and six grandchildren.