Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фарер өнері – Фарер аралдарында тұратын суретшілердің және шетелде тұратын фарерлік азаматтардың өнері. Фарер аралдарында өнер күнделікті өмірдің маңызды бөлігі және қоғамдық талқылаулардың бір бөлігі болып табылады. Фарер аралдарындағы ерекше жарық көптеген адамдарды сурет салу арқылы өзін-өзі таныстыруға ынталандыратын себеп болуы мүмкін. Үнемі өзгеріп тұратын фарерлік ауа райы мен жарық, жылдар бойы шетелдік және жергілікті суретшілерді қызықтырған сан алуан мүмкіндіктер ұсынады. Дегенмен, фарер өнерінің тарихы қысқа, ол тек бірнеше ғасыр бұрын ғана бастау алған. Уақыт, жарық және материалдың жетіспеуі кешігіп пайда болуына себеп болуы мүмкін. Бірақ осының бәріне қарамастан, аралдарда өте белсенді өнер ортасы бар. Бүгінгі таңдағы көптеген фарерлік суретшілер фарер өнерінің салыстырмалы түрде жаңа құбылыс екенін еске түсіруге наразылық білдіреді. Олар мұндай пікірді өздерінің көркем жұмысына қатысты мазасыздық тудырады деп санайды және олардың суретші ретіндегі анықтамалық шеңбері жергілікті де, жаһандық та екендігіне байланысты мұндай мәлімдеме оларға ешқандай қатысы жоқ деп мәлімдейді. Фарерлік суретшілердің алғашқы туындыларында пейзаж ұлттық символға айналды және фарерлік бейнелеу өнерінің орталық тақырыбы болып қала берді. Фарер өнерінің фарерлік пейзажға қатысты ұстанымы, бейнелеу өнеріне деген ескірген көзқарас сияқты көрінеді. Инсталляцияларға, минимализмге және концептуалды өнерге деген қызығушылық әзірге фарер өнеріне көп әсер еткен жоқ. Мұхит жағасындағы ауыл, бәлкім, ең көп қайталанған мотив болып табылады. Даниялық өнер сыншысы Оле Нёрлинг табиғаттың, жабайы ландшафттың фарерлік суретшілердің қозғаушы күші екенін, бірақ аралдардың ландшафты мен мәдениетімен тығыз байланысты болғаннан басқа, фарер өнерінде әрдайым үлкен әртүрлілік болды деген қорытындыға келді.
Faroese art is art by artists living in the Faroe Islands and art by Faroese nationals living abroad. In the Faroe Islands, art is an important part of everyday life and in the public debate. It may be the special light in the Faroes which causes so many to express themselves in painting. The ever changing Faroese weather and light provide opportunities for endless nuances, something which has fascinated both foreign and local artists over the years. However, the history of Faroese art is short, and can only be dated a couple of hundred years back. Lack of time, light and materiel may have caused the late appearance of painting. But despite this, the islands have a very active art scene. A great many of the Faroese artists of today resent being reminded that Faroese art is a comparatively recent phenomenon. They find such an observation annoying as regards their artistic work, and they claim that such a statement has no bearing whatsoever on them as artists as their frame of reference is both local and global. With the first Faroese painters the landscape became a national icon and it has remained the central topic in Faroese visual art. The grip that Faroese art, motifically speaking, takes on the Faroese landscape might seem to be a rather old fashioned approach to visual art. The interest in installations, minimalism and conceptual art, has so far not affected Faroese art much. The village by the ocean is probably the motif which has been repeated the most. Danish art critic Ole Nørlyng concludes that nature, the wild landscape, is the driving force behind Faroese artists, but except for a close affinity with the landscape and culture of the islands, there has always been great diversity in Faroese art.
Басты жолшылар
Өнер тарихшыларына таныс болған алғашқы суреттер – Дидрикур і Кáрастовудың туындылары. Ол 1802–1865 жылдары өмір сүрген, көбінесе Дидрикур а Скарванеси деген атпен танымал шаруа еді. Дидрикур Сандой аралындағы Скарванес деген кішкентай ауылда қоныстанған. Оның суреттерінде нақты және қиял жетегімен сомдалған әртүрлі түсті құстар бейнеленген. Оның бес суреті жақсы сақталмағанмен, қазірде Фарер аралдарының ұлттық өнер мұражайы – Listasavn Føroya-ның тұрақты көрмесінде қойылған. Оның ең танымал туындыларының бірі – «Ай көгершіндері». Нильс Крузе (1871–1951) – Фарер аралдарының алғашқы пейзаж суретшісі, ал осы тақырып Фарер өнерінде ең көп кездесетін мотивке айналды. Крузе Эйстурой аралындағы Эйди ауылында тұрған. Ол негізінен өздігінен оқыған. 1895 жылы Фарер аралдарына келген американдық саяхатшы Элизабет Тейлордан көмек пен кеңес алуға мүкіндік алды. 1924 жылы оның бір суреті Даниядағы галереяда қабылданды. Бұл Фарер өнері тарихындағы маңызды кезең болды, өйткені суретшінің туындысы алғаш рет аралдардан тыс жерде танылды. Крузе сурет салу арқылы өмірлік күнкөрісін табуға қол жеткізді, бұл бұрын естілмеген жағдай еді. Бұл ерте буын суретшілерінің арасында Кристин і Гейль мен Йогван Вагштейн де бар еді. Екеуі де Торсхавнда тұрған. Олар да өздігінен пейзаж суретшілері ретінде қалыптасты. Крузе сияқты Вагштейн де Элизабет Тейлордан білім мен кеңес алды. Кейін Гейль Крузеден оқыды. Алайда, екеуі де сурет салумен ғана айналысып, өмірлік күнкөрісін қамтамасыз етпеді. Бұл суретшілер Фарер аралдарындағы бейнелеу өнерінің дамуына үлкен үлес қосты және отандастарын сурет өнерімен таныстырды. 19 ғасырдың соңы Фарер өнері дәстүрінің қалыптасуының бастауы болды. Мұның бірнеше себебі бар. Элизабет Тейлордың өнер туралы білімі көптеген адамдарды сурет салуға шабыттандырды. Ең бастысы, 19 ғасырдың соңы ұлттық қозғалыстың басталуына себеп болды. Ұлттық жаңару пейзажға деген сүйіспеншілікті әкелді, бұл жаңа тақырып көркем өнерде ерекше орын алды және ұлттық символға айналды. Бұл тақырып 20 ғасыр бойына басым болды. Алғашқы суретшілердің туған жеріне деген құрметі мен махаббаты айқын көрінді, және 21 ғасырда да бұл тақырыпты жас суретшілер өңдеп келеді. Бірақ, бірнеше суретшілер Фарер суретшілерінің әртүрлі стильдер мен тақырыптарға деген құштарлығын дамытуға көмектесті.
The first paintings art historians are familiar with are those by Díðrikur í Kárastovu. He was a farmer who commonly was known as Díðrikur á Skarvanesi (1802–1865). Díðrikur was settled in a small village, Skarvanes, on the island Sandoy. His subjects were real and imaginary birds in vivid colours. Although not in perfect condition, five of his paintings have been preserved. They are a feature in the permanent exhibition at the national Faroese art museum, Listasavn Føroya. One of his better paintings is entitled Moon Doves. Niels Kruse (1871–1951) was the first Faroese landscape painter, a theme which was to become a most common motif in Faroese art. Kruse lived in the village Eiði on the island Eysturoy. Kruse was almost completely self taught. He was fortunate enough to receive some help and advice from an American explorer, Elizabeth Taylor, who stayed in the Faroes in 1895. In 1924 one of his works was accepted by a gallery in Denmark. This marked a turning point in Faroese art history, as this was the first time ever a painter had succeeded outside of the Islands. Kruse even managed to make a living from his painting, again something which earlier had been unheard of. There were some other painters from this early generation. Both Kristin í Geil and Jógvan Waagstein are worth mentioning. Both of them were well settled in Tórshavn. And again, these two were self taught landscape painters. As was the case with Kruse, Waagstein received knowledge and advice from Elizabeth Taylor. Later on í Geil received some schooling from Kruse. These two latter, however, never made their living exclusively from painting. These painters were all pioneers in the field of visual art in the Faroes, and they helped to make their fellow countrymen aware of the art of painting. The late 19th century marks the beginning of a Faroese art tradition slowly developing for the first time. There are several reasons for this being so. The arrival of Elizabeth Taylor with her knowledge of art helped to inspired several to start painting. And most importantly the late 19th century sparked the beginning of the national movement. The national revival brought with it the love of the landscape a brand new theme which was to become a national icon, more so than anywhere in visual art. The theme came to dominate all through the 20th century. With the first painters, the love and affection of the homeland was obvious, and still in the 21st Century the theme is being treated by a new generation of artists. However, several painters contributed to Faroese artists developing a passion for many different styles and subjects.
Фарерлік өнердің аналары мен әкелері
Фарер өнерінің нағыз тарихы 1927 жылы үш жас суретшінің Торсхавн қаласында көрме ұйымдастырған сәтінен басталады. Олардың екеуі – Самал Жоенсен Микинес (1906–1979) және Уильям Хайнесен (1900–1990). Біріншісі, Микинес, фарер өнерінің әкесі және халықаралық аренада танылған алғашқы фарер суретшісі ретінде белгілі болды. Одан да маңыздысы, ол көркемдік білімі бар алғашқы фарер суретшісі еді. Микинес 1928 жылы Копенгагендегі Көркемсурет академиясында оқуын бастады, оның ұстаздары Аксель Йоргенсен және Эйнар Нильсен болды. Микинес норвегиялық суретші Эдвард Мунктың шығармаларынан үлкен шабыт алды, сондай-ақ Эль Греко мен Делакруаға жоғары құрметпен қарады. Оның алғашқы суреттері реалистік болды, бірақ кейіннен экспрессивті бейнелеу өнеріне көшті. Ол түс таңдауларында және композициясында өте өзгеше болды. Микинес суреттегі мазмұн мен формаға жаңа көзқарас ұсынды, бұл фарер өнеріне терең ықпал етті. Ол жерлеу рәсімдерін, тік жарларды және ландшафттарды суреттеді. Оның кит аулау суреттері болашақ суретшілер үшін маңызды болды. Ол ландшафтқа суретшінің ішкі сезімдерін бейнелеу мүмкіндігін ашты. Уильям Хайнесен өте ерекше суретші болды. Әдебиет – оның негізгі шаруасы еді. Ол өзін бейнелеу өнерінде әуесқой деп есептесе де, фарер өнерінде маңызды туындылар жасады. Оның шығармалары ландшафтқа байланысты дамымайды. Халық ертегілері, сатира және күнделікті өмір Хайнесеннің тақырыптары болып табылады.
The real history of Faroese art starts in 1927, when three young artists held an exhibition in Tórshavn. Two of these were Sámal Joensen Mikines (1906–1979) and William Heinesen (1900–1990). The first, Mikines, came to be known as the father of Faroese art and the first Faroese artist to become internationally recognised. More importantly he was the very first Faroese artist to acquire an artistic degree. Mikines began his education at the Academy of Fine Arts in Copenhagen in 1928 with Aksel Jørgensen and Ejnar Nielsen as his teachers. Mikines was artistically highly inspired by the Norwegian artist Edvard Munch, and had a great admiration for El Greco and Delacroix. His early paintings are naturalistic, but later he became an expressive figurative painter. He was very original in his choice of colour and design. Mikines demonstrated a new approach to substance and form in painting which had a profound influence on Faroese art. He painted funerals, steep mountains and landscapes. His paintings of pilot whaling became important to future artists. He introduced the possibility of allowing the landscape to mirror the painter's inner life. William Heinesen was a very different type of artist. Literature was his vocation. Although he considered himself an amateur in visual art, he created some very important works in Faroese art. His imagery doesn't evolve around the landscape. Folktale, satire and everyday life are Heinesen's subjects.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін
Осы кезеңде Фарер аралдарының бейнелеу өнерінде жаңа дәуір басталды. Микинес өзінің ұрпағынан Копенгагенде арнайы білім алған жалғыз адам емес еді. Фарер аралдарындағы өнер екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Данияда оқуын аяқтағаннан кейін бірнеше талантты және өнімді суретшілер Фарер аралдарына оралғанда гүлденді. Мотивтер мен стильдер қатары айтарлықтай кеңейді. Өнерге бейімделген жаңа буын суретшілер өз өнерлерін тек өз елін сүю үшін ғана қолданғысы келмеді. Одан кейінгілердің қатарына классикалық модернист Янус Камбан (1913–2009), колорист Рут Смит (1913–1958), графика суретшісі Элинборг Лютцен (1915–1995) және ұлы абстрактты суретші Ингальвур ав Рейни (1920–2005) кіреді. Микинес пен Хайнесенмен бірге олар Фарер аралдары өнерінің аналары мен әкелері. Камбан – Фарер аралдарының алғашқы мүсіншісі. Оның стилі қатаң натурализмнен классикалық қарапайымдыққа дейін жетеді. Оның туындылары көбінесе адамдарды бейнелейді, ал мүсіндерін жасау үшін қыш, қола және базальт тас қолданады. Графика суретшісі ретінде Камбан көбінесе Фарер аралдарының пейзажын суреттейді. Смит – ең талантты Фарер суретшілерінің бірі болды. Оның тақырыптары пейзаждар мен адамдар еді. Ол түспен өте саналы жұмыс істеді. Жиырма жыл ішінде ол көптеген автопортреттер салды, олардың бірі скандинавия өнеріндегі ең үздік портреттердің бірі саналады. Лютценнің туындылары миф, аңыз және халық ертегілері әлемінен алынған жаратылыстарға толы. Лютценнің арқасында графика – көркемдік ортаны линогравюра техникасына деген қызығушылығы арқылы байытатын тәуелсіз өнер түріне айналды, ал оның туындыларының сапасы мен қарқындылығы кез келген стандарт бойынша жоғары бағаланады. Олардың Фарер өнеріне қосқан үлесі соншалықты зор болды, сондықтан ұзақ уақыт бойы нағыз Фарер кескіндемесі Солтүстік Атлант мұхитының драмасына толы, өте бояулы, экспрессивті және жартылай абстрактілі пейзаж болуы керек еді. Фарер өнері табиғатқа тым көп сүйенгендігі туралы сын жиі айтылады. Бірақ, өрнектің алуан түрлілігі ескерілгенде, бұл сын әділ емес сияқты. Захария Хайнесен суреттерінде пейзаждың жарығы мен түстерін зерттеді және өткінші сәттерді бейнелеуге тырысты. Томас Ардж суреттерінде ландшафттың ішкі құрылымын, пішінін және түстерін көреміз. Бардур Якупсон Фарер табиғатында басқалар байқамайтын пішіндер мен түстерді тапты. Трондур Патурссонның туындыларында табиғаттың ұлылығы маңызды орын алады. Мұхит жағасындағы ауыл – Фарер өнерінде ең көп қайталанатын мотив. Амариэль Нордой көптеген суреттерінде осы мотивті қайталап, оның шексіз мүмкіндіктері бар екенін көрсетті. Бірақ табиғаттың және пейзаждың жарық және айқын түстеріне қарамастан, Фарер өнері тек пейзаж емес.
During this period a new era had begun in Faroese visual art. Mikines wasn't the only one from his generation who received his formal training in Copenhagen. Faroese art experienced a virtual blossoming after World War II, when several talented and productive artists returned to the Faroe Islands after finishing their studies in Denmark. The range of motifs and styles were greatly expanded. A new generation of artists, who had acquired artistic degrees didn't want to use their art for the sole purpose of expressing their love for their country. The ones who followed included the classical modernist Janus Kamban (1913–2009), the colourist Ruth Smith (1913–1958), the graphical artist Elinborg Lützen (1915–1995) and the great abstract painter Ingálvur av Reyni (1920–2005). Together with Mikines and Heinesen, these are the mothers and fathers of Faroese art. Kamban was the first Faroese sculptor. In style he ranges from the strictly naturalistic to the classically simple. His subjects are usually people, and he uses clay, bronze and basaltic rock for his sculptures. As a graphic artist, Kamban mostly portrays the Faroese landscape. Smith was one of the most talented Faroese artists. Her subjects were scenery and faces. She worked very consciously with colour. Over a period of twenty years she painted numerous self portraits, one has been held as one of the finest portraits in Scandinavian art. Lützen's work is full of creatures from the world of myth, legend and folktale. With Lützen the graphic arts became an independent art form which enriched the artistic milieu through her all absorbing interest in the technique of linocut, and the result of her artistic work is of high quality and intensity measured by any standard. So great has their contribution to Faroese art been that for a long time a genuine Faroese painting should preferably be a highly colouristic, expressive and semi abstract landscape, filled with North Atlantic drama. It is not an unusual criticism that Faroese art relies too heavily on nature as a motif. But when the variety of expression is taken into account, the criticism doesn't seem fair. Zacharias Heinesen has in his paintings explored the light and colours of the landscape and tried to render the ephemeral moment. In Thomas Arge's paintings we get a glimpse of the inner structures, shapes and colours of the landscape. Bárður Jákupsson has found shapes and colours that others probably do not notice in Faroese Nature. In Tróndur Patursson's work it is the sense of immensity of nature that gains significance. The village by the ocean is probably the motif which has been repeated the most in Faroese art. In Countless paintings Amariel Norðoy has repeated the motif and shown it contains unlimited possibilities. But despite the light and distinct colours of nature and scenery, Faroese art is not exclusively landscape.
Қазіргі Фарьерлер өнері
Ландшафт фарер суретінің ұлттық тақырыбы, қазіргі суретшіліктің өзегі ретінде ұжымдық таңдалған қабықша сияқты. Алайда, соңғы жылдары басқа тақырыптар пайда болып, ландшафтты ығыстырып шығаратын көрінеді. Фарер суретшілерінің жас буынының ортақ ерекшелігі – олардың барлығы фарер өнері үшін жаңа бағыттарды ашты, сонымен бірге фарер ландшафтық дәстүрімен байланысты. Адам санасына, өмірлік немесе философиялық сұрақтарға, немесе ішкі ландшафттарға қызығушылық артып келеді. Фарер өнерінде постмодернистік философияға, бұқаралық ақпарат құралдарына және саясатқа деген қызығушылық пайда бола бастады, бұл басқа елдердегідей бір уақытта болды. Бұл салада жұмыс істейтін суретшілердің бірі – Оле Вих (1953), ол фарер қоғамындағы қазіргі саяси және мәдени мәселелерге арналған интернеттегі мультимедиалық өнермен, сондай-ақ визуалды өрнек пен ғылым арасындағы түсініктермен айналысады. Фарер сурет өнері ешқашан бүгінгідей алуан түрлі болған емес, бірақ жанр дәстүрлі сурет салу болып қала береді. Суретшілердің өзінде де пессимизм басым. Олар фарер өнерінің болашағына күмәнданып, оның кішкентай аумағы мен оқшаулануы еңсерілмейтін кедергі болуінен қорқады. Олардың айтуынша, 50 мың адам мен бірнеше ондаған суретші ұзақ мерзімде өнер мәдениетін сақтап тұра алмайды. Әрине, оның тоқтап, азықтанбай өліп кету қаупі бар. Сонымен қатар, қажеттілік соншалықты зор болғанда, жағдайдың нашарлауын көру қиын. Көптеген жас суретшілер қазір фарер өнері үшін жаңа жолдарды іздеп жатыр. Фарер суретшілерінің жас буыны негізінен шетелде тұруды қалайды, мысалы, Копенгагенде тұратын Хансина Иверсен және Хельсинкидегі Ханни Бьярталид. Хансина Иверсен (1966) өзін мотив ретінде табиғаттан алыстатқандай көрінеді. Оның суреттері бейнелі емес және таза, мотивтен тазарған сияқты. Оның жұмыстарының тегіс ағыны абсолюттікті және, демек, табиғатты зерттеу болып табылады. Иверсен фарер ландшафтық дәстүріне жаңа философиялық көзқарас қалыптастырды. Ханни Бьярталид (1968) адамның табиғатқа қатынасын сипаттау үшін юморды қолданады. Оның бейнелері негізінен қазіргі заманға қатысты. Қазіргі заманғы адамның табиғаттан алшақтауы оның өнеріндегі табиғи тақырып. Бьярталид фарер және скандинавия сурет өнерінің ландшафтық дәстүрлеріне қатысты үлкен еркіндік көрсетеді, олар табиғатпен тығыз байланысы бар бірегей скандинавиялық жанның романтикалық түсінігімен байланысты. Эдвард Фугло (1965) ландшафттардан аулақ; оның символикасы адамдарға қатысты. Ол сюрреалистік, комикстік және ирониялық суреттер жасайды. Фугло адамдарды – көбінесе ер адамдарды – олардың абсурдты әрекеттерінде бақылайды және мазақтайды. Суреттер әрқашан саяси немесе өнер саясатына қатысты пікір білдіреді. Оның бейнелеуі фарер дәстүрінде көптеген жағынан жаңашыл. Фугло сонымен қатар Фарер аралдарындағы ең жақсы суретшілердің бірі.
The landscape has been the national theme of Faroese painting, arguably as a collectively chosen shell around the core of modern painting. In recent years, however, other subjects have emerged and appear to be edging out the landscape. The common denominator for the younger generation of Faroese artists is that they all have managed to outline new directions for Faroese art, while at the same time, relating with insight to the Faroese landscape tradition. The interest in the human mind, existential or philosophical questions or the internal landscapes seems to rise. The postmodern interest in contemporary philosophy, mass media and politics has begun to appear in Faroese art, and has emerged concomitantly with its appearance in other countries. One of the artist working in this field is Ole Wich (1953), who has worked with cross media art on the internet connected to present political and culturel issues in the faroese society, as well as conceptuel pieces places between visual expression and science. The Faroese visual art has hardly ever been as manifold as it is today, although the genre remains traditional painting. There is a lot of pessimism among the artists themselves. They are doubtful of the future of Faroese art and they fear that the small scaled nature and isolation of Faroese art may prove to be insurmountable handicaps. In the long run, they say 50,000 people and a couple of dozen artists will not be able to sustain a living artistic culture. Naturally, there is a danger that it might stagnate and die from lack of nourishment. At the same time, it is difficult to see how things could go so wrong while the need is so great. There are many young artists who are currently identifying new paths for Faroese art. The younger generation of Faroese artists has mainly chosen to reside abroad as has Hansina Iversen, who is based in Copenhagen and Hanni Bjartalíð in Helsinki. Hansina Iversen (1966) ostensibly distances herself from nature as a motif. Her pictures are non figurative and pure, seemingly purified of motif. The smooth fluency of her works are an exploration of the absolute and, thus, nature. Iversen has created a new philosophical approach to the Faroese Landscape tradition. Hanni Bjartalíð (1968) uses humour to describe man's relation to nature. His imagery is primarily of the modern world. Modern man's alienation from nature is a natural theme in his art. Bjartalíð demonstrates great freedom regarding Faroese and Nordic art landscape traditions, which are associated with romantic conception of a unique Nordic soul characterised by a close relation to nature. Edward Fuglø (1965) avoids landscapes; his symbolism concerns people. He creates surreal comic and ironic paintings. Fuglø observes and mocks people – mostly men – in their absurd activities. The images are always pointed at political or perhaps art political commentary. His imagery is in many ways innovative in the Faroese tradition. Fuglø is also one of the best illustrators in the Faroes.
Көркемсурет галереялары
Фарер аралдарында үйді безендіру үшін фарер өнерінің туындыларын сатып алуға зор қызығушылық бар. Бұл құрмет аралдардың маңында өнер галереяларын табуды жеңілдетеді. Кейбір галереялар жергілікті суретшілерге арналған, ал басқаларында тұрақты көрмелер ұйымдастырылады. Бірақ галереялардың ең көп саны Торсхавнда. Торсхавнда сіз Listasavn Føroya ұлттық өнер мұражайын таба аласыз. Өнер мұражайы 1989 жылы құрылған. Қазіргі галерея 1993 жылы ашылды. Көрме ғимараты қара күйдірілген ағашпен қапталған және дәстүрлі фарерлік құрылыс элементтерін қамтиды. Ол парктің жанында орналасқандықтан, ағаштармен қоршалған. Тұрақты коллекцияда Уильям Хайнесен, Ингалвур ав Рейни және Самал Микинестің ең жақсы туындылары қойылған. Жыл сайын фарер суретшілеріне арналған екі көрме өтеді. Біріншісі – мамыр айындағы көктемгі көрме, екіншісі – шілде айының соңындағы Әулие Олаф күніне арналған жылдық көрме. Біріншісінде тек кәсіби суретшілердің туындылары көрсетілсе, екіншісінде көбінесе әуесқойлардың жұмыстары ұсынылады. Listahøllin Торсхавн кеме жасаушылығында орналасқан. Судурой аралындағы Вагур қаласында Рут Смит атындағы өнер мұражайы бар. Өнер мұражайында Рут Смит салған туындылар (суреттер мен сызбалар) жинақталған. Сандой аралындағы Сандур ауылында "Listasavnið á Sandi" атты өнер мұражайы бар. Мұнда әртүрлі фарер суретшілерінің туындылары (суреттер, мүсіндер және т.б.) қойылған. Өнер коллекциясы мен мұражай ғимараты 2005 жылы Сандурда өскен, бірақ көп жылдар бойы Торсхавнда тұрған Софус Олсен ауылға сыйға берді. Мұражай оның 92 жасқа толған күні ашылды.
In the Faroe Islands there is a great interest in buying Faroese art to decorate your home with. This appreciation means that it is easy to find art galleries round about the islands. Some galleries are dedicated to local artists, while others have regular exhibitions. But the number of art galleries is highest in Tórshavn. In Tórshavn you will find the national art museum Listasavn Føroya. The Art Museum was founded in 1989. The present gallery was opened in 1993. The exhibition building is faced with black tarred wood, and has elements of traditional Faroese building. It is surrounded by trees, as it is situated next to a park. The permanent collection displays some of the best works by William Heinesen, Ingálvur av Reyni and Sámal Mikines. Each year two exhibitions take place that focus exclusively on Faroese artists. The first one is the spring exhibition in May; the second is the annual Saint Olav's Day exhibition in late July. Whereas the first one exclusively features professional artists, the latter one mainly features amateurs. Listahøllin is situated in a green concrete building at Tórshavn Shipyard. In Vágur located in the island Suðuroy the southernmost island, there is a Ruth Smith Art Museum. The art museum has artworks (paintings and drawings) made by Ruth Smith. In Sandur, the main village on Sandoy, there is an art museum "Listasavnið á Sandi" with artworks (paintings, sculptures etc.) by various Faroese artists. The art collection and the museum building was donated to the village in 2005 by a Sofus Olsen, who grew up in Sandur, but lived in Tórshavn for many years. The museum opened on his 92nd birthday.
Маркалардағы сурет
Фарерлік суретшілердің бірнеше картинасы маркаларда бейнеленген. Барлық фарерлік маркалар Фарер аралдарымен байланысты тақырыптарды қамтиды және олардың көпшілігі фарерлік суретшілердің жобалауымен жасалған. Фарер өнері маңызды картиналардың көшірмелері арқылы да, маркаларды салуға суретшілерді шақыру арқылы да негізгі мотивтердің бірі болып табылады.
Several paintings by Faroese artists have been featured on stamps. All Faroese stamp editions are about items relating to the Faroes and most of them are designed by Faroese artists. Faroese art is among the main motifs, both in reproductions of important paintings and in involving the artists in drawing stamps.