Кіріспе
Роберт Рантул-младший (13 тамыз, 1805 – 7 тамыз, 1852) – американдық заңгер және саясаткер, Массачусетс штатынан. Рантул Массачусетс штатының Өкілдер палатасының мүшесі (1835–1839), Массачусетс штаты заңдарын қайта қарау комиссиясының және Массачусетс штаты білім беру кеңесінің (1837–1842) құрамында болды. 1846–1849 жылдары Массачусетс округінің АҚШ прокуроры қызметін атқарды. 1850 жылы 32-ші Конгресске АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. Өкілеттігі басталар алдында, ол Дэниел Вебстердің отставкасынан кейін тағайындалған және толық мерзімге сайлауда жеңіске жете алмаған Роберт Чарльз Уинтроптың отставкасынан босаған орынды толтыру үшін АҚШ Сенатына демократ ретінде тағайындалды. Рантул 1851 жылдың 1 ақпанынан 3 наурызына дейін Сенатта, ал 1851 жылдың 4 наурызынан өліміне дейін Өкілдер палатасында қызмет етті. Ол Массачусетс штаты, Беверли қаласындағы Орталық зиратқа жерленген. Рантулдың әйелі – Джейн Элизабет Вудбери, екі баласы – Роберт С. Рантул және Чарльз В. Рантул.
Robert Rantoul Jr. (August 13, 1805August 7, 1852) was an American lawyer and politician from Massachusetts. Rantoul was a member of the Massachusetts House of Representatives (1835–1839), the commission to revise the laws of Massachusetts, and the Massachusetts Board of Education (1837–1842). He was the United States Attorney for the District of Massachusetts (1846–1849). He was elected in 1850 to the United States House of Representatives for the 32nd Congress. Before his term there began, he was named as a Democrat to the United States Senate to fill the vacancy caused by the resignation of Robert Charles Winthrop, who had been appointed after the resignation of Daniel Webster and resigned when he failed to win election to a full term. Rantoul served in the Senate from February 1 to March 3, 1851, and then in the House from March 4, 1851, until his death. He was buried in Central Cemetery, Beverly, Massachusetts. Rantoul had a wife, Jane Elizabeth Woodbury, and two children, Robert S. Rantoul and Charles W. Rantoul.
Ерте өмір
Рантул 1805 жылғы 13 тамызда Массачусетс штатының Беверли қаласында дүниеге келген. Ол Роберт және Джоанна Ловетт Рантулдың үлкен ұлы болды. Бала кезінен-ақ Рантулдың есейгендей ойлау қабілеті, ересектігі және білімге құштарлығы айналасындағыларға есімде қаларлық әсер қалдырды. Бала кезінде Рантул "тапқырлығымен, шыншылдығымен, қарапайымдылығымен, ұстамдылығымен және сезімтал ар-ұжданымен" белгілі болды. Оның 8 жасында жазған балалық күнделігінен алынған үзінді: "1814 жылдың 4 қаңтары. Мен мынадай ойға келдім, яғни, кейде алдануға дайын болу, ешқашан сенбеуден жақсы". 14 жасында Рантул Филлипс Андовер академиясына түсті, онда ол әйгілі педагог Джон Адамстың басшылығымен білім алды. Андовердегі бір сыныптасы Рантулды еске алып былай деді: "Мені ең таң қалдырғаны – оның білімге деген қанағатсыздық емес, шексіз құштарлығы болды, ол оны адамзат білімінің барлық салаларында іздеді. Оның назарын аударған нәрсе – "Спектатор" журналындағы мақала, Конгресстегі сөз, Лорд Байронның жаңа өлеңі немесе өнердегі жаңалық болсын, ол оның барлық қабілеттерін сіңіріп алды, және оны тастамас бұрын толыққанды меңгеріп, түсінді". 1822 жылы Рантул Гарвард колледжінің бірінші курсқа қабылданды. Гарвардта Рантул "аянбай еңбек ететін" делінген.
Кәсіби өмір
1826 жылы Гарвардты бітіргеннен кейін Рантул Массачусетс штатындағы Салем қаласында Джон Пикерингтің басшылығымен заң оқуын бастады, кейін құрметті Леверет Солтонсталлтың жетекшілігінде білім алды. 1829 жылы Рантул Массачусетс штатының адвокатурасына қабылданды. 1830 жылы Рантул өзінің алғашқы ісін қолға алды: Салемдегі бай және беделді азамат мистер Уайтты өлтіргені үшін Кнапс деген адамды қорғау. Рантулдың осы жағдайда Кнапсты қорғау туралы шешімі, Рантулдың мансабының қалған бөлігіндегі әділдік пен заң үстемдігіне деген адалдығының символы болды. Алайда, бұл шешім де өз құнымен келді: Кнапстың ісіндегі рөлі үшін Рантул көптеген достарын жоғалтты, халықтың кең қанатын наразылыққа толтырды және, ақырында, Салемді тастауға мәжбүр болды. 1832 жылы Рантул Массачусетс штатындағы Глостер қаласына көшіп, төрт жыл қатарынан штаттың заң шығарушы жиналысына сайланды. 1838 жылы Рантул Массачусетс штатының Бостон қаласына көшіп барды. Бұл іс, Құрама Штаттарда еңбек одақтарының заңдылығы туралы әлі шешілмеген мәселеге қатысты болды. Соттағы қолайсыз шешімнен кейін Рантул істі Массачусетс штатының Жоғарғы Сотына шағымдады, онда судья Лемуэль Шоу еңбек ұйымдары заңды мақсаттармен құрылған және өз мақсаттарына жету үшін заңды тәсілдерді қолданған жағдайда заңды деп шешті. Осы жеңісімен Рантул "америкалық заңгерге бұйырған ең толық жеңістердің бірін қамтамасыз етті".
Род-Айлендтегі сынақтар
1842 жылы Рантул үкімет тарапынан «революциялық сипаттағы» әрекеттерге қатысты айыптау алған бірнеше адамды қорғауға кірісті. Айыпталушылар тұтқындалып, түрмеге қамалды және олар қылмыс жасады деп есептелген округте емес, керісінше, «Англия тарихының ең жаман кезеңдеріндегідей» партиялық судьялар мен құрамы жиналған қазылар алқасы сотталушылар ретінде таңдалған округтерде сотталды. «Бұл әділетсіз биліктің ықпалынан құтылу және Род-Айлендтің ең жақсы азаматтарын осы американдық емес және тирандық тәсілдерден сақтау үшін Рантул мырза бас кеңесші ретінде шақырылды; ол мәселенің мәніне қатысты, сотты таңқалдырып, қызықтырған, ақыл-ойының күші мен білімінің тереңдігін, сондай-ақ көптеген және сауатты жиыннан еріксіз қол соғуды қозғаған убедительный сөзділік танытты. Тіпті қарсы тараптың адвокаты Вебстер де қолдауымен шапалақтады. Адамның және мемлекеттің құқықтары, олардың бір-бірімен байланысы және олардың дұрыс шектеулері бұрын ешқашан сот мәжілісінде осы деңгейде зерделеніп, нақты анықталмаған болуы мүмкін». Келесі күні «Провиденс Экспресс» газеті Рантулдың іс бойынша айтқан сөздері туралы келесідей хабарлады: «Бұл беделді мырзаның қабілетті және нақты дәлелдері екі жарым сағатқа созылды. Бұл біз естіген ең білімді сөз болды. Кейбір адамдардың қолында бұл тақырып жалықтырарлық және қызығушылық тудырмас еді. Рантул мырза оны тыңдаған көпшілікке мүлдем басқаша түсіндірді. Адам бір округте, басқа округте жасалған қылмыс бойынша сотталуы мүмкін бе? Ол мұның мүмкін емес екенін дәлелдеді. Ол мұны қазылар алқасы институтының мақсатын, оның бастауын және бастапқы нысанын, Магна Хартадағы терминдердің мағынасын, оның әр азаматқа өз теңдестерімен сотталу құқығын қамтамасыз ететінін, Ұлы Хартиядан бері Англиядағы ортақ құқықтың бағытын, осы мәселе бойынша Англияның ортақ құқығынан бас тартуға байланысты Англиядағы заңдарды және Америка революциясының басталуын зерттеу арқылы көрсетті. Рантул мырза осы құқықтың маңызды пайдасын атап өтті, оның дамуын Альфред пен Карл Великийдің заманынан бастап бақылады және сотты мың жылдық тәжірибеде жетілген кепілдікті, кем дегенде конституциялық тұрғыдан күмәнді болған заңның мәжбүрлі және табиғи емес түсіндіруі үшін тастамауға шақырды».
Симс ісі
1851 жылы Рантул Массачусетс тарихындағы ең әйгілі оқиғалардың біріне қатысты. 1851 жылдың 4 сәуіріне қарай таңертең Бостон қаласында қашқан құлдарды ұстау туралы заң бойынша тұтқындалған Томас Симс, Бостонның мемлекеттік сотының алдында күзетшілермен ұсталды. Рантул кеңсесіне бара жатқанда, көпшілікті байқап, не болып жатқанын сұрады, сонда көпшіліктен біреуі: "Олар қара нәсілді ұстады", - деп жауап берді. Іс әрі қарай ұтылып (Рантул, Лоринг және Сэмюэл Эдмунд Сеуолл қорғаушылар ретінде қатысты) және Симс қайтадан құлдыққа берілді, бірақ Рантул Томас Симсті кез келген сәтте қорғауға дайын болғаны, сотта Симсті тиімді қорғағаны және аталмыш заңның конституциялықтығына қарсы айтқан сөздері үшін еске алынады: қашқан құлдарды ұстау туралы заң.
Көзқарастар
Рантул, сөзсіз, өз заманының ең білікті заңгерлерінің қатарында болды және барлық істерде әділдікті қамтамасыз етуге тырысты, бірақ оның әлеуметтік әділдікті жетілдіруге бағытталған күшті күш-жігерінің көп бөлігі соттан тыс жерде болды. Рантул әлеуметтік реформалар мен прогреске соншалық деңгейде берілді, оған көп уақыт пен күш салды, тіпті оның жанында бірнеше апта бойы болған адам оның заңгер немесе саясаткер екенін еске түсірмейтін еді. Осы мәселелердің ішінде ортақ құқықты кодификациялау, лицейлер арқылы халыққа білім беруді дамыту және АҚШ-та өлім жазасын жою болды.
Заңның кодификациясы
Рантул өмір бойы жалпы құқықты кодификациялауды ынталы түрде қолдады. Ол судьялар жасаған ережелерді сот заңнамасына теңестірді және бостандыққа ие азаматтар халық өкілдері бекіткен жазбаша заңнан басқа ешқандай заңға бағынуға тиіс емес деп сақты. Массачусетс штатының заң шығарушы органы ақырында судья Джозеф Стори төрағалық ететін комитет құрды, ол Массачусетс штатының жалпы құқығын кодификациялаудың мақсатқа сәйкестігін қарастырды. Сол кездегі заңгерлер ортақ құқыққа дәстүрлі басымдық бергенімен, Рантулдың пікірлерінің эхосын бүгін де Рестаменттер (штаттық заң шығарушы органдар заң ретінде кеңінен қабылдаған ортақ құқық стандарттарының жиынтығы) және соттардың мәтіндік түсіндіруге бейімділігі арқылы көруге болады. Бұл лицейлер пікір-таластар мен идеялар алмасу орталығы болды, мақсаты – халыққа жалпыға ортақ маңызды мәселелер туралы білім беру еді. Осы лицейлерде Рантул "тамаша дебат талантын, аргументтердегі өткір логикалық ойлау қабілетін, сондай-ақ ақыл-ойы мен білімінің мол мүмкіндіктерін көрсетті, бұл қасиеттер кейіннен оны соттарда және заң шығару залдарында ерекшелендірді". 1833 жылы Рантул "Америка Құрама Штаттарының жұмысшыларына арналған үндеуін" (An Address to the Workingmen of the United States of America) Мидлсекс округы лицейі комитеті басып шығарған трактаттар сериясының бірінші нөмірі ретінде жариялады.
Өлiм жазасы
Әкесінің ықпалымен, өзі де өлім жазасына қатысты түрде қарсы болған Рантул, өмірінің басынан бастап аталған жазаны жоюды жақтаған. 1835 жылы Рантул Массачусетс штатының заң шығарушы жиналысында штаттың барлық өлім жазасы заңдарын күштен шығаруды ұсыну үшін комитет құрды. 1835 жылдың 31 наурызында Рантул өлім жазасын жоюды қолдайтын сөз сөйледі, нәтижесінде палата мүшелерінің 13-інен басқасының барлығы ұсынысқа дауыс берді. Бірнеше жыл өткен соң, Рантулдың қазасы туралы естіген АҚШ сенаторы Чарльз Самнер Конгресте былай деді: "[Рантулдың] ең адал еңбектерінің бірі, Массачусетс штатының заң шығарушы органында басталған, өлім жазасын жоюға бағытталған. Бәлкім, көрнекті заңгер Эдвард Ливингстоннан бері ешкім де осы реформаны елге ұсыну үшін есептер, мақалалар, хаттар және сөздер арқылы осыншалықты көп жұмыс істеген жоқ. Өркениет дамуының барысында оның соңғы жеңісімен оның есімі мәңгілікке байланысты болады".
Өлім
1852 жылғы 7 тамызда Рантул ерсипеланың асқынуынан күтпеген жерден қайтыс болды, 47 жасқа толуға бірнеше күн қалғанда. "Таунтон Демократ" газеті оның өлімі туралы хабарлап, "Рантул мырза заңгерлер қатарының алдыңғы қатарында тұрды. Сотта сөйлеу шебері ретінде оның теңдесі азаз, тіпті одан да жақсылары да кем. Ол сотта да, форумда да, халық алдында да, заң шығарушылар залында да өзінің орнында болды. Ол заманының прогрессивті ойлы адамдарының бірі еді. Тегін білім беру ісіне ол ең алғашқы ықпалын және қолдауын берді, ал тәртіпке – даусын және өзінің үлгісін. Өлім жазасын жою туралы айтуға болады, ол оның ең шебер жақтаушысы болды, және ол Джон Куинси Адамс сияқты, оңтүстік құлдықтың институттарының кедергілеріне қарсы күресіп, қайтыс болды. Оның өлімі – жалпы шығын емес; оның отбасы үшін біз сезіне алмайтын қайғы; оның сайлаушылары үшін ешкім толықтыра алмайтын шығын; және оның партиясы мен елі үшін, Силас Райт пен Леви Вудберидің өлімінен он есе ауыр, себебі бұл оқиғаның кенеттен болуынан".
Құрметтеулер
Рантулдың мүсіні Массачусетс штатының өздігінен білім алған мүсіншісі Джоанна Куиннердің қолынан шығып, 1842 жылы Бостон Афинеумына сыйға тартылды. Ол 1846 жылы көрмеге қойылған кезде онда көрсетілген әйел мүсіншісінің алғашқы туындысы болды және бүгінгі күнге дейін Афинеум коллекциясында сақтаулы тұр.
Мұра
Иллинойс орталық темір жолындағы қызметтері үшін, директор ретінде, Иллинойс штатының Рантул қаласы оның құрметіне аталды.