Кіріспе

Италиялық саясаткер (туған 1948)

Серджио Чиампарино (1 қыркүйек 1948 жылы туған) – итальяндық саясаткер. Ол 2001 жылдан 2011 жылға дейін Турин қаласының әкімі, ал 2014 жылдан 2019 жылға дейін Пьемонт облысының президенті болды. Ол сонымен қатар бірнеше кітаптың авторы, оның ішінде «Semplicemente sindaco» (2006, Маурицио Кросеттимен бірге), «La sfida. Oltre il Pd per tornare a vincere. Anche al Nord» (2010), «Cordata con sindaco» (2011, Вальтер Джулианомен бірге) және «TAV. Perché sì» (2018, Пьеро Фассиномен бірге).

Ерте өмір және мансап

Пьемонт штатының Монкалиери қаласында жұмысшы отбасында туған Чиампарьино Рагионияда диплом алып, содан кейін Турин университетінде саяси ғылымдар мамандығы бойынша бітірді, онда ол 1975 жылға дейін зерттеуші болып жұмыс істеді. Сол жылы ол өзінің саяси мансабын туған қаласында Монкалиери қалалық кеңесінде Италия Коммунистік партиясының басшысы ретінде бастады. Ол партияның құрылған жылы Демократиялық солшыл партиясына қосылды және 1991 жылдан 1995 жылға дейін оның провинциялық хатшысы болды. Халықтың 31% дауысын алып, Meluzzi-ден жарты пайызға қана кем нәтиже көрсеткен Чиампарьино 1994 жылы 400-ден аспайтын дауыс айырмасымен жеңіліске ұшырады.

Турин қаласының әкімі

2001 жылдың мамыр айында Чиампарино Валентино Кастелланидің орнын басып, «Сол жақ демократтары» партиясының мүшесі ретінде Турин қаласының әкімі болып сайланды. Ол 2006 жылғы Туриндегі қысқы Олимпиада ойындарын ұйымдастыруды қадағалады. Оның стратегиялық көзқарасы экономикалық даму және әлеуметтік бірлікке бағытталған. Әкімдік қызметін атқару кезеңінде ол елдегі ең танымал және құрметті әкімдердің бірі болды. 2009 жылдан 2011 жылға дейін ол Итальян қалаларының ұлттық қауымдастығының (Associazione Nazionale Comuni Italiani) президенті болды. 2012 жылдың мамырында Сан-Паоло қорының төрағасы болып сайланды. 18-19 сәуірде өткен 2013 жылғы Италия президенттік сайлауының бірінші үш кезеңінде, Джорджо Наполитано 20 сәуірде Италия президенті лауазымына бұрын-соңды болмаған екінші мерзімге кандидат болуға келіскенге дейін, Чиампарино сәйкесінше 41, 90 және 4 дауыс алды. Чиампариноның мүшесі болған Демократиялық партияның (ДП) Ренциани тобы, оны ресми кандидат Франко Мариниге қарсы өздерінің жетекші кандидаттары ретінде көрсетті. Франко Марини – бұрынғы итальяндық министр және Республика Сенатының президенті, оны «Азаттық халқы», «Азаматтық таңдау» және кейіннен «Италия бауырлары» партиялары қолдады. Бірінші дауыс беруден кейін, оның кандидатурасы сәтсіз аяқталған Мариниден (521 дауыс) және «Бес жұлдыз қозғалысының» (M5S) кандидаты Стефано Родотадан (240 дауыс) кейін үшінші орынды иеленді.

Пьемонт президенті

2014 жылдың ақпан айында Чиампарино Сан-Паоло қорындағы лауазымынан кетіп, Пьемонт аймағына президенттікке кандидат болды. 2015 жылдың 22 қазанында ол Пьемонт аймағының бюджетіне қатысты елдің Есептік палатасының шешіміне байланысты лауазымынан кетті; оның кетісі әріптес президенттердің өтінішімен тоқтатылды. 2015 жылдың желтоқсанында оның орнын партияласы Стефано Боначчини басты. 2019 жылғы Пьемонт аймақтық сайлауы алдында Чиампарино 2018 жылдың маусымында екінші мерзімге түспейтінін мәлімдеген еді. 2018 жылдың қыркүйегінде ол келесі аймақтық сайлауда қайта сайлануға ниетті екенін жариялады. Турин қаласының мэрі, M5S өкілі Кьяра Аппендино тендерден бас тартқанша, ол 2026 жылғы Қысқы Олимпиадаға Турин, Милан және Кортина-д'Ампеццоның бірлескен кандидатурасын қолдады. Турин-Лион жоғары жылдамдықты теміржолының жақтасы ретінде ол бірінші Конте үкіметін, әсіресе M5S-тің қарсылығы үшін сынады. 2019 жылдың наурыз айында ол Турин-Лион жоғары жылдамдықты теміржолы бойынша референдум өткізуді ұсынды, оны аймақтық сайлау күнімен бірге өткізуді және Италияның ішкі істер министрі Маттео Сальвиниден рұқсат сұрады; сол кездегі Италия премьер-министрі Джузеппе Конте де, Сальвини де бұл идеяны қабылдамады. 26 мамырда өткен сайлауда Чиампарино оңшыл орталық коалициясының үміткері Альберто Сириоға 49,9%–35,8% есебімен жеңіліп, жеңілісін мойындады. Жеңіліске ұшырағанына қарамастан, ол Пьемонт аймақтық кеңесіне сайланды.

Жеке өмір

Чиампарино Аннаға үйленген, және Томассо есімді ұлы бар. Ол 2005–2006 жылдары банкротқа ұшырауынан сақтап қалды.

Шығармалары

Чиампарино өзінің саяси-әкімшілік тәжірибесі туралы бірнеше кітап жазды, олардың кейбіреулері сұхбаттар түрінде. Олардың ішінде 1976 жылы Feltrinelli баспасында жарық көрген «Италиядағы кәсіподақ қозғалысының проблемалары» кітабындағы «Өнеркәсіптік қайта құрулар 1943-1973»; 2002 жылы Marsilio Editori баспасынан шыққан «Муниципио. Джузеппе Берта және Бруно Мангимен Турин және жергілікті басқару туралы әңгіме»; 2003 жылы Mondadori баспасынан жарық көрген «La città che parla: i torinesi e il loro sindaco»; 2006 жылы Cairo Publishing баспасында жарық көрген журналист Маурицио Кросеттимен бірлесіп жазылған «Semplicemente sindaco»; 2010 жылы Einaudi баспасынан шыққан «La sfida. Оңтүстікте де жеңіске жету үшін Pd-ден асып түсу»; 2011 жылы CDA & VIVALDA баспасынан жарық көрген Вальтер Джулианомен бірлесіп жазылған, Чиампариноның таулар мен альпинизмге деген құштарлығы туралы «Cordata con sindaco»; және 2018 жылы Baldini & Castoldi баспасында жарық көрген, әріптесі саясаткер Пьеро Фассиномен бірлесіп жазылған Турин-Лион жоғары жылдамдықты темір жолы (TAV) туралы «Tav. Perchè sì» кітаптары бар.