Ай және басқа аспан денелері арасындағы бұрыштық арақашықтық және ай қашықтығы әдісінің тарихы
Lunar distance (navigation)
Ай мен басқа да аспан денелері арасындағы бұрыштық қашықтық, теңіздік навигациядағы «ай қашықтығы» әдісі тарихы. 1524 жылдан 1850 жылға дейінгі қолданысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ай мен басқа аспан денелерінің арасындағы бұрыштық қашықтық
Айлық қашықтық әдісінің тарихы
Angular distance between the Moon and another celestial body
the history of the lunar distance method
Аспан навигациясында айлық қашықтық, сондай-ақ "айлық" деп аталады, Ай мен басқа аспан денелерінің арасындағы бұрыштық қашықтық. Айлық қашықтық әдісі осы бұрышты және теңіз альманахын пайдаланып, қажет болған жағдайда Гринвич уақытын, немесе одан әрі кез келген уақытты есептеуге мүмкіндік береді. Есептелген уақыт шар тәрізді үшбұрыштарды шешуде қолданылады. Теория алғаш рет 1524 жылы Иоганн Вернермен жарияланды, одан бұрын қажетті альманахтар басылмаған еді. Толыққанды әдіс 1763 жылы жарияланды және шамамен 1850 жылға дейін қолданылды, содан кейін оны теңіз хронометрі ығыстырды. Юпитердің Галилей серіктерінің орналасуын пайдаланатын ұқсас әдіс бар.
In celestial navigation, lunar distance, also called a lunar, is the angular distance between the Moon and another celestial body. The lunar distances method uses this angle and a nautical almanac to calculate Greenwich time if so desired, or by extension any other time. That calculated time can be used in solving a spherical triangle. The theory was first published by Johannes Werner in 1524, before the necessary almanacs had been published. A fuller method was published in 1763 and used until about 1850 when it was superseded by the marine chronometer. A similar method uses the positions of the Galilean moons of Jupiter.
Мақсаты
Аспандық навигацияда Гринвичтегі (немесе басқа белгілі бір жердегі) уақытты және бір немесе бірнеше аспан денелерінің өлшенген орнын білу навигаторға ендік және бойлықты есептеуге мүмкіндік береді. Сенімді теңіз хронометрлері 18 ғасырдың соңына дейін қолжетімді болған жоқ және 19 ғасырға дейін олардың бағасы қолжетімді болған жоқ. Бұл әдісті алғаш рет 1763 жылы британдық корольдік астрономы Невил Маскелин, Тобиас Майердің бұрынғы жұмыстарын негізге ала отырып жариялады. Шамамен жүз жыл бойы (шамамен 1850 жылға дейін) хронометрі жоқ теңізшілер Гринвич уақытын анықтау үшін ай қашықтығы әдісін қолданды, бұл бойлықты анықтаудағы маңызды қадам болды. Ал, хронометрі бар теңізші оның дұрыстығын ай арқылы анықталған Гринвич уақытымен тексеруге болатын еді.
In celestial navigation, knowledge of the time at Greenwich (or another known place) and the measured positions of one or more celestial objects allows the navigator to calculate latitude and longitude. Reliable marine chronometers were unavailable until the late 18th century and not affordable until the 19th century. After the method was first published in 1763 by British Astronomer Royal Nevil Maskelyne, based on pioneering work by Tobias Mayer, for about a hundred years (until about 1850) mariners lacking a chronometer used the method of lunar distances to determine Greenwich time as a key step in determining longitude. Conversely, a mariner with a chronometer could check its accuracy using a lunar determination of Greenwich time.
Қорытынды
Бұл әдіс айдың аспандағы салыстырмалы түрде жылдам қозғалысына негізделген, ол 27,3 күн ішінде 360 градустык шеңберді айналып шығады (сидериялық ай), я болмаса күніне 13,2 градусқа жылжиды. Бір сағатта шамамен жарты градусқа қозғалады. Түзетілген ай қашықтығын кестемен салыстыру арқылы навигатор осы байқау үшін Гринвич уақытын анықтайды. Гринвич уақытын және жергілікті уақытты білгеннен кейін, навигатор бойлықты есептей алады. Содан кейін, Гринвичке қатысты географиялық бойлықты жергілікті уақыт пен Гринвич уақыты арасындағы айырмашылықтан, сағатына 15 градус есебімен оңай анықтауға болады.
The method relies on the relatively quick movement of the moon across the background sky, completing a circuit of 360 degrees in 27.3 days (the sidereal month), or 13.2 degrees per day. In one hour it will move approximately half a degree, By comparing the corrected lunar distance with the tabulated values, the navigator finds the Greenwich time for that observation. Knowing Greenwich time and local time, the navigator can work out longitude. Then the longitude (relative to Greenwich) is readily calculated from the difference between local time and Greenwich Time, at 15 degrees per hour of difference.