Кіріспе
2-ші ғасырдың соңы / 3-ші ғасырдың басындағы римдік сенатор, генерал және консул. Люций Фабий Кило, толық аты Люций Фабий Кило Септиминус Катиниус Ацилианс Лепид Фулчинианс, Септимий Севердің сенімді адамы болған римдік сенатор. Ол Комод пен Севердің билік кезінде бірнеше лауазымды атқарды. Ол екі рет римдік консул болды: 193 жылы суффект консул ретінде, ал 204 жылы Марк Анний Флавий Либомен бірге әдеттегі консул ретінде. Кило көптеген жазбаларда кездеседі және "Historia Augusta" мен Дио Кассийдің тарихында еске алынады. Ол Килония Фабияға үйленді.
Lucius Fabius Cilo, full name Lucius Fabius Cilo Septiminus Catinius Acilianus Lepidus Fulcinianus, was a Roman senator, who was a confidant of Septimius Severus. He held a number of appointments that have been dated to the reigns of Commodus and Severus. He was twice Roman consul: the first time in 193 as a suffect, and the second time as ordinary consul in 204 with Marcus Annius Flavius Libo as his colleague. Cilo is known from numerous inscriptions and appears in the Historia Augusta and the history of Dio Cassius. He married Cilonia Fabia.
Алдыңғы мансабы
Фабиус Сило Испаниядан келген. Пауль М. М. Леуниссен оның Баетикадан келген болуы мүмкін деп жазады, ал Энтони Бирли оның туған қаласы Илуро болған деп санайды. Фабийлердің республикалық және патрицийлік әулетінің соңғы белгілі мүшесі Паулус Фабий Персик болғандықтан, ол Клавдийдің билігінде қайтыс болды, сондықтан Сило сол әулеттің клиенттерінің немесе босатылғандарының бірінің ұрпағы болуы мүмкін. Рональд Сайм Испания провинцияларында шамамен 300 Фабий, ал Галлия Нарбоненсисте 50-ге жуық Фабий бар екенін айтады. Силоның Римге қалай және қашан келгені туралы мәліметтер жеткіліксіз. Оның cursus honorum-ы Римде табылған екі мүсін негіздеріндегі жазбалардан белгілі. Силоның алғашқы лауазымы – вигинтивирді құрайтын төрт коллегияның бірі, децемвири стилитибус юдикандис болды; осы төрт коллегияның біріне мүшелік, Рим Сенатына кіруге алғышарт және қажетті бірінші қадам еді. Содан кейін ол Дунайдың оңтүстік жағалауындағы Төменгі Мезиядағы Дуросторумда (қазіргі Силистра) орналасқан XI Клаудия легионында әскери трибун болып тағайындалды. Қызметін аяқтағаннан кейін, Сило Римге оралды, онда ол Крит және Киренаика сенаторлық провинциясының квесторы болып тағайындалды, және осы дәстүрлі республикалық магистратураны аяқтағаннан кейін Сило Сенатқа қабылданды. Ол халық трибуны болды, содан кейін Галлия Нарбоненсис проконсулының легаты немесе көмекшісі қызметін атқарды. Содан кейін Сило Римге қайта оралды, онда ол қалалық претор лауазымына көтерілді. Сенатор преторлық міндеттерін аяқтағаннан кейін, ол бірқатар маңызды міндеттерді атқаруға құқылы болды. Преторлық міндеттерін аяқтағаннан кейін Сило алғаш рет римдік Сирияда орналасқан XVI Flavia Firma легионының legatus legionis, яғни қолбасшысы болып тағайындалды. Леуниссен оның қызмет мерзімін 180-184 жылдар аралығында деп есептейді. Шамамен 185 жылы ол Галлия Нарбоненсис Рим провинциясының проконсулы болды. Римге оралған соң, ол aerarii militaris префекті болып тағайындалды. Оның осы азаматтық лауазымдағы қызмет мерзімі 187-189 жылдар аралығында болды деп есептеледі. Содан кейін Сило бұл лауазымнан кетіп, 189 жылдан бастап, 192 жылдың соңына дейін Римге оралғанға дейін Галатияның легаты немесе губернаторы болып қызмет етті, ал келесі жылы ол суффект консулы болды.
Северостың жақтасы
Кұрметті жазулар арқылы берілген құрғақ мәліметтерден жазбаша тарихтар арқылы берілген мәліметтерге көшкенде, Коммодтың өлімінен кейін Фабий Сило Септимий Севердің жақтасы ретінде маңызға ие болғанын көреміз. Энтони Бирли Сило мен Северус кездесулеріне және/немесе достықтарын жалғастыру мүмкіндіктерін тізімдейді. Бирли Северустің Римге алғаш келгенін 164 жылға, ал Силоның қалаға көп ұзамай келгенін айтады. Екеуі үшінші рет жақын болған кезде Сило Нарбоненсисті басқарды, ал Северус көршілес Галлия Лугдуненсистің легаты немесе губернаторы болды. Достығының қашан басталғанына қарамастан, Коммод өлтірілгенге дейін олар дос болған деп есептеуге болады. Осы оқиға Силоның жазбаша тарихқа енуіне себеп болды, себебі "Тарих Августа" Ливий Ларенсистің императордың денесін Силоға тапсырғанын айтады. Бирлидің пікірінше, Сило өлтірілген императордың денесін алған себебі, ол сол кезде sodalis Hadrianalis (басқа көздерде оның мүше болғаны айтылған діни орден) мүшесі болған және оны Адриан мавзолейіне қойған, онда Коммодтың жерлеу жазуы табылды. Осы бір әрекеттен басқа, Сило 1 маусымға дейін, Северус таққа отырғанға дейін болған дүрлік-шаруашылыққа көп қатыспады. Бирли Силоның сол айларда Римде болған Северус ұлдарын қорғауға жауапты болғанын және оларды Северуске қарсы кепіл ретінде пайдаланудан сақтағанын айтады. Бірақ Северус Римге аттанғаннан кейін, жаңа император Силоға Римдегі мүсіндердің негіздерінде мақтан тұтатын атақ берді: Imperatoris серігі. Силоға vexillatio деп аталатын әскердің басшылығы тапсырылды және ол Фракияға аттанды. Келесі жылы ол Перинт маңында Северус қарсыласы Песценний Нигерге қарсы шайқасты, оның әскері ауыр шығынға ұшырады. Тиберий Клавдий Кандидтың Дунай бойындағы легиондарынан келген әскер Силоға көмекке келді және 194 жылдың күзінде Мармара теңізінен өтіп, Нигерді айналып өтті. Кандид Никея маңында Нигердің әскерін жеңді. Осы жеңістен кейін Сило Битиния мен Понттың губернаторы болып тағайындалды, Септимий әскерінің тылын қамтамасыз етті. Нигер жеңілгеннен кейін, ол өзінің басқа қарсыласы Клодий Альбинге назар аударды, ал Северус Силоны алдымен Моэзия-Супериор провинциясын басқаруға (Леунисен бұл тағайындауды 195 жылға жатқызады), содан кейін Паннония-Супериор провинциясын (197 жылдан 201/202 жылға дейін) тағайындады. Бұл тағайындау Силоның Римнен алыс болғанда да істерді қадағалай алатын сенімді серіктес ретінде қарастырылғанын көрсетеді. Паннониядан Сило Римге оралып, қалалық префект лауазымын иеленді. Леунисен оның қызмет мерзімін шамамен 202 жылдан бастап, Северус (4 ақпан 211 ж.) және Гетаның (26 желтоқсан 211 ж.) өлімі аралығында белгілейді. Бұл қызметте жүріп, ол прокуратордың, кейіннен император Маркус Опелий Макриннің өмірін сақтап қалды. Ол сондай-ақ қалалық префект болып тұрғанда екінші рет консул болды (204 ж.). Авентиндегі үйді Северус Силоға сыйлық ретінде берді. Бұл үй Forma Urbis Romae-де де көрсетілген, базилика мен Санта-Балбина монастырының астында орналасқан және Ciloniae Fabiae бақтарына жақын болды.
Каракалланың тұсында өмір
Кило Септимус Севердің үлкен ұлы Каракалланың қызметінде болды. Император өзінің ағасы және бірге билеген Гет және Папинианды өлтіруді шешкенде, ағалар арасында бейбітшілікке кеңес берген Кило урбанициандар тарапынан ұсталды. Кассиус Дионың айтуынша:
Ол [Каракалла] сондай-ақ өзінің тәрбиешісі және меценаты Килоның өмірін алуды қалаған, ол әкесінің кезінде қала префекті қызметін атқарған және ол өзі жиі "әке" деп атаған еді. Килоға жіберілген сарбаздар бірінші кезде оның күміс ыдыстарын, киімдерін, ақшасын және барлық мүлкін тонады, содан кейін оны қасиетті жолмен сарайға алып бару мақсатымен алып жүрді, онда оны өлтіруді жоспарлаған. Ол тұтқындалған кезде ваннада болғандықтан тек қарапайым аяқ киім мен қысқа көйлек киген еді. Сарбаздар Килоның киімін жыртып, бетін деформациялады, сол себепті халық және қала әскерлері наразылық білдіре бастады. Осыған байланысты Антонин, олардан қорқып, олармен кездесіп, Килоны әскери плащпен қорғап (ол әскери киім киген болатын), "Әкемді қорламаңдар! Тәрбиешімді ұрмаңдар!" деп айғайлады. Оны өлтіруге бұйрық берілген әскери трибун және онымен бірге жіберілген сарбаздар, көрінеу Килоны өлтіруге қастандық жасады деген айыппен, бірақ шын мәнінде оны өлтірмегендіктен, өлім жазасына кесілді. Антонин Килоны осылай сүйетінін көрсету үшін, "Оған қарсы қастандық жасағандар маған қарсы қастандық жасады" деп мәлімдеді.
He [Caracalla] also wished to take the life of Cilo, his tutor and benefactor, who had served as prefect of the city under his father, and whom he himself had often called "father." The soldiers who were sent to Cilo first plundered his silver plate, his robes, his money, and everything else of his, and then led him along the Sacred Way with the purpose of taking him to the palace and there putting him out of the way; he had only low slippers on his feet, since he had chanced to be in the bath when arrested, and was wearing a short tunic. The soldiers tore the clothing off his body and disfigured his face, so that the populace as well as the city troops began to make an outcry; accordingly, Antoninus, in awe and fear of them, met the party, and shielding Cilo with his cavalry cloak (he was wearing military dress), cried out: "Insult not my father! Strike not my tutor!" As for the military tribune who had been bidden to slay him and the detail of soldiers sent with him, they were put to death, ostensibly because they had plotted Cilo's destruction, but in reality because they had not killed him. Antoninus pretended to love Cilo to such a degree that he declared, "Those who have plotted against him have plotted against me" [ ]