Америкалық геолог Даниэль Пол Шраг және оның ғылыми еңбектері
Daniel P. Schrag
Американдық геолог Дэниел Шраг Гарвардта қоршаған ортаны зерттеуде жетекші. Климат өзгеруі, таза энергия және көміртегіді тұтқу саласындағы жұмыстарымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық геолог
American geologist
Дэниел Пол Шраг (1966 жылғы 25 қаңтарда туған) – Гарвард университетінің геология профессоры, қоршаған ортаны қорғау ғылымдары және инженерлік ғылымдар профессоры және Гарвард университетінің Қоршаған орта орталығының директоры. Ол сонымен қатар Гарвард университетінің Гарвард Кеннеди мектебіндегі Белфер ғылым және халықаралық істер орталығының ғылым, технология және мемлекеттік саясат бағдарламасын ұжымдық түрде басқарады. Сондай-ақ, ол Санта-Фе институтының сыртқы профессоры. Ол электр станциялары, отынды қайта өңдеу және тыңайтқыш өндіріс орналастырылған жерлерден шығатын эмиссияны азайту мақсатында көміртегіді жинау және сақтау технологияларын қолданатын түрлі таза энергия жобаларында жұмыс істеді. Джон Маршаллмен бірлесіп, ол климаттың өзгеруіне қатысты тиімді коммуникация стратегияларын енгізуге бағытталған "Потенциалдық энергия коалициясы" атты экологиялық үкіметтік емес ұйымын құрды. Эрик Лавпен бірлесіп, ол жер астындағы көмір қорларын сатып алып, оларды мәңгілікке сақтау мақсатындағы "The Carbon Endowment" экологиялық үкіметтік емес ұйымын құрды. Ол литий-ионды аккумуляторлар үшін маңызды металдарды табу процесін жеделдетуге тырысатын Kobold Metals сияқты түрлі таза энергия компанияларының кеңесшілер кеңесіне кірді. 2023 жылы Гарвард Кримсон басылымында жарияланған тергеу баяндамасында Шрагқа қатысты бірнеше онжылдықтар бойы қорлау және жұмыс орнындағы уытты атмосфераны құру туралы айыптаулар келтірілді, алайда бұл баяндамада соңғы үш жылға қатысты нақты пікірлер ғана жарияланды. Шрагпен жұмыс істеген он екі бұрынғы студент алғашқы жарияланымнан кейін "Кримсонға" хат жолдап, олардың Шрагпен байланыста болған тәжірибелері өте жағымды болғанын және бұл баяндаманың қорытындыларына қайшы екенін мәлімдеді. Олардың пікірінше, "Біздің көптегеніміз The Crimson өкілдері хабарласқанда, журналистер шындықты іздемей, жала табуға тырысып жатыр деп ойладық".
Daniel Paul Schrag (born January 25, 1966) is the Sturgis Hooper Professor of Geology, Professor of Environmental Science and Engineering at Harvard University and Director of the Harvard University Center for the Environment. He also co directs the Science, Technology and Public Policy Program at the Belfer Center for Science and International Affairs at the Harvard University Harvard Kennedy School. He is also an external professor at the Santa Fe Institute. He has also worked on a variety of clean energy projects incorporating carbon capture and storage to reduce emissions from power plants, fuel refineries and fertilizer plants. With John Marshall, he co founded The Potential Energy Coalition, an environmental NGO aimed at deploying more effective communication strategies around climate change. With Eric Love, he co founded The Carbon Endowment, an environmental NGO aimed at acquiring underground coal reserves and conserving them in perpetuity. He has served on the advisory boards of a variety of clean energy companies including Kobold Metals, a company trying to accelerate the discovery of critical metals for lithium ion batteries. In 2023, an investigative report in the Harvard Crimson revealed that Schrag has faced allegations of bullying and creation of toxic workplace environments going back several decades, although the report only cited specific comments from the past three years. Twelve former students who worked with Schrag wrote a letter to the Crimson, following the initial publication, stating that their experiences with Schrag were extremely positive and contradicted the findings of these reporters. Moreover, they stated that "Many of us felt, when we were contacted by The Crimson, that the reporters were searching [not for truth but rather] for dirt".
Ерте өмір және білім
Шраг 1988 жылы Йель университетінен геология және геофизика, сондай-ақ саясаттану бакалавр дәрежесін алды. 1993 жылы ол Калифорния университетінде, Берклиде геология ғылымдарының докторы ғылымын қорғады, оның ғылыми жетекшісі Дональд Д. ДеПаоло болды, ал Чикаго университетінің профессоры Фрэнк Рихтер ғылыми кеңесші ретінде қатысты.
Schrag received his B. S. in geology & geophysics and political science from Yale University in 1988. He received his Ph. D. in geology from University of California, Berkeley in 1993 under the supervision of Donald J. DePaolo, co advised by Frank Richter from the University of Chicago.
Мансап
Оның ерте зерттеулерінің көп бөлігі өткен климаттың өзгеруін қайта құруға бағытталған, оның ішінде креда және ерте кайнозой дәуіріне тән терең теңіз шөгінділері бойынша жұмыс; Плейстоцен мұз дәуірі циклдарының теориялары, соның ішінде терең мұхиттың температурасы мен тұздылығын кеуекті сұйықтықтар арқылы анықтаудың жаңа әдісі; және кораллдар мен ағаштардағы геохимиялық өзгерістер арқылы тропикалық климаттың өзгеруін қайта құру. Том Гилдерсонмен бірлескен кораллдардағы радиокөміртек жөніндегі жұмысы оны тропикалық Тынық мұхитының океанографиясына баулады, соның ішінде онжылдық өзгерулердің мүмкін механизмдерін зерттеуге әкелді. Ол сондай-ақ Жер тарихының көне дәуірлерінде жұмыс істеді, әріптесі Пол Ф. Хоффманмен бірге "Жерді қармен жабу" гипотезасын дамыту және кеңейту, сондай-ақ Жер тарихы бойында атмосфералық оттегінің қалай эволюцияға жеткеніне қатысты механикалық түсініктерді жасау бойынша жұмыстар атқарды. Қазіргі және болашақ климаттың өзгеруіне деген қызығушылығы оны болашақ климаттың өзгеруін жеңілдетуге бағытталған технологиялық тәсілдерге, оның ішінде көміртегіді ұстау және сақтау (КҰС), көліктік отындар үшін төмен көміртекті баламаларға, сондай-ақ энергия технологиясы және саясатындағы көптеген мәселелерге, оның ішінде көмірқышқыл газын тікелей ауадан ұстауға баулады.
Much of his early research focused on reconstructing past climate change, including work on a deep sea sediments from the Cretaceous and early Cenozoic; theories for Pleistocene ice age cycles, including a new way of reconstructing deep ocean temperature and salinity using pore fluids; and reconstructing tropical climate variability from geochemical variations in corals and trees. His work on radiocarbon in corals with Tom Guilderson led to an interest in the oceanography of the tropical Pacific, including recent work on possible mechanisms for decadal variability. He has also worked on more ancient times in Earth history, collaborating with his colleague Paul F. Hoffman on developing and extending the Snowball Earth hypothesis, as well as work on developing a mechanistic understanding for how atmospheric oxygen has evolved through Earth history. His interest in modern and future climate change led to a focus on technological approaches to mitigating future climate change, including work on carbon capture and storage (CCS), low carbon options for transportation fuels, and a wide variety of other issues in energy technology and policy including direct air capture of carbon dioxide.