Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер (1804–1888)
American lawyer (1804–1888)
Эндрю Х. Хантер (22 наурыз, 1804 – 21 қараша, 1888) – Вирджиния штатының заңгері, құл иеленуші және саясаткер. Ол Вирджиния Бас Ассамблеясының екі палатасында, оның ішінде Конфедерациялық Өкілдер Палатасында қызмет етті. Вирджиния штатының Джефферсон округінің бас прокуроры ретінде Джон Браунды Харперс-Ферриге жасаған шабуыл үшін сотқа берді.
Andrew H. Hunter (March 22, 1804 – November 21, 1888) was a Virginia lawyer, slaveholder, and politician who served in both houses of the Virginia General Assembly, including the Confederate House of Delegates. He was the Commonwealth's attorney for Jefferson County, Virginia, who prosecuted John Brown for the raid on Harpers Ferry.
Ерте өмір
Хантер 1804 жылы Мартинсбургте, сол кезде Вирджиния штатының Беркли округінде, полковник Дэвид Хантердің (1761–1829) және оның әйелі, бұрынғы Элизабет Пендлтонның (1774–1825) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі ұзақ жылдар бойы округ клеркі қызметін атқарған. Оның үш бауыры болған, олардың бірі – Нью-Йорктің пресвитериан дін қызметкері, пастор Мозес Хантер. Отбасының оның Вашингтон академиясында, қазіргі Вашингтон және Джефферсон колледжінде, Ұлттық жол бойындағы Вашингтон, Пенсильванияда, содан кейін Хэмпден-Сидней колледжінде білім алуына жеткілікті қаржысы болды. Ол 1822 жылы summa cum laude атағымен бітірді. Ол Элизабет Эллен Стабблфилдке (1873 жылы қайтыс болған) үйленді және олардың екі ұлы болды: Генри Клей Хантер (1830–1886) – Кентукки саясаткері Генри Клейдің құрметіне аталған, Эндрю Хантер кіші және жеті қызы.
Hunter was born in 1804 to Col. David Hunter (1761–1829) and his wife, the former Elizabeth Pendleton (1774–1825) in Martinsburg, then in Berkeley County, Virginia, where his father long served as the county clerk. Although he had three brothers, one the Presbyterian clergyman Rev. Moses Hunter of New York, the family had resources sufficient to pay for his education at Washington Academy, now Washington and Jefferson College, further along the National Road in Washington, Pennsylvania, then at Hampden Sydney College, from which he graduated summa cum laude in 1822. He married Elizabeth Ellen Stubblefield (d. 1873) and they had two sons, Henry Clay Hunter (1830 1886)—apparently named for the Kentucky politician Henry Clay—and Andrew Hunter Jr., and seven daughters.
Джон Браунның соты
Хантер тұратын Чарльз Таун, Джон Браунның 1859 жылғы шабуылы болған Харперс-Ферриден шамамен 11 шақырым қашықтықта орналасқан. Ол шабуыл үлкен резонанс тудырып, еліміздің назарын аударды. Вирджиния губернаторы Генри А. Уайз, Хантердің жеке адвокаты, Хантерге саяси тұрғыдан қауіпті міндетті тапсырды: бостандық үшін күрескен Джон Браун мен оның партиясынан ұсталғандарды соттау. Ауданы прокуроры Чарльз Б. Хардинг мұндай маңызды істің үстінен шығуға жете алмайтыны баршаға мәлім болғандықтан, ол «көмекке» риза болды. Осылайша, Хантер, өзін «Прокурордың көмекшісі» деп таныстырып, сотталушылардың барлығын айыпты деп таныды. Бірақ Дред Скотт ісі бойынша қара нәсілділер азамат емес екендігі анықталғандықтан, екі қара нәсілді сотталушы – Шилдс Грин мен Джон Энтони Коплендтің мемлекетке опасыздық жасады деген айыбы алынып тасталды. Барлығы өлім жазасына кесіліп, дарға асылды. Аудандық судья мен сырттан келген адвокаттар кеткен соң, Браунның соңғы айында оған қатысты барлық мәселелерді Хантер басқарды. Ол «Чарльз Таунның бірінші адамы» атанды. 28 қарашадағы «Жарлықты» жазып, Джефферсон округіндегі мақсатын түсіндіре алмағандарды ұстау туралы хабарлаған да озі болды. Хантер Браунға келген барлық хаттарды ашып, оқыды, соның ішінде 70-80 хатты «ала алмаймын, ешқашан ала алмаймын, себебі олар дұрыс емес деп ойладым» деп сақтап қалды. Оларды басқа құжаттармен бірге Ричмондқа жіберді. Хантер түрме бастығы Ависке Браунға жақсы қарауды бұйырды. Хантер бұл [Джефферсон] округінің адвокаттары арасында танымал көшбасшы еді. 1881 жылы Хантер Фредерик Дугластың Браун туралы лекциясын тыңдау үшін Сторр колледжіне барды және лекция аяқталған соң оны құттықтады. 1883 жылы бір келуші: «Бұл қадірлі сексен жастағы адам Джон Браун туралы әңгімелесе, жастығын қайта сезінеді» деп жазды. Хантердің айтуынша, Браун «өмірімде көрген ең батыл адам еді».
Charles Town, where Hunter lived, was only 7 mile (11 km) from Harpers Ferry, where John Brown's 1859 raid produced a huge uproar, drawing national attention. By decision of Virginia Governor Henry A. Wise, whose personal attorney Hunter was, Hunter was given the politically explosive task of prosecuting abolitionist John Brown and the others of his party who were captured; the county prosecutor, Charles B. Harding, by general agreement was not capable of handling such a high profile case, and he was happy to be "assisted". Thus, Hunter, who signed himself "Assistant Prosecuting Attorney", The defendants were convicted of all charges, except that since according to the Dred Scott decision Blacks were not citizens, the two Black defendants, Shields Green and John Anthony Copeland, could not commit treason, so that charge was dropped for those two defendants. All were sentenced to death and all were executed by hanging. The circuit judge and the out of town attorneys having left, it was Hunter who was in charge of everything local relating to Brown during his final month. He was "the first man in Charlestown". Only he could have written the "Proclamation" of November 28, announcing the arrest of those in Jefferson County who could not explain their business there. It was Hunter who opened and read every letter addressed to Brown, retaining 70 to 80 that "he could not get, never would get, as I thought they were improper"; they were shipped to Richmond along with the other documents. Hunter told the jailor Captain Avis to treat Brown well. Hunter was already "the recognized leader of the bar of this [Jefferson] county". In 1881 Hunter went to Storer College to hear Frederick Douglass talk on Brown, and congratulated him when he was done. A visitor in 1883 wrote that "it seems to renew the youth of this venerable octogenarian to talk of John Brown". According to Hunter, Brown "was the bravest man I ever saw."
Конфедерация саясаткері
Хантер соғыс кезінде генерал Роберт Лидің сенімді досы және кеңесшісі болды. Конфедерация үкіметі кезінде 1861/62 және 1862/63 сессияларында Вирджиния штатының делегаттар палатасында Джефферсон округін өкілдік етті, бірақ 1863 жылы қайта сайланбады. Тағы бір жергілікті B&O заңгері Томас Джефферсон МакКайг (шамамен қырық жыл бойы Камберленд, Мэрилендтегі темір жол кеңесшісі болған және Мэриленд штатының екі палатасында қызмет еткен) де Конфедерация тарапына қосылды. Банкир және Конфедерация офицері Эдвин Л. Мурдың (оның заңгер ұлы Генри Клей Хантер 1861 жылдың шілдесінде лейтенант болып тағайындалғанға дейін қарапайым сарбаз ретінде шайқасқан) отставкасынан кейін Хантер сол кезде Федералды әскерлер басып алған (және АҚШ Конгресі Батыс Вирджинияны 35-ші штат деп мойындаған) округі үшін штат сенаторы болды.
Hunter was, during the war, "the trusted friend and advisor of General Robert E. Lee". represented Jefferson County under the Confederate regime in the Virginia House of Delegates during the sessions of 1861/62 and 1862/63, but neither won re election in 1863. Another local B&O attorney, Thomas Jefferson McKaig (the railroad's counsel in Cumberland, Maryland, for nearly four decades and who served in both houses of the Maryland legislature), would also side with the Confederacy. After the resignation of banker and Confederate officer Edwin L. Moore (of the 2nd Virginia Infantry, in which his lawyer son Henry Clay Hunter fought as a private before receiving a lieutenant's commission in July 1861), Hunter then became State Senator for his district, by then occupied by Federal troops (and the U. S. Congress having recognized West Virginia as the 35th State).
Заңгерлік практика
Соғыстан кейін Хантер заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады. Ол округтың бас адвокаты ретінде сотта Чарльз Фолкнерге жиі қарсы шықты. 1865 жылдан бастап, Батыс Вирджиния заң шығарушылары Джефферсон округінің орталығын Чарльз Таунынан Шепардстаунға көшірген кезде, Хантер округ орталығын қайтару үшін күресті және кейіннен округ орталығын Чарльз Тауына (Шепардстауннан) қайтару туралы заңды сәтті қорғады; Фолкнер жеңілген Шепардстаун тарапын өкілдік етті. Кейін Хантер Вирджинияның Батыс Вирджинияға қарсы артықшылықты ісінде, Вирджинияның Джефферсон және Беркли округтерін қайтарып алуға бағытталған ісінде жеңіліске ұшыраған адвокаттардың бірі болды, бұл мәселені АҚШ Жоғарғы Соты 1871 жылы қарады (Фолкнер жеңімпаз тарапта болды).
After the war, Hunter resumed his legal practice. As the county's leading attorney, he again often opposed Charles J. Faulkner in court. Beginning in 1865, when West Virginia legislators moved the Jefferson County seat from Charles Town to Shepherdstown. Hunter fought to move the county seat back, and successfully defended a later law moving the county seat back to Charles Town (from Shepherdstown); Faulkner represented the losing Shepherdstown side. Hunter was later one of the losing attorneys representing Virginia in Virginia v. West Virginia, Virginia's suit to take back the counties of Jefferson and Berkeley, which the U. S. Supreme Court decided in 1871 (Faulkner was on the winning side).
Өлім
Эндрю Хантер 1888 жылғы 21 қарашада Батыс Вирджиния штатының Джефферсон округіндегі Чарльз Таун қаласында қайтыс болды. Өліміне аз уақыт қалғанға дейін денсаулығы жақсы болған (некрологта "қарттыққа" байланысты деп көрсетілген). Ол Чарльз Таундағы Сион Епископ шіркеуінің зиратында басқа отбасы мүшелерімен бірге жерленген. Оның ұлы Эндрю Хантер кіші "Конфедерация қызметінде" қаза тапты; оның тағы бір ұлы Генри Клей Хантер, адвокат, әкесінен бір жыл бұрын дүниеден озды.
Andrew Hunter died at his home in Charles Town, Jefferson County, West Virginia, on November 21, 1888. He was in good health until shortly before his death (attributed in an obituary to "old age"). He is buried with other family members in the cemetery of Zion Episcopal Church in Charles Town. His son Andrew Hunter, Jr., died "in Confederate service"; his other son, Henry Clay Hunter, an attorney, died a year before his father.