Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дамушы дизайн – Дэвид Каваллоның білім беру және оқу орталарындағы жүйелік өзгерістерді іске асыру үшін жасаған теориялық ұғымы. Бұл Таиландтағы зерттеулер арқылы білім беру реформаларының сәттілігіне немесе сәтсіздігіне жобалау әдістемесінің таңдалуы қалай әсер ететінін зерттейді. Ол жағдаяттық оқыту және құрылымдық оқыту теорияларымен байланысты. "Құрылымдық оқыту" терминін Сеймур Паперт енгізген, оның басшылығымен Кавалло оқыған. Дамушы дизайн білім беру жүйелерінің технологиялық өзгерістерге тиімді бейімделуі үшін білім берудің жергілікті мәдениеттің қалыптасқан дағдылары мен қажеттіліктеріне негізделгені қажет деп санайды.
Emergent design is a phrase coined by David Cavallo to describe a theoretical framework for the implementation of systemic change in education and learning environments. This examines how choice of design methodology contributes to the success or failure of education reforms through studies in Thailand. It is related to the theories of situated learning and of constructionist learning. The term constructionism was coined by Seymour Papert under whom Cavallo studied. Emergent design holds that education systems cannot adapt effectively to technology change unless the education is rooted in the existing skills and needs of the local culture.
Қолданбалар
Эмердженттік дизайн қағидаларының ең көзге түсетін теориялық емес қолданылуы OLPC жобасында, ал оның тұжырымдамалық жұмысы Каваллоның «Өсу үлгілері – оқу ортасындағы түбегейлі өзгерістерге қарай» атты мақаласында жарық көрген.
The most notable non theoretical application of the principles of emergent design is in the OLPC, whose concept work is supported in Cavallo's paper "Models of growth — towards fundamental change in learning environment".
Жеңіл бағдарламалық жасақтаманы әзірлеудегі жаңа дизайн
Эмердженттік дизайн – бұл шапшаң бағдарламалық жасақтаманы әзірлеуде жиі кездесетін тақырып, себебі бұл әдістеме бизнес құндылығы бар жұмыс істейтін кодтың шағын бөліктерін жеткізуге бағытталған. Эмердженттік дизайнмен даму ұйымы функционалдықты жеткізуді бастайды және дизайнның қалыптасуына мүмкіндік береді. Дамушылар A функционалдығын алып, оны ең жақсы тәжірибелерді қолданып, толық сынақтан өткізеді, содан кейін B функционалдығын жеткізуге көшеді. B функционалдығы құрылғаннан кейін немесе құрылып жатқанда, ұйым A мен B арасындағы ортақ белгілерді анықтап, оларды біріктіріп, дизайнның қалыптасуына жағдай жасайды. Бұл процесс ұйым үздіксіз түрде функционалдықты жеткізіп отыру арқылы жалғаса береді. Шапшаң шығару циклының соңында дамушылар алдын ала болжаған дизайнға қарағанда, қажетті дизайнның ең кіші жиынтығымен қалады. Нәтижесінде, код базасы кішірек, түсінуге және қолдануға оңай, сондай-ақ қателерге бейімделмейтін қарапайым дизайн пайда болады.
Emergent design is a consistent topic in agile software development, as a result of the methodology's focus on delivering small pieces of working code with business value. With emergent design, a development organization starts delivering functionality and lets the design emerge. Development will take a piece of functionality A and implement it using best practices and proper test coverage and then move on to delivering functionality B. Once B is built, or while it is being built, the organization will look at what A and B have in common and refactor out the commonality, allowing the design to emerge. This process continues as the organization continually delivers functionality. At the end of an agile release cycle, development is left with the smallest set of the design needed, as opposed to the design that could have been anticipated in advance. The end result is a simpler design with a smaller code base, which is more easily understood and maintained and naturally has less room for defects.