Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дания және Норвегияның патшайымы (1699–1721 жылдар)
Queen of Denmark and Norway from 1699 to 1721
Луиза Мекленбург-Гюстровская (28 тамыз 1667 – 15 наурыз 1721) Дания және Норвегияның патшасы IV Фредериктің бірінші әйелі ретінде Дания және Норвегия патшайымы болды. 1708–09 жылдары күйеуі Италияға сапар жасаған кезде ол регенттік қызметін атқарды.
Louise of Mecklenburg Güstrow (28 August 1667 – 15 March 1721) was Queen of Denmark and Norway as the first spouse of King Frederick IV of Denmark. In 1708–09, she was regent during her husband's trip to Italy.
Ерте өмір
Луиза Гюстроудағы Мекленбург герцогы Густав Адольф және Гольштейн-Готторп герцогинясы Магдалена Сибилланың отбасында, Дания королі Фредерик II-нің шөбересінің шөбересі ретінде дүниеге келді. Луиза әкесінің басшылығымен, піетистік рухта діни әндер жазған, піетистік сезімдермен және қатаң діндарлықпен сипатталатын шағын сарайда өсті. 1695 жылы Луиза тәж мұрагері Фредерик тарапынан әйелі ретінде таңдалды. Фредерикке үйлену және таққа мұрагер табу уақыты жеткенде, ол Германияға күйеу таңдау үшін сапарға жіберілді. Гюстроуға келгенде, ол Луизаның сұлулығына қызығып, оны таңдады, және бұл таңдау Дания корольдік үйі де, оның отбасы да лайықты деп толық мақұлдады. Сонымен қатар, ол Луизаның өзінен болатын кез келген адалдыққа наразылық білдірмейтінін күткен деседі.
Louise was born in Güstrow in the family of Duke Gustav Adolph of Mecklenburg Güstrow and Duchess Magdalena Sibylla of Holstein Gottorp as a great great granddaughter of Frederick II of Denmark. Louise grew up into a tiny court characterized by pietistic feelings and rigid religiosity, led by her father, who wrote religious songs in pietistic spirit. In 1695, Louise was selected by Crown Prince Frederick as his bride. When it was deemed time for Frederick to marry and provide and heir to the throne, he was sent to a journey to Germany to choose a bride from some of the Protestant Princely houses. When he reached Güstrow, he chose Louise because of her beauty, and his choice was wholeheartedly accepted as suitable from both the Danish royal house as well as from her family. He reportedly also expected her to accept any potential adultery from his side without protests.
Тақ мұрагері
1695 жылдың 5 желтоқсанында Луиза Гюстроуда мұрагерлік принц Фредерикке үйленді, одан кейін Копенгагенге ресми түрде кірді. Бастапқыда, олардың некесі бақытты деп сипатталды; Луиза Фредериктің әуесқойлығына өзара жауап берді, ал француз елшісі: "Кронпринцесса күйеуін қатты жақсы көреді, және олар толық бақытпен өмір сүреді" деп жазды. Олардың есейген балалары – Дания королі Кристиан VI және Дания ханшайымы Шарлотта Амалия.
On 5 December 1695, Louise married Crown Prince Frederik in Güstrow followed by their formal entry in to Copenhagen. Initially, the marriage was described as happy; Louise reciprocated Frederick's attraction, and the French ambassador noted: "The crown princess loves her spouse intensely, and he lives with her in complete bliss". Their children who reached maturity were King Christian VI of Denmark and Princess Charlotte Amalie of Denmark.
Таңдау
Кристиан V 1699 жылғы 25 тамызда қайтыс болғаннан кейін, олар Дания мен Норвегияның королі мен королевасы атанды. 1700 жылғы 15 сәуірде Фредериксборг сарайының капелласында таққа отырды. Сонымен қатар, Фредериктің Луизаға деген құштарлығы басылып, ол көптеген мемлекеттік істерге қатысты, әсіресе Элизабет Гелена фон Виреггпен (1699–1704), Шарлотта Гелена фон Шиндельмен (1704–1711) және Анна Софи Ревентлоумен (1712–1721). Фредерик тіпті екі морганаттық некеге де тұрды: 1703 жылы сүйіктісі Элизабет Гелена фон Виреггпен, ал 1712 жылы Анна Софи Ревентлоумен. Луиза королеваның жерленуінен кейін Фредерик IV Анна Софи Ревентлоуға қайта үйленді, және екі айдан кейін оны коронациялады. Фредерик IV-тен айырмашылығы, ол халық арасында ешқашан танымал болған жоқ. Луиза королева ретінде ресми шараларда қатысты, бірақ сарайда көбінесе назарсыз қалды, ал оның усақ-түйекке бөлінген және тыныш өмірі оны тарихтан жасырды. Корольдің ресми сүйіктілері мен әйелдеріне өз атақтары, резиденциялары мен сарайлары берілді, олардың үйлеріне король және ақсүйектер жиі келіп тұратын, ал Луиза королева назарсыз қалды және оның әйелдер орталығы ретіндегі рөлінен айырылды. Оның әлеуметтік оқшаулануы 1712 жылы корольдің Анна Софи Ревентлоумен екінші морганаттық некесінен кейін одан да ауыр болды, және соңғы тоғыз жылы оның өмірі көлеңкеде өткендей болды, ол тек королеваның қатысуы қажетті ресми шараларда ғана пайда болды. Луиза күйеуінің адалсыздығынан көп зардап шекті. Ол Фредериктің істері кезінде сарайда ұятты жағдайлар тудырды және оның шаршаңқы мінезі болды деген әңгімелер тарады. Оның қызғанышы көп назар аударды, және Фредерик Луизаның бөлмесіне кіргенде, ол "айқайлап, ашуланып, бөлмеде масқаралап жүретін" болды, бұл оны ашумен кетуге мәжбүр етті, содан кейін ол "үш-төрт сағат бойы қолдарын бұрып, көптеп жылап" жүрді. Луиза королева пиетизмнің ықпалына қатты түсті және дінде жұбаныш іздеді. Оның басты қызығушылығы діни кітаптарды оқу болды. Оның өлімінен кейін король кітапханасына сыйға берілген 400 кітаптан тұратын жинағы негізінен неміс тіліндегі аскетикалық діни әдебиеттерден құралған. Оның өлімінен кейін дінге деген құштарлығы дін қызметкерлері тарапынан мақталып, ол аңызға айналған Естер королевасымен салыстырылып, әулие деп аталды. Луиза ұлы Кристианмен жақын болды, ол оның діни құлшынысынан терең әсер алды және әкесінің Анна Софи Ревентлоумен екінші морганаттық некесі анасына келген қайғыға кек алуға ант берді, бұл уәдені ол әкесінің өлімінен кейін орындады. Луизаның өмірі, қызығушылықтары мен тұлғасы туралы көп нәрсе белгісіз, өйткені оның оқшау өмір салтынан басқа, күйеуінің адалсыздығына қызғанышы және діни құлшынысы ғана белгілі. Ол королева ретіндегі қалыңдықтарының бір бөлігі ретінде бірнеше иеліктерге ие болды, әсіресе Хёрсхолм, бірақ оларға қызығушылық танытпаған сияқты. Ол Копенгагенде қайтыс болып, Роскилде соборында жерленді.
At the death of Christian V on 25 August 1699, the couple became King and Queen of Denmark Norway. They were crowned on 15 April 1700 in the Chapel of Frederiksborg Palace. In parallel, Frederick's infatuation with Louise had passed, and he involved himself in a number of public affairs, notably with Elisabeth Helene von Vieregg (1699 1704), Charlotte Helene von Schindel (1704 11) and Anna Sophie Reventlow (1712–21). Frederick even entered two morganatic marriages; in 1703, he committed bigamy with his mistress Elisabeth Helene von Vieregg, and in 1712 with Anna Sophie Reventlow. The day after Queen Louise's funeral, Frederick IV married Anna Sophie Reventlow again, and less than two months later he had her crowned. Unlike Frederick IV, she never gained popularity with the population. Louise figured in her role as queen at official ceremonies, but was otherwise ignored at court, and her isolated and quiet life has made her less known in history. The official mistresses and wives by bigamy of the king were given their own titles, residences and courts, and their houses were frequented by the king and thereby by the nobility, while Queen Louise was ignored and deprived of her role as the female center in court life which her rank would otherwise have entitled her. Her social isolation became particularly severe after the king's second bigamy with Anna Sophie Reventlow in 1712, and during her last nine years her life was described as a shadow, while she only appeared at the king's side in official ceremonies where the presence of the queen was demanded by etiquette. Louise suffered because of her husband's infidelity. It is mentioned that she caused embarrassing scenes at court during Frederick's affairs and that she had a bad temperament. Her jealousy attracted great attention, and it was said that Frederick could not enter her rooms without Louise beginning to "cry, raise and walk about like a furie", which caused him to leave in anger, after which she "walked about for three or four hours, turning her hands and crying copiously." Queen Louise was strongly influenced by Pietism, and she sought solace in religion. Her main interest was reading religious books. Her collection of 400 books, which was donated to the royal library after her death, was mainly composed of ascetic religious literature in German. After her death, her interest in religion was praised by the clergy, who compared her with the legendary Queen Esther and referred to her as a saint. Louise was close to her son Christian, who was deeply influenced by her religious devotion and swore to avenge the sorrow his father's second bigamy with Anna Sophie Reventlow caused his mother on Reventlow, a promise he did keep after the death of his father. Very little is known about Louise, her interests and personality, because of her reclusive lifestyle, other than her jealousy over her husband's adultery and her religious devotions. She did own a couple of estates as part of her dower as queen, notably Hørsholm, but does not appear to have taken any interest in them. She died in Copenhagen and was buried in the Roskilde Cathedral.