Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вюртемберг герцогинясі Катарина (толық аты: Фридерике Катарина Софи Доротея; 21 ақпан 1783 – 29 қараша 1835) – Жером Бонапартқа үйлену арқылы Вестфалия королевасы болды, ол 1807 және 1813 жылдар аралығында Вестфалия королі ретінде биледі.
Princess Katharina of Württemberg (full name: Friederike Katharina Sophie Dorothea; 21 February 1783 – 29 November 1835) was Queen consort of Westphalia by marriage to Jérôme Bonaparte, who reigned as King of Westphalia between 1807 and 1813.
Өмір
Катарина Ресей империясының Санкт-Петербург қаласында, кейін Вюртемберг королі болған Фридрих I мен оның бірінші әйелі, Герцогиня Августа Брансвик-Вольфенбюттель отбасында дүниеге келді. Анасы Катарина бес жасқа толғанда қайтыс болды. Ол Брансвик герцогинясы Каролинаның қарындасы және Ұлыбритания королі Георг III-нің немере қызы болған. Катаринаның анасы қайтыс болғаннан кейін, әкесі Георг III-нің үлкен қызы, сол себепті оның бірінші әйелінің туысы Шарлоттаға үйленді. 1803 жылы Вюртемберг император Наполеон I басқаруымен Франциямен одақ құрды, ал шарттың бірі Катаринаның Наполеонның інісі Жером Бонапартқа тұрмысқа шығуы болды. Той төрт жылдан кейін, 1807 жылдың 22 тамызында Францияның Фонтенбло корольдік сарайында өтті. Тұрмысқа шыққаннан кейін Катарина Батыс Вестфалия Корольдігінің патшайымы атанды. Катарина мен Жеромның жақын қарым-қатынаста болып, бақытты некеде өмір сүргендері айтылады. Алайда король Жером бірнеше әйелмен, соның ішінде Диана Рабе фон Паппенхайммен үш жыл бойы қарым-қатынаста болды, бірақ Катарина бұл жағдайға көз жұмды. 1813 жылы Батыс Вестфалия Корольдігі таратылғанда, ол Жероммен бірге Францияға кетті. Соғыс кезінде ол және Дезире Клари Джули Кларимен Мортефонтенде паналады, ал одақтас әскерлер Парижді басып алғанда, олар Дезире Кларидің қалалық үйіне сиынды. 1814 жылы Наполеон империясы құлағаннан кейін, әкесі оның Жеромнан ажырасуын күтті, өйткені императрица Мария Луиза Наполеоннан ажырасқан болатын, бірақ ол оның орнына Жероммен бірге Австрияның Италиясындағы Триест қаласына жер аударылды. 1815 жылы жүз күндік соғыс кезінде ол Жеромға қашып, Наполеонға қосылуға көмектесті, нәтижесінде Вюртембергке жер аударылып, үй қамауына алынды. Наполеон жеңілгеннен кейін күйеуі де үй қамауына қосылды. Ақырында Катарина мен Жером үй қамауынан босатылып, Монфорт ханшайымы мен ханзадасы атымен Триест және Швейцарияда қалған өмірін бірге өткізді. 1835 жылдың қараша айында Катарина Швейцарияның Лозанна қаласында қайтыс болды.
Katharina was born in Saint Petersburg, Russian Empire, to the later King Frederick I of Württemberg and his first wife, Duchess Augusta of Brunswick Wolfenbüttel. Her mother, who died when Katharina was five years old, was a sister of Caroline of Brunswick and a niece of King George III of the United Kingdom. After the death of Katharina's mother, her father married Charlotte, Princess Royal, eldest daughter of George III and thus a first cousin of his first wife. In 1803, Württemberg entered into an alliance with France under Emperor Napoleon I, and one of the terms of the treaty was the marriage of Katharina with Jérôme Bonaparte, Napoleon's younger brother. The wedding was held four years later, on 22 August 1807, at the Royal Palace of Fontainebleau in France. Upon marriage, Katharina became Queen consort of the Kingdom of Westphalia. Reportedly, Katharina and Jérôme bonded strongly and had a happy marriage, remaining firmly attached to each other. King Jérôme, however, was unfaithful with multiple partners, including a three year relationship with Diana Rabe von Pappenheim, but Catharina chose to turn a blind eye. When the kingdom of Westphalia was dissolved in 1813, she followed Jerome to France. During the war, she and Désirée Clary took refuge with Julie Clary at Mortefontaine, and when the allied troops took Paris, they took refuge in the home of Desirée Clary in the capital. After the downfall of the Napoleonic Empire in 1814, her father expected her to separate from Jerome, as Empress Marie Louise had done from Napoleon, but instead she followed him into exile to Trieste in Austrian Italy. During the Hundred Days in 1815, she helped Jerome to escape and join Napoleon, and was as a consequence deported to Württemberg, where she was placed under house arrest. After the defeat of Napoleon, she was joined by her spouse in house arrest. Katharina and Jerome were eventually released from house arrest and spent their remaining life together in Trieste and Switzerland, under the name of the Princess and Prince of Montfort. In November 1835, Katharina died in Lausanne, Switzerland.