Кіріспе

Plow to the End of the Row — 2004 жылы Нэшвилл, Теннесси штатындағы әнші-әндер авторы Адриен Янг және оның Little Sadie тобының тұңғыш альбомы.

Шолу

Нешвиллдегі Белмонт университетінде оқығаннан кейін Янг екі жыл бойы Music Row-да түрлі жұмыстарда жұмыс істеді. «Менің музыкама ешкім қызығушылық танытпады», – дейді ол. «Музыка индустриясының кеңсесінде жұмыс істедім, ал айналамдағылар өздері қалаған нәрселерін істеді. Бұл мені қатты мазалады, себебі мен мұны жасай алатыныма сенімдімін, бірақ сағатына жеті-сегіз доллар тапқан кезде, пластинка шығаруға ақша жинап тұра алмаймын». Янг сонымен қатар өзінің әндері мен жазбаларының құқықтарына иелік етуді қалады, бұл музыка индустриясының әдеттегі жұмысына қайшы келеді. Досы және меценаты Уоллес Расмуссенге жазған электрондық хатта Янг көңілінің қалғанын білдіріп, Флорида штатына қайтуды ойлап жүргенін мойындады. Расмуссен: «Сен шынымен музыкамен айналысасың ба? Онда саптың соңына дейін жұмыс істеу керек». Расмуссен оған Plow to the End of the Row альбомын өзінің AddieBelle лейблінде жазу үшін ақша берді. Альбомның 2003 жылы шектеулі түрде шығарылған ерте нұсқасында 2004 жылы ұлттық релиз үшін жойылған немесе қайта жазылған бірнеше тректер болды. Бұл алғашқы нұсқада ескі заманғы музыка тобы Old Crow Medicine Show-дың қолдауы болды. Екінші нұсқада Янгтың жеке тобы Little Sadie көбірек көрініс табады. Жәми Андерсон (http://www.jamidesign.com) жасаған альбомның дизайны «Егіншілер альманахи» стиліндей болды және ішіне бір пакет дала гүлдерінің тұқымдарын қосты. Ол «Үздік жазба дизайны» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығына ұсынылды. 2004 жылғы нұсқаның дизайнында шағын өзгерістер болды, ең бастысы Янгтың жалғыз суреті топтың суретімен ауыстырылды. 2004 жылы Just Plain Folks Music Awards сыйлығында Plow to the End of the Row альбомы «Жылдың тамырлық альбомы» деп танылды, ал «I Cannot Justify» әні «Жылдың үздік тамырлық әні» атанды. Альбомдағы музыка дәстүрлі құндылықтардың қазіргі әлемдегі орнын көрсетуді мақсат етеді. Дәстүрлі және заманауи аспаптар халық музыкасына тән ерекшеліктерді – қарапайым, тікелей мәтіндер мен жұқпалы әуендерді көрсету үшін әндерде қолданылады. Янгтың түпнұсқа әндері дәстүрлі әндермен үйлесімді түрде кезегімен беріледі. Оның «Conestoga» баладасы Американың батысқа көшіп-қону дәуірінің дыбысын еске салады, ал одан кейін «Poison» ажырасу туралы әннің өте заманауи электр гитарасы мен бас стилі келеді. Бірнеше тректерден кейін дәстүрлі «Soldier's Joy» әнінің өзі Гид Таннер мен Скилет Ликерлерді еске салады. Атаулық ән шаруаның күнделікті өмірін бейнелейді, бұл өмірді романтикалық немесе қайғылы етпейді, ал көптеген американдықтар бұл өмірді түсінбейді. «Көзімде кір, аяғымда тас, күн батқанға дейін иттіңдей жұмыс істеу» еңбегі «Күнімнің соңында менің жаным мені күтеді» деген үмітпен теңестіріледі, және әр тармақ «саптың соңына дейін жұмыс істеу керек» деген еске салғышпен аяқталады. «Home Remedy» әніне түсірілген бейнеклипте әннің авторларының бірі Уилл Кимброу да ойнады және CMT телеарнасында көрсетілді. Бұл ән Nashville Scene журналынан «Жылдың үздік кантри әні» атағын алды. Баспасөздің мәлімдемесіне сәйкес, Янг өзінің «Blinded by Stars» әнінде көптеген американдықтардың Ирактағы соғысқа қатысты қайшылық сезімдерін білдірді. Ән өткен соғыстардың батырларын құрметпен еске алып басталады, содан кейін «Бұл олардың туы, бірақ бұл олардың соғысы емес» деп айтылады. Содан кейін «соғысқа баруға бола ма, жоқ па, ауылдың дауысты дауысы шешпеуі керек» деген ескертуден кейін ол осы ойды қазіргі және жеке деңгейге көтереді, рефренді «Бұл менің туым, бірақ бұл менің соғысым емес» деп өзгертеді. Янг және оның тобы Филадельфия халық фестивалі, Live Oak Music Festival, Бостон халық фестивалі, Rhythm & Roots Festival-де өнер көрсетті және альбомды насихаттау үшін АҚШ пен Англияда кеңінен гастрольде болды. Альбом көптеген халық және тамырлық музыка басылымдарынан, сондай-ақ негізгі газеттер мен журналдардан оң пікірлер алды.