Канаданың сақталған кинотеатрларының бірі - Капитол театры
Capitol Theatre (Port Hope)
Канададағы соңғы қалпына келтірілген кинотеатрлардың бірі – Port Hope қаласындағы Capitol Theatre. 1930ж. салынған, тарихи маңызы бар, Ginger Rogers-тің фильмімен ашылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Капитолий театры Онтарио провинциясының Порт-Хоуп қаласында орналасқан және Канадада әлі де толыққанды қалпына келтірілген, жұмыс істеп тұрған атмосфералық кинотеатрлардың соңғыларының бірі. Қазір Ұлттық тарихи ескерткіш саналып, әлі де қойылымдар өткізіліп тұратын бұл театр 1930 жылы салынды, ал ішкі дизайны орманмен қоршалған ортағасырлық аулаға ұқсайды. Бұл елдегі дыбысты фильмдер көрсету үшін арнайы салынған алғашқы кинотеатрлардың бірі болды. Театр 1930 жылғы 15 тамызда, жұма күні ашылды, ал алғашқы көрсетілген фильм – Чарли Рэгглз бен Джинджер Роджерстің ойнаған "Queen High" фильмі.
The Capitol Theatre is located in Port Hope, Ontario, and is one of the last fully restored atmospheric movie theatres still in operation in Canada. Now a National Historic Site and still used for performances, it was constructed in 1930, with an interior designed to resemble a walled medieval courtyard surrounded by a forest. It was one of the first cinemas in the country built expressly for talking pictures. It opened on Friday, August 15, 1930, screening Queen High starring Charlie Ruggles and Ginger Rogers.
Тарих
Капитолий театры, 20 Квин-стрит, Порт-Хоуп, Онтарио, өткен жылы Grand Opera House (Музыка залы) жабылғаннан кейін 1930 жылы Famous Players компаниясы салған. Famous Players компаниясы бұрынғы опера үйінің менеджері Стюарт Смарт компанияға лобби жасағаннан кейін жобаны іске асыруға тұрарлық екеніне көз жеткізді. Ашылу кешінде театр 648 орындықпен жабдықталды (кейін 550 орындыққа дейін азайтылды). 1945 жылы Капитолий театры Premier театрларына сатылды. Premier театры 1987 жылдың ақпанына дейін жұмыс істеді, содан кейін табыстың төмендеуі 1986 жылы Капитолийді сату туралы шешім қабылдауға әкелді. Соңғы көрсетілген фильмдер – "Жансақтау" және "Отпен жүретін" болды, одан кейін сатылым шартының бірі болғандықтан орындықтар алынып тасталды. 1980 жылдардың соңында Капитолий театрының достары бастамасы сәтті болмады; 1994 жылы жергілікті азаматтардың шағын тобы Род Стюарт басқаратын коммерциялық емес Capitol Theatre Heritage Foundation қорын құрды. Топ кейін Капитолий театрын бастапқы күйіне келтіру үшін 1,6 миллион доллар жинады. Сондай-ақ, ғимаратқа мұра нысаны мәртебесін беру міндеті де оларға жүктелді. 2002 жылы кеңейту және одан әрі жөндеу үшін тағы 3 миллион доллар жиналды. Қазіргі уақытта Капитолий театры (сонымен қатар "Cameco Capitol Arts Centre" деген атпен де жұмыс істейді), кинотеатр ретінде де, тікелей қойылымдар өткізеді; және оны персонал, еріктілердің үлкен тобының көмегімен басқарады. Театр 2016 жылдың 4 шілдесінде Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде танылды. Оның мәртебесін көрсететін федералдық тақташа 2017 жылдың 15 қарашасында салтанатты түрде ашылды.
The Capitol Theatre, located at 20 Queen Street, Port Hope, Ontario, was built by Famous Players in 1930 following the closure of the Grand Opera House (Music Hall) the previous year. Famous Players was convinced that the project would be worth undertaking after the former Opera House manager, Stuart Smart, lobbied the company. On opening night the theatre was outfitted with 648 seats (later scaled back to 550). In 1945 the Capitol Theatre was sold to Premier theatres. Premier continued to operate the theatre until February 1987, when declining profits led to the decision to put the Capitol up for sale in 1986. The last movies to be shown were Assassination and Firewalker, following which the seats were removed due to it being one of the conditions of sale. After the Friends of the Capitol Theatre failed to get off the ground in the late 1980s; In 1994, a small group of local citizens formed the Capitol Theatre Heritage Foundation, a not for profit group, led by Rod Stewart. The group subsequently raised $1.6 million for the initial restoration of the Capitol Theatre. The Foundation was also tasked with seeking Heritage Designation for the building. Another $3 million was raised in 2002 for an expansion and further renovation. Currently, the Capitol Theatre (which also operates under the title "Cameco Capitol Arts Centre"), operates as both a movie theatre and hosts live stage productions; and is run by staff with the assistance of a large base of volunteers. The theatre was designated a National Historic Site on July 4, 2016. A federal plaque reflecting its status was unveiled in a ceremony on November 15, 2017.
Сәулет
Капитолий театры салынған кезде театр дизайнында кең таралған кішкентай кіреберіс фасады және ұзын, тар вестибюльдің орналасуы болды, ал аудитория көше жақ бетіндегі дүкендердің артында ашылатын. Бұл салықтар көше фасадының ұзындығына байланысты болғандықтан, үлкен аудиторияға арналған жер арт жағында арзан болды және кіреберістен аудиторияға жалғасқан ұзын, тар вестибюль билет сату кезегі үшін ыңғайлы болды. Тек сөйлейтін фильмдер көрсету үшін салынған театр болғандықтан, кішкентай сахнасы, еденге төмен бұрылысы, сахна астындағы жабдықтардың болмауы, азын-малы жуынатын бөлмелер және шектеулі вестибюль кеңістігі болды. [Канададағы Ұлы депрессияның] басында салынған Капитолий атмосфералық кинотеатр ретінде жобаланған, бұл төмен құнмен жасалған, бірақ әсерлі театр дизайны. Көктемгі аспан, төбеден төгілген жүзімдер мен қамалдың тік бұрышты қабырғалары – Норман ауласы дизайнының бөлігі, сыртқы ортаның иллюзиясы, сонымен қатар Brenograph (1920 жылдардың инновациялық құрылғысы) арқылы тігіссіз төбеге проекцияланған бұлттармен күшейтілген. Фасад, әртүрлі пішіндегі терезелері бар ортағасырлық қамалға жақындап бара жатқандай сезім тудырады. Сыртқы египеттік мотивтегі "Капитолий" тақтасы театрға тән, ол, әрине, Famous Players компаниясының тапсырысымен орнатылған және бастапқы жобада болмаған. Шығатын шатыр вестибюльге апаратын көпір сияқты, ою-өрнектелген детальдары, жасалма боялған қабырғалары, түпнұсқа терраццо едені, афишалар мен билет кассасы бар. 1930 жылдардағы құрылыс кезеңінің Арт-деко әсері вестибюль мен аудиторияда қолданылған бояу түстері мен ою-өрнектерінде ең жақсы көрінеді. Түпнұсқа жиһазы бар ішкі вестибюльден, адам фрескамен боялған қабырғалары мен төбесі бар аудиторияға қарай сатымен көтеріледі, ол 17 түрлі түсте жасалған жасалма гипстен жасалған қабырғалармен құрылған ортағасырлық сарай ауласында отырғандай сезім береді. Төбеге гипс бірден, үздіксіз жағу үшін шақырылған, айналасынан жиналған көптеген гипстеушілер тәулік бойы сегізкөзді қарағайдан жасалған мұржалардың үстінде жұмыс істеді, гипс кебе алмастан тегіс аспан жасау үшін. Көптеген суреттер бояумен емес, дәстүрлі фреска әдісімен, түрлі-түсті гипске салынған. Бұл театрларды саудада кейде "жұмсақ төбелер" деп атаған, себебі төбесіз, ашық ауада отырғандай сезім тудыратын. Просцениум аркасындағы ою-өрнектер де, қабырғадағы шамдар да түпнұсқа.
Common in theatre design at the time of the construction of the Capitol Theatre was the layout of a small entrance frontage and a long narrow lobby with the auditorium opening out behind street front stores. This was because taxes were based on street frontage, land for the larger auditorium was cheaper on back lots and a long narrow lobby connecting the entrance to the auditorium worked well for ticket line ups. as a theatre built exclusively for talking pictures, it had a small stage, low rake to the floor, no back stage facilities, a minimal number of washrooms and limited lobby space. Built at the beginning of the [Great Depression in Canada], the capitol was designed as an atmospheric movie theatre, a low cost, highly visual Theatre design. Twilight sky, hanging vines and castellated battlements are all part of the Norman Courtyard design; an outdoor illusion, enhanced by clouds projected on to the seamless ceiling by a Brenograph (an innovative machine of the 1920s). The facade begins the illusion that one is approaching a medieval castle with its leaded, diamond paned windows. The exterior Egyptian motif "Capitol" sign is original to the theatre. It was, apparently erected on instructions from Famous Players, and was not in the original designs. The projecting marquee emulates a drawbridge to the outer lobby with its stenciled detail, faux painted walls and original terrazzo floor, show boards and ticket window. The Art Deco influence of the 1930s construction period is most evident in the paint colours and stencils used in the lobby and auditorium. From the inner lobby with its original furniture, one ascends the steps to the auditorium where frescoed walls and ceiling suggest one is sitting in a medieval castle courtyard, which was created with the use of faux plaster work walls that are finished in 17 different colours. Ceiling plaster was applied in one continuous operation by recruiting a large team of plasterers from miles around, who worked around the clock standing on cedar pole scaffolding, to obtain a seamless sky before the plaster had a chance to dry. Much of the artwork was rendered not in paint but in wet coloured plaster, according to the traditional fresco method. In the trade, these theatres were sometimes called "soft tops" since the illusion was of no ceiling—of being out of doors. Stencils on the proscenium arch are original, as are the wall lanterns.