Кіріспе

Грекиялық судья Василий Скоурис (Βασίλειος Σκουρής; 6 наурыз 1948 жылы туған) – 2003 жылдан 2015 жылға дейін Еуропалық Әділет сотының төрағасы болған грек судьясы. Еуропалық құқық ғалымы, ол Грекия үкіметінде 1989 және 1996 жылдары қысқа мерзімге Ішкі істер министрі қызметін атқарды. Қазір Аристотель университетінің құқық факультетінде және Германияның Гамбург қаласындағы Буцериус құқық мектебінде профессор болып жұмыс істейді.

Алғашқы жылдар және білім

Скоурис 1948 жылы 6 наурызда Грекияның Салоники қаласында дүниеге келген. Ол 1970 жылы Берлин еркін университетінің заң факультетін бітіріп, 1973 жылы Гамбург университетінде конституциялық және әкімшілік құқықтан докторлық диссертациясын қорғады. 1978 жылы ол Билефельд университетінде мемлекеттік құқық профессоры, ал 1982 жылы Салоники университетінде мемлекеттік құқық профессоры болды. 1972 жылдан 1977 жылға дейін ол Гамбург университетінде заң пәнінен дәріс берді.

Грекияның ішкі істер министрі

1989 жылы Грекия парламенті таратылғаннан кейін Скоурис уақытша үкімет кезінде қысқа мерзімге Ішкі істер министрі болып қызмет етті. Ол 1996 жылы да тағы қысқа уақытқа осы қызметте болды.

Белгілі орындары

1992-1994 жылдары Еуропалық құқық жөніндегі грек қауымдастығының президенті, 1997 жылы Халықаралық және Еуропалық экономикалық құқық орталығының директоры, 1998 жылы Грекияның Экономикалық және әлеуметтік кеңесінің президенті болды. Ол сонымен қатар 1997-1999 жылдары Грекия Сыртқы істер министрлігінің Ғылыми комитетінің мүшесі, 1995-1996 жылдары Грекия Ұлттық судьялар колледжінің басқарма мүшесі, 1993-1995 жылдары Грекия Ұлттық ғылыми комитетінің мүшесі, 1994-1996 жылдары Грекия мемлекеттік қызметкерлерін іріктеу жоғары комиссиясының мүшесі және 1995 жылы Еуропалық құқық академиясының академиялық кеңесінің мүшесі қызметін атқарды.

Еуропалық Сот

1999 жылғы 8 маусымда Еуропалық Одаққа мүше мемлекеттер Скоуристі Еуропалық Қоғамдастықтардың немесе Еуропалық Соттың судьясы етіп тағайындауға келісті. Алғашқы мерзімінен кейін, сот судьялары оны 2003 жылғы 7 қазанда және 2009 жылғы 7 қазанда президенттік лауазымға сайлады. 2012 жылдан бері вице-президент болған Коен Ленаертс 2015 жылғы 8 қазанда оның орнына президент болды.

Тарихи маңызды шешімдер

Президент Скоурис сотқа келгеннен бері бірнеше маңызды шешімдерге төрағалық етті, соның ішінде Б. Ф. Кэдманға қарсы Денсаулық сақтау және қауіпсіздік атқарушысы (C 17/05) ісі, 2006 жылы қабылданған шешімде, еңбек стажына негізделген жалақы шкалалары жыныстық дискриминация болып табылмайды, егер еңбек стажы дискриминациялық фактор емес екені дәлелденбесе. Басқа да маңызды істердің қатарында 2004 жылы қабылданған Брайан Фрэнсис Коллинзға қарсы Еңбек және зейнетақы жөніндегі мемлекеттік хатшы (C 138/02) ісі, ол Ұлыбританиядағы дискриминациялық еңбекке қатысты заңды жойды, бұл ЕО азаматтарына жәрдемақы алуға мүмкіндік берді, сондай-ақ Еуропалық Қоғамдастықтар Комиссиясының Германия Федеративтік Республикасына қарсы (C 112/05) ісі, онда неміс үкіметі мен еңбек одақтарының қарсылығына қарамастан, «Volkswagen заңы» жойылды. «Викинг ісі», Халықаралық көлік жұмысшылары федерациясы, Финляндия теңізшілер одағы Viking Line ABP, OÜ Viking Line Eesti (C 438/05) бойынша 2007 жылы қабылданған шешімде, мүше мемлекетте ең төмен құнмен еңбек күшін іздейтін жұмыс берушінің кәсіподақтармен бизнес еркіндігіне кедерес келтіруіне жол жоқ, егер одақтың мақсаты қоғамдық мүддеге сәйкес жұмысшыларды қорғау болмаса. Тағы бір маңызды іс – Коулман мен Аттридж заңына қатысты, онда сот мүгедек балаға күтім жасау үшін белгілі бір жұмыс кестесін сұрағандықтан жұмысынан босатылған ананың мүгедектік бойынша дискриминациядан қорғалуға құқығы бар деп шешті. Ол Ұлыбританияның тек мүгедектігі бар адамды ғана қорғауға рұқсат беретін заңын жойды. Еуропалық соттың араласуының маңызды нәтижесі ретінде, байланысты дискриминация Ұлыбританияның 2010 жылғы теңдік заңына енгізілді.

Даулар

2009 жылы сот Apostolides v Orams ісі бойынша тарихи шешім шығарды, ол Ұлыбританиядан келген демалыс үйінің иесін 1974 жылы Түркияның Кипрге басып кіруі салдарынан қашып, жерлерін жоғалтқан адамдардың пайдасына меншік құқықтарынан бас тартуға мәжбүр етті. Президент Скоурис 2006 жылы Кипр Республикасының Макарий III орденінің Үлкен сыйлығын қабылдағаны және сот шешімі шығарғанға дейін бірнеше ай бұрын аралдың оңтүстік бөлігінің басшылығымен кездесулеріне байланысты бейтараптығы күмәнді деп саналды, онда көптеген босқындар әлі де тұрып жатыр.

Сөз сөйлеу және пікірлер

2004 жылы сөйлеген сөзінде президент Скоурис Әділет Сарайының Конституциялық сот емес, Жоғарғы сот ретінде қызмет ететініне сенетінін айтты. 2006 жылы Еуропалық субсидиарлық принцип туралы конференцияда сөйлеген сөзінде ол субсидиарлық принциптің сотпен байланысын және оның Quadragesimo anno еңбегімен байланысын сипаттады. Ол: «Жеке адамдар өздерінің бастамасымен және күштерімен істей алатын нәрсені олардан алып, қоғамға беруге болмайды, өйткені үлкен ұйымдардың кіші ұйымдардың жетістіктерін өздеріне қабылдауы және оларды жақсартуы әділдікке қайшы келеді. Субсидиарлық принцип шағын қоғамдарды орталық биліктің қажеттіліктен артық міндеттерден айырудан қорғайды». Сондай-ақ ол пропорционалдық туралы да айтты, ол, оның сөзінше, «қоғамға пайда келтіретін шара арқылы адамдардың құқықтарын қажетсіз шектеуден қорғайды». 2009 жылы соттың 50 жылдығын тойлау кезінде президент Скоурис соттың әр елдегі жеке адамның негізгі құқықтарына қатысты бастапқыда араласпау саясатын жүргізген кезеңдері туралы айтты, бірақ Жаңа Негізгі құқықтар хартасымен мүше елдердегі азаматтардың құқықтарын жақсартуға ниеттенетінін білдірді.

Құрметтер мен марапаттар

Ол грек, итальян, кипрлік, румын, австриялық және француз үкіметтерінің құрметті наградаларымен марапатталған. Ол Француз Республикасының Ұлттық құрмет легионы орденінің командирі дәрежесіне ие. Ол Афина академиясының корреспондент мүшесі. Ол мына университеттердің құрметті докторы: Шпейер әкімшілік колледжі (Германия), Вильнюс университеті (Литва), Тракия Демокрит университеті, Мюнстер университеті (Германия), Афина және Бухарест университеттері, Париж 2 Пантеон-Ассас университеті, Масарик университеті (Брно), Афина Пантеон университеті және Гейдельберг университеті.