Француз аристократы және дипломаты: Шёвелен маркизінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Француз аристократы, дипломат және саясаткер Франсуа Бернард де Шовелин, Гросбуа графы (Парижде 1766 жылдың 29 қарашасында туған; 1832 жылдың 9 сәуірінде Парижде қайтыс болған), сондай-ақ Шовелин графы ретінде де танымал, француз аристократы, дипломат, парламентарий және либералдық реформатор болған.

Өмірбаян

Көрнекті әулеттің ұрпағы Шовелен әкесі Франсуа Клод де Шовеленнің ізімен патшаның гардеробының басшысы (Луи XVI үшін) болып, граф де Рошамбоның француз экспедициялық корпусында шайқасты. Дегенмен, аристократтық тегіне қарамастан, ол либералдық көзқарастармен тәрбиеленгендіктен француз революциясын қолдады. 1792 жылдың ақпан айында ол Герминье Фелисиен Жозефина Тавернье де Булонь де Магнанвиллға үйленді және Таллеран басшылығымен «Елшінің плащысы» (немесе Елшінің орынбасары) атағымен Сент-Джеймс сарайына жіберілді. Оның Лондондағы міндеті – Франция мен Австрия және Пруссия арасындағы болашақ соғыста британ үкіметін бейтарап болуға көндіру болды. Шовелен 1793 жылдың қаңтарында француз республикасынан жаңа өкілеттік құжаттарын алды және оларды табыс ету үшін британ патшасымен кездесу сұрады. Бірақ уақыт қолайсыз болды – француз конвенті Луи XVI-ны бір күн бұрын өлім жазасына кесті, ал ол бірнеше күннен кейін (21 қаңтарда) атқыланды. Шовеленге 1793 жылдың 1 ақпанына дейін Англиядан кетуге бұйрық берілді, себебі британдықтар соғысқа дайындалып жатты. Парижге оралғаннан кейін және жаңа үкіметке жақын болғаннан кейін Шовелен Флоренцияда француз елшісі болып тағайындалды, бірақ ол осы қызметте сәтсіз болды, өйткені Ұлы герцогты жаңа француз республикасын мойындауға көндіре алмады. Шовелен Парижге қайтарылып, Террор кезінде күдікті ретінде түрмеге қамалды. Алайда, ол Термидор реакциясы кезінде Робеспьер тұтқындалғаннан кейін босатылды (1794 жылдың 27 шілдесі). 1800 жылы ол Трибунатқа сайланды, ал 1804 жылдың ақпанында Ла-Лиз префекті болып тағайындалды. 1811 жылы Шовелен империя бароны атағын алып, Мемлекеттік кеңесші болып тағайындалды. 1812-1814 жылдары ол Каталонияны басқарды, Каталонияны император Наполеонның інісі Жозеф Бонапартқа, Испания королі етіп тағайындалғанға, көндіруі күтілді. 1816 жылы ол Депутаттар палатасына сайланды және баспасөз бостандығын және сайлау құқығын кеңейтуді қолдады. Ол көрнекті шешен ретінде танылды. Ол парламенттегі солшыл, республикалық және либералдық топтың маңызды тұлғаларының бірі болды. 1827 жылы ол қайтадан депутат болып сайланғанымен, қоғамдық істерге қатыспады және 1829 жылы отставкаға кетті. Содан кейін ол бұрынғы Сито аббаттығына көшіп, оны тұрғын үйге айналдырды. Ол үш жылдан кейін Парижде холерадан қайтыс болды.

The scion of an illustrious family, Chauvelin followed his father François Claude de Chauvelin as Master of the King's Wardrobe (to Louis XVI) and fought in the Comte de Rochambeau's French Expeditionary Force. However, despite being of aristocratic birth, he had been raised with liberal views and thus became supportive of the French Revolution. In February 1792 he married Herminie Felicienne Joséphine Tavernier de Boulogne de Magnanville and was posted to the Court of St. James's, styled "Ambassador's Cloak" (or Deputy Ambassador), under Talleyrand. His role in London was to persuade the British Government to remain neutral in the impending war between France and Austria and Prussia. Chauvelin finally received his new credentials from the French republic in January 1793 and requested an audience with the British king to present them. But the timing was inauspicious Louis XVI had been sentenced to death by the French convention the day before, and would be executed a few days later (21 January). Chauvelin was ordered to leave England by 1 February 1793, as the British made preparations for war. After returning to Paris and ingratiating himself with the new régime, Chauvelin was posted as French Ambassador to Florence but his term there was unsuccessful, being unable to convince the Grand Duke to recognize the new French Republic. Chauvelin was recalled to Paris and jailed as a suspect during the Terreur. However, he was released following Robespierre's arrest during the Thermidorean Reaction (27 July 1794). In 1800, he was elected to the Tribunat and in February 1804, he was appointed Prefect of La Lys. And in 1811, Chauvelin was created a Baron of the Empire and appointed Councillor of State. From 1812 to 1814, he governed Cataloniastyled Intendant Généralhaving been expected to win over the Catalans to Joseph Bonaparte, Emperor Napoleon's brother, who had been installed as King of Spain. In 1816, he was elected to the Chamber of Deputies, and spoke in favor of press freedom and extending the electoral franchise. He earned a reputation as an outstanding orator. He was one of the major figures of the left wing, republican and liberal group in parliament. Though he was returned again as a Deputy in 1827, he played no further part in public affairs, finally resigning in 1829. He then permanently withdrew to the former Abbey of Cîteaux in Beaune, which he had bought and converted into a residence. He died of cholera three years later in Paris.

Шавелин мен "Қызыл қайың"

Баронша Эммуска Орчидің "Қызыл пернель" романы мен оның жалғауларында, серияның көп бөлігінде Қызыл пернельдің басты қарсыласы – азамат Шаувелин, ол нақты маркиздің бейнесімен шала байланысты кейіпкер. Нақты және көркемдік Шаувелиндердің арасында кейбір ортақ белгілер болғанымен, Орчидің Шаувелиннің мансабы, мінезі және тарихы туралы бейнелеуі айқын түрде бұрмаланған.