Кіріспе
Жаңа Орлеандағы бауырластық ұйым
Зулу әлеуметтік көмек және ләззат клубы (1916 жылы құрылған) – Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында Марди Гра күні жыл сайын Зулу шеруін ұйымдастыратын бауырластық ұйым. Зулу – Нью-Орлеанның ең ірі, басым көпшілігі афроамерикалықтардан тұратын карнавал ұйымы, оның мүшелері шөптен тоқылған белдік киіп, қолмен боялған кокос жаңғақтарын тастауымен әйгілі. Клуб Нью-Орлеан джаз және мұра фестивалінің тұрақты қатысушысы болып табылады.
Тарих
1908 жылы Джон Л. Метоер және «Трамптар» атты Нью-Йорк өзара көмек қоғамының мүшелері «Мен сияқты патша ешқашан болған емес және болмайды» деген вадевильдік комедиялық шоуға қатысты. Нью-Орлеандағы Гравье және Саратога көшелерінің қиылысындағы Пифиан ғибадатхана театрында «Смарт Сет» атты топ көрсеткен музыкалық комедияда кейіпкерлер шөптен тоқылған юбка киіп, қара макияж жаққан эпизод болды. Метоер осы эпизодтан шабыттанып, өзінің шеру тобын «Зулу» деп аталатын жаңа топқа ұйымдастырды. 1909 жылы Метоер және алғашқы Зулу патшасы Уильям Стори май құмырасынан жасалған тәж киіп, банан сабағын сүңгі ретінде ұстады. Алты жыл өткен соң, 1915 жылы алғашқы әшекейленген платформа құрғақ тауар қораптарымен жабдықталған көктемдік вагонға орнатылды. Патшаның арбасын ағаш мүк пен пальма жапырақтарымен безендірді. 1916 жылы «Зулу әлеуметтік көмек және ләззат клубы» құрылып, ұйымның жарғылары, сондай-ақ оның әлеуметтік миссиясы және қайырымдылық пен игілікке деген адалдығы бекітілді. 1933 жылы Зулу мүшелерінің әйелдері «Леди Зулу» атты қосымша ұйым құрды, ал 1948 жылы Эдвина Робертсон Зулудың алғашқы патшайымы атанды, осылайша клуб парадта патшайымды алғаш рет көрсетті. 1960 жылдары азаматтық құқық қозғалысының қысымы салдарынан мүшелік саны азайды. Наразылар жергілікті афроамерикандық қауымның «The Louisiana Weekly» газетінде жариялады: «Біз, Нью-Орлеанның қара нәсілді халқы, өз құқығымыз үшін және осы құқықтың негізі болып табылатын адамдық қадір-қасиетімізді мойындату үшін күресудеміз. Сондықтан біз Зулу парадына наразымыз, онда ақ саудагерлер қараларға қалада мас күйінде аралап, жабайыларша киініп, маймылдардай кокос лақтыру үшін ақы төлейді. Бұл карикатура бізді көрсетпейді. Керісінше, ол бізге қарсы бұрмаланған бейне. Сондықтан біз Нью-Орлеанның барлық азаматтарынан Зулу парадына бойкот жариялауды сұраймыз. Егер біз басқалардан құрмет күтсек, алдымен оны өзімізден талап етуіміз керек». Клубтың мәлімдемесіне сәйкес, Зулудың қара макияж қолдануы ешқашан «қара бет» емес. Оңтүстікте қара нәсілді американдықтарға маска киюге тыйым салынған, бірақ қара макияжға рұқсат берілген. Zulu Social Aid & Pleasure Club, Inc. компаниясы «қара бет» әрекетіне қатыспағанын және қатыспайтынын мәлімдейді, өйткені «қара бет» – қара адамдарды клоун мен ақымақ ретінде бейнелейтін, жек көретін бейнелеу. 1960 жылдары ұйым, қала әкімі мен полиция бастығының қолдауымен, қара макияж қолдануды тоқтатты, бірақ шеру дәстүрін сақтап, шөптен тоқылған юбка киюді және патшаның кім екенін құпия ұстауды жалғастырды. Қысым күшейгеніне байланысты 1965 жылы Зулу мүшелерінің саны 15-ке дейін азайды. Жергілікті азаматтық құқық қозғалысының жетекшілері Эрнест Ж. Райт және Моррис Ф. Х. Джефф ағаның Зулу мүшелері ретінде қабылдануы шиеленісті азайтып, мүшелік санының өсуіне ықпал етті. Крейлер көп ұзамай бұрынғы дәстүрлерін, соның ішінде қара макияж қолдануды қайта жаңарта бастады. Басқа «ескі» Карнавал крейлерінен айырмашылығы, Зулуда нәсілдік кемсітушілік саясаты болған емес. Оның құрылған күнінен бастап, нәсіліне, ұлтына немесе дініне қарамастан, кез келген адам мүшелікке қатыса алатын. 1973 жылы 1973 жылдан 1988 жылға дейін Зулу президенті болған Рой Э. «Глап» Глапион-младший барлық нәсілдік және этникалық топтардан кәсіби мамандарды, педагогтарды және көрнекті бизнесмендерді Зулу мүшелігіне белсенді түрде шақыруға кірісті, осылайша Зулуны нәсілдік интеграцияланған парадты өткізген алғашқы ұйым етті.
We, the Negroes of New Orleans, are in the midst of a fight for our rights and for a recognition of our human dignity which underlies those rights. Therefore, we resent and repudiate the Zulu Parade, in which Negroes are paid by white merchants to wander through the city drinking to excess, dressed as uncivilized savages and throwing cocoanuts like monkeys. This caricature does not represent Us. Rather, it represents a warped picture against us. Therefore, we petition all citizens of New Orleans to boycott the Zulu Parade. If we want respect from others, we must first demand it from ourselves. According to the club, Zulu's use of black makeup was never a form of "blackface". Throughout the south, black Americans were prohibited from wearing masks, but black makeup was permitted. The Zulu Social Aid & Pleasure Club, Inc. says that it has not and never will participate in the act of "blackface," as "blackface" is the derogatory, hateful representation of black people as buffoons and idiots. During the 1960s, the organization, with the support of the Mayor and chief of police, gave up black make up but continued the tradition of the parade, wearing grass skirts and keeping the identity of the king secret. Due to continued pressure, by 1965 there were only 15 Zulu members remaining. The induction of local civil rights leaders Ernest J. Wright and Morris F. X. Jeff Sr. as Zulu members eventually lifted tensions and membership started to increase. The krewe soon resumed their old traditions, including the black makeup. Unlike the other "old line" Carnival Krewes, Zulu never had a policy of racial discrimination. From its inception, any man, regardless of race, ethnicity or religion, had the opportunity to join the membership. In 1973, Roy E. "Glap" Glapion Jr., Zulu President from 1973 to 1988, started actively recruiting professionals, educators, and prominent businessmen and men from all racial and ethnic backgrounds to join Zulu's membership, making Zulu the first parading organization to actually parade racially integrated.
Зулу кокосы
Зулу әлеуметтік көмек және ләззат клубы парадқа келгендерге кокос лақтыруымен әйгілі. 20-шы ғасырдың басында басқа парад ұйымдары көбінесе қолмен жасалған, қымбат тұратын әйнек мұқаптар тастайтын. Зулудың жұмысшылары сондай лақтыруға шамасы келмеді, сондықтан олар кокосты француз базарынан сатып алуға бекінді, себебі олар ерекше және салыстырмалы түрде арзан болды. Суреттелген және әшекейленген кокостар 1940-шы жылдардың соңынан бастап клубта танымал болды. 1987 жылы ұйым сақтандыруын жаңарта алмады, ал кокосқа байланысты жарақаттардан туындаған сот процестері осы дәстүрді тоқтатуға мәжбүр етті. 1988 жылы губернатор Эдвин В. Эдвардс Луизиана штатының #SB188 заңын, "Кокос заңын" қол қойып бекітті, ол кокостан туындаған жарақаттар үшін жауапкершілікті алып тастады және дәстүрді қайта жаңартуға мүмкіндік берді.
Зулу патшасы
Зулу – өз патшасын сайлау жүйесі арқылы таңдайтын Нью-Орлеан Марди Грасының жалғыз құрамы. Асамат патшаларға кандидат болу үшін, басқа құрам мүшелерінен дауыс жинау мақсатында кештер ұйымдастыруы қажет.
Зулу патшайымы
1948 жылы Эдвина Робертсон Зулу королевасы атанды, осылайша клубты парадта королевасын көрсеткен алғашқы клуб етті. Клубтың Зулу королевасын әуежайда қарсы алуы дәстүрге айналған, бірақ көп жылдар бойы Зулу королевалары Нью-Орлеанда тұрады, сондықтан олар осы рәсімге қатысу үшін әуежайға ұшу үшін басқа қалаға баруға мәжбүр.