Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Cannone da 75/32 modello 37 – Екінші дүниежүзілік соғыста қолданылған итальяндық далалық пушка. Бұл белгілеу пушканың 75 мм калибрлі, 32 калибрлік ұзындықтағы стволға ие екенін және 1937 жылы қабылданып, қызметке қойылғандығын көрсетеді.
The Cannone da 75/32 modello 37 was an Italian field gun used during World War II. The designation indicates that the gun had a 75 mm caliber, the barrel was 32 caliber lengths long and it was accepted for service in 1937.
Тарих
Жаңа туған 75/18 гаубицаларының баллистикалық шектеулері күрт байқалды, олардың максималды атыс қашықтығы шамамен 9 км болды, ал басқа еуропалық армиялардың дивизиялық артиллериясы ірі калибрлі ғана емес, сонымен қатар айтарлықтай ұзын қашықтыққа ие болды. Сондықтан, Қару-жарақ және оқ-дәрі Техникалық қызметі 75/18 Mod 35 гаубицасының шассиіне орнатылатын жаңа, ұзартылған оқты зерттеуді сұрады. Оқтың ұзындығын ұлғайту, сондай-ақ жорықтан артиллерия ретінде қашықтығын ұлғайту жаңа қаруды танкіге қарсы функцияда қолдануға бағытталған. 75/18 гаубицасымен мүмкіндігінше көп бөліктен құралған, 34 калибрлі ұзын оқпанға орнатылған, Неаполь арсеналында дайындалған және 1937 жылы прототипі ұсынылған бұл қару. Бұл модель 75/34 Mod. SF деп аталды, осылайша Корольдік армия қабылдады және өндіріс Ансальдоға тапсырылды. Ансальдо оқтың ұшына өзгерістер енгізіп, оны қысқартып, оқпан тежегішін модификациялады, осылайша стандартты нұсқа 75/32 Mod. 1937 шығарылды. Cannone da 75/32 Ансальдо компаниясы жобалаған және алғашқы үлгілері 1937 жылы өндірілді. Италия капитуляциялағаннан кейін Германия тарапынан басып алынған қарулар 7,5 см FK248(i) деп белгіленді. Бұл қару Ресейде ARMIR (Ресейдегі итальяндық армия) құрамындағы "201º Reggimento d'artiglieria motorizzato" бөлімінде қолданылып, советтік Т-34 танкына қарсы жақсы нәтижелер көрсетті. 1941 жылғы Эквадор-Перу соғысына дейін олардың бір бөлігі Перу армиясымен сатып алынды.
The newly born 75/18 howitzers already presented major ballistic limitations, given that their maximum range was about 9 km, when the divisional artillery of the other European armies were not only of greater caliber, but also had significantly higher ranges, therefore the Arms and Ammunition Technical Service requested that a new elongated gun be studied to be mounted on the carriage of the 75/18 Mod 35 howitzer. The increase in the length of the gun, as well as the increase in range as artillery from campaign, was aimed at the use of the new piece in anti tank function. The piece, designed to have as many parts as possible in common with the 75/18 howitzer, mounted a 34 gauge long barrel, was prepared at the Naples Arsenal and the prototype was presented in 1937 This model, called 75/34 Mod. SF, was thus adopted by the Royal Army and production was assigned to Ansaldo This intervened on the muzzle, shortening it and modifying the muzzle brake, thus obtaining the standard version 75/32 Mod. 1937. The Cannone da 75/32 was designed by Ansaldo and the first examples were produced in 1937. After Italy surrendered, guns captured by Germany were designated 7.5 cm FK248(i). This gun was used in Russia with the ARMIR (ARMata Italiana in Russia Italian Army in Russia) in the "201º Reggimento d'artiglieria motorizzato" and it had good results against the Soviet T 34 tank. Some were acquired by the Peruvian Army before the Ecuadorian–Peruvian War of 1941.
Техникалық ерекшеліктер
Оқпан бір бөліктен жасалған және прототипте тұмсық тежегішімен жабдықталған. Оқ каналының қадамы 20 калибрді құрады. 75/18 Мод. 1934/1935 үлгісіне ұқсас тіреуіш, металл спицалы дөңгелектермен жабдықталған, бастапқыда электроннан (магний мен алюминий қорытпасы), кейіннен болат жақпен ауыстырылды. Дөңгелектердің диаметрі 1,3 метр (3,28 фут) және жартылай пневматикалық сақинамен, сондай-ақ серпімді торсионды арқалықпен бекітілген. Бұл артиллериялық құралдың максималды сүйреу жылдамдығы 60 км/сағ (37,2 миль/сағ) болды, бұл жеңіл артиллерия үшін қалыптан тыс жоғары көрсеткіш. Бөлгіш құйрықтары екі бөлікке бүгіліп, ұзындығы шектеулі конфигурацияны құрады. Құрал екі зарядта (сонымен екі түрлі бастапқы жылдамдықпен) және бір зарядта проекцияланған фольганы атуға қабілетті болды. 1943 жылдан бастап 12 мм қалыңдықтағы қалқанмен және бронетранспорттық техникамен тиімді күресуге мүмкіндік беретін жылдам зарядтау жүйесімен жабдықталды.
The barrel was one piece and in the prototype it was equipped with a muzzle brake. The rifling had a step of 20 calibers. The mount, similar to that of the 75/18 Mod. 1934/1935, had metal spoked wheels, originally in Elektron, an alloy of Magnesium and Aluminium, then later it got replaced by sheet steel. The wheels had a diameter of 1,3 meters (3,28 ft) with a semi pneumatic ring, and an elastic torsion bar suspension. The maximum towing velocity for this piece was 60 km/h (37,2 mph), superior to the one normally used for light artillery. The split tails could fold in two elements, obtaining a length gear configuration that was quite limited. The piece was able to shoot both a projected foil on two charges (so on two different muzzle velocities) and a projected foil in one charge. From 1943 onwards it was provided with a 12 mm thick shield and a faster loading system to allow an easier engagement with armored vehicles.
Нұсқасы
75/34 Мод. SF зеңбірегінің негізі, қатты және өздігінен жүретін қарулар үшін, әсіресе P 26/40 түрінде пайдаланылды.
The base of the cannon 75/34 Mod. SF was used for the hard and self propelled guns, in particular for the type of
P 26/40.