Вильям Чертон: Солтүстік Каролина жерін зерттеуші және картограф

Кіріспе

ағылшын дін қызметкері Уильям Чёртон (1767 жылдың желтоқсанында қайтыс болды) Солтүстік Каролина штатының алғашқы жер өлшеушісі болды.

Өмірбаян

Ол шамамен 1749 жылы Ұлыбританияның Солтүстік Америкадағы колонияларына Гранвилл округінің геодезисі және картографы ретінде көшіп келді. Оның құзырында Солтүстік Каролинаның 35 градус 34 минут параллелінің солтүстігіндегі барлық аумағы, ені 60 миль (97 км) болатын жолақ кірді. Сол кезде бұл шекара тек батысқа қарай Хо өзеніне дейін ғана зерттелген еді. Солтүстік шекара, Вирджиния шекарасы, 1729 жылға қарай қазіргі Стокс округіндегі Блю Ридж тауына дейін батысқа қарай жүргізілген. Ол кезде бүкіл аймақ әлі де Берти округінің құрамында болды және испан және француздық талаптарға қарамастан, батысқа қарай Тынық мұхитына дейін созылды. 1749 жылы Уильям Чёртон және Лорд Гранвиллдің мүддесін қорғайтын Корольдік заңгер Дэниел Уэлдон, Вирджиния колониясының мүддесін қорғайтын Питер Джефферсон және Джошуа Фрай бірлесіп Блю Ридж тауынан батысқа қарай 90 миль (145 км) қашықтықтағы Steep Rock Creek-ке дейін қосымша зерттеу жүргізді. Дэниел Уэлдонның резиденциясы қазіргі Уэлдон қаласының жанында орналасқан. Питер Джефферсон Томас Джефферсонның әкесі болды, ал Джошуа Фрай бұрын Уильям және Мэри колледжінде математика және табиғаттану профессоры болған. Джефферсон мен Фрай 1746 жылы Лорд Фэрфакстың батыс Вирджиниядағы кең иеліктерінің зерттеуін аяқтаған еді. Сонымен қатар, олар 1749 жылы Льюис және Мериветерлер және Альбемарл округінің басқа тұрғындарынан құралған Лоялл Лэнд Компани атты кәсіпорын құрды. Бұл компания "батыс жерлерін табу және сату" мақсатымен құрылған және Вирджиния мен Солтүстік Каролина шекарасынан басталып батысқа және солтүстікке қарай 800 мың акр (3200 км²) жерге иелік ету құқығы берілді. Джефферсон мен Фрай Вирджинияның оңтүстік шекарасын белгілеуі керек болды, осылайша оларға берілген жердің шектерін анықтауға болады. Гранвилл округінің оңтүстік шекарасы жақын арада қазіргі Роуэн-Кабаррус округі шекарасында орналасқан Холодный Крик өзеніне дейін батысқа қарай кеңейтілді, бірақ 1772 жылдың қыркүйегіне дейін Блю Ридж тауына жетпеді. Чёртон 1752 жылдың тамызынан 1753 жылдың қаңтарына дейін Моравия епискобы Август Готлиб Спангенберг пен моравиялықтардың тобымен бірге Моравиялықтарға арналған "Көк таулар" аймағында 98 925 акр (400 км²) жерді зерттеді. Епископ Спаргенбургтің күнделігі Уильям Чёртонды "әрине ақылды адам" және "өзінің геодезиялық практикасында өте сақтықпен келетін" және "жақсы серік" ретінде сипаттайды. Чёртон өмірінің соңына дейін моравиялықтармен байланысын сақтап келді. Вирджиния комиссарлары Джефферсон мен Фрай 1751 жылы Вирджинияның картасын жасады, онда Гранвилл округі туралы көптеген егжей-тегжейлі мәліметтер келтірілген. Олар 1755 жылы Гранвилл округінің батыс аудандарында егжей-тегжейлі мәліметтерді едәуір арттырған екінші басылымын шығарды. Бұл егжей-тегжейлі мәліметтер екі жағдайда да Уильям Чёртоннан алынған, бірақ Джефферсон Фрай карталарының ешқайсысында Чёртонға авторлық құқық берілмеген. Лорд Гранвиллдің жерінен түскен кірісі жыл сайын жер иелерінен жиналатын "квитриент" арқылы алынды. Бұл термин жер иесін жарғының талаптарына сәйкес лорд Гранвиллге тиесілі белгілі бір феодалдық міндеттемелерден "босатқандықтан" пайда болған. Квитриенттің мөлшері әр уақытта әр түрлі болды, әр гектарға бір фартингтен жарты пенниге дейін, орналасқан жеріне, өнімділігіне немесе басқа да факторларға қарамастан. Чёртон пландарды дайындау және актіні жазуды Гранвиллдің Эдентон кеңсесіне оралғанға дейін кейінге қалдырды. Осыдан кешігулер туды. Чёртон кейде Гранвиллдің агенттерімен келісімге келіп, жинақталған квитриенттерді өзі төлеп, осындай кешігуге тап болған грант алушыларға көмектесті. Оның көптеген түпнұсқа пландары бүгін Солтүстік Каролина штатының мұрағатында сақтаулы. 1753 жылы Чёртон мен Уильям Вигерс 635 акр (2,6 км²) жерді Салсбери қаласын құру үшін сенімгерлікпен ұстауға грант алды. Келесі жылы Чёртон 663 акр (2,7 км²) жерді Оранж қаласын құру үшін грант алды, кейіннен ол Корбинтон, содан кейін Чайлдсбург және ақырында Хиллсборо деп аталды. Чёртон және оның көмекшісі Енох Льюис 1754 жылдың жазында жаңа қала үшін 120 жер учаскесін жоспарлады. Чёртон 1752 жылы Оранж округінің жаңа округі үшін актілерді тіркеуге тағайындалды, бірақ оның іс жүзіндегі қызметін оның орынбасары Уильям Рид орындады, өйткені оның геодезиялық практикасында ұзақ уақыт болмауы қажет болды. Чёртон 1754 жылдан 1762 жылға дейін Оранж округынан Отарлау Ассамблеясына өкіл болды, бірақ ол 1757 жылға дейін сол кездегі Чайлдсбургтің тұрғыны болмаған сияқты. Ол 1759 жылдан бастап өліміне дейін қала комиссары болды және 1757 жылдан кейін Бейбітшілік судьясы болды, сонымен қатар 1757 жылы Оранж округіне округтік геодезист болып тағайындалды. 1759 жылы Чёртон Ассамблеяның актісі бойынша қалада F, G, H және K деп аталатын төрт жер учаскесін алды, бұл қала тұрғындарына көрсеткен көптеген қызметтерін және аталған қалашықты жоспарлаудағы еңбегі мен шығындары үшін берілді. Бұл грант 1766 жылғы актіде қайта расталды, ол қаланы Хиллсборо деп атады. Чёртон 1757 жылдан бастап Солтүстік Каролина провинциясының топографиялық картасын жасаумен белсенді айналысты, бірақ оның өзі оңтүстік және жағажай аймарларын зерттемеді, "ақпарат пен ескі карталарға" сүйенді. 1766 жылдың қараша айында губернатор Трайон аяқталған Чёртон картасын Бас Ассамблея алдына ұсынды, ол Чёртонның 155 фунт стерлингтік төлемақысын төледі. Губернатор Чёртонға егер ол провинцияның оңтүстік және теңіз жағалау бөліктерін "аяқтауға және жетілдіруге" тырысса, Трайонның келісімімен картаны Англияға алып, Сауда кеңесіне ұсынуға құқылы болады деп уәде берді. 1767 жылы Чёртон жағажай аймарларын зерттеуді бастағанда, картасының сол бөлігінің өте нашар екенін анықтады және оны "құлатып, кесіп тастады".

He moved to Great Britain's North American colonies in about 1749 as a surveyor and cartographer for the Granville District which included all of North Carolina north of the 35 degree, 34 minute parallel, a strip 60 mile (97 km) wide. This line had only been surveyed as far west as the Haw River at that time. The northern boundary, the Virginia line, had been run as far west as the Blue Ridge in present day Stokes County by 1729. At that date, the entire area was still a part of Bertie County and extended west to the Pacific Ocean, the claims of the Spanish and French notwithstanding. In 1749, William Churton, and Crown lawyer Daniel Weldon, representing the interests of Lord Granville, along with Peter Jefferson and Joshua Fry, representing the interests of the Colony of Virginia, surveyed an additional 90 mile (145 km) westward of the Blue Ridge to Steep Rock Creek. Daniel Weldon’s seat was near the present town of Weldon. Peter Jefferson was the father of Thomas Jefferson and Joshua Fry was formerly a professor of mathematics and natural philosophy at the College of William & Mary. Jefferson and Fry had earlier (1746) completed a similar survey of the extensive holdings of Lord Fairfax in western Virginia. More to the point, they had, in 1749, formed a venture called the Loyal Land Company, which included Lewises and Meriwethers and other Albemarle County residents. The Loyal Land Company was chartered “ for the discovery and sale of western lands” and was granted “eight hundred thousand acres [3,200 km²] in one or more surveys beginning on the Bounds between this Colony & North Carolina & running to the Westward & the North ” Jefferson and Fry needed to establish the southern boundary of Virginia so as to delineate the limits of their grant. The southern boundary of the Granville district was soon extended as far west as Cold Water Creek at what is now the Rowan–Cabarrus county line but did not reach the Blue Ridge until September 1772. Churton further surveyed a portion of the area beyond the Blue Ridge between August 1752 and January 1753, accompanied by Moravian Bishop August Gottlieb Spangenberg and a party of Moravians to survey tracts totaling 98,925 acres (400 km²) in the “Blue Mountains” for the Moravians. Bishop Spargenburgs’ diary provides glimpses of William Churton wherein he is characterized as “certainly a reasonable man” and “excessively scrupulous” in his surveying practice and a “good companion”. Churton maintained a relationship with the Moravians until his death. The Virginia commissioners, Jefferson and Fry, produced a map of Virginia in 1751 which showed much detail in the adjacent Granville district. They again produced a second edition in 1755 with significant increases in detail in the western areas of the Granville district. It appears that said detail was, in both cases, obtained from William Churton, although no credit is given to Churton on either of the Jefferson Fry maps. Lord Granville’s revenue from his land was derived from a “quitrent” to be collected yearly from the landholders of his land. The term is derived because it “quit” the landholder from certain feudal obligations to which Lord Granville was entitled under provisions of the charter. The quitrent varied from time to time from a farthing to a halfpenny per acre, without regard to location, productivity or other consideration. Churton deferred the drawing of the plats and writing of the deed until he returned to Granville’s office in Edenton. Long delays inevitably ensued. Churton sometimes assisted the waiting grantees caught in such delay by intervening with Granville’s agents and on occasion, paying the accumulated quitrents himself. Many of his original plats survive today in the State Archives of North Carolina. In 1753, Churton and one William Vigers received a grant for 635 acres (2.6 km²) to hold in trust for the establishment of the Town of Salisbury. The next year, Churton likewise received a grant of 663 acres (2.7 km²) to establish the town of Orange, which was subsequently renamed Corbinton, then Childsburg and finally Hillsborough on the north bank of the Eno River. Churton and his assistant Enoch Lewis laid out 120 lots of for the new town in the summer of 1754. Churton had been appointed Register of Deeds for the new county of Orange County when it was erected in 1752, but the actual function was carried out by his deputy, William Reed, because of his necessary extended absences in his surveying practice. Churton was a representative from Orange in the Colonial Assembly from 1754 until 1762, although he appears not to have been a resident of what was then Childsburg until 1757. He was a town commissioner from 1759 until his death and served as Justice of the Peace after 1757 and likewise was appointed County Surveyor for Orange County in 1757. In 1759, Churton received by an act of the Assembly, four lots of in the town, designated as lots F, G, H and K in the southeastern quadrant, “in consideration of the many services he hath performed for the Inhabitants of the said Town, and his Labor, Expense, and Pains in laying out the said Town.” This grant was reaffirmed in the act of 1766 which renamed the town Hillsborough. Churton was actively engaged in producing a topographic map of the Province of North Carolina from 1757 although he did not himself survey the southern and coastal areas, but relied of “information and old maps”. In November 1766, Governor Tryon laid the finished Churton map before the General Assembly which paid Churtons’ fee of 155 Pounds. The Governor assured Churton that if he would endeavor to “complete and make perfect the southern and maritime parts of the province’” he should with Tryon’s approval take the map to England and present it to the Board of Trade. In 1767, when Churton began to actually survey the coastal areas he discovered that that portion of his map was so defective that he “condemned and cut off that portion.”

Чёртон 1767 жылдың желтоқсанында қайтыс болды және губернатор Трайон швейцариялық инженерлер мен картографтар Клод Жозеф Сотьер мен Джон Авраам Коллеге жұмысты аяқтауды тапсырды, ал бұл жұмыс бүгінде "Колле картасы" деп белгілі. Хиллсборо қаласының басты солтүстік-оңтүстік көшесі Уильям Чёртонның құрметіне Чёртон көшесі деп аталды. Стюарт Дунауэйдің күш-жігерінің арқасында Солтүстік Каролина тас жолының тарихи белгісі G 136 2017 жылдың 4 қарашасында Уильям Чёртонға арналды.