Генерал Орландо Уорд (1891-1972) – қатысты I және II дүниежүзілік соғыстарда. 1-ші және 20-шы брондық дивизиялардың командирі, артиллерия тактикасын жетілдірді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы (1891–1972)
US Army general (1891–1972)
Генерал-майор Орландо Уорд (4 қараша 1891 – 4 ақпан 1972) – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қатысқан АҚШ армиясының карьералық офицері. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде генерал-майор шенінде ол «Шамылдық» операциясы мен Тунис науқанының алғашқы айларында 1-ші бронетандық дивизияға қолбасшылық етті, 1943 жылдың наурыз айында қызметтен босатылды. 1945 жылы 20-шы бронетандық дивизияның командирі ретінде Еуропаға қайта оралды. Уорд соғысқа дейінгі маңызды жылдары армия штабының бастығы генерал Джордж Маршаллдың хатшысы болып қызмет етті және 1930 жылдары далалық артиллерия тәсілдерін жетілдіруге зор үлес қосты, бұл он жылдан кейін американдық далалық артиллерияны Екінші дүниежүзілік соғыста ерекше тиімді етті.
Major General Orlando Ward (November 4, 1891 – February 4, 1972) was a career United States Army officer who fought in both World War I and World War II. During the latter, as a major general, he commanded the 1st Armored Division during Operation Torch and during the first few months of the Tunisian campaign, before being relieved in March 1943. He trained and returned to Europe in 1945 as commander of the 20th Armored Division. Ward also served as Secretary to the Army Chief of Staff, General George C. Marshall, in the critical years prior to the war and made major contributions to field artillery procedures in the 1930s that, a decade later, made the American field artillery especially effective in World War II.
Ерте өмір және әскери мансап
1891 жылы 4 қарашада Миссури штатының Мейкон қаласында туған Орландо Уорд 1909 жылы 18 жасында Нью-Йорктің Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясына (USMA) түсіп, бес жылдан кейін (француз тілі пәні бойынша туындаған қиындықтарға байланысты) 1914 жылы 12 маусымда, Еуропада Бірінші дүниежүзілік соғыс басталуға азық болған кезде, АҚШ Армиясының кавалерия бөлімінде екінші лейтенант шенімен бітірді. Оның курстастарының арасында Франк В. Милберн, Дженс А. Доу, Висенте Лим, Карл Спаатц, Ральф Ройс, Джеймс Л. Брэдли, Брехон Б. Сомервелл, Гарри С. Инглс, Гарольд Р. Булл, Джон Б. Андерсон, Чарльз П. Гросс болды. Бәрі де, Уорд сияқты, генерал-офицерлер болып өсті. Уордтың алғашқы қызметі – қара түсті кавалериялық әскерлерге қолбасшылық ету, ол 9-шы кавалериялық полкінің "Е" взводымен Аризона және Нью-Мексиконың шұғылалы аймақтарында шекаралық күзетуде болды. Кейіннен ол 1916 жылы Мексикаға Панчо Вилланы қууға аттанған бригадир генерал Джон Дж. Першингтің жасағында қызмет етті. Панчо Вилла жорығындағы қызметі үшін ол Мексикалық қызмет медалімен марапатталды. Жылқының болашағы шектеулі екенін түсінген Уорд артиллерияға қызығушылық танытып, Далалық артиллерия бөліміне ауыстырылды және Аризона штатындағы Дуглас лагерінде 10-шы Далалық артиллериялық полкіне қосылды. АҚШ 1917 жылдың сәуір айында Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты, ал Уордтың полкі жақын арада 3-ші дивизияның құрамына кірді. Ол соғыс кезінде Батыс майданында Америкалық экспедициялық корпусы (AEF) қатарында қызмет етті. 1918 жылдың шілдесінде Марнаның екінші шайқасында, басқа офицерлердің тиімсіздігіне себеп болған жағдайларда, ол 10-шы Далалық артиллериялық полкінің 2-ші батальонын басқарып, неміс әскерлерінің шабуылы кері қайтарылғанға дейін батальонды тиімді ұстады. Кейіннен ол осы іс-қимылы үшін «Күміс жұлдыз» орденімен марапатталды. Ол 1918 жылдың 11 қарашасында Германиямен келісімге қол қойылып, соғыс аяқталғанға дейін Батыс майданында қызметін жалғастырды. Сол кезде ол Лангрдегі Командалық және Бас штаб мектебінде оқыды, оны 1919 жылдың қаңтарында бітірді.
Born in Macon, Missouri, on November 4, 1891, Orlando Ward, at the age of 18, entered the United States Military Academy (USMA) at West Point, New York in March 1909, graduating five years later (after being held back due to problems with the French curriculum) on June 12, 1914, shortly before the outbreak of World War I in Europe, as a second lieutenant in the Cavalry Branch of the United States Army. Among his fellow graduates were Frank W. Milburn, Jens A. Doe, Vicente Lim, Carl Spaatz, Ralph Royce, James L. Bradley, Brehon B. Somervell, Harry C. Ingles, Harold R. Bull, John B. Anderson, Charles P. Gross. All of these men, like Ward, would become general officers. Ward's first assignment was as a commander of black cavalry troops, serving with 'E' Troop of the 9th Cavalry Regiment on border patrol in the wilds of Arizona and New Mexico. He later was part of Brigadier General John J. Pershing's forces chasing Pancho Villa into Mexico in 1916. He was awarded the Mexican Service Medal for serving in the Pancho Villa Expedition. Recognizing that the horse had a limited future, Ward became interested in artillery and transferred to the Field Artillery Branch and was sent to join the 10th Field Artillery Regiment at Camp Douglas, Arizona. The United States entered World War I in April 1917, and Ward's regiment soon became part of the 3rd Division. He served on the Western Front with the American Expeditionary Forces (AEF) during the war. During the Second Battle of the Marne, in July 1918, under conditions that rendered other officers in charge useless, he took charge of the 2nd Battalion, 10th Field Artillery Regiment and kept the battalion effective until the tide of Germans was turned back. He was later awarded the Silver Star Citation for his actions. He continued to serve on the Western Front until the war ended with the Armistice with Germany on November 11, 1918. By that time he was attending the Command and General Staff School at Langres, from where he graduated in January 1919.
Соғыс аралығы
Соғыс аралығындағы тыныш кезеңде ол далалық артиллерияда қызметін жалғастырды, бірақ Висконсин университетінде (Мэдисон) ROTC нұсқаушысы (онда Чарльз Линдберг оның студенттерінің бірі болды) сияқты қызметтерге тағайындалды. Ақырында ол Оклахома штатының Форт-Силл қаласындағы АҚШ Армиясының далалық артиллерия мектебінде нұсқаушы болды, онда ол және басқалар алдағы соғыста АҚШ Армиясының артиллериясын тиімді еткен маңызды алдын ала бақылау процедураларын жасады. 1935 жылдың тамызынан 1936 жылдың маусымына дейін ол АҚШ Армиясының соғыс колледжіне оқыды. Ол сол жерде жүргенде, 1935 жылдың 25 қарашасында подполковник болып тағайындалды. Бітіргеннен кейін көп ұзамай ол 1-ші батальонның 83-ші далалық артиллерия полкінің басшылығын алды және он сегіз айдан астам уақыт бойы оған басшылық етті, содан кейін ол соғыс министрлігіне тағайындалды, онда ол келесі бірнеше жыл бойы әртүрлі лауазымдарда штаб офицері болып қызмет етті. Бұл Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа кіруіне дайындық жасаудың маңызды кезеңі болды. Уорд Маршаллға әскери құрылымды құру үшін қажетті ресурстарды табуға көмектесті, ал саяси күштер АҚШ-ты соғыстан шеттеу және Ұлыбританияға көмектесу үшін күресті. Ол Уолтер Беделл Смит пен Омар Брэдлимен тығыз жұмыс істеді. Танкілер соншалықты батқандықтан, алға жылжыған немістердің өзі оларды шығара алмады. Бұл ауыр үлкен шығын болды. Ұзаққа созылған шайқаста CCB 32 орта және 46 жеңіл танкіден айырылды. Қалған соғыс машиналары ұзақ жолдан кейін майданға жеткеннен кейін жақсы жағдайда болмады. Алайда, Уорд британдық танк командирлерімен неміс танк тактикасы туралы кеңеспегені және осы ақпаратты өзінің бағынышты командирлеріне жеткізбегені үшін де жауапты болды. Нәтижесінде, 1-ші бронетанктік дивизияның бөлімдері генерал-фельдмаршал Эрвин Роммельдің таныс тактикасының құрбаны болды, олар неміс танктерін 88 мм калибрлі неміс танкке қарсы зеңбіректердің экранына зейнетке шыққандай етіп қуып жетеді, нәтижесінде американдық бронетехникасы көп шығынға ұшырады. Кассериндегі жеңілістен кейін Паттон алдымен Уордқа кеңес берді, содан кейін оның дивизиясын жеке басқару қажеттігін ескертті, осылайша неміс күштеріне қарсы қысымды сақтауға болатын еді. 1-ші бронетанктік дивизияның алға жылжуына шыдамсыздық танытқан Паттон Уордқа 1-ші бронетанктік дивизияның алдыңғы қатарларындағы Мекнесси биіктіктеріне түнгі шабуылға жеке басшылық етуді бұйырды, бұл биіктіктер 1-ші бронетанктік дивизияның шебінің алдында жатқан және қатал қорғалған болатын. Уорд бұйрыққа бағынып, шабуыл бастапқыда сәтті аяқталды. 1943 жылдың 1 сәуірінде Эль-Геттардан басталған американдық шабуыл осі күштерінің күшейтілген қорғанысына тап болды. Британдық генерал сэр Гарольд Р. Л. Г. Александрдың (Солтүстік Африкадағы барлық одақтас күштерді бақылаған 18-ші армия тобының қолбасшысы) келісімімен Паттон Уордты қызметтен босатып жіберді. Жақында жүргізілген зерттеулер Уордты қызметтен босатуға саяси факторлар да ықпал еткенін көрсетеді. "Уордтың жұмыстан босатылуы Солтүстік Африкаға американдық күштерді тарту жоспарларындағы Александрдың дұрыс еместігін жасырды; оның салдарынан Паттонның неміс желісін бұзуға және американдық үстемдікті дәлелдеуге болмауы да жеңілдетілді. АЙК төменгі деңгейдегі бағыныштылардың орнын құрбан ету арқылы жоғары деңгейдегі одақты сақтап қалды (сау болмаса да)". Уордтың орнына бұрынғы 2-ші бронетанктік дивизияның қолбасшысы генерал-майор Эрнест Н. Хармон тағайындалды, ол Кассерин асуындағы шайқастар кезінде Фредендалдың әрекетсіздігін жою үшін сәтті араласты. Генерал-майор Уорд - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Паттонның бұйрығымен қызметтен босатылған жалғыз генерал.
During the quiet interwar period, he continued to serve in the field artillery, but was assigned posts like ROTC instructor at the University of Wisconsin–Madison (where Charles Lindbergh was one of his students). Eventually, he became an instructor at the U. S. Army Field Artillery School at Fort Sill, Oklahoma, where he and others developed key forward observer procedures that made the U. S. Army's artillery effective in the upcoming war. He attended the United States Army War College from August 1935 until June 1936. While he was there he was promoted to lieutenant colonel on November 25, 1935. Shortly after his graduation, he assumed command of the 1st Battalion, 83rd Field Artillery Regiment, which he commanded for over eighteen months until being assigned to the War Department, where he served as a staff officer in a variety of roles for the next few years. a critical time of building up in preparation for the American entry into World War II. Ward assisted Marshall in finding the resources to build the military while political forces were fighting to keep the United States out of the war and to help Britain. He worked closely there with Walter Bedell Smith and Omar Bradley. The tanks were so badly mired that the advancing Germans themselves could not extricate them. It was a crippling loss. In its brief experience in action, CCB had lost 32 medium and 46 light tanks. The combat vehicles that remained were in poor condition after their long overland journey to the front lines. However, Ward also bore responsibility for his failure to consult British tank commanders on German panzer tactics and to disseminate that information to his subordinate commanders As a consequence, elements of the 1st Armored Division at Faïd fell victim to one of Generalfeldmarschall Erwin Rommel's familiar tactics when they pursued German tanks feigning retirement into a screen of 88 mm high velocity German anti tank guns, resulting in large American armor losses. After the rout at Kasserine, Patton at first counseled, then admonished Ward of the need for personal leadership of his division in order to keep German forces under pressure. Impatient with the progress of the 1st Armored Division, Patton took the unusual step of ordering Ward to personally lead a night assault on the Meknessy Heights, a series of stubbornly defended knolls in front of the 1st Armored Division's lines. Ward obeyed the order, and the attack was initially successful. By April 1, 1943 the American offensive that had begun at El Guettar had bogged down against stiffened Axis defenses. With the concurrence of British General Sir Harold R. L. G. Alexander, commander of the 18th Army Group (which controlled all Allied forces in North Africa), Patton finally relieved Ward of duty. Recent scholarship suggests that political factors may also have played a significant part in Ward's relief. "Ward’s dismissal covered up Alexander’s incoherent plans for the American commitment to North Africa; in its wake, Patton’s failure to punch through the German line and prove American superiority was assuaged as well. Ike kept the upper level alliance intact (if not healthy) by sacrificing the position of a lower level subordinate." Ward was replaced with Major General Ernest N. Harmon, the former commander of the 2nd Armored Division who had successfully intervened to remedy Fredendall's inaction during the battles of Kasserine Pass. Major General Ward was the only general relieved of his command by Patton during World War II.
Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет
АҚШ-қа оралғаннан кейін Уорд қысқа мерзімге АҚШ армиясының танк жойғыштар мектебінің (танк жойғыштар тактикалық және атыс орталығы) командирі болды, содан кейін Оклахома штатындағы Форт Силлдегі АҚШ армиясының артиллерия мектебінің бастығы болып тағайындалды, онда ол соғысқа дейін оқытушы болып қызмет еткен. 1944 жылдың қыркүйегінде ол генерал-майор Родерик Р. Алленнен 20-шы бронетанкті дивизияның басшылығын қабылдады. 1945 жылдың ақпан айында дивизия Еуропа операциялар театрына (ETO) Батыс майданында қызмет ету үшін жіберілді, онда ол Германияға одақтас әскерлердің шабуылында қысқа уақытқа қатысты және Мюнхен қаласын басып алуда басқа дивизияларға көмектесті. 1945 жылдың 8 мамырында Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталды, ол қазір Жеңіс күні ретінде белгілі. Уорд тамыз айында дивизия басшылығын генерал-майор Джон В. Леонардқа тапсырды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін Уорд екі рет "Құрмет легионы" орденімен, сондай-ақ "Күміс жұлдыз", "Күміс жүрек", "Армияның еңбегі үшін медалі" және "Құрметті қызмет орденімен" марапатталды.
Returning to the United States, Ward was briefly commander of the U. S. Army Tank Destroyer School (Tank Destroyer Tactical and Firing Center) at Camp Hood, Texas before becoming Commandant of the United States Army Field Artillery School at Fort Sill, Oklahoma, where he had served as an instructor before the war. In September 1944 he assumed command of the 20th Armored Division from Major General Roderick R. Allen. In February 1945 the division was sent overseas to the European Theater of Operations (ETO) to serve on the Western Front where it fought briefly in the Allied invasion of Germany, and assisting other divisions in the capture of the German city of Munich. The end of World War II in Europe came soon afterwards, on May 8, 1945, known now as Victory in Europe Day. Ward relinquished command of the division in August to Major General John W. Leonard. For his services in World War II, Ward was twice awarded the Legion of Merit, along with the Silver Star and the Purple Heart, the Army Distinguished Service Medal and the DSC.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін Уорд 1946 жылдың маусымынан қарашасына дейін V корпусына қысқа мерзімге қолбасшылық етті. Одан кейін Уордтың екі маңызды міндеті болды: біріншісі – 1946 жылдың қазанынан 1949 жылдың қаңтарына дейін Кореядағы (соғысқа дейін) 6-шы жаяу әскер дивизиясының командирі. Содан кейін ол Әскери тарих басқармасының бастығы болып қызмет етті, онда ол танымал "Жасыл кітаптардың" шығарылуын қадағалады – бұл Екінші дүниежүзілік соғыс тарихының АҚШ Армиясының ресми тарихы. Генерал-майор Уорд 38 жылдан астам офицерлік қызметтен кейін 1953 жылдың қаңтарында Армиядан зейнетке шықты. Ол Колорадо штатындағы Денвер қаласына оралды және 1972 жылдың 4 ақпанында 80 жасында қайтыс болды.
After the war, Ward briefly commanded V Corps between June and November 1946. Ward then had two major assignments, first as commander of the 6th Infantry Division (October 1946 to January 1949), in Korea (prior to the war there). He then served as Chief of Military History, where he oversaw the production of the famous "Green Books," the official U. S. Army history of World War II. Major General Ward retired from the army in January 1953, after over 38 years of service as a commissioned officer. He returned to Denver, Colorado, where he remained until his death, aged 80, on February 4, 1972.
Жасалған әшекейлер
Генерал-майор Уордтың наградалары: Ерекше қызмет ордені, Әскердің еңбек сіңірген медалі, Емен жапырақты кластері бар Күміс жұлдыз, Емен жапырақты кластері бар Мерей ордені, «Қанды жүрек» ордені, Мексика шекаралық қызмет медалі, төрт науқан жұлдызы бар Бірінші дүниежүзілік соғыс жеңіс медалі, Германияны оккупациялау армиясы медалі, Америка қорғаныс қызмет медалі, Америка кампаниясы медалі, төрт науқан жұлдызы бар Еуропа-Африка-Орта Шығыс кампаниясы медалі, Екінші дүниежүзілік соғыс жеңіс медалі, оккупациялық армия медалі және Ұлттық қорғаныс қызмет медалі.
Major General Ward's decorations included the Distinguished Service Cross, the Army Distinguished Service Medal, the Silver Star with Oak Leaf Cluster, Legion of Merit with Oak Leaf Cluster, Purple Heart, the Mexican Border Service Medal, World War I Victory Medal with four campaign stars, Army of Occupation of Germany Medal, American Defense Service Medal, American Campaign Medal, European–African–Middle Eastern Campaign Medal with four campaign stars, World War II Victory Medal, Army of Occupation Medal and the National Defense Service Medal.