Агассиз отбасының тарихы мен әйгілі өкілдері

Кіріспе

Агассиздер отбасы – Швейцариядан шыққан, Нойшатель көліне жақын Агиз деген шағын ауылдан бастау алған отбасы. Отбасының құрамында Луи мен Александр Агассиз сияқты көрнекті ғалымдар, сондай-ақ Longines сағат фирмасын құрған Огюст Агассиз болған.

Отбасылық тарихы

Отбасының ерте тарихы А. Р. Н. Агассиздің «Агассиздер отбасының ағылшын тармағының қысқаша тарихы» және Жюль Маркудың «Луи Агассиздің өмірі, хаттары және еңбектері» кітаптарында баяндалған. Отбасы протестанттық дінге адал болған және олардың көптеген ерте мүшелері шіркеуде діни қызметкерлер болған. Қасиетті дін қызметкері Жан-Пьер Моиз Агассиз (1705–1784) Люсенс, Тьерренс және Константиннің пасторы болды, олардың барлығы Нойшатель көліне жақын орналасқан. Оның төртінші ұлы, пастор Филипп Луи Агассиз, пастор Луи Бенджамин Рудольф Агассиздің әкесі болды, ол табиғат зерттеушісі Луи Агассиз бен Огюст Агассиздің әкесі еді. Луидің ұлы Александр да әкесі сияқты геолог болған, бірақ оның қызығушылығы кен өндіру саласына да қатысты. Огюст Агассиз Швейцарияның Сент-Имьер қаласына көшіп, 1833 жылы Флориан Морель мен Анри Райгельмен серіктестік құрып, жеке сағат фирмасын ашты. 1847 жылы Агассиз фирманың жалғыз иесі болды, ал 1852 жылы оның інісі Эрнест Франсильон фирмаға қосылды. 1866 жылы Франсильон «Ле Лонгин» («ұзын және тар егістіктер») деп аталатын екі жер учаскесін сатып алып, онда фабрика салды, бұл барлық қызметкерлерге бірінші рет бір шатыр астында жұмыс істеуге мүмкіндік берді. 1889 жылы ол Longines тауарлық маркасын және оның әйгілі қанатты құмсағатының символын тіркеді. Жан-Пьер Моиз Агассиздің тағы бір ұлы Давид Луи Агассиз (1737–1807) болды. Ол досы Жак Некермен бірге Швейцариядан Парижге көшіп, қаржы саласында жұмыс істеді. Некер Людовик XVI-ның қаржы министрі болды, ал Давид Луи Англияға көшіп, атын Льюис Агассизге өзгертті. Ол қаланың белгілі тұлғасына айналып, бүгінгі күні миллиондаған доллар тұрарлық байлық жинады. Ол Мэри Грисдейлге үйленді. Оның үлкен ұлы Артур Дэвид Льюис Агассиз (1771–1866) отбасылық бизнесті басқарды және әкесінің байлығының көп бөлігін жоғалтты. Ол Жанна Сюзанн Превост Рувьермен (1776–1842) үйленді. Олардың көптеген балаларының арасында Мэри Энн (1799–1850) болды, ол Жозеф Фредерик Эдльманнға (1794–1857) үйленді, ол Австрияның Холленбург қаласында туған және Триест сауда компаниясының ағасы Рейердің батасымен, Наполеон құлағаннан кейін Лондонда кеңсе ашу үшін жіберілді. Олар Пекхемде тұрды және екеуі де Нунхед зиратында жерленген. Олардың ұлы Фредерик Джозеф Эдльманн (1829–1890) Лондон қаласындағы сауда банкі Браун Шиплидің серіктесі болды және Бромлидің жанындағы Кенттегі Хоуквуд үйін сатып алды. Тағы бір ұлы, Джозеф Эрнест Эдльманн (1831–1895) Ковентриде орналасқан Корольдің драгун гвардиясының майоры болды және Леамингтон Спа қаласындағы Кент Хауста тұрды. Артурдың қызы Алдин Агассиз Чарльз Бенджамин Тейлер деген дін қызметкеріне тұрмысқа шықты. Давид Луидің кіші ұлы Джеймс Джон Чарльз Агассиз (1772–1858) Корольдік флоттың қолбасшысы болды және француз флотының арасында өрт кемесін жібергенде, Эстапл жағалауындағы HMS Hound командасындағы ерлігімен танылды. Ол адмирал лорд Нельсонның жеделхаттарында мақталып, жоғары бағаланды. Джеймс Джон Чарльз Агассиздің үлкен ұлы Льюис Агассиз (1793–1866) Корольдік теңіз жаяу әскерінде қызмет етті және 1812 жылғы соғыс кезінде Вашингтонды өртеп жіберуге қатысы бар Вашингтонға шабуыл жасаған ату тобының біріне басшылық етті. Агассиздер отбасы осы ісі үшін от шамы бейнеленген гербке ие болды. Ол сонымен қатар Форт-Питер шайқасында да шайқасты. Корольдік теңіз жаяу әскерінен кеткеннен кейін Льюис Агассиз «Швейцарияға саяхат» атты кітап жазды, онда оның отбасының Еуропадағы және атамекеніне жасаған саяхаттары суреттелген. Ол көп саяхаттап, Пруссия королімен дос болып, оның біріне шайқасқа қатысуға рұхсат берді, ал екіншісіне Британ армиясына кіруге көмектесті. Льюис Агассиз өмірінің соңғы жылдарында Брэдфилд, Эссекс штатындағы Стоур Лоджда тұрды. Оның аман қалған үлкен ұлы Льюис Нанн Агассиз де әскери мансапқа ие болды, бірақ Канадада пионер болды. Ол отбасымен бірге Британдық Колумбиядағы Агассиз қаласын құрды. Льюис Нанн Агассиздің қызы Маргарет Элиза Флоренс Аскин Агассиз кейіннен «Британдық Колумбиядағы пионерлік өмірдің естеліктері: Агассиздер отбасының қысқаша тарихы» атты пионерлік өмір туралы жазба жазды. Льюис Агассиздің басқа балаларына Раднадж ректоры, Нортумберлендтегі Бавингтон Холлдан сэр Катберт Шафтоның немересі Матильда Изабелла Шафтоға үйленген пастор Родольф Агассиз (1899 жылы қайтыс болды), сондай-ақ Жаңа Зеландияға көшіп келген Альфред Агассиз кірді. Агассиздер отбасы қазір бүкіл әлемге, Швейцарияға, Ұлыбританияға, Канадаға, АҚШ-қа, Австралия мен Жаңа Зеландияға таралған. Алайда, бұл есім өте сирек кездеседі, ондаған ғана Агассиз отбасылары бар.

The early history of the family is sketched out in A Short History of the English Branch of the Agassiz Family, by A. R. N. Agassiz and in Jules Marcou's Life, Letters, And Works of Louis Agassiz. The family was of the Protestant faith and many of their early members were ministers in the Church. The Rev. Jean Pierre Moise Agassiz (1705 1784) was Pastor of Lucens, Thierrens and Constantine, all of which were near Lake Neuchatel. His fourth son, the Rev. Philippe Louis Agassiz was the father of the Rev. Louis Benjamin Rudolph Agassiz, who was the father of the naturalist Louis Agassiz and Auguste Agassiz. Louis's son, Alexander, was a geologist like his father but his interests also turned to mining operations. Auguste Agassiz moved to the Swiss town of Saint Imier and set up his own watch firm in 1833 in partnership with Florian Morel and Henri Raiguel. In 1847 Agassiz became the firm's sole owner and in 1852 his nephew Ernest Francillon joined the firm. In 1866 Francillon acquired two plots of land called Les Longines ('long and narrow fields') and he built a factory there, allowing all the staff to be under one roof for the first time. In 1889 he registered the Longines brand and its famous winged hourglass symbol. The Reverend Jean Pierre Moise Agassiz had another son, David Louis Agassiz (1737–1807). He left Switzerland with his friend Jacques Necker, moving to Paris to take a job in finance. Necker went on to become minister of finance to Louis XVI, while David Louis moved to England and anglicised his name to Lewis Agassiz. He became a City magnate, amassing a fortune that would be worth many millions today. He married Mary Griesdale. His elder son Arthur David Lewis Agassiz (1771–1866) managed the family business and lost a great deal of his father's fortune. He married Jeanne Suzanne Prevost Rouviere (1776–1842). Among their many children, was Mary Ann (1799–1850), who married Joseph Frederick Edlmann (1794–1857), born in Hollenburg, Austria, and sent with the blessing of his uncle Reyer, of the Trieste trading company, Reyer und Schlitz, to open an office in London, after the fall of Napoleon. They lived in Peckham and are both buried in Nunhead Cemetery. Their son Frederick Joseph Edlmann (1829–1890), was a partner of the merchant bank Brown Shipley in the City of London, and bought the house Hawkwood, near Bromley, Kent. Another son, Joseph Ernest Edlmann (1831–1895) was a Major in the King's Dragoon Guards, based in Coventry, and lived in Kent House, Leamington Spa. Arthur's daughter Aldine Agassiz married the clergyman Charles Benjamin Tayler. David Louis's younger son was James John Charles Agassiz (1772–1858) was a Commander in the Royal Navy and was known for his gallantry in command of HMS Hound off the coast of Estaples, when he sent fire ships in amongst the French fleet. He was praised in despatches by Admiral Lord Nelson. James John Charles Agassiz's elder son Lewis Agassiz (1793–1866) served in the Royal Marines and was leading one of the firing parties into Washington D. C. as part of the burning of Washington during the War of 1812. The Agassiz family was granted a coat of arms, depicting a torch for this action. He also fought in the Battle of Fort Peter. After he left the Royal Marines, Lewis Agassiz wrote A Journey to Switzerland, a travel book describing his family's travels in Europe back to his ancestral home. He continued to travel widely, becoming a friend of the King of Prussia who was godfather to one of his children and who bought another a commission in the British Army. Lewis Agassiz lived in the last years of his life at Stour Lodge, Bradfield, Essex. His eldest surviving son, Lewis Nunn Agassiz, also had a military career, but went on to become a pioneer in Canada. He and his family founded the town of Agassiz, British Columbia. Lewis Nunn Agassiz's daughter, Margaret Eliza Florence Askin Agassiz, later wrote an account of pioneer life titled Memories of a Pioneer Life in British Columbia: A Short History of the Agassiz Family. Lewis Agassiz's other children included the Rev. Rodolph Agassiz (d 1899), Rector of Radnage, who married Matilda Isabella Shafto, granddaughter of Sir Cuthbert Shafto of Bavington Hall, Northumberland, from whom the Canadian mountain biker Graham Agassiz descends, and Alfred Agassiz, who emigrated to New Zealand and has many descendants among the Te Whakatohea tribe of the Māori. The Agassiz family is now scattered throughout the world, in Switzerland, the United Kingdom, Canada, United States, Australia and New Zealand. However, the name is extremely rare, with only a few dozen Agassiz families existing.