Роберт Джексон: Музыкалық жолы мен Badfinger тобындағы өмірі

Кіріспе

Роберт Джексон (6 қаңтар 1949 жылы туған, Ковентри, Англия) – ағылшын рок-музыканты. Ол 1974–75 және 1981–83 жылдары Badfinger тобының, ал 1995–2018 жылдары The Fortunes тобының құрамында болғанымен әйгілі. Қазіргі уақытта ол Ұлыбританияда Badfinger деген атпен гастрольдік сапарлар жасап жүр.

Үндістандық жаз және Росс

Джексон өзінің алғашқы кәсіби рок-тобын 1969 жылы Indian Summer деп атады. Топ 1971 жылы Neon Records лейблында Indian Summer деген тұңғыш альбомын шығарды, бірақ келесі жылы туындаған бизнес мәселелері салдарынан тарап кетті. 1973 жылы Джексон және оның тобының мүшесі Алан Росс Росс деп аталатын жаңа топ құруға бел буды. Топ RSO Records лейблында екі альбом шығарды: 1973 жылы «Росс» және 1974 жылы «The Pit and the Pendulum». Эрик Клэптонмен бірге АҚШ бойынша көптеген концерттер бергеніне қарамастан, топ көрермендердің ықыласын жеңе алмады. Лос-Анджелесте студиялық жазбаларды аяқтаған соң Джексон топтан шығып кетті.

Бадфингер (1974-1975)

Badfinger – британдық рок-тобы, олардың ең табысты құрамы Пит Хэм, Майк Гиббинс, Том Эванс және Джои Молландтан тұрды. Топ 1961 жылы Уэльстің Суонси қаласында Хам, Рон Гриффитс және Дэвид "Дай" Дженкинс құрған The Iveys атты бұрынғы топтан өркендеді. The Iveys 1968 жылы The Beatles-тың Apple лейблімен келісімшартқа қол қойған алғашқы топ болды. Келесі бес жылда топ Apple үшін бес альбом жазып, кеңінен гастрольдік сапарлар жасады, содан кейін Apple Records тарағандағы хаостың ортасына ілігіп қалды. Топ өздерін Badfinger деп атады, ал 1969 жылы Гриффитс кетіп, оның орнына Молланд келді. 1970 жылы топ американдық бизнесмен Стэн Полиді коммерциялық мәселелерді басқаруға тартты. Badfinger 1970 жылдан 1972 жылға дейін төрт рет әлемдік хиттер тізіміне енді: "Come and Get It" (Пол Маккартни жазған және продюсерлік еткен), "No Matter What", "Day After Day" (Джордж Харрисон продюсерлік еткен) және "Baby Blue", соңғысы 2013 жылы "Breaking Bad" телесериалының финалында пайда болғаннан кейін Billboard Hot Rock Songs чартында 14-орынға көтерілді. Олардың "Without You" әнін көптеген артистер орындады, соның ішінде Гарри Нильсонның Billboard хиттері де бар. Apple Records жабылып, Badfinger Warner Bros. Records-ке келісімшарт жасады, бірақ Полидің қаржылық амалдары ішкі шиеленіске әкелді, нәтижесінде Хэм Badfinger-ден кетіп, оның орнына Боб Джексон клавиша мен гитарада ойнады, Хэм қайта оралды, ал Молланд топтан кетті. Алайда, Warner музыкалық баспасы Полиге қарсы жоғалған эскроу есебіндегі ақшаға қатысты сот процесін қозғады, бұл Warner-ді Badfinger-дің 1974 жылғы "Wish You Were Here" альбомын шығарылғаннан кейін жеті аптадан соң нарықтан алып тастауға мәжбүр етті, бұл топтың кірісін тоқтатты. Warner содан кейін Полимен болған дауға байланысты Badfinger-дің келесі альбомы "Head First" (Пит Хэм мен Том Эванстың Badfinger ретіндегі соңғы альбомы) қабылдаудан бас тартып, топты мүсірлікке ұшыратты. Хэм 28 жасқа толуына үш күн қалғанда, 1975 жылғы 24 сәуірде өзін-өзі асып өлтірді, Полиге қатысты айыптаушы пікірлерді қамтитын хат қалдырды. Келесі үш жылда аман қалған мүшелер сот процестерінің күйреуіне қарсы жеке және кәсіби өмірін қайта құруға тырысты, бұл ән жазушылардың роялти төлемдерін жылдар бойы тоқтатты. Badfinger-дің "Airwaves" (1979) және "Say No More" (1981) альбомдары (екеуі де Гиббинс пен Джексонсыз) сәтсіздікке ұшырады, өйткені Молланд пен Эванс Badfinger мұрасын жандандыру және пайдалану үшін ынтымақтастық пен қақтығыс арасында тартысты. Хэмнің әйелі оған қоңырау шалып, денесін көрген Эванс досының өзін-өзі өлтіруіне ешқашан шыдамады және қараңғы сәттерде: "Мен оның жанында болғым келеді" деген сөздерді айтқан. 1983 жылғы 19 қарашада Эванс та өзін-өзі асып өлтірді. Badfinger 1975 жылы Питер Хэмнің өзін-өзі өлтіруінен кейін тарады. Джексон Эванспен байланыста болды, екеуі 1976 жылы The Dodgers тобын құрды. The Dodgers 1977 жылға дейін бірнеше сингл мен бір альбом шығарды, бірақ сол жылы басқару мәселелерінен кейін Джексон топтан шығарылды.

Badfinger was a British rock band that, in their most successful lineup, consisted of Pete Ham, Mike Gibbins, Tom Evans, and Joey Molland. The band evolved from an earlier group named The Iveys that was formed in 1961 by Ham, Ron Griffiths and David "Dai" Jenkins in Swansea, Wales. The Iveys were the first group signed by the Beatles' Apple label in 1968. Over the next five years the band recorded five albums for Apple and toured extensively, before they became embroiled in the chaos of Apple Records' dissolution. The band renamed themselves Badfinger and in 1969 Griffiths left and was replaced by Molland. In 1970, the band engaged American businessman Stan Polley to manage their commercial affairs. Badfinger had four consecutive worldwide hits from 1970 to 1972: "Come and Get It" (written and produced by Paul McCartney), "No Matter What", "Day After Day" (produced by George Harrison) and "Baby Blue", the latter of which in 2013 made a resurgence onto the Billboard Hot Rock Songs chart at number 14 after it was featured in the finale of the television series Breaking Bad. Their song "Without You" has been covered many times, including a Billboard number one hit for Harry Nilsson. After Apple Records folded, Badfinger signed to Warner Bros. Records, but Polley's financial machinations resulted in internal friction that soon caused Ham to quit Badfinger, to be replaced by Bob Jackson on keyboard and guitar, Ham rejoined and Molland then left the band instead. However, a lawsuit filed by Warner's music publishing arm against Polley over missing escrow account money led Warner to withdraw Badfinger's 1974 album Wish You Were Here from the market seven weeks after its release, which effectively cut off the band's income. Warner's then refused to accept (or pay the band for) Badfinger's next album, Head First (which was the final album that would feature Pete Ham and Tom Evans as Badfinger), because of the dispute with Polley, leaving the band destitute. Three days before his 28th birthday, on 24 April 1975, Ham committed suicide by hanging himself, leaving a note that included damning comments about Polley. Over the next three years, the surviving members struggled to rebuild their personal and professional lives against a backdrop of lawsuits, which tied up the songwriters' royalty payments for years. The Badfinger albums Airwaves (1979) and Say No More (1981) (both of which excluded both Gibbins and Jackson) floundered, as Molland and Evans see sawed between cooperation and conflict in their attempts to revive and capitalise on the Badfinger legacy. Having seen Ham's body after Ham's wife had called him, Evans reportedly never got over his friend's suicide, and was quoted as saying in darker moments, "I wanna be where he is." On 19 November 1983, Evans also took his own life by hanging. Badfinger disbanded following Peter Ham's suicide in 1975. Jackson remained in contact with Evans, and the two formed a band named The Dodgers in 1976. The Dodgers released a handful of singles and one album by 1977, but that year Jackson was released by the band following management problems.

Басқа қызмет түрлері

Джексон 1979 жылы The Searchers тобына жұмысқа алынды, топтың гастрольдеріне және екі келесі альбомның шығуына, яғни The Searchers (1979) және Play For Today (1980) альбомдарына үлес қосты. 1980 жылы Джексон мен Мел Коллинз, Uriah Heep тобының бұрынғы жетекші әншісі құрған The Byron Band тобына қосылды. Джексон 1981 жылы топтан кетіп, Creole Records лейблы үшін On The Rocks альбомын жаздырғаннан кейін, топты тастап кетті. 1982 жылы Джексон Том Эванс пен Майк Гиббинспен бірге жаңа Badfinger құрамын құрып, тек АҚШ-та гастрольдеп, жазбалар жасады. Бірақ Эванс 1983 жылдың соңында өзіне-өзі қол жұмсады, содан кейін Джексон Badfinger тобын таратып жіберді. Кейін ол 1984 жылы Джоуи Молландты шақырып, АҚШ-тағы арнайы гастрольдік сапарға, өзімен және Гиббинспен бірге Badfinger тобының тағы бір құрамын құрды. Қабылдау жақсы болғанымен, бұл құрам ұзаққа созылмады. Джексон жазу және жаздыруға, демонстрациялық жазбалар жасауға көңіл бөлді, бірақ гастрольдік сапарларға қатыспады. Джексон 1990 жылдары екі CD-де пайда болды: 7 Park Avenue және Golders Green, Пит Хэмнің қайтыс болғаннан кейін шыққан альбомдарына материалдар қосты. 1995 жылы The Fortunes оны жұмысқа алды, ол келесі он жыл бойы топпен бірге болды, үш альбом шығарды және бірнеше гастрольдік сапарларға қатысты. 2006 жылдың 18 мамырында Джексон Fortunes тобына қайта қосылды және содан бері олармен көптеген гастрольдік сапарлар жасады. Топтың Past & Present театрлық шоуларында Badfinger әндері мен әңгімелер көп орын алды. Джексон бірнеше альбомдарда ойнады және Ұлыбритания, Австралия, Дубай, Лас-Вегас, Гонконг, Нидерланды және Бельгияда өнер көрсетті. Сондай-ақ, 2009 жылы топ Ұлыбритания, АҚШ, Канада, Нидерланды және Швецияда сәтті өнер көрсетті. 2000 жылы Джексон, ақыры, Snapper Records компаниясын Badfinger тобының Head First альбомының 1974 жылғы жазбаларын, жеке демонстрациялық үнтаспалармен бірге, екі CD жинағы ретінде шығаруға көндірді. Әртүрлі гастрольдік сапарларға Пит Браун, Джек Брюс, Джефф Бек, Энди Фэрвезер Лоу, The Motors және тағы да басқалар қатысты. Джексон мен Том Эванс Cheetah атты қосымша жобаға қосылып, Франциядағы Mide фестивалінде өнер көрсетті. 2013 жылы Джексон Пит Хэмнің естелік тақтасын ашуға ұйымдастырды және қатысты, бұл Swansea Council-дің ұйымдастыруымен өткізілді, Хэм мен Badfinger тобының жетістіктерін тойлады. 2015 жылы Джексон тағы бір Badfinger құрамын құрды, оның құрамында Энди Никсон гитарада және вокалда, Майкл Хили бас гитарада және вокалда, ал Тед Дагган барабанда болды. Бұл құрам қазірге дейін гастрольдік сапарлар жасап келеді.

Jackson was hired by The Searchers in 1979, contributing to the group's tours and two subsequent album releases, The Searchers (1979) and Play For Today (1980). In 1980, Jackson and Mel Collins joined The Byron Band that had been formed by Uriah Heep's former lead singer. Jackson departed from the band in 1981, after the band recorded the album On The Rocks for Creole Records. Jackson reteamed with Tom Evans and Mike Gibbins in 1982 to form a new Badfinger lineup, touring and recording exclusively in the United States. However, Evans committed suicide in late 1983, upon which Jackson disbanded Badfinger. He later invited Joey Molland to join him and Gibbins for another Badfinger outing in 1984 for a specialty tour in the United States. Although well received, the lineup did not last. Jackson began concentrating on writing and recording, making home recordings for demonstration records but not touring. Jackson appeared on two CDs in the 1990s: 7 Park Avenue and Golders Green, adding parts to posthumous releases by Pete Ham. He was subsequently hired by The Fortunes in 1995, and he remained with the group off and on for the next ten years, releasing three albums and performing on several tours. On 18 May 2006, Jackson rejoined the Fortunes and has toured extensively with them ever since. The band's Past & Present theatre shows featured many Badfinger songs and anecdotes. Jackson played on several albums, and appeared in the United Kingdom, Australia, Dubai, Las Vegas, Hong Kong, Netherlands and Belgium. The band also successfully played the United Kingdom, the United States, Canada, Netherlands, and Sweden during 2009. In 2000, Jackson finally succeeded in getting Snapper Records to issue the 1974 recordings for the Badfinger album Head First, along with personal demos, as a double CD package. Various outings have included sessions alongside Pete Brown, Jack Bruce, Jeff Beck, Andy Fairweather Low, The Motors, and many others. Jackson and Tom Evans joined a side project, Cheetah, and performed at Mide Festival, France. In 2013, Jackson organised and performed at the unveiling of the Pete Ham Blue Plaque for Swansea Council, celebrating the achievements of Ham and Badfinger. In 2015, Jackson formed another Badfinger lineup featuring Andy Nixon on guitar and vocals, Michael Healey on bass and vocals, and Ted Duggan on drums, which continues to tour to the present day.