Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1964 жылы түсірілген АҚШ-тың қылмыс драмалық фильмі, режиссері Дуглас Хейс. Бұрын Киттин Витхаухип деп танымал болған трансвестит.
1964 US crime drama film by Douglas Heyes
the drag queen formerly known as Kittin Withawhip
«Киттин с камшикой» – 1964 жылы түсірілген американдық қылмыс драмалық фильмі, режиссері Дуглас Хейс. Ол сценарийді Уит Мастерсонмен бірге жазды, ал Уит Мастерсон – Роберт Эллисон “Боб” Уэйд пен Х. Билл Миллердің псевдонимі. Олар фильмнің негізінде жазылған романды да Уэйд Миллер деген атпен жазған. Фильмде Джон Форсайт, Энн Маргрет, Питер Браун, Патрисия Барри және Ричард Андерсон түскен. Бұл фильм Энн Маргретті талантты актриса ретінде таныстыру мақсатымен түсірілді. Оның бұрынғы фильмдері, «Viva Las Vegas» және «Bye Bye Birdie» музыкалық жанрда болғандықтан, оның актерлік шеберлігін толыққанды көрсетпеді. Оның агенттері оны сол кезде Голливудтың жетекші студияларымен бірнеше фильмге келісім шарттарына отырғызды, бірақ олар таңдаған жобалар туралы оның пікірін ескермеді. Сұхбаттарында Энн Маргрет жағдайға оңтайлы қарап, өзін «жаңа Мэрилин Монро» бейнесінен алыстатуға тырысып баққандығын айтты. Бірнеше он жылдықтар өткен соң, фильм 1994 жылы «Mystery Science Theater 3000» бағдарламасының бір бөлігінде пародияланды. Кевин Киллианның 2008 жылғы «Action Kylie» поэзия жинағында фильмге және оның екі басты кейіпкеріне арналған «Kitten with a Whip» атты өлеңі бар.
Kitten with a Whip is a 1964 American crime drama film directed by Douglas Heyes, who co wrote the screenplay with Whit Masterson, a pseudonym for writers Robert Allison “Bob” Wade and H. Bill Miller, who also wrote the novel on which the film is based under the name Wade Miller. The film stars John Forsythe, Ann Margret, Peter Brown, Patricia Barry and Richard Anderson. The film was made to publicize Ann Margret as a serious actress. Her previous films, Viva Las Vegas and Bye Bye Birdie, were of the musical genre and did little to highlight her dramatic skills. Her management signed her to several different films at this time, each with a top Hollywood studio, and she was not consulted on the projects they had chosen for her. In interviews, Ann Margret made the best of the situation, claiming she was hoping to distance herself from her "new Marilyn Monroe" image. Decades later, the film would be selected for riffing in a 1994 episode of Mystery Science Theater 3000. Kevin Killian's 2008 book of poetry Action Kylie features "Kitten with a Whip", a poem inspired by the film and featuring its two main characters.
Сюжет
Болашақ саясаткер Дэвид Страттонның (Джон Форсайт) әйелі Сан-Францискода туыстарын аралап жүр. Бір күні кешкісін Дэвид үйге келеді, бірақ үй бос емес – оның қызының төсегінде жас әйел, Джоди (Энн Маргрет) ұйықтап жатыр. Джоди жасөспірімдер түзету мекемесінен қашып келген, онда ол бастықты пышақтап, өрт сөндірген. Дэвид ашуланып, полиция шақыруға ниеттенсе де, Джоди оған өкінішті оқиғасын айтады, ол оған аянып, көмектеседі. Ол Джодиге киім сатып алып, ақша береді де, автобусқа мінгізеді. Бірақ көп ұзамай Дэвид Джодидің оған жалған айтқан, іздеп отырған қылмыскер екенін біледі. Ол үйге келгенде Джодиді табады. Ол кетпеуге жабысып, оны қуғынға салуға мәжбүрлесе, қорқытады. Саяси мансабын ойлап, Дэвид оны қалуға рұқсат беруге мәжбүр болады. Джоди үйге үш досын шақырады, соның ішінде екі бұзақы, Рон мен Бак, олар Дэвидті үйде той жасауға көндіреді. Жастар араздасып, ұрыс басталады, соның салдарынан Ронның қолына қырғышпен терең жара түседі. Олар Мексика шекарасын өтіп, Дэвидті де алып кетеді. Ронды жергілікті дәрігерге тапсырып, машина тікенді сымға ілігіп қалғанда Бакты тастап кетеді. Джоди мен Дэвид Тихуанадағы мотельде қонаққа тоқтайды. Рон мен Бак қайтып келгенде, қуғын-сүргін басталады, олардың машинасы апатқа ұшырап, екеуі де қаза табады. Дэвид ауыр жарақат алып, ауруханада оянады. Ол өлмес бұрын Джоди билік органдарына Рон мен Бакпен бірге машинада болғанын айтқандықтан, Дэвидтің кінәсі жоқ болады.
The wife of prospective politician David Stratton (John Forsythe) is away in San Francisco, visiting relatives there. David comes home one night but not to an empty house—a young woman, Jody (Ann Margret), is asleep in his daughter's bed. Jody has just escaped from a juvenile detention home, where she stabbed a matron and started a fire. Though David is furious and wishes to call the police, Jody tells him a tale of woe and he is sympathetic. He buys her a dress, gives her some money and puts her on a bus. Soon after, David learns that Jody is a wanted fugitive who had been lying to him. He returns home to find Jody there. She refuses to leave and threatens to create a scandal if he forces her out. Worried about his political fortunes, David is forced to let her stay. Jody invites three friends to the house, including two ruffians, Ron and Buck, who bully David into letting them throw a wild party in the house. The youths begin to fight until Ron suffers a deep cut in the arm with a razor. They drive across the Mexico border, taking David along. They deposit Ron with a local doctor and ditch Buck when the car is entangled in barbed wire. Jody and David end up in a Tijuana motel. When Ron and Buck return, a chase occurs and their car crashes, killing them both. David, seriously injured, awakens in the hospital to find that just before she died, Jody had told the authorities that she had been in the car with Ron and Buck, meaning that David is in the clear.
Өндіріс
Фильм Уэйд Миллердің (Боб Уэйд пен Билл Миллердің бірлескен псевдонімі) романы негізінде түсірілген. 1959 жылдың қыркүйегінде Хедда Хоппер Мами Ван Дорен фильмді өндіріп, басты рөлде ойнау ниетімен құқықтарды сатып алғанын хабарлады. 1959 жылдың қарашасында Universal компаниясы фильм құқықтарына ие екені және Роберт Артурды продюсер еткені жарияланды. Келесі жылы Ричард Раш жобаны дамытуға кірісіп, Нэнси Кванды басты рөлге бекітті. Бірақ, фильм сол уақытта іске аспады. Экранизация жоспарлары жаңадан көтерілгенде, басты рөл алғашқыда Бриджит Бардоға ұсынылды, бірақ ол бас тартты. 1963 жылдың қазан айында Энн Маргрет фильмнің жұлдызы болып жарияланды. Оған 150 000 доллар және кірістің бір бөлігі төленді. Фильмнің түсірілімі 1963 жылдың желтоқсанында Дуглас Хейстің сценарийші және режиссер, ал Гарри Келлерді продюсер ретінде басталып кетті.
The film is based on a novel by Wade Miller (the pen name of collaborators Bob Wade and Bill Miller). In September, 1959, Hedda Hopper stated that Mamie Van Doren had purchased the rights with the intent to produce and star in the film. In November, 1959, it was announced that Universal had the film rights and assigned Robert Arthur to produce. The following year, Richard Rush was reported to be developing the project, with Nancy Kwan cast in the starring role. However, the film did not materialize at the time. When plans for a screen adaptation were revived, the lead role was originally offered to Brigitte Bardot, but she turned it down. In October 1963, Ann Margret was announced as the star. She was paid $150,000 plus a percentage of the profits. Filming started in December 1963, with Douglas Heyes as writer and director and Harry Keller as producer.
Қабылдау
New York Times сыншысы Юджин Арчер фильмнің идеясына сын айтты, Форсайттың кейіпкері туралы былай деді: "Оқиғаның кез келген сәтінде ол мәселені шешіп, фильмді жай ғана келіп, ықпалды достарының біріне қоңырау шалып аяқтауға болатын еді". Дегенмен, Арчер Энн Маргреттің ойынын жоғары бағалады: "Дональд Хейестің өзі жазған ақымақ сценарийіне көп көмек көрсетпесе де, ол жақсы фильмдерде қызықты драмалық мүмкіндіктерді көрсетуге жететін, жаттығусыз талантты көрсетті". Los Angeles Times газетінде жазған сыншы Маргарет Харфорд фильмдегі "мағынасыз зорлық-зомбылықты" сынап, соңы туралы былай деп жазды: "Мәселе оны қалай аяқтау болды, ал Хейс қорқақтардың жолын таңдады. Барлығы зорлықпен қаза табады, тек Форсайт ғана әйеліне қайта оралады және, мүмкін, губернаторлыққа үміткер болады. Мұнда бір хабарлама бар, бірақ мен оны сіз үшін анықтау үшін артық жұмыс істемеймін". Filmink фильмнің "атауы, постері және Энн Маргреттің атау рөліндегі керемет ойынының арқасында культтік фильмге айналғанын" айтты. "Бұл фильм көбінесе мысқылға ұшырайды, бірақ 'айтар сөзі бар' жақсы эксплуатациялық фильм болуы мүмкін. Онда жақсы сәттер, лайықты актерлік құрам, әлеуеті мол оқиға және өте харизматикалық жұлдыз бар. Алайда, ол нашар сценарий және Universal компаниясының (әдеттегідей) бюджетті үнемдеуінен зардап шегеді". Линдсей Лохан оны өзінің барлық уақыттағы сүйікті фильмдерінің бірі деп атады және тіпті 2007 жылы Гас Ван Сант режиссерлік еткен қайта түсірілімде ойнауға қызығушылық білдірді.
New York Times reviewer Eugene Archer was critical of the film's premise, stating of Forsythe's character, "At almost any point in the proceedings he could have solved the problem—and ended the movie—by simply walking away and calling one of his influential friends." However, Archer praised Ann Margret's performance: "With little help from Donald Heyes, who directed his own foolish script, she demonstrates enough untrained talent to suggest interesting dramatic possibilities in better films." Writing in the Los Angeles Times, critic Margaret Harford decried the film's "violence for violence's sake" and wrote of the ending, "The problem was how to end it all and Heyes took the coward's way out. Everybody dies a violent death except Forsythe who goes back to his wife and will probably run for governor. There's a message here somewhere but I'm not going to work overtime figuring it out for you." Filmink argued the film "has become a cult item due to its title, poster and Ann Margret's balls to the wall performance in the title role. This movie is much mocked but could have been a great little exploitation flick with 'Something to Say'it has some good moments, a decent cast, a story full of potential, and a very charismatic star. However, it is let down by dopey scripting and Universal's (typical) scrimping on the budget." Lindsay Lohan has called it one of her favorite films of all time, and even expressed interest in starring in a Gus Van Sant helmed remake in 2007.