Хьюберт Макс Лэниер: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Хьюберт Макс Ланьер (18 тамыз 1915 – 30 қаңтар 2007) – американдық бейсболшы, кәсіби бейсбол ойыншысы. Ол өзінің Басты Лига бейсболы (MLB) карьерасының көп бөлігін «Сент-Луис Кардиналс» командасында өткізді, бірақ сонымен қатар «Нью-Йорк Гиантс» және «Сент-Луис Браунс» командаларында да ойнады. 1943 жылы ол Ұлттық лигадағы ең төмен орташа ұтылған көрсеткіш бойынша көш бастады және 1944 жылы «Браунс» командасына қарсы Әлем сериясының шешуші ойынында жеңіске жеткен питчер болды. Оның ұлы Хал – Басты Лиганың ойыншысы және бас бапкер болды.

Мансап

Солтүстік Каролина штатының Дентон қаласында туған Ланье, Екінші дүниежүзілік соғыс жылдарында белсенді болған бірнеше ойыншының бірі еді. Табиғатынан оңқол болған ол, бала кезінде оң қолын екі рет сындырғандықтан солқолды питчер болған. 1937 жылы «Кардиналс» командасымен келісімшартқа отырғаннан кейін, 1938 жылы жоғары лигаға жол алды. Оның ең табысты маусымы 1943 жылы болды, ол 15–7 есебімен және лигадағы ең жақсы 1.90 ERA көрсеткішімен көзге түсті. 1944 жылы ол мансабындағы ең көп – 17 ойын жеңіп, әлем сериясының соңғы матчында «Кросстаун Браунз» командасына қарсы жеңіске жетті. Ланье 1943 және 1944 жылдары NL All-Star құрамына іліккен. 1946 жылы Ланье және тағы оннан астам жоғары лига ойыншылары «Кардиналс» командасындағы жалақысынан екі есе көп ұсыныс алғандықтан Мексика лигасына ауысты. Жағдайдың нашарлығына және келісімшарт бойынша уәделердің орындалмауына көңілі толмаған ол 1948 жылы «Кардиналс» командасына қайта оралуға тырысты, бірақ комиссар Хэппи Чандлердің бұйрығымен Мексика лигасына өткен барлық ойыншыларға бес жылдық тоқтау салынды. Жауап ретінде Ланье, командаласы Фред Мартин және «Нью-Йорк Джайентс» командасының ойыншысы Дэнни Гарделла жоғары лиганы федералды сотқа шақырып, бейсболдың резервтік ережесін АҚШ-тың монополияға қарсы заңын бұзу деп мәлімдеді (бұл шара шамамен 25 жыл бұрын Керт Флоудтың ұқсас ісінен бұрын болды). Чандлер 1949 жылдың маусымында Ланье және басқа ойыншыларды қызметке қайта алды. Ланье Мексикаға кеткен кездегі жалақысынан артық төлем талап етті, бірақ ақырында 1946 жылғы жалақысына тең келісімшартқа қол қойды. 1949 жылы Ланье «Кардиналс» командасына қайта қосылды. Ол клуб үшін барлығы 101 ойын жеңіп, мансабын «Нью-Йорк Джайентс» (1952–53) және «Браунз» (1953) командаларында аяқтады. Он төрт маусым бойы Ланье 1619 иннингте 108–82 есебімен, 821 страйк-аутпен және 3.01 ERA көрсеткішімен көзге түсті, соның ішінде 21 ойынды таза ұтып, 91 ойынды толық аяқтады. Ланьедің ұлы Хэл 10 жыл кәсіби бейсболда ойнады. Ланье Флорида штатының Леканто қаласында 91 жасында қайтыс болды. Ол 2023 жылдың 20 тамызында Сент-Луис «Кардиналс» командасының Даңқ залына енгізілді.

Born in Denton, North Carolina, Lanier was one of a handful of players who remained active during the World War II years. A naturally right handed player, he had become a left handed pitcher only because he twice broke his right arm in childhood. After signing with the Cardinals in 1937, he reached the major leagues in 1938. He had arguably his best season in 1943, compiling a 15–7 record with a league best 1.90 ERA. In 1944 he won a career high 17 games and was the winner of the final game of the World Series against the crosstown Browns. He was named an NL All Star in both 1943 and 1944. Lanier, along with a dozen other major leaguers, defected to the Mexican League in 1946 after being offered a salary nearly double what he was making with the Cardinals. Disappointed by poor playing conditions and allegedly broken contract promises, he tried to return to the Cardinals in 1948 but was barred by an order from commissioner Happy Chandler, imposing a five year suspension on all players who had jumped to the Mexican League. In response, Lanier and teammate Fred Martin, as well as Danny Gardella of the New York Giants, sued Major League Baseball in federal court, challenging baseball's reserve clause as a violation of U. S. antitrust law (preceding the similar suit by Curt Flood some 25 years later). Chandler reinstated Lanier and the other players in June 1949. Lanier immediately held out for more money than he was being paid at the time of his leaving for Mexico, but eventually signed a contract paying him the same amount as in 1946. Lanier rejoined the Cardinals in 1949. After winning a total of 101 games for the club, he ended his career with the New York Giants (1952–53) and the Browns (1953). Over fourteen seasons, Lanier posted a 108–82 record with 821 strikeouts and a 3.01 ERA in 1619 innings pitched, including 21 shutouts and 91 complete games. Lanier's son Hal, would play in professional baseball for ten years. Lanier died at age 91 in Lecanto, Florida. He was posthumously inducted into the St. Louis Cardinals Hall of Fame on August 20, 2023.