Сиэтл қалалық аймағындағы жеңіл рельсті жүйе

Кіріспе

Жеңіл темір жол жүйесі Сиэтл қалалық аймағы

Link light rail – АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Сиэтл қалалық аймағын қызмет көрсететін жеңіл темір жолдың жылдам транзит жүйесі. Оны Sound Transit жергілікті көлік провайдерлерімен серіктестікпен басқарады және үш байланыспаған желіден тұрады: 1-желі (бұрынғы Central Link) Кинг округінде, Сиэтл мен Сиэтл-Такома халықаралық әуежайы арасында 42 шақырым (26 миль) жолмен өтеді; 2-желі Кинг округінің Eastside аймағында Беллвью мен Редмонд арасында; және Пирс округінде T-желі (бұрынғы Tacoma Link), ол Такома қаласының орталығы мен Такома Dome станциясы арасында 6 шақырым (4 миль) жүреді. 2023 жылы жүйеде 23,9 миллион жолаушы тасымалданды, яғни күніне орташа есеппен, негізінен 1-желіде. Пойыздар 6-дан 24 минутқа дейін жиілікпен жүреді. Link жеңіл темір жол жүйесі алғашқыда 1980-жылдары сайлаушылар қабылдамаған ауыр темір жол жүйесіне қатысты бірнеше ұсыныстардан кейін жоспарланды. Sound Transit 1993 жылы құрылды және жүйені қаржыландыру және салу мақсатымен 1996 жылы екінші рет дауыс беруге ұсынды. Tacoma Link құрылысын 2000 жылы бастап, 2003 жылдың 22 тамызында 80 миллион долларлық шығынмен ашты. Central Link құрылысы қаржыландыру мәселелері мен бағыттар бойынша дауларға байланысты кешіктірілді, бірақ 2003 жылдың қарашасында басталып, 2009 жылдың 18 шілдесінде 2,4 миллиард долларға аяқталды. Central Link пойыздары бастапқыда Сиэтл қаласының орталығынан Туквила International Boulevard станциясына дейін жүрді, кейін 2009 жылдың желтоқсанында оңтүстікке қарай әуежайға, 2016 жылдың наурызында солтүстікке Вашингтон университетіне және 2016 жылдың қыркүйегінде оңтүстікке Angle Lake станциясына дейін ұзартылды. 2021 жылдың 2 қазанында Northgate станциясына дейінгі кеңейту ашылды. 2-желінің бірінші кезеңі 2024 жылдың 27 сәуірінде South Bellevue және Redmond Technology станциялары арасында ашылды. 2025 жылға қарай батысқа Сиэтлге және шығысқа Редмонд қаласына дейін ұзартылу жоспарлануда. Sound Transit Link жеңіл темір жол желісін 2044 жылға қарай 187 шақырымға (116 миль) және 70 станцияға дейін кеңейтуді жоспарлап отыр, бұл үшін 2008 және 2016 жылғы дауыс берулерде бекітілген қаражаттар қолданылатын болады. Линнвуд және Федеральді жолға қала маңындағы кеңейтулер құрылыс кешігуіне байланысты 2024 және 2026 жылдар аралығында ашылуы күтілуде. Алдағы жобалар жүйені Эверетттен Такомаға дейінгі қалалық аймақты қамтуға кеңейтеді, сондай-ақ Киркланд, Исакуа және Сиэтлдің Баллард және Батыс Сиэтл аудандарына қосымша тармақтар салынбақ.

Link light rail is a light rail rapid transit system serving the Seattle metropolitan area in the U. S. state of Washington. It is managed by Sound Transit in partnership with local transit providers, and consists of three non connected lines: the 1 Line (formerly Central Link) in King County, which travels for 26 mile (42 km) between Seattle and Seattle–Tacoma International Airport; the 2 Line in King County's Eastside region between Bellevue and Redmond; and the T Line (formerly Tacoma Link) in Pierce County, which runs for 4 mile (6 km) between Downtown Tacoma and Tacoma Dome Station. In , the system had a ridership of 23.9 million, or about per weekday as of , primarily on the 1 Line. Trains run at frequencies of 6 to 24 minutes. The Link light rail system was originally conceived in the 1980s following several earlier proposals for a heavy rail system that were rejected by voters. Sound Transit was created in 1993 and placed a ballot measure to fund and build the system, which was passed on a second attempt in 1996. Tacoma Link began construction first in 2000 and opened on August 22, 2003, at a cost of $80 million. Central Link construction was delayed because of funding issues and routing disputes, but began in November 2003 and was completed on July 18, 2009, for $2.4 billion. Central Link trains initially ran from Downtown Seattle to Tukwila International Boulevard station before being extended south to the airport in December 2009, north to the University of Washington in March 2016, and further south to Angle Lake station in September 2016. An extension to Northgate station opened on October 2, 2021. The first phase of the 2 Line opened on April 27, 2024, between South Bellevue and Redmond Technology stations. It is scheduled to be extended west to Seattle and east to Downtown Redmond by 2025. Sound Transit plans to expand the Link light rail network to 116 mile (187 km) and 70 stations by 2044, using funding approved by voters in 2008 and 2016 ballot measures. Suburban extensions to Lynnwood and Federal Way are scheduled to open between 2024 and 2026 after construction delays. Later projects will expand the system to cover the metropolitan area from Everett to Tacoma, along with branches to Kirkland, Issaquah, and the Seattle neighborhoods of Ballard and West Seattle.

Тарих

Пьюгет-Саунд аймағындағы алғашқы қоғамдық көлік желілері – XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында салынған әртүрлі трамвайлар, кабельді вагондар және қалааралық жолдар, олар қала маңындағы трамвайлық аудандардың дамуына серпін берді. Осы жүйелердің кейбіреулері 1918 жылы құрылған Сиэтл қалалық көше теміржолына біріктірілді, ал қалғандары жеке меншік иелерінің басқаруында қалды. Сиэтлдің аудандарын, кейіннен аймақтағы басқа қалаларды байланыстыруға арналған жылдам транзит жүйесіне қатысты сәтсіз ұсыныстар, сондай-ақ трамвай және қалааралық қызметтердің өркендеуі мен келесі құлдырауы кезінде пайда болды, олардың барлығы 1941 жылға дейін таратылды. Жүйе 1973 жылы жұмыс істей бастады, ал кейіннен 1980-ші жылдардың соңында қала орталығындағы автобус қадауын азайту үшін Downtown Seattle Transit Tunnel құрылысы жүзеге асырылды. Metro және Пьюджет-Саунд үкіметтік кеңесі сол кезде аймақтық транзиттік жүйені жоспарлауды бастады; 1981 жылғы бірлескен зерттеуде жеңіл рельстік көлік кейбір аудандардағы көшелерде жүре алатын, бірақ көбінесе аймақтық орталықтарға қарай автокөлік дәліздерін ұстанатын басым режим ретінде танылды. 1988 жылы сайлаушылар жеңіл рельстік көлік жүйесін одан әрі дамыту туралы міндетті емес консультативтік дауыс беру шарасын мақұлдады. Metro-ның транзиттік туннелі 1990 жылдың қыркүйегінде автобустар үшін ашылды және болашақта жеңіл рельстік көлікке ауыстыруға мүмкіндік беретін рельстер мен электр жүйелерін қамтыды. 1993 жылы штат заң шығарушы органы Кинг, Пирс және Снохомиш округтерінде жеңіл рельстік көлік, жолаушылар теміржолы және экспресс автобустарды қамтитын ауданаралық транзиттік жүйені дамытуды қадағалау үшін жаңа агенттік – Орталық Пьюджет-Саунд аймақтық транзиттік басқармасын (қазіргі Sound Transit) құрды. 1995 жылдың 14 наурызында Сиэтлді Линнвуд, Беллвью және Такома қалаларымен байланыстыратын 113 шақырымдық жеңіл рельстік көлік желісін қаржыландыруға арналған дауыс беру шарасын сайлаушылардың 53 пайызы қабылдамады. Келесі жылы жарияланған түзетілген жоспар Сиэтл-Такома халықаралық әуежайы мен Сиэтлдегі Университет ауданы арасындағы жеңіл рельстік көлік желісінің ұзындығын 40 шақырымға дейін қысқартты, сондай-ақ Такома қаласының орталығын Такома күмбезімен байланыстыратын бөлікті де қысқартты. Сату салығы мен автокөлік салығынан қаржыландырылатын, құны 3,9 миллиард долларға бағаланған жаңа пакет 1996 жылдың 5 қарашасында сайлаушылар мақұлдады. 1997 жылдың тамызында Sound Transit жеңіл рельстік көлік жүйесі үшін "Link", жолаушылар теміржолы үшін "Sounder" және автобустар үшін "Regional Express" аттарын қабылдады. 1997 жылы Pierce Transit салған жаңа Такома күмбезінің мультимодальді станциясынан автобуспен жалғастырылатын Downtown Tacoma желісі, Tacoma Link деп аталды. Жоба қаланың орталығын жаңғыртуға және Вашингтон университетінің Такома кампусына қызмет көрсетуге бағытталған. 1999 жылы мақұлданған, негізінен Коммерция көшесі мен Тынық мұхиты даңғылында орналасқан желінің 3 шақырымдық бағыты, ал құрылыс 2000 жылдың 18 қазанында ресми түрде басталды. Такома Линк бес стансамен 2003 жылдың 22 тамызында ашылды, оның құрылысы 80,4 миллион долларға бағаланды. Жолдың жолақысы болмады және 2003 жылдың сәуірінде 500 мыңыншы жолаушысын тасымалдап, 2010 жылғы жолаушылар көлемі болжамынан ертерек асып түсті. 1990-шы жылдардың соңы мен 2000-шы жылдардың басында SeaTac-ты Сиэтлмен байланыстыратын Central Link желісіне қатысты әртүрлі мәселелер бойынша пікірталастар қызып кетті. 1990-шы жылдардың соңы мен 2000-шы жылдардың басында Sound Transit бірқатар қаржылық және саяси қиындықтарға тап болды. Жолдың құны айтарлықтай өсті, ал федералды үкімет қажетті гранттарды ұстап қалумен қорқытты. 2001 жылы Sound Transit бастапқы ұсыныстан жолды қысқартуға мәжбүр болды, ал ұсынылған монорельске деген үміттер Сиэтл аймағының тұрғындарынан жеңіл рельстік көлікке қарсылық тудырды. 2003 жылдың 8 қарашасында Central Link жеңіл рельстік көлік желісінің іргетасы салынды. Central Link Westlake Station мен Tukwila арасында 2009 жылдың 18 шілдесінде 2,4 миллиард долларға ашылды. 2009 жылдың 19 желтоқсанында SeaTac/Airport-қа дейін 3 шақырымға дейін ұзартылды. 2019 жылдың қыркүйегінде Sound Transit транзиттік брендін жаңарту аясында Central Link-ті Red Line, ал Tacoma Link-ті Orange Line деп атады. Екі айдан кейін агенттік "Қызыл желі" атауының "redlining" терминімен ұқсастығы және Кинг округінің Metro жүйесінің RapidRide жүйесімен шатасуы салдарынан Қызыл желіге жаңа атау беруді қарастыратынын мәлімдеді. 2021 жылы Сиэтлдегі қолданыстағы желіге "1 Line" (жасыл), Шығыс желіге "2 Line" (көк) және Такома желісіне "T Line" (қызғылт) деген жаңа атаулар енгізілді. Болашақтағы жеңіл рельстік көлік желілері "3 Line" (күлгін) және "4 Line" (қою қызғылт) аттарын алды, сондай-ақ Sounder және автобус жедел транзиті қызметтеріне жаңа атаулар берілді.

The first public transit networks in the Puget Sound region were various streetcar, cable cars, and interurbans constructed in the late 19th and early 20th centuries, which spurred the development of streetcar suburbs. Some of these systems were consolidated into the Seattle Municipal Street Railway, a city owned network established in 1918, while others remained under the operation of their private owners. Unsuccessful proposals for a rapid transit system to connect Seattle's neighborhoods, and later other cities in the region, also emerged during the peak and later decline of streetcar and interurban service, both of which were dismantled by 1941. The system began operating in 1973 and later included the construction of the Downtown Seattle Transit Tunnel in the late 1980s to relieve bus congestion on downtown streets. Metro and the Puget Sound Council of Governments also began planning a regional transit system at that time; a joint 1981 study named light rail as the preferred mode that would be able to operate on streets in some areas but generally follow freeway corridors to regional centers. A non binding advisory ballot measure on further development of a light rail system approved by voters in 1988. Metro's transit tunnel opened for buses in September 1990 and included tracks and electrical systems that would be compatible for future conversion to light rail. In 1993, the state legislature formed a new agency, the Central Puget Sound Regional Transit Authority (now Sound Transit), to oversee development of an inter county transit system that would include light rail, commuter rail, and express buses in King, Pierce, and Snohomish counties. A ballot measure to fund a $6.7 billion plan (equivalent to $ in dollars) with a 70 mile (113 km) light rail network, which would connect Seattle to Lynnwood, Bellevue, and Tacoma, was rejected by 53 percent of voters on March 14, 1995. A revised plan announced the following year cut the light rail line to 25 mile (40 km) between Seattle–Tacoma International Airport and University District in Seattle and a section connecting Downtown Tacoma to the Tacoma Dome. The new package, estimated to cost $3.9 billion (equivalent to $ in dollars) with funding from a sales tax and motor vehicle excise tax, was approved by voters on November 5, 1996. In August 1997, Sound Transit adopted "Link" as the name for the light rail system along with Sounder for commuter rail and Regional Express for buses. The Downtown Tacoma line, named Tacoma Link, was preceded by a shuttle bus from the new Tacoma Dome multimodal station built by Pierce Transit in 1997. The project was anticipated to revitalize the city's downtown and serve the new University of Washington Tacoma campus. The line's 1.6 mile (3 km) route—primarily on Commerce Street and Pacific Avenue—was approved in 1999 and construction officially began on October 18, 2000. Tacoma Link opened on August 22, 2003, with five stations, and cost $80.4 million (equivalent to $ in dollars) to construct. The line had no fares and exceeded its 2010 ridership projections by early 2003, carrying its 500,000th passenger in April of the year. During the late 1990s and early 2000s, debates raged over various issues surrounding the Central Link line, which would connect Sea Tac to Seattle. In the late nineties and early 2000s, Sound Transit underwent a series of financial and political difficulties. The cost of the line rose significantly, and the federal government threatened to withhold necessary grants. In 2001, Sound Transit was forced to shorten the line from the original proposal, and growing enthusiasm for the proposed monorail brought rising opposition to the light rail from Seattle area residents. On November 8, 2003, a groundbreaking ceremony was held for the Central Link light rail line. Central Link opened between Westlake Station and Tukwila on July 18, 2009, at a cost of $2.4 billion (equivalent to $ in dollars). It was extended 1.7 mile (3 km) to SeaTac/Airport on December 19, 2009. In September 2019, Sound Transit renamed Central Link to the Red Line and Tacoma Link to the Orange Line as part of their update to transit branding. Two months later, the agency announced that it would consider a new name for the Red Line after complaints because of the similarity of the "Red Line" with redlining as well as confusion over King County Metro's RapidRide system (which utilizes red bullets for its service routes). A new naming scheme came into effect in 2021, using the "1 Line" (green) for the existing line in Seattle, the "2 Line" (blue) for East Link, and the "T Line" (orange) for Tacoma Link. Future light rail extensions will use the "3 Line" (magenta) and the "4 Line" (purple), alongside new names for Sounder and bus rapid transit services.

1 желі (Northgate Angle Lake)

1-ші желі, бұрынғы Central Link, Сиэтл, Сиэтак және Туквила қалаларындағы 19 станцияны қамтитын жеңіл рельстік көлік желісі болып табылады. Ол Нортгейт, Вашингтон университеті және Сиэтл қаласының орталығын Рейнир аңғарымен және Сиэтл-Такома халықаралық әуежайымен байланыстырады, туннельдер, биік жолдар және жер үсті бөлімдерін пайдаланады. Пойыздар ең көп жүретін уақытта 8 минут сайын, ал қалған уақытта 10–15 минут сайын жүреді. Жұмыс күндері мен сенбі күндері сағат 4:00-ден 1:30-ға дейін, жексенбі күндері сағат 5:00-ден 12:30-ға дейін рейстер жасалады. 2019 жылы 1-ші желі 25 миллионнан астам жолаушы тасымалдады және жұмыс күндері күніне орташа есеппен 80 000-ге жуық жолаушыға қызмет көрсетті, бұл Сиэтл аймағындағы ең жүйрік транзиттік бағыт. Central Link желісінің бастапқы 22,9 шақырымдық бөлігі 2009 жылдың 18 шілдесінде Westlake және Tukwila International Boulevard станциялары арасында ашылды. Сиэтл қаласының орталық транзиттік туннеліндегі ең солтүстік төрт станция 2019 жылы бағыттары өзгертілгенге дейін автобустармен бірлесіп пайдаланылды. Желі ашылғаннан кейін алты ай өткен соң SeaTac/Airport станциясына дейін ұзартылды, бұл 2006 жылы құрылысы басталған 3 шақырымдық жоба. Вашингтон университетінің кампусына солтүстікке қарайғы кеңейтім 2016 жылдың 19 наурызында ашылды, ол 5 шақырымдық туннельде орналасқан екі станциядан тұрады. Сол жылдың қыркүйек айында оңтүстікке қарайғы Англ-Лейк станциясына бір тоқталымдық кеңейтім ашылды. Соңғы кеңейтім, екі аралық станциясы бар Нортгейтке дейін, 2021 жылдың 2 қазанында ашылды, нәтижесінде желінің ұзындығы 39 шақырымнан асты. Шығыс жағындағы алғашқы кезең 2024 жылдың 27 сәуірінде ашылды, ал Сиэтл-Беллевиу және Редмонд қалаларының орталық бөлігіндегі жұмыстар жалғасуда. Желінің қалған бөлігі 2025 жылы Сиэтл, Мерсер аралы және Редмонд қалаларында қосымша станциялармен ашылуы күтілуде.

T желісі (Такома DomeSt. Joseph)

T Line, бұрынғы Tacoma Link, Такома қаласының орталығын және жақын жердегі аудандарды Такома Dome станциясымен – автобустар мен Sounder қалалық теміржолының аймақтық торабымен байланыстыратын трамвай желісі. 6 километрлік желіде 12 станция бар, олар Вашингтон университетінің Такома кампусына, мұражайларға, ауруханаларға және басқа да нысандарға қызмет көрсетеді. Желі көбінесе көлік қозғалысының бағыттарымен жүреді, Commerce Street транзиттік сауда орталығында автобустармен бірге және бір және екі рельсті участаларды пайдаланады. Такома Dome станциясы мен Такома қаласының орталығы арасындағы алғашқы 3 километрлік бөлігі 2003 жылдың 26 тамызында іске қосылды және 2011 жылы Commerce Street/South 11th Street станциясының ашылуымен кеңейтілді. Hilltop ауданына дейінгі 4 километрлік жаңа учаске және жеті жаңа станция 2023 жылдың 16 қыркүйегінде ашылды. Желідегі вагондар апта күндері мен сенбі күндері әдетте 12 минут сайын, ал жексенбі және мереке күндері 20 минут сайын жүреді. T Line жұмыс күндері сағат 4:30-дан 22:00-ге дейін, ал басқа күндері қысқартылған кесте бойынша жұмыс істейді, бірақ Такома Dome-да өтетін ірі кешкі шаралар кезінде жұмыс уақыты ұзартылады. 2019 жылы желі шамамен 935 000 жолаушыны тасымалдады және апта күндері күніне орташа есеппен 3100 жолаушыға қызмет көрсетті. Hilltop Extension 2023 жылы ашылғанға дейін жол ақысы алынбады; Link желісінің қалған бөлігінен айырмашылығы, T Line қашықтыққа байланысты емес, біркелкі жол ақысын қолданады. Екі желіде әртүрлі станция дизайны қолданылады, бірақ олардың көптеген ортақ ерекшеліктері бар, соның ішінде ауа райынан қорғайтын шатырлар, ақпараттық тақталар, ақпараттық киосктар, билет сату автоматтары, отыруға арналған орындар, электрондық дисплейлер, велосипед тұрақтары және көркемдік безендірулер. Жүйе сондай-ақ жол ақысын төлеу аймақтарында жол ақысын растауды қолданады. 1990 жылғы Мүгедектер туралы заңға сәйкес, барлық Link станцияларында мүгедектерге арналған орындықтар, Брайль әріптерімен жазылған белгілер, жолдар, деңгейлі кіру және платформа шеттеріндегі тактильді жабындар бар. Екі желідегі платформалардың ені кемінде 4 метр (екі жақты платформалар үшін) және 6 метр (орталық платформа үшін) болуы керек. 1-ші желідегі станциялардың көпшілігі, әсіресе Рейнир аңғары мен SODO аймақтарында, деңгейде орналасқан, ал басқа аудандарда жоғары және жер асты станциялары бар. Бұл станцияларда төрт вагондардан тұратын пойызға арналған 116 метрлік платформалар бар және олар көше деңгейіндегі кіреберіс құрылыстарымен баспалдақтар, лифттер және эскалаторлар арқылы байланыстырылған. T Line платформалары әдетте 27 метрлік және жақын жердегі тротуарларға шығу жолдарымен деңгейде орналасқан. Кейбір станцияларда тұрақ орындары, қоғамдық дәретханалар, сауда орындары және көше музыканттарына арналған белгіленген аймақтар да бар.

The T Line, formerly Tacoma Link, is a streetcar line that connects Downtown Tacoma and nearby neighborhoods to Tacoma Dome Station, a regional hub for buses and Sounder commuter rail. The line is 4 mile (6 km) long and has twelve stations that serve the University of Washington's Tacoma campus, museums, hospitals, and other facilities. It runs primarily in traffic lanes, sharing the Commerce Street transit mall with buses, and uses a mix of single and double tracked sections. Service on the original 1.6 mile (3 km) section between Tacoma Dome Station and Downtown Tacoma began on August 26, 2003, and was expanded with the opening of an infill station at Commerce Street/South 11th Street in 2011. An extension to the Hilltop neighborhood with 2.4 mile (4 km) of track and seven new stations opened on September 16, 2023. Trains on the line typically run every 12 minutes on weekdays and Saturdays and every 20 minutes on Sundays and holidays. The T Line has service from 4:30 a. m. to 10:00 p. m. on weekdays and reduced hours on other days, but operating hours are extended for major evening events at the Tacoma Dome. In 2019, the line carried approximately 935,000 passengers and averaged 3,100 riders on weekdays. Fares were not collected until the 2023 opening of the Hilltop Extension; unlike the rest of the Link network, the T Line uses a flat fare rather than a distance based fare. The two lines use different types of station designs but share several features, including weather canopies, signage, information kiosks, ticket vending machines, seating, electronic information displays, bicycle parking, and public artwork. The system also uses proof of payment for fare validation with paid fare zones in lieu of faregates. To comply with the Americans with Disabilities Act of 1990 (ADA), all Link stations include accessible seating, signage with Braille lettering, pathways, level boarding, and tactile paving on the edge of platforms. Platforms for both lines have a minimum width of 12 feet (4 m) each for a pair of side platforms and 20 feet (6 m) for an at grade center platform. The majority of the 1 Line's stations are at grade, especially in the Rainier Valley and SODO, with a mix of elevated and underground stations in other areas. These stations have platforms that are 380 feet (116 m) long to accommodate four car trainsets and are connected to entrance structures at street level by stairs, elevators, and escalators. T Line platforms are typically 90 feet (27 m) long and at grade with exits to adjacent sidewalks. Some stations also feature parking lots, public restrooms, retail spaces, and designated busking areas.

Жол ақысы

Link төлемді растау жүйесін қолданады, бұл жолаушыларды көлікке отырғанға дейін жарамды төлем жасауды талап етеді және станцияларда бұрылыс қақпалары жоқ. Бағалар станциялардағы билет сату автоматтарынан қағаз билеттер түрінде, ORCA картасына салынған несие немесе билеттер арқылы, немесе мобильді билет қосымшасы арқылы төленуі мүмкін. Sound Transit компаниясының баға елшілері пойызда немесе станциялардың төлем жасалған аймағында жарамды төлемдерді тексереді. Жарамды билет немесе расталған ORCA картасын көрсетпеген жолаушыларға ескерту жасалады, екі мөлшердегі айыппұл салынады немесе әкімшілік құқық бұзу туралы хабарлама беріледі. 2021 жылға дейін 1-жолдағы баға инспекторлары мен көлік полициясы бағаларды тексеріп, жарамды төлем құралын ұсынбаған жолаушыларға ескерту немесе 124 доллар айыппұл тағайындады. Төлем жасамайтын жолаушыларға қатысты санкциялар нәсілдік теңсіздіктерге байланысты тоқтатылды және 2022 жылы жаңа баға елшілері бағдарламасымен ауыстырылды. 1-жол мен 2-жолдағы бағалар жүрілген қашықтыққа байланысты есептеледі, ересектер үшін 2,25 доллардан 3,50 долларға дейін. ORCA картасын пайдаланушылар 1-жол мен 2-жолда бағаны есептеу үшін пойызға отырғанға дейін және түскеннен кейін оқырманға тигіп өтуі керек. T-жолында ересектер үшін баға 2 доллар және қашықтыққа байланысты өзгермейді. Басқа көлік түрлерінен, соның ішінде автобустардан, су таксилерінен және трамвайлардан ORCA карталарын пайдалану арқылы ғана ауысу мүмкін. 2022 жылдың қыркүйегінен бастап 19 жасқа дейінгі жолаушылар үшін баға тегін, бұл мемлекеттік гранттың бөлігі болып табылады. Lynnwood Link кеңейтілісі ашылғаннан кейін 2024 жылдың соңында ересектер үшін 3 доллар тұрақты бағаны енгізу жоспарлануда. Станциялардағы тұрақ үшін күн сайынғы төлемді қарастыру да жүріп жатыр.

Инфрақұрылым

1 желілік пойыздарды Кинг округінің метрополитені пайдаланады және күтіп-жөндеумен айналысады, сондай-ақ дәліз бойында паратранзит қызметін ұсынады. SODO-дағы Орталық операциялық және күтіп-жөндеу базасы (OMF) пойызды сақтауға, күтіп-жөндеуге және ең төмен қызмет кезеңінде және түнгі уақытта тазалауға қолданылады. Бұл база SODO және Beacon Hill станцияларының арасында орналасқан. Ол 2007 жылы ашылды және 105 жеңіл рельсті көлікке сыйымды, оның ішінде 16 көлікті орналастыра алатын 9 камерасы бар күтіп-жөндеу ғимаратында. Беллвьюде 2 желісімен бірге 96 көлікке арналған қосымша күтіп-жөндеу базасы ашу жоспарлануда. T желісінің пойыздарын тікелей Sound Transit пайдаланады және Такомадағы базада күтіп-жөндеумен айналысады. Екі модель де төрт вагондан тұратын пойыз құрамында жүре алады, бірақ өзара үйлесімді емес. Link-тің барлық вагондары тегіс түсуге мүмкіндік береді және мүгедектерге арналған жиналмалы орындықтармен жабдықталған. 2025 жылға қарай Link автопаркі 1 және 2 желілерінде, сондай-ақ T желісінде пайдалануға 214 вагондан тұрады. Осакада жасалған және Эверетте құрастырылған 62 вагондан тұратын 1-серия автопаркі 2003 жылы жасалған келісімшарт бойынша үш тапсырысқа бөлінді. Бірінші вагон 2006 жылдың қараша айында Central Link жобасы үшін жеткізілді, содан кейін SeaTac/Airport және University Link желілерін кеңейтуге арналған жеткізілімдер 2011 жылы аяқталды; әрбір вагонның құны 2014 жылы 4,2 миллион долларға бағаланды. Әрбір вагонда 74 орын бар және қалыпты жағдайда 194 жолаушыны тасымалдауға болады, ал ең көп жүктеме кезінде 252 адамға дейін сыйымды; Пойыздың ең жоғары жылдамдығы – , бірақ әдетте олар ашық учаскелерде және жоғары және туннельді учаскелерде жүреді. 2-серия автопаркі, кейіннен Siemens S700 деп аталды, ST2 кеңейту бағдарламасын қолдау үшін 642 миллион долларлық тапсырыстың бөлігі ретінде 2016 жылы пайдалануға берілді. Вагон Калифорния штатының Сакраменто қаласында жасалған. Олар 1-серия автопаркімен бірдей ұзындықта және енінде, бірақ буындалған бөлігінде кеңірек дәліз, жақсартылған жолаушылар туралы ақпарат дисплейлері және үлкен терезелерге ие. Бірінші вагон 2019 жылдың маусым айында жеткізіліп, 2021 жылдың мамыр айында пайдалануға берілді; 2022 жылы Sound Transit шамамен 100 вагондан тұратын 3-серияның техникалық талаптарын жоспарлауды бастады. ST3 жобаларының бірінші кезеңі үшін тапсырыс 2029 жылы басталып, 2032 жылы аяқталуы күтілуде. T желісінің автопаркі Чехияда Škoda Transportation компаниясы жасаған үш төмен қабатты Škoda 10 T артикуляциялық трамвайдан тұрады. Олардың ұзындығы 20 метр, ені 2 метр, екі буындық қосылысы бар, олардың арасында төмен қабатты бөлім орналасқан. Әрбір вагонда 30 орын бар және ең көп жүктеме кезінде қосымша 85 тұрған жолаушыны тасымалдай алады. 2023 жылы Škoda автопаркі 2017 жылы тапсырыс берілген бес Brookville Liberty трамвайымен толықтырылады. Бруквилл Либерти трамвайларының әрқайсысында 26 орын бар және барлығы 100 жолаушыны тасымалдай алады; олар 2022 жылы жеткізілді.

1 Line trains are operated and maintained by King County Metro, who also run paratransit service along the corridor. The Central Operations and Maintenance Facility (OMF) in SODO is used to store, maintain, and clean trains during off peak and overnight hours. The facility covers and is located between SODO and Beacon Hill stations. It opened in 2007 and has a capacity of 105 light rail vehicles, including nine bays inside the maintenance building that can hold 16 vehicles. An additional maintenance facility in Bellevue is planned to open with the 2 Line with a capacity of 96 vehicles. T Line trains are directly operated by Sound Transit and maintained at a facility in Tacoma. Both models are able to run in four car consists but do not have cross compatibility. All Link vehicles allow for level boarding and feature accessible seating areas that can be folded up for wheelchair users. By 2025, the Link fleet will have 214 total vehicles for use on the 1 Line and 2 Line as well as five for the T Line. The Series 1 fleet of 62 cars, manufactured in Osaka and assembled in Everett, was divided into three orders beginning with a contract signed in 2003. The first vehicle was delivered in November 2006 for the Central Link project and was followed by deliveries for the SeaTac/Airport and University Link extensions that concluded in 2011; each unit was valued at $4.2 million in 2014. Each car has 74 seats and a capacity of 194 passengers during normal loads, with a maximum "crush load" of 252 people; The trains have a top speed of , but typically operate at on surface sections and on elevated and tunneled sections. The Series 2 fleet, retroactively designated the Siemens S700, was commissioned in 2016 as part of a $642 million order to support the ST2 expansion program. The vehicles were manufactured in Sacramento, California, and are the same length and width as the Series 1 fleet, but feature a wider aisle in the articulated section, improved passenger information displays, and larger windows. The first vehicle was delivered in June 2019 and entered service in May 2021;

In 2022, Sound Transit began planning specifications for a Series 3 that would have approximately 100 vehicles. It is expected to begin delivery in 2029 and be complete in 2032 for the first batch of ST3 projects. The T Line fleet consists of three low floor articulated Škoda 10 T streetcars that were manufactured in the Czech Republic by Škoda Transportation. They are 66 feet (20 m) long, 8 feet (2 m) wide, and have two articulation joints, between which is a low floor section. Each vehicle has 30 seats and can carry an additional 85 standing passengers at crush loads. The Škoda fleet will be supplemented in 2023 by a set of five Brookville Liberty streetcars, which were ordered in 2017. The Brookville Liberty streetcars each have 26 seats and can carry a total of 100 passengers; they were delivered in 2022.

Электр энергиясы

Пойыздар 1-ші желі үшін 1500 вольт, ал T желісі үшін 700 вольт тұрақты токпен қуаттандырылатын жоғарыдағы желі арқылы электр қуатымен жабдықталады. Ток борттағы инверторлар арқылы үш фазалы айнымалы токқа түрлендіріледі. 1-ші желінің 1500 В пайдалануы электрлік подстанциялардың санын азайтуға мүмкіндік берді, олар шамамен 1.6 километр (2 км) қашықтықта орналасқан. 2020 жылдың желтоқсанынан бері Link жеңіл рельс жүйесі Puget Sound Energy-дің жел электр қуатын сатып алу бағдарламасы және Seattle City Light-тың толыққанды көміртегі нейтралды қуат көзі арқылы көміртегі шығарылымдары жоқ жаңаруға келтірілетін энергиямен толыққанды жұмыс істеп келеді.

Сигналдар мен басқару

Link жеңіл рельстік көлігі оң бақылау жүйесінің және пойыз бен жол бойындағы байланыс құрылғыларының кейбір түрлерін қолданады.

Болашақтағы кеңейту

2044 жылға қарай Жеңіл рельстік көлік жүйесі бес желімен және 70 стансамен 187 шақырымға дейін кеңейтіледі, соның салдарынан күніне 750 000 жолаушы тасымалданады деп күтілуде. Толық іске қосылғандағы болашақ жүйе күніне 750 мың жолаушыға қызмет көрсетеді деп болжанып, құны 131 миллиард долларға жетеді. Sound Transit 3 (ST3) 2016 жылы бекітілді және 2024 және 2046 жылдар аралығында ашылатын Link желісінің жаңа кеңейтімдерін қаржыландырады, оның ішінде Пирс және Снохомиш округтеріндегі жобалар бар. 2016 жылдан бері, екі кеңейтім пакетінің бастапқы мерзімдері COVID-19 пандемиясы, еңбек күшінің жетіспеуі және құрылыс мәселелеріне байланысты өзгертілді. Sound Transit 2021 жылы «қайта құру жоспарын» қабылдады, ол көптеген жобаларды екі жылдан бес жылға дейін ықпалдастырды, негізінен 2029 жылға қарай мемлекеттік қарыз шегіне жетуіне жол бермеу үшін қажет болатын күтілетін кірістің 6,5 миллиард долларлық тапшылығын жою мақсатында. 2022 жылы бетон араба жүргізушілерінің төрт айлық аймақтық ереуілі және жұмыс барысында анықталған күтпеген жағдайларға байланысты, негізінен Sound Transit 2 жобаларына әсер ететін жаңа ықпалдастырулар жарияланды. Киркленд пен Исакуані байланыстыратын 4-ші желі, Даунтаун Беллвьюдегі 2-ші желімен тоғысады. Жаңа желілерге қоса, Сиэтлдегі үш қосымша станса – Boeing Access Road, Graham және Northeast 130th Street – 2031 жылға дейін салынуы жоспарланған. 2023 жылы Сиэтл қалалық көлік департаменті қосымша Жеңіл рельстік көлік желілері туралы ұсыныстарды қамтитын 20 жылдық қалалық көлік жоспарын жариялады. Оларға Баллард пен Университет ауданы арасындағы шығыс-батыс байланысы; Баллардтан Нортгейтке және Лейк-Ситиге дейінгі солтүстікке қарайғы кеңейтім; Aurora Avenue North желісі; Denny Way желісі; 23-ші даңғыл бойынша жүретін желі; және Tukwila International Boulevard станциясынан Батыс Сиэтл және SoDo-ға қосымша байланыстар кіреді.

2 Жол (Mariner Redmond)

2-ші желі 2025 жылы екі қосымша бөлім ашылуымен ұзартылу жоспарланған: Сиэтл қаласынан Беллвью қаласына дейін, Мерсер аралында аялдамасы бар; және Редмонд Технологиясынан Редмонд қалалық стансасына дейін. 2-ші желі 1-ші желімен (кейін 3-ші желімен) рельстерді бөлісе отырып, Сиэтлден солтүстікке қарай Линнвудқа және Оңтүстік Эвереттке дейін жалғасады. Шығыс желісінің кеңейтуінің батыс бөлігі 90-шы тас жолының ортасында салынуда, соның ішінде әлемдегі алғашқы осындай темір жол болып табылатын жүзбелі көпірдің бөлігі де бар.

3 желі (Эверетт-Батыс Сиэтл)

3 желісі 2032 жылы Батыс Сиэтл желісін кеңейтуді аяқтаумен ашылуы жоспарлануда, бұл Батыс Сиэтлді SODO станциясындағы уақытша терминалға қосады. 2037 жылы Баллард желісін кеңейту аяқталғаннан кейін, жол 1 желісін алмастыру үшін солтүстікке қарай ұзартылады, бұл кеңейтуге Рейнир аңғарынан келетін пойыздар үшін Сиэтл қаласының орталығындағы 5,3 километрлік (3,3 миль) жаңа туннель кіреді. 3 желісінің соңғы терминалы 2037 немесе 2041 жылы, қаржыландыруға байланысты, Эверетт желісін кеңейту аяқталғаннан кейін Эверетт станциясы болады деп жоспарлануда, ол Эверетт қаласының орталығындағы көп түрлі көлік түйініне айналады.

4 желі (Оңтүстік Киркленд Иссакуа)

4-желі, бесінші жеңіл рельстік көлік желісі, қаржыландыру мүмкіндігіне байланысты 2041 немесе 2044 жылдары ашылуы жоспарлануда және тек Шығыс жағына қызмет көрсететін болады. Желі Оңтүстік Киркленд паркінен басталып, Беллвью қаласының орталығына қарай созылады, онда 2-желімен тоғысады, содан кейін 90-шы тас жол арқылы Исакуаға дейін жалғасады. Жоспар бойынша, төрт жаңа станция салынып, жалпы ұзындығы 11,8 миль (19 км) құрайды.