Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық компьютерлік бағдарламашы (1920–1964)
American computer programmer (1920–1964)
Адель Голдстайн (21 желтоқсан 1920 – 1964 жылдың қарашасы) – американдық математик және компьютерлік бағдарламашы. Ол алғашқы электрондық цифрлық компьютер ENIAC-тің нұсқаулығын жазды. Компьютерді бағдарламалау жұмысының арқасында ол ENIAC-ті әр пайдаланылуында қайта бағдарламалау қажет болатын машинадан, елу сақталған нұсқаудан тұратын жиынтықты орындай алатын машинаға айналдыруға зор үлес қосты.
Adele Goldstine (; December 21, 1920 – November 1964) was an American mathematician and computer programmer. She wrote the manual for the first electronic digital computer, ENIAC. Through her work programming the computer, she was also an instrumental player in converting the ENIAC from a computer that needed to be reprogrammed each time it was used to one that was able to perform a set of fifty stored instructions.
Ерте өмір және білім
Голдстайн 1920 жылғы 21 желтоқсанда Нью-Йорк қаласында иврей тілінде сөйлейтін еврей ата-анасының отбасында дүниеге келді. Оның әкесі 1902 жылы Литваның Панделюс қаласынан (сол кездегі Ресей империясы) көшіп келген. Ол Хантер колледжінің жоғары мектебіне, содан кейін Хантер колледжіне қатысты. Бакалавр дәрежесін алғаннан кейін Мичиган университетіне түсті, онда 22 жасында математика магистрі дәрежесін алды. Компьютер жұмысы соғысқа қатысу үшін маңызды болды, және әйелдердің осы жұмысты ерлерге қарағанда жылдам және дәл орындай алатынына сенді. 1943 жылға қарай, және Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына дейін, компьютерлердің барлығы дерлік әйелдерден тұрды, сондай-ақ олардың көптеген тікелей басшылары да әйелдер болды. Голдстайн ENIAC үшін Оператор нұсқаулығын алты әйел (Кей МакНалти, Бетти Джин Дженнингс, Бетти Снайдер, Марлин Вескофф, Фран Билас және Рут Лихтерман) ENIAC-тің логикалық және электрлік блок-схемаларын пайдаланып «бағдарламалауға» өздері үйренгеннен кейін жазды. Машинаны басқа мәселені шешу үшін қайта конфигурациялау машинадағы сымдарды физикалық түрде қосу және ажыратуды қамтыды; бұл «құрастыру» деп аталды, өйткені «бағдарлама» деген қазіргі заманғы терминология әлі қолданылған жоқ. 1946 жылы Голдстайн Бартик пен Дик Клиппингермен бағдарламалау сессияларына қатысып, Клиппингердің ENIAC-ке сақталған бағдарламаны өзгертуін жүзеге асыруға көмектесу үшін жұмысқа алынды. Джон фон Нейман іске асырылған нұсқаулар жиынтығын таңдау бойынша кеңесші болды. Бұл бағдарламалаушылардың машинаны орындайтын әрбір бағдарлама үшін қосымша кабельдерді ажыратып, қайта қосу мәселесін шешті; оның орнына бағдарлама үш функциялық кестелерге енгізілді, бұрын олар тек траекторияның кедергі функциясын сақтау үшін ғана пайдаланылған. ENIAC бағдарламашысы Жан Бартик Голдстайнды Бетти Холбертон мен Арт Герингпен бірге өзінің үш ұлы бағдарламалау серіктесінің бірі деп атады. Олар ENIAC үшін Тауб бағдарламасын бірге жасады.
Goldstine was born in New York City on December 21, 1920, to Yiddish speaking Jewish parents. Her father emigrated from Pandėlys, Lithuania (then Russian Empire) in 1902. She attended Hunter College High School, then Hunter College. After receiving her B. A., she attended the University of Michigan, where she earned a Master's in mathematics aged 22. The job of computer was critical to the war effort, and women were regarded as capable of doing the work more rapidly and accurately than men. By 1943, and for the balance of World War II, essentially all computers were women as were many of their direct supervisors. Goldstine wrote the Operators Manual for the ENIAC after the six women (Kay McNulty, Betty Jean Jennings, Betty Snyder, Marlyn Wescoff, Fran Bilas and Ruth Lichterman) trained themselves to "program" the ENIAC using its logical and electrical block diagrams. Reconfiguring the machine to solve a different problem involved physically plugging and unplugging wires on the machine; it was called "setting up," as the modern terminology of "program" had not yet come into use. In 1946 Goldstine sat in on programming sessions with Bartik and Dick Clippinger and was hired to help implement Clippinger's stored program modification to the ENIAC. John von Neumann was a consultant on the selection of the instruction set implemented. This solved the problem of the programmers having to unplug and replug patch cables for every program the machine was to run; instead the program was entered on the three function tables, which had previously been used only for storage of a trajectory's drag function. ENIAC programmer Jean Bartik called Goldstine one of her three great programming partners along with Betty Holberton and Art Gehring. They worked together to program the Taub program for the ENIAC.
Соғыстан кейінгі жылдар
Соғыстан кейін Голдстайн фон Нейманмен Лос-Аламос ұлттық зертханасында бағдарламалау жұмысын жалғастырды, онда ENIAC-қа өңдеуге арналған есептер құрастырды.
After the war, Goldstine continued her programming work with von Neumann at Los Alamos National Laboratory, where she devised problems for ENIAC to process.
Өлім
1953 және 1960 жылдары екі бала туғаннан кейін, 1962 жылы оған рак диагнозы қойылды. Ол 1964 жылы екі жыл өткен соң 43 жасында дүние салды.
After having two children, in 1953 and 1960, she was diagnosed with cancer in 1962. She died two years later at the age of 43 in 1964.