Кіріспе
Екі қабаттылар тұқымдасы Veneridae немесе venerids, жалпы атауы: Венера қабыршақтары, өте ірі тұқымдас, кішкентайдан үлкенге дейін, тұзды су қабыршақтары, теңіз екі қабатты жұмсақ денелілер. Қазіргі кезде 500-ден астам тірі venerid қабыршақтарының түрі белгілі, олардың көпшілігі жеуге жарамды, ал көптеген түрлері тағамдық көз ретінде пайдаланылады. Ең маңызды жеуге жарамды түрлердің көпшілігі (АҚШ-та) жай ғана "қабыршақтар" деп белгілі. Venerids әлемдік жеуге жарамды екі қабатты жұмсақ денелілердің балық аулауының маңызды бөлігін құрайды. Тұқымдасқа коммерциялық маңызы бар кейбір түрлер кіреді, мысалы (АҚШ-та) қатты қабыршақ немесе квахог, Mercenaria mercenaria.
The Veneridae or venerids, common name: Venus clams, are a very large family of minute to large, saltwater clams, marine bivalve molluscs. Over 500 living species of venerid bivalves are known, most of which are edible, and many of which are exploited as food sources. Many of the most important edible species are commonly known (in the USA) simply as "clams". Venerids make up a significant proportion of the world fishery of edible bivalves. The family includes some species that are important commercially, such as (in the USA) the hard clam or quahog, Mercenaria mercenaria.
Таксономия
Veneridae тұқымдастығына жіктеу кем дегенде 1930 жылдан бері даулы болып келеді. Молекулалық зерттеулер көрсеткендей, дәстүрлі жіктелудің көп бөлігі табиғи емес. Көптеген таралған түрлер туыстар арасында (кейде әртүрлі кішітұқымдардағы туыстарды қоса) ауыстырылды, себебі тұқымның жіктемесіне немесе таксономиясына дұрыс рет келтіруге бірнеше рет әрекет жасалды, сондықтан түрлердің ғылыми атауы жиі өзгеріп отырады. Бұл топты жіктеуге қолданылатын белгілер әлі де көбінесе сыртқы ерекшеліктерге, әсіресе қабықтың сипаттамаларына негізделген. Veneridae ұлулары екі жапырақты моллюскалар болып есептеледі, олардың сыртқы артқы байланысы бар, әдетте, лунула деп аталатын анық көрінетін алдыңғы бөлігі және әрбір жапырақтың үстіңгі бөлігінде үш бір-бірімен байланысқан құрылым (кардинал тістер) болады; сонымен қатар, кейбір кішітұқымдарда кардинал тістердің алдында – сол жапырақта біреу, ал оң жапырақта екеу (кейде анық емес) болып келетін алдыңғы бүйірлік тістер де кездеседі. Жапырақтардың ішкі төменгі жиектері ұсақ тісті немесе тегіс болуы мүмкін.
Сипаттама
Қабықша пішіндері көбінесе концентрлі болады, бірақ радиалды және диварикациялық әшекейлер (Gafrarium қараңыз), ал кейбіреулерінде сирек тікендер (мысалы, Pitar lupanaria) кездеседі. Бір кішкентай кіші тұқым, Samarangiinae, коралл рифтерінде табылған ерекше және сирек кездесетін моллюска үшін жасалған, олардың сырты цементтелген құм немесе лайдан тұрады, бұл оларды текстуралық жағынан жасырады және қабықшаның қалыңдығын арттырады. Көптеген венерід моллюскаларының қабықша пішіні қоршаған ортаға бейімделген. Мысалы, Tivela түрлерінің пішіні басқа екі жақтаулы моллюскалар отбасындағы серф қабықшалары сияқты үшбұрышты болып келеді және көбінесе толқынды аймақтарда кездеседі. Dosinia түрлерінің кейбіреулері пішінімен дискіге ұқсас және люцинидті екі жақтаулы моллюскаларды еске түсіреді; екі түр де шөгіндіге салыстырмалы түрде тереңірек көміледі. Топ бойынша молекулалық жүйелемеге қатысты ағымдағы зерттеулердің нәтижелері әдебиетте жарияланғанда одан әрі жіктеу күтіледі. Венераидтардың қабықшалары дөңгелек немесе сопақ, қатты болып келеді, олардың өсінділері (көк сүйектері) алдыңғы жағына қарай иілген. Әр жақтауда үш-төрт тіс болады. Сифондар ұштарынан басқа қысқа және біріккен, сондықтан ұзын емес. Аяғы ірі.