Кіріспе
Ескерту: Линкольн тас жолының толық интерактивті онлайн картасын және оның барлық қайта бағытталған маршруттарын, белгілерін, ескерткіштерін және тарихи қызығушылық тудыратын жерлерін Линкольн тас жолы қауымдастығының ресми картасы сайтында көруге болады. Линкольн тас жолы АҚШ-тағы автомобильдер үшін салынған ең алғашқы трансконтиненталдық тас жол болғандықтан және бастапқыда кеңінен жарияланғандықтан, оның маршруты азаматтық инженериялық есептеулермен ғана емес, сонымен қатар саяси факторлармен де анықталды. Көптеген аймақтарда маршрутқа әсер ете алатын немесе оған мүдделі тұлғалар арасында жалпы келісім болды. Алайда, кейбір аймақтарда 1920 жылдары маршрутты таңдау қызу пікірталас тудырды. Ол Хадсон округінің бульварымен (қазіргі Джон Ф. Кеннеди бульвары) оңтүстікке қарай Джерси-Ситидегі Коммунипау даңғылына дейін созылды. Голландия туннелі мен 1-тармақтың кеңейтілісі ашылғаннан кейін Линкольн тас жолы «Мемлекеттік тас жол» деп аталатын бульвардың жоғарғы деңгейімен жүрді. Батысқа бұрылып, Хакенсак өзенін Линкольн тас жолының көпірі арқылы кесіп өтіп, қазіргі АҚШ 19-тармақтың бойымен Керни-Пойнтке дейін жетті, онда жол әлі де Линкольн тас жолы деп аталады. Кейбір дереккөздерде шоссе Хадсон округінің бульвары мен Коммунипау даңғылының бұрышын айналып өтіп, Линкольн паркі арқылы өткендігі, бұл жер бұрын Ньюарк планк жолының маршруты болғандығы айтылады. Пасаик өзенін кесіп өтіп, магистраль Ньюарктің Ironbound ауданына Ферри көшесі мен Маркет көшесі бойымен кірді, қазір бұл Реймонд бульварымен бір бағытты жұптың шығысқа қарай бара жатқан бөлігі. Ньюарк қаласының орталығындағы Four Corners тұсында ол Broad Street көшесімен оңтүстікке бұрылды, бұл жер «АҚШ-тағы үшінші ең жұқ жүретін орталық» деп есептелген. 1924 жылға қарай бұл маршрут Джексон және Лафайетт көшелері арқылы айналып өтілетін болды. Broad Street көшесінен автожол Frelinghuysen даңғылына дейін кесіліп өтті, мүмкін Клинтон даңғылы немесе Пойньер көшесі арқылы, немесе Элизабет даңғылы мен Микер даңғылы арқылы. Голландия туннелі салынғаннан кейін паромдық бөлік тоқтатылды және қозғалыс Хадсон бульварымен байланысу үшін Bergen Hill арқылы жүрді. 1928 жылы маршрут қайта бағытталды, Линкольн тас жолы жаңа 1-тармаққа (қазіргі АҚШ 1/9-тармағы) Ньюарк қаласының шығысынан Элизабеттегі Солтүстік даңғылына дейін, ал Солтүстік даңғылдың батысынан ескі жолға дейін бұрылды. Автожол жаңа Голландия туннеліне және Гудзон округінің бульварынан шығысқа қарай (қазіргі 139-тармақ) жақындады. Осы кезде АҚШ автомобиль жолдары жүйесі белгіленді және Линкольн тас жолының маңыздылығы төмендеді. Неварктағы Фрелингхьюзен даңғылы мен Пойньер көшесінің бұрышынан Трентон қаласындағы Брансуик шеңберіне дейін Линкольн тас жолы бүгінгі 27-тармақ және 206-тармақ АҚШ автожолдарымен жүрді. Көптеген бөліктері әлі де Линкольн тас жолы деп аталады. Тек келесі өзгерістер болды: Бастапқы жол Клинтон даңғылынан Ньюарктағы Элизабет даңғылына және Элизабеттегі Солтүстік Броуд көшесіне дейін созылуы мүмкін. Қазіргі 27-тармақтың Елизаветадағы бір бағытты қос бағыты бар. Солтүстік жағы, Черри-стриттегі, ескі Линкольн тас жолы. 1919 жылы Нью-Джерси мемлекеттік тас жолы комиссиясы екі теміржол өткелдерін болдырмау үшін Пенсильвания теміржолының батыс жағында (қазіргі Солтүстік-Шығыс дәлізінде) Дау даңғылының солтүстік-шығысынан Колония мен Изелиннің арасындағы Менло Парктегі Седар көшесіне дейін жаңа жол салды. Ескі жол қазір Миддлсекс Эссекс ақылы автожолы мен Торнелл көшесі, жолдың шығыс жағында. 1905 жылғы картада Торнелл көшесін пайдалану арқылы Эвергрин жолындағы аяғына дейін және ондағы жолдарды кесіп өту арқылы негізгі жол көрсетілген, батыс жағындағы жол Седар көшесіне дейін солтүстікке қарай созылып кеткен; бұл сол кезден 1919 жылға дейін өзгерген болуы мүмкін. Алайда 1919 жылға дейін басты жол Калония бульвары, Нью-Довер Роуд және Миддлсекс даңғылын Рауэйден Грин-стритке дейін пайдаланды. 1919 жылға дейін негізгі жол қазіргі Кингстонның солтүстігіндегі қазіргі жолдың шығысында орналасқан, қазір «Ескі жол» деп аталатын жол болды. Кингстондағы Миллстон өзенінің үстіндегі ескі көпір әлі де бар, қазіргі көпірден оңтүстікке қарай (1969 жылы салынған). Линкольн тас жолы Трентонға Брансуик даңғылымен, қазір солтүстікке қарай US 206 және BUS US 1 арқылы кірді. 1920 жылға дейін тас жол Делавэр өзенінен Пенсильванияға қарай Калхун көшесі көпірін қолданды; 1920 жылғы картада ол, бәлкім, Уоррен көшесі (қазір оңтүстікке қарай US 206 және BUS US 1) және West State Street көшесі арқылы көпірге жеткендігі көрсетілген. 1920 жылы тас жол ақылы төленетін Калхун көшесі көпірінен тегін Bridge Street көпіріне көшірілді. Оған жету үшін ол, бәлкім, Уоррен көшесімен оңтүстікке қарай жалғастырып, Bridge Street көшесіне бұрылып, көпірге жеткен. Бұл маршрут қазір оңтүстікке қарай BUS US 1 арқылы жүреді, Assunpink Creek-тен көпірге дейін қайта құрылуға байланысты өзгерістер енгізілді. 1916 жылы Линкольн тас жолына келесі мемлекеттік тас жол нөмірлері берілді: Элизабеттен Нью-Брансуикке дейін – 1-тармақ (кейін 25-тармаққа өзгертілді). Нью-Брансуиктен Трентонға дейін – 13-тармақ (қазіргі 27-тармақ). Трентондағы және Элизабеттен солтүстікке қарайғы тас жолға нөмір берілмеді. 1927 жылы Нью-Джерсидегі Линкольн тас жолының барлық бөлігіне U.S. Route 1 нөмірі берілді, бірақ бұл нөмір жақын арада жаңа айналым жолдарына көшірілді. 1920 жылдардың соңында салынған 1-тармақтың кеңейтілісі Линкольн тас жолының айналым жолы деп есептелді, бірақ ескі жол Коммунипау даңғылы мен Тоннель шеңберінің арасындағы жерлерді қоспағанда, әлі де Линкольн тас жолы деп аталады (онда атау жаңа жолға, қазіргі TRUCK US 1–9-тармағына, көшірілген болуы мүмкін).
The original road may have followed Clinton Avenue to Elizabeth Avenue in Newark and North Broad Street in Elizabeth. Route 27 now has a one way pair in Elizabeth. The northbound side, on Cherry Street, is the old Lincoln Highway. In 1919, the New Jersey State Highway Commission built a new road on the west side of the Pennsylvania Railroad (now the Northeast Corridor) from near the northeast of Dow Avenue between Colonia and Iselin to Cedar Street in Menlo Park, to avoid two railroad crossings. The old road is now Middlesex Essex Turnpike and Thornall Street, on the east side of the tracks. A 1905 map shows the main road using Thornall Street all the way to its end at Evergreen Road and crossing the tracks there, with the road on the west side existing north to Cedar Street as a stub; this may have changed between then and 1919. However, until 1919, the main road used Colonia Boulevard, New Dover Road and Middlesex Avenue to get from Rahway to Green Street. Until 1919, the main road was what is now named Old Road, lying east of the current road north of Kingston. The old bridge over the Millstone River at Kingston still exists, south of the current bridge (built in 1969). The Lincoln Highway entered Trenton along Brunswick Avenue, now northbound US 206 and BUS US 1. Until 1920 the Highway used the Calhoun Street Bridge over the Delaware River into Pennsylvania; a 1920 map indicates that it probably used Warren Street (now southbound US 206 and BUS US 1) and West State Street to reach the bridge. In 1920 the Highway was moved from the tolled Calhoun Street Bridge to the free Bridge Street Bridge. To get there it probably continued south on Warren Street, turning west on Bridge Street to the bridge. This path is now followed by southbound BUS US 1, with a realignment from Assunpink Creek to the bridge due to redevelopment. In 1916, the Lincoln Highway was designated the following State Highway numbers:
Route 1 (Later Renumbered to Route 25) from Elizabeth to New Brunswick
Route 13 (Present Route 27) from New Brunswick to Trenton
The Highway in Trenton, and in and north of Elizabeth, did not receive a number. In 1927, the whole Lincoln Highway in New Jersey was assigned the number U. S. Route 1, though that number was soon moved to newer bypasses. The Route 1 Extension, built in the late 1920s, was considered a bypass of the Lincoln Highway, but the old road has continued to be known as the Lincoln Highway, except possibly between Communipaw Avenue and Tonnelle Circle in Jersey City, where the name may have moved to the new road (now TRUCK US 1–9).
Пенсильвания штаты
Линкольн тас жолының жолы алғаш рет 1913 жылдың қыркүйегінде белгіленді; ол Кантон, Огайо, Бивер Фоллз, Питтсбург, Гринсбург, Лигониер, Бедфорд, Чемберсбург, Геттисбург, Йорк, Ланкастер және Филадельфия, Пенсильвания және Камден, Нью-Джерси қалаларынан өтуі тиіс болды. Бұл Харрисбургті оңтүстікке айналып өтіп, Чемберсбург пен Ланкастер арасындағы штаттың ескі басты жолын пайдаланбады. Питтсбургтен Филадельфияға дейін бірнеше ескі ақы төленетін жолдар енгізілді, олардың кейбіреулерінде жол ақысы әлі де алынып тұрды. Линкольн тас жолының 1913 жылғы бастапқы жолы Филадельфиядан шығысқа қарай жалғасты, Делавэр өзенін арқылы өтіп, Нью-Джерсидің Камден қаласына дейін Маркет-стрит пароммен жетті. 1915 жылы Камденді маршруттан алып тастады, бұл трассаға Трентон қаласындағы көпір арқылы (алғаш Calhoun Street Bridge, кейін Bridge Street Bridge) Делавэрден өтуге мүмкіндік берді. 1924 жылы Пенсильвания штатындағы Линкольн тас жолының барлық бөлігі Пенсильванияның 1-жолы деп белгіленді. 1926 жылдың соңында Батыс Вирджиниядан Филадельфияға дейінгі маршрут (Питтсбургтен батысқа қарай жаңа жолды пайдалану) АҚШ-тың 30-шы бағытына берілді, ал Линкольн тас жолының қалған бөлігі мен PA 1 АҚШ-тың 1-ші бағытының бір бөлігіне айналды.
Батыс Вирджиния
Линкольн тас жолы 1927 жылға дейін Батыс Вирджиния штатына кірген жоқ, ол Питтсбург, Пенсильвания және Шығыс Ливерпуль, Огайо арасындағы бағытын өзгерткен кезде кірді. Батыс Вирджиниядағы бөлігі қазіргі АҚШ 30-шы тас жолымен жуатап өтті, Честерде ескі бағытқа бұрылды. Онда ол Каролина даңғылымен (Батыс Вирджиния 2-ші тас жолы) оңтүстік-батысқа, 3-ші көшемен солтүстік-батысқа, Вирджиния даңғылымен оңтүстік-батысқа және 1-ші көшемен солтүстікке бұрылып, 1897 жылғы Честер көпірі арқылы Огайо өзенін кесіп, Шығыс Ливерпульге өтті. Көпір 1970 жылы бұзылғанға дейін 1938 жылы бір рет түзетуден өтті, сол кезде АҚШ 30-шы тас жолы жаңа теміржол көпірі ашылғаннан кейін Каролина даңғылын тікелей 1-ші көшеге бағыттады. Қазіргі АҚШ 30-шы тас жолы 1977 жылы аяқталғанға дейін АҚШ 30-шы тас жолы Каролина даңғылымен Ньюэллдегі Ньюэлл көпіріне дейін жалғасты.
Огайо штаты
Огайо арқылы маршрут қазіргі АҚШ 30-шы тас жолымен Кантонға, содан кейін 172-ші мемлекеттік тас жолымен батысқа Массильоннан Дальтонға дейін (онда АҚШ 30-шы тас жолына қосылады). Вустерден батысқа қарай ол 250-ші АҚШ тас жолымен солтүстік-батысқа Ашлендке, содан кейін Клермонт даңғылымен оңтүстік-батысқа бұрылады, ол әрі қарай Mansfield-ке дейін қазіргі 42-ші АҚШ тас жолына жалғасады. Батыс Төртінші көшеден 30-шы АҚШ тас жолына дейін, содан кейін Бусайрусқа дейін (уақытша 30-шы АҚШ тас жолын тастап, Мэнсфилд көшесі мен Линкольн тас жолымен), одан кейін Үстіңгі Сандускиге дейін (Уайандот даңғылынан 330-шы округтік тас жолына дейін). Бұл АҚШ 30-шы тас жолы мен жергілікті тас жолдардың (көбінесе АҚШ 30-шы тас жолының бұрынғы бағыттары) Индиана штатының шекарасына дейінгі үйлесімі.
Индиана штаты
Линкольн тас жолы қазіргі 30-шы АҚШ тас жолымен Форт-Уэйнге дейін Индиана штатына кірді. Ол қазіргі 33-шы АҚШ тас жолымен солтүстік-батысқа бұрылып, Элкхартқа жетті. Содан кейін Линкольн жолы арқылы Оңтүстік Бендтен өтіп, 20-шы АҚШ тас жолына батысқа бұрылды. Ол 20-шы АҚШ тас жолымен Ролинг Прериге дейін жүріп, 2-ші Мемлекеттік тас жолымен Вальпараисоға дейін жалғасты, онда 30-шы АҚШ тас жолымен штаттың шекарасына қосылды. Кейіннен бұл маршрут қысқартылып, штаттың бүкіл аумағын кезіп өтетін 30-шы тас жолмен жүрді. 30-шы АҚШ тас жолы бойындағы Варшава, Плимут, Мерриллвилл және Шерервилл сияқты көптеген қалаларда Линкольн тас жолының бөліктері сақталған (әдетте "Ескі Линкольн тас жолы", "Линкольнвей", "Джолиет көшесі" немесе "Джолиет жолы" деп белгіленген), ал қазіргі 30-шы АҚШ тас жолы қалалардың сыртынан өтеді.
Иллинойс штаты
Иллинойс арқылы өтетін жол Чикагодан қасақана аулақ болу үшін таңдалды, оның орнына қалаға "қоректендіру маршруттары" ұсынылды. Негізгі қоректендіру жолдарының ішінде Чикаго Хайтс қаласындағы Иллинойс 1-ші жолы, Джолиеттегі Иллинойс 4-ші жолы (кейін АҚШ 66-шы жолы) және Женевадағы Иллинойс 38-ші жолы бар. Линкольн тас жолы АҚШ 30-шы жолымен Иллинойс штатына кірді, одан кейін Аврораға дейін созылып, 31-ші Иллинойс жолымен жалғасты, содан кейін Женевадағы 38-ші Иллинойс жолымен батысқа қарай Диксонға бұрылды. Диксоннан ол Иллинойс 2-ші жолымен батысқа қарай Стерлингке дейін жалғасты, онда ол АҚШ 30-шы жолына қосылды. Ол АҚШ 30-шы магистралімен Айова штатының шекарасына дейін шығысқа қарай жүріп, Иллинойс 136-шы жолына сәл солтүстік-батысқа бұрылды. Линкольн тас жолы Саук ауылының шығыс шекарасында кіреді, себебі Дайердегі Джолиет көшесі бір түпкілікті американдық жолдан екі бөлек жолға бөлінеді: Линкольн тас жолының қазіргі бағыты солтүстікке қарай Ford Heights және Chicago Heights арқылы 14-шы көшемен, ал бастапқы бағыты Sauk Trail арқылы Оңтүстік Чикаго Хайтске дейін, содан кейін Chicago Road арқылы солтүстікке бұрылады. Чикаго Хайтс қаласындағы Чикаго жолы сонымен қатар Дикси шоссесі болып табылады, ол Карл Фишердің екі негізгі автожолының қиылысына әкеледі. Батысқа қарай жалғаса отырып, Линкольн тас жолы Жолиетте келесі үлкен бағытты өзгертуден бұрын Олимпиа Филдс (211-ші көше), Мэттсон, Франкфорт және Нью Ленокс (Мейпл көшесі) арқылы өтеді. Жолиетте Касс көшесі бастапқы жол болды, бірақ бірнеше жолдар бір жақты көшелер ретінде қайта жобаланғанда, Джефферсон көшесіне (US 52), Центр көшесіне және Коллинз көшесіне (Арчер даңғылы, IL 171) кіретін айналым қосылды. Линкольн тас жолы Чикаго көшесінен де өтеді, ол 66-шы трассаның баламалы бағытының бөлігі. Des Plaines өзенінен өткеннен кейін US30 солтүстік-батысқа қарай жүреді және Plainfield Road деп аталады. Ол Крест Хиллден өтіп, Плейнфилдке кіреді. Бастапқыда бағыт Локпорт көшесінде батысқа қарай, Плейнфилд орталығы арқылы, содан кейін Уоллин драйвінде солтүстікке қарай, әрбірнеше блок сайын солтүстікке және батысқа қарай Аврораға қарай өзгеріп отырады. Қазіргі уақытта ол Дивизион көшесімен солтүстікке қарай, тікелей диагональды жолға дейін жүреді. Бастапқыда жобаланған кезде Линкольн тас жолы Фокс өзенін қала орталығына жақын жерде, Бентон көшесі мен Даунер-плейс арқылы өтіп, Лейк-стрит (IL 31) Женеваға дейін созылды, онда жол Чикаго аймағынан шығып, Айова шекарасына қарай батысқа қарай бағытталды. Қазіргі уақытта Линкольн тас жолы Монтгомериден Баслайн жолы ретінде өтіп, Аврораға кірмейді. IL 47 қиылысында ол Айова шекарасына қарай бұрылмас бұрын Sugar Grove-ге дейін солтүстікке қарай жүреді.
Небраска штаты
Дуглас көшесіндегі көпірден батысқа қарай жол жүреді. Жылға қарай 18-ші немесе 24-ші көшеге дейін батысқа қарай. Оңтүстікке қарай Фарнам көшесіне. Батысқа қарай 40-шы көшеге, содан солтүстікке Додж көшесіне, Додждан 78-ші көшеге және солтүстікке Касс/Батыс Додж жолына. Омахадағы Линкольн тас жолы бірнеше маңызды орындардан өтті, соның ішінде Блэкстоун қонақ үйі, Джон Саттерс диірмені (1847 ж.), Линкольн тас жолындағы ең көне жарнама тақтасы (1913-1930 жж.), 30-шы тас жол (1930-1969 жж., Дуглас көшесі/АК САР БЕН көпірі бұзылғанға дейін) және 6-шы тас жол (Консул-Блафста кездесіп, Саддл-Крик пен Додж көшелерінен Саддл-Крик көпірінің астынан оңтүстікке қарай Орталық көшесіне дейін барады), Тауэр бензин станциясы және 78-ші және Додж көшелеріндегі кемпингтер, сондай-ақ 78-ші және Касс көшесі/Батыс Додж жолындағы Пиони паркі. Елдегі Линкольн тас жолының түпнұсқа кірпіш жолының ең ұзын бөлігі Омахада шамамен 174-ші және 203-ші көшелер арасында орналасқан. Оған ең жақсы жол – 180-ші және Додж көшелерінен солтүстікке қарай саяхаттау. Қаладан шығу үшін Уотерлоо қаласының көшелері арқылы өтіп, Фримонтқа қарай 275 АҚШ тас жолына қосылады. Фримонттан бастап 30-шы АҚШ тас жолы арқылы батысқа қарай Орталық қала, Гранд-Айленд, Вуд-Ривер, Керни, Лексингтон, Козад, Гетеборг, Норт-Плэт, Сазерленд, Огаллала, Чаппелл, Сидни және Кимболл қалалары арқылы Вайоминг штатының шекарасына дейін жалғасады.
Вайоминг
Линкольн тас жолы Вайоминг штатына Пайн-Блаффс қаласының шығысынан кірді. Ол Эгберт және Хиллсдейл елді мекендері арқылы округтік жолдармен Арчерге дейін созылды, онда ол 30-шы АҚШ тас жолымен қайта қосылды. Ол АҚШ-тың 30-шы бағытымен (қазіргі 80-ші мемлекетаралық тас жолы) Шайен, Ларами, Медисин-Боу және Роулинс қалалары арқылы Гренджер қиылысына дейін өтті. Одан әрі ол бұрынғы 30S АҚШ тас жолы және 530 АҚШ тас жолы (қазіргі 80-ші мемлекетаралық тас жолы) арқылы Форт-Бриджер және Эванстон қалаларына, содан кейін Юта штатының шекарасына дейін жалғасты. Кейбір учаскелерде жолдың өзі Лайман қаласында I 80 бизнес жолы болып табылады және көптеген жерлерде алдыңғы қатардағы жолдармен өтеді.
Юта штаты
Линкольн тас жолы қазіргі 80-ші мемлекетаралық автожол арқылы Ютаға Эхо қиылысына кірді, онда ол I 84-ке қосылып, Вебер өзенімен Огденге дейін жүрді. Огденде оңтүстікке бұрылып, Солт-Лейк-Ситиге қарай бағытталды. Батыс Ютада бастапқы таңдалған бағыт Солт-Лейк-Ситиден Тимпиге дейін батысқа қарай, негізінен қазіргі 171-ші және 138-ші мемлекеттік жолдармен, Стансбери тауларының солтүстік жағымен айналып өтуге арналған еді. Тимпиден қазіргі 196-шы мемлекеттік жолмен оңтүстікке қарай, Иозепадан өткеннен кейін Орр ранчосына бұрылды. (Орр ранчосы қазір Дугвей сынақ алаңының шығыс қақпасынан солтүстікке қарай орналасқан). Орр ранчосы мен Дугвей жотасының солтүстік шеті арасындағы түпнұсқа тас жолы Дугвей жотасының солтүстік жағынан қазіргі Дугвей сынақ алаңы арқылы өтті. Одан кейін ол оңтүстікке қарай Блэк Рок төбелеріне қарай, ескі Пони Экспресс бағытына қосылды. Линкольн тас жолы Балық Спрингс пен Каллаодан батысқа қарай, Оверленд каньоны арқылы Ибапаға дейін, содан кейін Невадаға өтті. Бұл бағыт қазір Симпсон Спрингс – Каллао жолы, Пони Экспресс жолы, Оверленд Каньоны жолы, Төменгі Голдхилл жолы, Ибапа жолы және Уиллоу жолы деп аталады. 1919 жыл шамасында Goodyear Tire and Rubber компаниясының атымен аталатын, жобаның маңызды демеушісі болған Goodyear Cutoff деп аталатын жаңа бағыт, қазір көбінесе Дугвей сынақ алаңы болып табылатын шөл арқылы салынды. Сол кезде шығысқа қарай да бағыт өзгертілді. Осылайша, жаңа бағыт Миллс қиылысында ескі бағыттан бөлініп, қазіргі 36-шы мемлекеттік жолмен Тоуэл және Стоктон арқылы Сент-Джонға дейін оңтүстікке қарай жүрді, онда ол қазіргі 199-шы мемлекеттік жолға және Рединг-роудқа батысқа бұрылып, Фишер асуында (Джонсон асуы деп те аталады) Стансбери тауларын кесіп өтті. Орр ранчосында ол батысқа қарай ескі жолға қосылды, ал Гудйер кесуі басталды. Гудйер кесуі негізінен Ұлы тұзды көл шөлін кесіп өтіп, Гранит тауы мен Блэк Пойнттың биік жерлерінен өтті, содан кейін Голд Хилл арқылы Терең крек таулары арқылы өтіп, Голд Хиллден Ибапаға дейінгі жолдың ортасында ескі бағытқа қосылды. Алайда, Юта Линкольн тас жолына көп мән бермеді, оның орнына Вендовер арқылы өтетін Жеңіс тас жолын ұнатты (қазіргі 80-ші мемлекетаралық автожол). Невада және солтүстік Калифорния да сол бағытты қолдады, солтүстік Калифорния болса, саяхатшылардың Мидленд Трейлін Лос-Анджелеске бұрмалап кетуін болдырмау үшін осылай істеді. Сондықтан 1921 жылғы Федералды көмек магистральдары туралы заңға (Фиппс актісі) сәйкес таңдалған федералды көмек бағыты Миллс қиылысы, Туель округі, Юта және Уодсворт, Невада арасындағы Линкольн тас жолынан бөлек Жеңіс тас жолы болды. Осылайша, Гудйер кесуі ешқашан асфальтталған жоқ және 1940 жылдары Дугвей сынақ алаңы құрылған кезде жұртшылыққа жабылды. 1926 жылдың соңында АҚШ-тың нөмірленген автомобиль жолдары жүйесі бекітілді, ал Батыс Юта арқылы өтетін Жеңіс тас жолына 40-шы АҚШ тас жолы тағайындалды. Келесі жылы Линкольн тас жолы Вендовер бағытын пайдалану үшін қайта бағытталды, Невададағы Батыс Вендоверде нөмірленбеген бағытқа (шамамен 1929 жылы 50-ші АҚШ тас жолы және қазір 93-ші АҚШ тас жолының баламасы және 93-ші АҚШ тас жолы) оңтүстікке бұрылып, Шеллборн қаласында ескі бағытқа қосылды, содан кейін Элиде 50-ші АҚШ тас жолына батысқа бұрылды.
However, Utah did not care much for the Lincoln Highway, instead preferring the Victory Highway via Wendover (present Interstate 80). Nevada and northern California also favored that route, northern California because it would assure that travelers did not take the Midland Trail to Los Angeles, and so the federal aid route chosen under the Federal Aid Highway Act of 1921 (Phipps Act) was the Victory Highway, separate from the Lincoln Highway between Mills Junction, Tooele County, Utah and Wadsworth, Nevada. Thus the Goodyear Cutoff was never paved, and was closed to the public in the 1940s when the Dugway Proving Ground was formed. In late 1926 the system of United States Numbered Highways was assigned, and U. S. Route 40 was assigned to the Victory Highway through western Utah. The next year the Lincoln Highway was rerouted to use the Wendover route, turning south on an unnumbered route (numbered U. S. Route 50 ca. 1929 and now U. S. Route 93 Alternate and U. S. Route 93) at West Wendover, Nevada and rejoining the old route at Schellbourne before turning west on U. S. Route 50 at Ely.
Невада штаты
Невадада 1913 жылғы бастапқы тас жол Юта штатының Ибапа қаласының батысынан, Пони Экспресстің Eightmile аялдамасының жанынан кіріп, содан кейін Типпетт және Шеллборн сияқты құрған қалалардың арасымен өтті. Қазіргі 93-ші АҚШ тас жолында Линкольн тас жолы оңтүстікке бұрылып, Макгиллден Элиге дейін созылды. 1920 жылдардың ортасында маршрут Вендовер қысқа жолы арқылы Невадаға кіру үшін өзгертілді. Содан кейін жол қазіргі 93-ші АҚШ тас жолының балама маршрутымен Элиге қарай бағытталды. Элиден Фэллонға дейін тас жол 50-ші АҚШ тас жолымен Еврика және Остин қалалары арқылы өтті. Остин мен Миддлгейт арасында қазір 722-ші Невада штаты тас жолы қысқа жол болып табылады. Фаллонның батысындағы Сьерра-Неваданың солтүстік маршруты 50-ші АҚШ тас жолының балама маршрутымен Фернлиге, содан кейін 80-ші АҚШ тас жолымен (I 80-ге параллель) Рино арқылы Калифорния штатының шекарасындағы Верди қаласына дейін жалғасты. Ринодан Карсон-Ситиге жету үшін қазіргі 395-ші АҚШ тас жолының балама маршруты қолданылды. Сьерра-Неваданың оңтүстік маршруты Фаллоннан Карсон-Сити арқылы 50-ші АҚШ тас жолымен Кингс-Каньон Грейдке, Спунер Саммитіне немесе ескі Пони Экспресстің маршрутымен Генуяға дейін, содан кейін Кингсбери Грейдке және Тахо көлінің оңтүстік жағынан Калифорния штатының шекарасындағы Стейтлайнға дейін жалғасты.
Калифорния
Калифорнияда Линкольн тас жолы Сьерра-Невада тауларының үстінен екі түрлі бағытпен өтті. Невада штатының Верди қаласынан Сакраментоға дейінгі Сьерра-Невада солтүстік жолы Вердиден Труккиге дейінгі ескі Дог-Вэлли / Хеннесс-Пасс бағытымен, содан кейін Доннер-Пасс жолымен (ескі US 40) Доннер-Пасс тауының ең биік нүктесіне дейін батысқа қарай, одан әрі Доннер-Пасс жолы, Гэмпшир-Рокс жолы және I-80 тас жолымен қатар жүретін басқа да тау жолдары арқылы Эмигрант Гэп, Магра, Колфакс, Ваймар, Апплгейт және Оберн қалаларына дейін жалғасты. Бұл бағыт одан әрі солтүстік-батысқа қарай, бұрынғы US 40 тас жолымен, Сакраментоның солтүстік-шығыс жағындағы Ньюкасл, Лоумис, Роклин және Роузвилл қалалары арқылы, содан кейін Оберн бульварымен оңтүстікке қарай Цитрус-Хайтс қаласына, одан әрі оңтүстік-батысқа қарай Оберн бульвары, Дель-Пасо бульвары және 12-ші көше арқылы Сакраменто қаласының орталығындағы Калифорния штатының Капитолийіне дейін созылды. Невада штатының Стейтлайн және Тахо көлінен Сакраментоға дейінгі Сьерра-Невада оңтүстік жолы Пионер жолы мен Мейерс Грейд жолымен Эхо Саммиті тауының ең биік нүктесіне дейін, содан кейін Джонсон Пасс жолымен батысқа қарай 50-ші тас жолмен (тау жолдарында көптеген қисықтармен) Твин Бриджес, Страуберри, Кибурц, Уайтхолл, Ривертон және Пасифик Хаус қалалары арқылы батысқа қарай жалғасты. Поллок Пайнста маршрут Пони Экспресс жолы мен Карсон жолымен Бродвей және Плэсервилл қаласындағы Мейн-стрит көшесіне дейін созылды. Плэсервиллден батысқа қарай маршрут Форни жолы, Плезант Валли жолы, Матер Лод даңғылы, Дюрок жолы, Кантри Клуб даңғылы, Олд Бас Лейк жолы, Уайт Рок жолы, Пласервилл жолы және Шығыс Бидуэлл көшесі арқылы Фолсом қаласына дейін жалғасты. Ол Фолсом қаласының орталығы арқылы батысқа бұрылып, содан кейін Фолсом бульварымен оңтүстік-батысқа қарай Сакраменто қаласының орталығына дейін, М көшесімен (қазіргі Капитолий сауда орталығы) Калифорния штатының Капитолийіне жетіп келді. Сакраментодан Сан-Францискоға дейін, 1913-1927 жылдардағы Орталық аңғар жолы Сакраментодан Стоктон бульварымен 99-шы тас жолға, содан кейін 99-шы тас жолмен Галт қаласына, содан кейін Төменгі Сакраменто жолымен Пасифик авеню және Эль-Дорадо көшесі арқылы Стоктон қаласының орталығына дейін жүрді. Стоктоннан маршрут оңтүстікке қарай Орталық көшесімен Француз лагері тас жолына, Манти көшесіне және Француз лагері көшесіне Француз лагері қаласына, содан кейін Харлан көшесі мен Манти көшесімен (қайта) оңтүстік-батысқа қарай 11-ші көшеге дейін Банта қаласына, Банта арқылы өтіп, содан кейін батысқа қарай 11-ші көшемен (қайта) Трейси қаласына (ескі US 50 тас жолы). Трейсиден ол Байрон жолы, Грант Лайн жолы және Алтамонт Пасс жолымен Алтамонт Пасс тауының ең биік нүктесіне дейін жүрді. Ол Алтамонт Пасс жолымен батысқа қарай жалғасып, Ливермор қаласына Нортфронт жолы, Васко жолы, Бірінші көше және Джункшн авеню арқылы жетіп келді. Ливермордан маршрут бүгінгі I-580 тас жолымен батысқа қарай Дублин қаласына, содан кейін Дублин Каньон жолы, Шығыс Кастро-Валли жолы, Гроув-Вей және А көшесі арқылы Хейвард қаласының орталығына дейін созылды. Хейвардтан Оукленд қаласының орталығына дейін ол Футхилл бульварымен, I-580 (қайта), МакАртур бульварымен, Футхилл бульварымен (қайта), First Ave, 13-ші көше, Harrison St, 9-шы көше және Бродвей көшесімен Оукленд сағасындағы паромдық айлаққа дейін (қазіргі Джек Лондон сквері) паромдық ғимараттың оңтүстік жағындағы паромдық слиптерге автомобиль паромдары үшін, Сан-Францискодағы Маркет көшесінің басында. 1927 жылы Вальеходағы бірінші Каркинес бұғазының көпірі аяқталғаннан кейін, Сакраментодан Сан-Францискоға дейінгі Линкольн тас жолы осы әлдеқайда қысқа бағытқа қайта бағытталды. 1928 жылғы Орталық аңғар жолы Калифорния штатының Капитолиясынан Сакраментодан Капитолий сауда орталығына батысқа қарай, Батыс Капитолий даңғылына және Йоло Коузвейден Олив Драйвтегі Дэвиске қарай жолға шықты. Дэвистің батысына қарай, маршрут ескі US 40 тас жолын I-80 тас жолынан бастап CA 113 тас жолынан бастап, Диксон қалалары арқылы Вакавилл, Фэрфилд, Роквилл және Корделия қалаларына дейін "кедер" жүрді. Корделиядан бастап маршрут Rt 12 (Джеймсон Каньон жолы) арқылы Напа аңғарының түбінде Американский Каньон қаласын қамтитын аймаққа дейін, содан кейін оңтүстікке қарай Rt 29 және Бродвей көшесі арқылы Вальехо қаласына дейін, онда Аламеда көшесі мен Бесінші көшесімен Каркинес бұғазының көпіріне дейін созылды. Көпірден оңтүстікке қарай Сан-Пабло даңғылымен Родео, Пиноле, Сан-Пабло, Ричмонд, Эль-Серито және Албани қалалары арқылы Беркли қаласына дейін жүрді, онда Университет даңғылынан батысқа бұрылып, Беркли айлағында аяқталды. 1913-1921 жылдары Сан-Францискоға келген кезде, сіз паромнан Оуклендтен паром ғимаратының оңтүстік жағындағы паромдық слиптерден шығып, батысқа қарай Market Street көшесімен, оңға қарай Van Ness Ave көшесімен, Chestnut Street көшесімен солға қарай (1915 жылғы Панама-Тынық мұхиты көрмесінің жанынан өтіп), Пресидио паркіне Ломбард қақпалары арқылы кірдіңіз, Пресидио паркінен Аргуэлло қақпалары арқылы шығып, оңға қарай Lake Street көшесімен, солға қарай El Camino del Mar көшесімен, солтүстік-батыстан Линкольн паркіне кірдіңіз. 1922-1927 жылдары Сан-Францискоға келген кезде, сіз паромнан Оуклендтен паром ғимаратының оңтүстік жағындағы паромдық слиптерден шығып, батысқа қарай Market Street көшесімен, оңға қарай Post Street көшесімен (қазіргі таңдағы трафик ағыны мүмкін емес, өйткені Post Street көшесі тек шығысқа қарай жүруге арналған), солға қарай Presidio Ave көшесімен, оңға қарай Geary Boulevard көшесімен, оңға қарай 36-шы көшемен, оңтүстіктен Линкольн паркіне кірдіңіз (қазір 34-ші көше арқылы кіруге болады). 1928 жылы Сан-Францискоға келген кезде, сіз паромнан Берклиден Хайд-стрит пирсінен шығып, оңтүстікке қарай Хайд көшесімен, оңға қарай Норт-Пойнт көшесімен, солға қарай Van Ness Ave көшесімен, оңға қарай California Street көшесімен, оңға қарай 32-ші көшемен, солға қарай El Camino del Mar көшесімен, солтүстік-батыстан Линкольн паркіне кірдіңіз. Линкольн тас жолының батыс соңғы нүктесі – Линкольн паркіндегі сарайдың алдындағы алаң мен фонтан. Батыс соңғы нүктесінің белгісі мен түсіндірмелік тақтасы автобус аялдамасының жанында, 34-ші көшеден жоғары көтерілетін кіреберіс жолының қасындағы алаңның оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан.