Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Джерси штатындағы тарихи үй, АҚШ
Historic house in New Jersey, United States
Джоки Холлоу – Нью-Джерси штатының оңтүстік Морис округіндегі аймақтың атауы, 18 ғасырда Уик, Герин және Кембл отбасылары осы жерді өңдеген. Атаудың шығу тегі әлі анықталмаған, бірақ ол Америка революциясы кезінде қолданысқа енген. Революциялық соғыстың басым бөлігінде Континенттік армияның бөлімдері оны қысқы лагерь ретінде пайдаланған, ал 1779-80 жылдардағы "Қатал қыс" кезінде бас штаб орналасқан, ол тарихқа енген ең суық қыс деп есептеледі. Бұл жер Хардинг және Мендэм қалашықтарында, Морис округінде орналасқан. 1933 жылдан бері Уик үйі Мористаун ұлттық тарихи саябағының (Мористаун, Нью-Джерси) құрамына кіреді. Мористаун ұлттық тарихи саябағын Ұлттық саябақтар қызметі, АҚШ Ішкі істер департаменті басқарады.
Jockey Hollow is the name for an area in southern Morris County, New Jersey farmed in the 18th century by the Wick, Guerin and Kemble families. The origin of the name is still uncertain, but was used as such at the time of the American Revolution. For most of the Revolutionary War, it was used by portions of Continental Army as a winter camp site, and it housed the main Continental Army during the "Hard Winter" of 1779–80, believed to be the harshest winter in recorded history. It is located in Harding Township and Mendham Township, in Morris County, New Jersey. Since 1933, the Wick House has been part of Morristown National Historical Park in Morristown, New Jersey. Morristown National Historical Park is administered by the National Park Service, U. S. Department of the Interior.
Америка революциялық соғысы
Революциялық соғыс кезінде Генри Уик осы аумақтың ең үлкен бөлігіне ие болды – оның шаруашылығы 1400 акр орман және ашық даладан тұрды. Уик шаруашылығы және оның көршілерінің жерлері Нью-Йорктегі британ әскерінен алыс болғандықтан, үлкен армияға баспана мен отын үшін қажетті ағаш көлемі, сондай-ақ офицерлердің (көбінесе генералдар мен олардың штабтары) орналасуы үшін үйлердің болуына байланысты қысқы лагерь үшін өте қолайлы орын деп есептелді. 1779–1780 жылдардың қысында Уик жеріндегі шамамен 600 акр орман және Жоки Холлоудағы барлығы 2000 акр орман солдаттар тарапынан қабылдануға және отын ретінде пайдалануға кесілді.
During the Revolutionary War, Henry Wick possessed the largest portion of this area—his farm comprised 1400 acres of timber and open field. The Wick farm and his neighbors' property were considered the ideal location for a winter camp due to the distance from British forces in New York and the amount of timber needed for shelter and firewood for a large army—and the availability of houses for officers (mainly generals and their staff) to quarter. During the winter of 1779–1780, approximately 600 acres of timber in Wick land and about 2000 acres total in Jockey Hollow were cut down by the soldiers to be used for the construction of huts and as firewood.
Вик үйі
1777 жылдың көктемінде Уик отбасы капитан Джозеф Блумфилдты қабылдады. 1779–1780 жылдардың қысында Уиктер генерал Артур Сент-Клэрді, сол кезде Пенсильвания әскерлерінің қолбасшысын, және оның бірнеше көмекшілерін қонақ етті. Үй қазір қайта жаңартылған және Мористаун Ұлттық тарихи паркінде сақталатын және көруге ашық тарихи ескерткіштердің бірі болып табылады. Қосымша ақпаратты парктің сайтынан қараңыз: https://www.nps.gov/morr/index.htm
In the spring of 1777, the Wick family hosted Captain Joseph Bloomfield. During the Winter of 1779–1780, the Wicks housed General Arthur St. Clair, who was then commander of the Pennsylvania Line, and several of his aides. The house is now restored and is one of the historic structures maintained and open for viewing at the Morristown National Historical Park—see park website for schedule, https://www. nps. gov/morr/index. htm
Wick ас үй бақшасы
Уик үйінің қасындағы көкбақшаны Америка Өсімдіктер Қоғамының Солтүстік Нью-Джерси бөлімшесі күтіп ұстайды.
A kitchen garden next to the Wick House is maintained by the Northern New Jersey unit of Herb Society of America.
Жоки Холоудағы "қатты қыс"
1779–1780 жылдардың қысында Уиктер генерал Артур Сент-Клэрді, сол кезде Пенсильвания әскерлерінің қолбасшысын, және оның бірнеше көмекшілерін қабылдады. 1779 жылдың желтоқсан айында 10 000-нан астам Континентальдық армия әскерлері Jockey Hollow-та қыстауға орналасты. Әскерилер 1780 жылдың маусымына дейін осы жерде орналасып, соғыстың ең ауыр жағдайларын бастан өткерді. Қыс және көктемдегі топырақ жолдардың нашарлығы, жылқы күшіне тәуелділік, Нью-Йорктегі жаудан алыс болуы және (қазіргі Уочунг таулары) табиғи қорғаныс қабырғалары армияны орналастыру үшін қауіпсіз аймақ болды. Jockey Hollow-тағы қыс соғыстың ең суық қысы болды, тіпті екі жыл бұрынғы Вэлли Фордждағы қыстан да ауыр болды. Әскерді орналастыру үшін салынған мыңнан астам қарапайым лашықтардың бірін он екі әскер жиі бөлісіп пайдаланды. Sugar Loaf төбесінде 1964 жылы салынған төрт көшірме лашық бар. Осы көшірме лашықтардың қарсы бетінде 1932 жылғы "Jockey Hollow ауруханасы" тақтасы орнатылған. Мористаун ұлттық тарихи паркі құрылғаннан кейін жүргізілген археологиялық зерттеулерде онда ешқандай қабір іздері табылған жоқ.
During the Winter of 1779–1780, the Wicks housed General Arthur St. Clair, who was then commander of the Pennsylvania Line, and several of his aides. In December 1779, over 10.000 Continental Army troops encamped for the winter at Jockey Hollow. Soldiers camped at this location until June 1780, during which time they endured some of the harshest conditions of the war. Due to the bad conditions of the dirt roads in the winter and spring, dependence on horsepower, distance from the enemy in New York plus the natural walls of protection provided by the (now called) Watchung Mountains, this was a secure area to camp the army. The Winter at Jockey Hollow was the worst winter of the war, even worse than the Winter at Valley Forge two years before. Twelve men often shared one of over one thousand simple huts built in Jockey Hollow to house the Army. There are four replica huts on Sugar Loaf hill built in 1964. There is a 1932 marker to the "Jockey Hollow Hospital" just across the road from those replica huts—subsequent archeology done after Morristown National Historical Park was established found no evidence of graves there.
1781 жылғы Пенсильвания желісі бүлігі
1780 жылдың 21 желтоқсанында Генри Уик Жоки Холоуда қайтыс болды. 1781 жылдың қаңтар айының кешінде генерал Энтони Уэйннің басшылығымен Жоки Холоуда орналасқан Пенсильвания жасағы бүлік көтерді. Олар Филадельфияға бара жатып, штат заң шығарушы органына шағымдануды ниеттенген. Көптеген сарбаздар әскерге шақыру мерзімінің жаңа жылмен аяқталғанына сенді, бірақ әскер олардың "екі жылға немесе соғыс аяқталғанға дейін" шақыру мерзімі соғыс аяқталуымен белгіленгенін мәлімдеді. Көтерілісшілер Нью-Джерси штатының Принстон қаласына жетті, онда Пенсильванияның бас директоры Джозеф Рид және Пенсильванияның Жоғарғы Атқарушы Кеңесінің өкілдері олармен келіссөздер жүргізді. Бүлік бейбіт аяқталды – кейбір сарбаздар әскерде қалуға келісті. Бұл оқиға Америка Тәуелсіздік соғысының барысындағы ең ірі бүлік деп есептеледі. Осы бүлік туралы ең танымал әңгіме – Карл Ван Дореннің 1943 жылы жарық көрген «Қаңтардағы бүлік» кітабы.
On December 21, 1780, Henry Wick died at Jockey Hollow. On the evening of January 1781, the Pennsylvania Line, then encamped in Jockey Hollow under the command of General Anthony Wayne mutinied. They supposedly intended to march to Philadelphia to complain to the state legislature. Many soldiers believed their enlistments in the army had expired with the new year, but the army claimed that their enlistment terms "two years or during the war" meant the end of the war was their true duration. The mutineers reached Princeton, New Jersey, where Pennsylvania's chief executive Joseph Reed and representatives of the Supreme Executive Council of Pennsylvania negotiated with them. The mutiny ended peacefully—some of the soldiers agreed to stay in the army. The event is believed to be the largest mutiny in the course of the American Revolutionary War. The most famous account of this mutiny is Carl Van Doren's book, Mutiny in January, published in 1943.