Энтони Адамле: Американ футболшысы және дәрігер

Кіріспе

Американдық футболшы (1924–2000)

Энтони Адамл (15 мамыр 1924 – 7 қазан 2000) – All America Football Conference (AAFC) және National Football League (NFL) лигаларындағы қанат жаяу және шабуылшы футболшы. Ол өзінің мансабының барлық кезеңін «Кливленд Браунс» командасында өткізіп, кейін медициналық білім алу үшін зейнеткерлікке шықты. Адамл Огайо штатының Кливленд қаласында өсті және «Коллинвуд» орта мектебінің футбол командасында жұлдызды шабуылшы болды. 1942 жылы Огайо мемлекеттік университетіне қабылданды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс оның университеттегі мансабын тоқтатты. АҚШ Әскери-әуе күштерінде қызметтенгеннен кейін, Адамл 1946 жылы Огайо мемлекеттік университетінде оқуын аяқтау үшін оралды. Бірақ ол көп ұзамай оқуын тастап, «Браунс» командасына қосылды. «Кливленд» Адамлдың алғашқы үш жылында AAFC чемпионатын жеңіп алды, содан кейін лига таратылды және «Браунс» күштірек NFL лигасына қосылды. «Кливленд» NFL-де де сәтті өнер көрсетіп, 1950 жылғы чемпионатты жеңіп, 1951 жылғы чемпионатқа ілгеріледі, бірақ «Лос-Анджелес Рамс» командасына есе жіберді. Адамл 1951 жылғы маусымнан кейін медициналық білім алу үшін «Браунс» командасынан кетіп, 1954 жылы «Браунс» тағы бір NFL чемпионатын жеңген кезде қысқа мерзімге зейнеттен қайтып келді. Адамл маусым аяқталғаннан кейін футболдан түпкілікті түрде кетіп, 1956 жылы Кливлендтегі Батыс резервтік университетінде медицина ғылымының докторы дәрежесін алды. Ол отбасымен бірге Огайо штатының Кент қаласына қоныстанды және сол жерде 2000 жылға дейін жеке медициналық практикамен айналысты. Ол 35 жылдан астам жергілікті орта мектеп және Кент мемлекеттік университетінің командалық дәрігері болды. Адамлдың ұлы Майк 1970 жылдары NFL-де шабуылшы ретінде ойнады, кейін спорт комментаторы болды.

Ерте өмір және орта мектеп

Адамл Батыс Вирджиния штатының Фэрмонт қаласында Словениядан келген иммигранттар отбасында дүниеге келді. Ол бала кезінде отбасымен Кливлендке көшіп келді және қаланың шығысындағы Коллинвуд орта мектебінде оқыды. "Мен көрген ең үздік мектеп оқушысы ойыншысы осы болды" деді Кливлендтің бір спорт редакторы, оны жұлдыз құрамына іріктегеннен кейін.

Колледж және әскери мансап

Адамл Огайо штатының мемлекеттік университетінде оқыды және 1942 жылы Огайо штатының "Бакиз" командасының жаңадан келген студенттер құрамында болды, бірақ 1943 жылғы маусым басталар алдында мектепті тастап, Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Жерорта теңізіндегі соғыста АҚШ Әуе күштерінде қызметтен кейін, ол 1946 жылғы маусымда Огайо штатына оралды – "Бакиз" командасының негізгі құрамында өткізген жалғыз маусымы. Огайо штаты маусымды 4-3-2 есебімен аяқтады және Адамл бүкіл елден таңдалған ең үздік колледж ойыншылары мен Ұлттық футбол лигасының (NFL) чемпионы арасында өткен, қазір тоқтатылған Колледж жұлдыздарының ойынына қатысуға шақырылды.

Кәсіби мансап

Адамл 1947 жылы тағы да «Букиз» үшін ойнауға құқылы болды, бірақ мектепті тастап, «Кливленд Браунс» командасына қосылуға шешім қабылдады. Адамл 1947 жылғы NFL драфтында «Чикаго Беарс» командасымен 105-ші нөмірмен таңдалды, және 1941 мен 1943 жылдар аралығында Огайо штатының командасын жаттықтырған «Кливлендтің» бас бапкері Пол Браунға, егер «Браунс» онымен келісімге келмесе, «Беарс» командасына қосылатынын айтты. «Джордж Халас оны алғанда, Тони туралы не білемін, сонда мен бүгін қатты ауырып жатар едім», - деді Браун маусым басталғанға дейін. Адамл тікелей сөйлейтін адам еді және 1946-1962 жылдар аралығында команданың бапкері болған Браунға қарсы тұрудан қорқа алмады. Браун Адамлдың ашықтығына таң қалды және оны құрметтеді. 1947 жылғы маусымның жетінші ойыны алдында, қазан айында «Чикаго Рокетс» командасына қарсы матчта Адамл команданың бастапқы фулбегі ретінде Мотлидің орнын басты. Браун Мотлиден бас тартпағанын, ол «Браунстың» алғашқы жылдары шабуылды ұстап тұрған мықты ойыншы екенін айтты, бірақ бұрынғы негізгі ойыншы «соңғы кезде бізге зиян келтірген бірнеше қателіктер жасады» және бәсекелестікке түсу пайдалы болады деп ойлады. Адамл Мотлиден 15 фунт жеңіл болды, және Отто Грэм бастаған шабуылдың бір бөлігі ретінде қысқа уақыт бойы өнер көрсетті, маусымда 95 ярдқа 23 рет допты тасыды, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші. «Браунс» 1947 жылғы маусымды 12–1–1 есебімен аяқтады және «Нью-Йорк Янкис» командасына қарсы AAFC чемпионатында жеңіске жетті. Адамл оқуын жалғастыру үшін маусымнан кейін Огайо штатына оралды. Команданың келесі маусымында Адамл көбінесе қорғаныста сол жақ қанатқасы ретінде пайдаланылды, ал Мотли қайтадан негізгі фулбек болды. 1948 жылы «Кливленд» командасы тамаша маусым өткізді, барлық ойындарында жеңіске жетіп, чемпионатта «Буффало Биллс» командасын жеңді. Адамл сол жылы 88 ярдқа допты тасыды және бір тачдаун соқты. Ол 64 ярдқа допты тасыды және төрт допты ұстап алды, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші. Маусымнан кейін United Press International және «Нью-Йорк Дейли Ньюс» газеттері оны бірінші команданың All Pro ойыншысы деп атады, ол бір допты ұстап алды және бір допты қайтарып алды. «Адамл медицина мектебіне түсуге бекіндігін білеміз және ол «Пэкерс» командасына футбол ойнамайтынын хабарлады», - деді Браун. Адамл 1954 жылғы қазан айында 30 жасында «Браунс» командасы үшін зейнеттен шықты. Ол «Чикаго Кардиналс» командасының скауты болып жұмыс істеді және медициналық мектептің үшінші курсында оқыды; ол оқуын жалғастыру үшін аптасына бір рет ғана жаттығуға келісті. Адамл тізе және мойын жарақаттарына маманданған және суық терапия және спорт медицинасында С витаминін қолдану туралы мақалалар жариялаған. Оның ұлы Майк Адамл «Рузвельт» орта мектебінде және Солтүстік-Батыс университетінде жүгіруші болды, және 1970-ші жылдары «Канзас-Сити Чифс», «Нью-Йорк Джетс» және «Чикаго Беарс» командаларында фулбек ретінде кәсіби өнер көрсетті, содан кейін спорт комментаторы болды.

Adamle was eligible to play for the Buckeyes again in 1947, but decided to leave school and join the Cleveland Browns of the All America Football Conference (AAFC). Adamle had been selected with the 105th pick in the 1947 NFL Draft by the Chicago Bears, and he told Cleveland head coach Paul Brown, who coached Ohio State's varsity team between 1941 and 1943, that he would join the Bears if the Browns did not sign him. "I would be a pretty sick fellow today, knowing what I do about Tony, if George Halas had gotten him," Brown said before the season began. Adamle was a straight talker and was not afraid to stand up to Brown, a cold disciplinarian who was the team's coach between 1946 and 1962. Brown was impressed with Adamle's candor and held him in respect. Before the seventh game of the 1947 season, a matchup against the Chicago Rockets that October, Adamle replaced Motley as the team's starting fullback. Brown said that while he had not given up on Motley, a big back who had anchored the offense in the Browns' early years, the former starter had "made a few mistakes lately that hurt us" and thought competition would be helpful. Adamle, who was about 15 pounds lighter than Motley, started for a brief time as part of an offense led by quarterback Otto Graham, registering 23 carries for 95 yards on the season, a career high. The Browns went on to finish the 1947 season with a 12–1–1 record and win the AAFC championship game against the New York Yankees. Adamle returned to Ohio State in the offseason to continue his studies. By the team's following season, Adamle was being used mostly on defense as a left side linebacker, and Motley was again the primary fullback. Cleveland had a perfect season in 1948, winning all of its games and beating the Buffalo Bills in the championship. Adamle had 88 rushing yards and a touchdown that year. He had 64 rushing yards and made four interceptions, a career high. He was named a first team All Pro by United Press International and the New York Daily News after the season, when he had one interception and one fumble recovery. "We know Adamle is determined to enter medical school and informed the Packers it is very unlikely he would play any more football," Brown said. Adamle came out of retirement to play for the Browns at 30 years old in October 1954. He had been working as a scout for the Chicago Cardinals and was in his third year of medical school; he agreed to come back on the condition that he would only practice once a week so he could continue his studies. Adamle specialized in knee and neck injuries, and published articles about cold therapy and the use of Vitamin C in sports medicine. His son, Mike Adamle, was a running back at Roosevelt High School and Northwestern University, and played professionally as a fullback for the Kansas City Chiefs, New York Jets and Chicago Bears in the 1970s before becoming a sports broadcaster.